หวังเมิ่งเหยาตัวร้ายสายแซ่บ

หวังเมิ่งเหยาตัวร้ายสายแซ่บ

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-18
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
94Bab
3.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

Sinopsis

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

ท่านอ๋อง

รักแรกพบ

พื้นที่พิเศษ

ในเมื่อสวรรค์ให้ข้าเลือกได้...ถ้าเช่นนั้นข้าก็ขอเลือกเป็นนางร้ายสายแซ่บ ตามคติอร่อยไม่ซ้ำ จำท่าไม่ได้ก็แล้วกัน!!

Lihat lebih banyak

Bab 1

อ่านก่อนนะคะ

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

SSMT
SSMT
สนุก ไม่เครียด พระนางฉลาด เจ้าเล่ห์ดี
2026-07-04 22:25:08
0
0
94 Bab
อ่านก่อนนะคะ
🖤 คำเตือน: อ่านตรงนี้ก่อนนะคร้าาา 🖤สวัสดีนักอ่านที่รักทุกท่าน วันนี้ "ไรต์หลินหลิน" แวะมาเปิดเรื่องใหม่พร้อมหน้าพร้อมตา! ก่อนจะไปลุยกัน ไรต์ขอชี้แจงแถลงไขให้ฟังกันนิดนึงน้า เนื่องจากไรต์ยังเป็นนักเขียนมือใหม่ และเรื่องนี้ก็เป็นนิยายลำดับที่ 4 ของไรต์ค่ะนิยายเรื่อง "หวังเมิ่งเหยา ตัวร้ายสายแซ่บ" บอกเลยว่าเป็นเรื่องที่เขียนยากมากสำหรับไรต์ เพราะตั้งใจปั้นเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อ "พัฒนาฉาก NC" โดยเฉพาะ!ดังนั้น ⚠️ สำคัญมากกกก ⚠️ คือ...1.สายหื่นเชิญทางนี้ สายดาร์กหลบไป: นิยายเรื่องนี้จะมีฉาก NC อยู่หลายตอนเลย ใครที่ไม่ใช่แนวนี้ หรือไม่สะดวกใจจะอ่านความวาบหวิว18+ รบกวนกดผ่านได้เลยน้า เพราะเรื่องนี้NCเยอะอยู่คร้า2.เน้นขายขำ ไม่เน้นสมเหตุสมผล: นางเอกเรื่องนี้เป็นสายฮา แอบตั้งตัวเป็นนักล่า... แต่ดูทรงแล้วน่าจะโดนล่าแทนซะมากกว่า (555+)ไรท์ตั้งใจให้เป็นนิยายเบาสมอง อ่านเอาขำ ถ้าใครมองหาความสมเหตุสมผล บอกเลยว่าเรื่องนี้ไม่มีให้นะคร้าาา มีแต่ความบรรเทิงเท่านั้นเลยคร้า3.ตัวจริงของไรท์เป็นคนเรียบร้อยมากกกก (เสียงสูง!) นิยายเรื่องนี้เลยค่อนข้างขัดกับบุคลิกจริง ๆ ของไรต์ที่เหมือนผ้ายับพับไว้ (หรื
Baca selengkapnya
บทที่ 1
