LOGINShare
เข็มปักเล่มแรก
publish date:
2026-10-14 20:45:41แสงแดดอ่อนยามเช้าทอดผ่านบานหน้าต่างไม้เข้ามาในห้องปักผ้าของสำนักพัสตราภรณ์ กลิ่นหอมอบอวลของดอกฝูหรงด้านนอกโชยเข้ามาตามสายลม บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความเงียบสงบ มีเพียงเสียงเข็มปักแทงผ่านผืนผ้า สลับกับเสียงส่ายตัวของกี่ไม้ปักผ้านับสิบตัวเรียงรายเป็นทิวแถว ทว่า ความสงบเงียบนั้นกลับซ่อนเร้นสายตาแห่งความริษยาเอาไว้ สำนักพัสตราภรณ์เป็นสถานที่รวบรวมนางกำนัลฝีมือดีที่ได้รับการฝึกฝนมาตั้งแต่ยังเด็ก การที่มีนางกำนัลซักล้างชั้นต่ำกระโดดข้ามขั้นมาเป็นนางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดโดยตรง เพราะความดีความชอบเพียงครั้งเดียว ย่อมสร้างความคลางแคลงใจและไม่พอใจให้แก่เหล่านางกำนัลรุ่นพี่เป็นอย่างยิ่ง ‘ฉู่อี้’ นางกำนัลรุ่นพี่ร่างเพรียว ผิวขาวจัดในชุดสีฟ้าเข้มประจำตำแหน่งนางกำนัลตัดเย็บชั้นต้น ยืนกอดอกมองหลิวเหมยด้วยดูแคลนอย่างไม่ซ่อนเร้น นางเดินตรงเข้ามาหยุดอยู่ข้างกี่ปักผ้าที่หลิวเหมยกำลังจัดเตรียมอุปกรณ์ ก่อนจะกระแทกถาดกรรไกรและเข็มปักลงบนโต๊ะไม้จนเกิดเสียงดัง “เหอะ! ได้ยินว่าหัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายพัสตราภรณ์ชื่นชมเจ้านักหนาเพราะมีไหวพริบ” ฉู่อี้แค่นหัวเราะในลำคอ มองนางกำนัลคนใหม่ด้วยสายตาเหยียดหยาม “แต่ในสำนักพัสตราภรณ์แห่งนี้ ฝีมือการใช้เข็มและด้ายต่างหากคือของจริง! หากจับเข็มยังไม่ถนัดมือ แล้วยังกล้าสวมชุดนางกำนัลตัดเย็บให้มัวหมอง ข้าขอเตือนไว้เลยนะหลิวเหมย ว่าพวกเราจะไม่ปล่อยให้คนไม่มีฝีมือมาทำลายชื่อเสียงของสำนัก!” เหล่านางกำนัลรุ่นพี่รอบ ๆ ต่างพากันชะงักมือ ชำเลืองมองมาด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย หวังจะได้เห็นนางกำนัลหน้าใหม่จากลานซักล้างตระหนกตกใจหรือมือไม้สั่นด้วยความกลัว หลิวเหมยกลับมีสีหน้านิ่งสงบ ประหนึ่งผิวน้ำในบึงลึก นัยน์ตาคู่สวยไร้ซึ่งร่องรอยความหวั่นไหว หลิวเหมยเงยหน้าขึ้นมองฉู่อี้ คลี่ยิ้มบาง ๆ อย่างนอบน้อมแต่กลับแฝงความหนักแน่น ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงฉะฉาน “ขอบคุณพี่ฉู่อี้ที่กรุณาสั่งสอนเจ้าค่ะ ผู้น้อยเพิ่งย้ายมาจากลานซักล้างย่อมต้องเรียนรู้อีกมาก พี่ฉู่อี้โปรดชี้แนะด้วยเจ้าค่ะ” คำตอบนั้นทำให้ฉู่อี้รู้สึกเหมือนชกหมัดลงบนก้อนสำลี นึกหงุดหงิดใจจนต้องสะบัดหน้าหนีแล้วโยนผืนผ้าป่านสีเทานวลพร้อมด้ายปักสีแดงและเข็มปักเล่มยาวลงบนโต๊ะ “เช่นนั้นก็ดี! นี่คือแบบปักทดสอบขั้นต้นของนางกำนัลฝึกหัดใหม่ทุกคน จงปักลายดอกเหมยบนกิ่งไม้ให้เสร็จภายในสองเค่อ! หากเส้นด้ายปมขมวด หรือลายปักเบี้ยวแม้เพียงนิด ข้าจะรายงานจ้าวซ่างฝูว่าเจ้าไร้ความสามารถ!” พูดเสร็จกลับไปนั่งที่กี่ปักของตน ตึ้ง! [ตรวจพบการทดสอบฝีมือช่างปัก] [