ณ ตลาดบางปี อาณาจักรค้าขายที่เปรียบดังไข่มุกแห่งท้องทะเล ผู้คนจากทั่วทุกสารทิศพากันหลั่งไหลมาจับจ่ายใช้สอย ทั้งเสียงเรียกของแม่ค้าพ่อค้า เสียงเจรจาต่อรองและกลิ่นหอมของอาหารร้อน ๆ ที่ลอยมาปะทะจมูก ทำให้ตลาดแห่งนี้เต็มไปด้วยชีวิตชีวา หากที่ใดมีตลาดที่นั่นย่อมมีเจ๊ปู!เจ๊ปู บางปลา ณ ตลาดบางปี คือชื่อที่ทุกคนในตลาดรู้จักดี และเธอก็ภูมิใจในชื่อนี้เสียยิ่งกว่าอะไร!หญิงสาว...เอ่อ หญิงวัย 45 ปี ที่เธอยืนยันว่าความจริงยังแค่ 30 ต้น ๆ! ผู้เป็นเจ้าของตลาดที่มีทั้งความร่ำรวยและอิทธิพลล้นฟ้า ใครได้ยินชื่อต่างต้องยอมหลีกทางให้เธอเป็นมหาเศรษฐีผู้ครองตลาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในภาค ทั้งตลาดสด ตลาดห้าง ตลาดค้าผ้า ทุกตลาดในพื้นที่นั้นย่อมเป็นของเจ๊ปูรูปลักษณ์ของเธอช่างสะดุดตา ผมยาวสีดำสนิท ดวงตาโฉบเฉี่ยวที่ไม่ว่าจะมองใครก็เหมือนกำลังสแกนหาบางสิ่งบางอย่างในจิตใจ ริมฝีปากที่แดงสดเหมือนกุหลาบ ท่าทางสง่างามแบบนี้...ทุกคนต่างขนานนามว่า สาวฮอตแห่งยุค!เจ๊ปูไม่ได้เป็นแค่คนธรรมดาแต่เธอคือ ซูเปอร์ฮีโร่แห่งการค้าขาย ที่แม่ค้าพ่อค้าต่างยกให้เป็นไอดอล เธอบริหารจัดการตลาดได้อย่างไร้ที่ติ ราคาเป็นธรรมแถมมีโปรโมชั่นพิ
Baca selengkapnya
บทที่ 2
ค่ำคืนนี้ที่บาร์โฮสระดับหรูในย่านใจกลางเมืองเต็มไปด้วยเสียงเพลงจังหวะเร้าใจและแสงไฟที่สะท้อนความเย้ายวนของผู้คน เจ๊ปูเดินเข้าสถานที่แห่งนี้ด้วยชุดราตรีสีดำ ที่ปักคริสตัลวาววับไปทั้งตัว พร้อมส้นสูงคู่โปรดที่เสริมให้เธอดูสง่าและทรงพลังสายตาทุกคู่ในบาร์ต่างจับจ้องเธอราวกับราชินีผู้ก้าวสู่บัลลังก์ เธอไม่ใช่แค่ลูกค้า แต่คือ เจ๊ปู! ไอคอนแห่งความปังในทุกวงการข้างกายเธอคือตี้ตี้ สุดเปรี้ยวที่มากับชุดบอดี้สูทแนบเนื้อสีทองอร่ามราวกับผ้าม่านงานวัดฝังลูกนิมิต ทั้งสองเดินเข้ามาพร้อมเสียงหัวเราะและกลิ่นน้ำหอมที่ฟุ้งกระจายจนหนุ่ม ๆ ในบาร์ต่างหันมองกันเป็นตาเดียวเมื่อมาถึงโต๊ะวีไอพี เจ๊ปูก็ประเดิมด้วยการวางปึกธนบัตรหนา ๆ ลงบนโต๊ะ แบงค์เงินสดปลิวว่อนจนหนุ่ม ๆ ที่รอรับใช้ต่างพุ่งเข้ามาหาเธอราวกับฝูงแมลงเม่าที่เห็นแสงไฟ"เจ๊ ทำไมเมื่อคืนไม่มาครับ?"เสียงหนุ่มหล่อล่ำคนหนึ่งถามขณะก้มตัวออดอ้อนใกล้จนแทบจะซบไหล่ของเจ๊ปู เธอเหลือบมองด้วยสายตาโปรยเสน่ห์ก่อนตอบกลับด้วยน้ำเสียงยียวน"เมื่อคืนเจ๊ติดงานสำคัญจ้ะ เอาเงินไปเข้าธนาคาร กว่าจะนับเงินกันเสร็จเจ๊ก็แทบหมดแรงแล้ว! วันนี้ก็เลยต้องมาพักผ่อนกับน้อง ๆ ไง"ค
Baca selengkapnya
บทที่3
“กดผิดไปเป็นหนึ่งแสนเหรียญ!!!”ดวงตาเบิกกว้าง พร้อมสูดปากร้อง“ฮือ ๆ ๆ… ไม่น่าเลย!”แล้วก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากทำใจ ปล่อยให้มันผ่านไปแบบเจ็บ ๆ คันคัน เมื่อทำใจได้แล้ว เธอฮึดลุกขึ้นจากเตียงแต่งตัวและเดินลงไปชั้นล่างอีกครั้ง“นังตี้ นี่แกหลับหรือแกตายหะ!”“ตื่นแล้วเจ๊…”เสียงตอบเบา ๆ พร้อมร่างที่ขยับตัวลุกขึ้นอย่างเหนื่อยอ่อน ตี้ตี้เดินเซไปเข้าห้องนอน ทิ้งให้เจ๊ปูยืนมองตามด้วยสีหน้าเหนื่อยใจ เธอเดินไปหยิบกับข้าวสำเร็จรูปในตู้เย็น ยัดเข้าไมโครเวฟทีละกล่องอย่างรวดเร็วเมนูที่มีก็หลากหลายตามใจอยาก แกงเขียวหวานไก่ หมูสามชั้นไข่พะโล้ และ เป็ดย่างฮ่องกง ข้าวหอมมะลิ เธอเลือกสินค้าพวกนี้จากในห้างของเธอมากักตุนไว้ยามเมาหรือขี้เกียจ“ฉันเป็นเจ้านายหรือเป็นลูกน้องของมันกันแน่นะ ต้องเตรียมข้าวให้กินทุกวัน”เธอบ่นพลางหัวเราะหึ ๆ ในคอ พอไมโครเวฟส่งเสียงติ๊ง! เป็นสัญญาณบอกว่าของร้อนพร้อม เจ๊ปูก็จัดการเทข้าวสองจานวางลงบนโต๊ะอาหารซึ่งตั้งอยู่ติดมุมครัว ไม่นานตี้ตี้ก็เปิดประตูห้องออกมา“แหม...สภาพนางฟ้าคืนสวรรค์เชียวนะย่ะ”คำพูดประชดของเจ๊ปูเรียกรอยยิ้มของตี้ตี้ที่จัดผมเรียบร้อย ใส่เสื้อยืดกับกางเกงวอร์มแบบ
Baca selengkapnya
บทที่4
ท้องฟ้าของเช้าวันนี้เป็นสีฟ้าอ่อนเจือด้วยเมฆขาวระเรื่อ สายลมเย็น ๆ พัดผ่านบริเวณวัดแห่งหนึ่งในย่านชานเมือง วัดนี้ไม่ได้ใหญ่โตมากนัก แต่ขึ้นชื่อเรื่องการเป็นศูนย์กลางของการกุศลและการเลี้ยงดูเด็กกำพร้า บริเวณรอบ ๆ วัดมีต้นไม้สูงใหญ่มากมายให้ร่มเงาเสียงนกพิราบเกาะริมกำแพงบ้าง เสียงสวดมนต์ของพระสงฆ์ที่ดังแผ่ว ๆ ตามสายลมชวนให้รู้สึกสงบใจอย่างบอกไม่ถูกก้าวแรกที่เจ๊ปูกับตี้ตี้เดินเข้ามาในเขตวัด คือก้าวแห่งความตั้งใจอันแน่วแน่ในการทำบุญให้ พ่อแม่และเจ๊ณีกลิ่นธูปจาง ๆ ปะปนอยู่ในอากาศทำให้บรรยากาศรอบวัดดูศักดิ์สิทธิ์และสุขสงบ ตี้ตี้ยกมือขึ้นป้องแดดพลางมองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาที่ตื่นเต้นเล็กน้อย ถึงแม้ทั้งสองจะมาวัดนี้อยู่เนือง ๆ แต่ทุกครั้งที่ก้าวเข้ามา ก็ยังมีความรู้สึกดี ๆ เหมือนเป็นการได้มาเยือนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เสมอ“เจ๊ วันนี้เราจะเริ่มทำอะไรก่อนดีคะ?”“ก็ทำบุญตามพิธีไปก่อนนะ แล้วค่อยเอาของมาให้เด็กกำพร้า จากนั้นก็ไปถวายสังฆทานให้พระ จะได้อุทิศให้พ่อกับแม่และเจ๊ณีด้วย”น้ำเสียงของเจ๊ปูดูนุ่มนวลอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นในชีวิตประจำวัน ซึ่งปกติเธอจะพูดจาห้วน ๆ กึ่งตลกกึ่งดุ แต่วันนี้เมื่อเข้าวัด
Baca selengkapnya
บทที่ 5
“กรี๊ดดดดด!!!”เสียงหวีดร้องของสองวิญญาณสาวดังสะท้อนก้องไปในความมืด ก่อนที่ทิวทัศน์สีดำขมุกขมัวจะสว่างวาบขึ้นมาราวกับมีม่านหมอกบาง ๆ ถูกเปิดออกภาพเบื้องหน้าแปรเปลี่ยนกลายเป็นห้องโถงสีขาวบริสุทธิ์ ห้อมล้อมด้วยเสาสูงเสียดเพดานประดับลวดลายศิลปะจีนโบราณ เป็นลายมังกรคดโค้งตวัดไปมา บ้างก็เป็นลายกลีบดอกโบตั๋นที่งดงามราวกับมีชีวิต พื้นห้องขัดเงาจนสะท้อนเห็นสองดวงวิญญาณแม้ร่างกายของพวกเธอจะไม่ใช่มนุษย์ที่มีเลือดเนื้อ แต่กลับปรากฏกายาสมบูรณ์ราวมีชีวิตปกติ ชุดที่สวมใส่ยังเป็นชุดของโลกปัจจุบันอยู่เลย เพียงแต่ร่างทั้งร่างนั้นโปร่งแสงเล็กน้อย ซึ่งถ้ามองดี ๆ จะมองลอดผ่านไปได้ ทั้งสองคนกวาดสายตาสำรวจรอบ ๆ อย่างตกตะลึง“นี่มัน…ที่ไหนกันเนี่ยเจ๊?” ตี้ตี้กระซิบถาม ดวงตายังคงเบิกกว้างด้วยความตื่น“ไม่รู้เหมือนกัน…แต่ไม่น่าจะใช่โลกมนุษย์”เจ๊ปูพูดเสียงแผ่วก่อนจะตั้งสติ เธอรีบจับมือตี้ตี้ให้หยุดสั่น แล้วส่งสายตาบอกให้ตั้งสติ“ฟังเจ๊นะตี้… ถ้านี่คือการไปเกิดใหม่ของเราสองคน เหมือนที่พระท่านเคยเทศนาไว้ เขาบอกว่าจิตตอนตายถ้าอยากขึ้นสวรรค์หรือดินแดนเทพเซียน ต้องตั้งจิตคิดถึงแต่สิ่งดี ๆ สวรรค์จะได้พาเราไปในทา
Baca selengkapnya
บทที่ 6
“ใบหน้าของพวกเจ้าจะงดงามหรือไม่นั้น ก็อยู่ที่ความตั้งมั่นของพวกเจ้าเอง จงตั้งจิตให้แน่วแน่คิดถึงรูปโฉมที่ต้องการให้ชัดเจน แล้วขณะอัญเชิญพลังแห่งการข้ามภพ รูปลักษณ์ของพวกเจ้าจะถูกกำหนดตามนั้น!”สิ้นเสียงขององค์มหาเทพ บรรยากาศรอบข้างเหมือนถูกเติมเต็มด้วยพลังงานมหาศาล พื้นที่ลานพิพากษาเริ่มส่องแสงวิบวับราวกับดาวนับหมื่นดวงมาเรียงราย เจ๊ปูกับตี้ตี้ยืนตัวตรงใจเต้นไม่เป็นส่ำ“ตี้ ตั้งสมาธิเร็ว! นึกถึงหน้าที่เราชอบ!” เจ๊ปูรีบบอก“ค่ะเจ๊…!”ตี้ตี้หลับตาแน่น ในหัวเธอปรากฏใบหน้าของนางเอกซีรีส์จีนอันดับหนึ่งที่แสนงดงาม ผมยาวสลวย ผิวขาวผ่อง ตาคม ปากนิดจมูกหน่อย ส่วนเจ๊ปูเองกลับนึกถึง…นางร้ายสุดเซ็กซี่ในนิยายแฟนตาซีที่เธอเคยอ่าน เธอชอบคาแรกเตอร์ร้าย ๆ ที่โดดเด่นทุกครั้งที่ปรากฏตัวดวงจิตของเจ๊ปูมุ่งมั่นยิ่งกว่าครั้งใด ความปรารถนาอันแรงกล้าในการมีรูปลักษณ์โฉบเฉี่ยวสวยดุจเทพเซียนผู้เลอโฉม ฉับพลันนั้นพลังงานรอบข้างก็โคจรรอบตัวเจ๊ปูและตี้ตี้ เป็นเกลียวแสงหลากสีสันส่องประกายระยิบระยับพรึ่บ!ลำแสงใหญ่สายหนึ่งพุ่งลงมาจากเบื้องบน ใจกลางเป็นแสงสีทองเจิดจ้า จนสองสาวรู้สึกเหมือนมีพายุหมุนอยู่รอบตัว จิตวิญญ
Baca selengkapnya
บทที่ 7
“ได้… เจ๊จะใช้ชีวิตของหวัง เมิ่งเหยาต่อเอง…แต่ไม่ใช่แบบตัวร้ายโง่ ๆ หลงรักพระเอกแน่นอน!”เจ๊ปูประกาศกับตัวเองอย่างมุ่งมั่น แล้วนั่งเปิดแอปอ่านนิยาย ซึ่งยังพอเปิดแบบออฟไลน์ได้ ไล่ตั้งแต่บทแรกจนถึงบทล่าสุด เพื่ออยากจะให้แน่ใจว่าไม่พลาดเนื้อหาตรงไหนพระเอก จ้าว จื่อฮ่าว และนางเอกเจอกันตั้งแต่เด็ก มีใจรักมั่นต่อกันแล้ว แต่ติดปัญหาสัญญาหมั้นหมายกับ หวัง เมิ่งเหยา พวกเขาจึงต้องเก็บความรู้สึกนั้นไว้ …จนกระทั่งตัวร้ายอย่างเมิ่งเหยาตกหน้าผาตาย ไรท์ตัดจบเรื่องราวไว้เท่านี้ แต่เรื่องราวก็คงจะดำเนินต่อไปแบบนิยายรักทั่วไปแน่ ๆเจ๊ปูคิดในใจในบทที่30ล่าสุด มีการแจ้งเตือนอัพเดทเพิ่มเติมเนื้อหาจากนักเขียน เจ๊ปูรีบกดอ่านทันที หวัง เมิ่งเหยาตกหน้าผาหายสาบสูญ หนึ่งปีให้หลัง พ่อของนาง ท่านแม่ทัพใหญ่ตัดสินใจย้ายไปอยู่เมืองหนิงอานที่แดนเหนือ และยกเลิกหมั้นหมายอย่างเป็นทางการ..‘เนื้อเรื่องหลังจากนี้พอเดาได้ พระนางในเรื่องได้ครองรักกันอย่างเปิดเผยสินะ’“ดีล่ะ… ถ้าพล็อตเป็นแบบนี้ ฉันควรหายตัวไปสักหนึ่งปี ให้พวกเขาได้สมหวังกัน แต่ท่านพ่อของร่างนี้ก็แสนดีเหลือเกิน ฉันควรจะหาทางติดต่อท่าน แต่หากท่านรู้ก็ต้องต
Baca selengkapnya
บทที่ 8
รุ่งเช้า แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านยอดไม้ในป่าลึก เมิ่งเหยาค่อย ๆ ออกจากมิติด้วยสีหน้าสงบก่อนมองไปรอบ ๆ จุดที่นางเข้ามิติเมื่อวันก่อน ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงนางหลับตาลงครู่หนึ่งก่อนจะเรียกเข็มทิศออกมาจากมิติ เป็นเข็มทิศโลหะสีดำที่ดูเรียบง่าย แต่ให้ความรู้สึกหนักแน่นในมือ เมิ่งเหยาจ้องมองเข็มที่ชี้ไปทางทิศเหนือพลางสูดหายใจลึก ใช้สัญชาตญาณและความรู้สึกของร่างนี้นำทางออกจากป่า“ข้าต้องไปให้ถึงแดนเหนือ ชีวิตของข้าจะได้เริ่มต้นที่นั่น!” นางพึมพำเบา ๆ ในใจ แม้จะไม่รู้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไรการเดินทางผ่านป่าไม่ได้ง่ายดาย นางเดินผ่านเส้นทางที่เต็มไปด้วยหญ้าสูงและต้นไม้ใหญ่ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มเมื่อเวลาล่วงเลยเกือบถึงเย็น ในที่สุดนางก็พ้นชายป่าสิ่งแรกที่เมิ่งเหยาเห็นคือ ถนนเส้นทางเดินรถม้าที่ทอดยาวออกไป นางยิ้มออกมาอย่างโล่งใจขณะที่เดินไปตามเส้นทางนั้น ไม่ไกลนักเสียงฝีเท้าม้าก็ดังกึกก้องขึ้น เสียงฝีเท้าม้าจำนวนมากทำให้นางต้องหยุดเดิน รีบหลบเข้าข้างทางหลังต้นไม้ใหญ่หากเป็นกลุ่มของแม่ทัพจ้าว...ข้าคงต้องเข้ามิติหนีอีกครั้ง นางคิดพลางถอนลมหายใจเพื่อสงบสติหลั
Baca selengkapnya
บทที่ 9
ย้อนกลับไปเมื่อหลายวันก่อนในวันแรกที่ตี้ตี้ลืมตาตื่นขึ้นในร่างใหม่แล้วเจอกับบุรุษที่น่ากลัว นางรีบตั้งหลักทันที ตี้ตี้เริ่มประมวลปรับตัวกับชีวิตใหม่ในร่างของหลินตานชิงฮองเฮาผู้เลอโฉม น่าแปลกที่ความทรงจำของนางนั้นไม่ปะติดปะต่อ เธอจึงต้องสอบถามหลี่หยู นางกำนันคนสนิทเกี่ยวกับตัวตนของนางเพิ่มเติมเมื่อได้รับข้อมูลว่าเธอเป็นฮองเฮาผู้ทรงอำนาจ แต่เบื้องหลังกลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ตี้ตี้ให้หลี่หยูออกไปนางอยากพักผ่อนขออยู่เงียบ ๆ คนเดียว และเมื่อนึกขึ้นได้จึงรีบลุกไปส่องกระจกดูตัวเองทันที“โอ้แม่เจ้า! สวยมากกก!” เธอแทบกรี๊ดออกมาเมื่อเห็นใบหน้าในกระจก“นี่มันตี้เล่อปาตัวเป็นเป็นชัดชัด ฮ่า ๆ ๆ!”นางหัวเราะลั่นพร้อมขอบคุณสวรรค์ ก่อนจะรวบรวมสติ“เอาล่ะ จากนี้ข้าคือหลินตานชิง” หลังจากนั้นผ่านไปสี่วันนางใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบเพื่อปรับตัว ความทรงจำที่เหลือของร่างนี้เริ่มกลับมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้นางรู้สึกหนักอึ้งในหัวใจ เมื่อได้รู้ว่าครอบครัวของตานชิงถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมเพื่อเปิดทางให้จักรพรรดิหยางเฟยหยางขึ้นครองบัลลังก์ โดยมีข้อแลกเปลี่ยนให้นางได้เป็นฮองเฮา ทั้งที่ความผิดนั้นครอบครัวนางไม่ได
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status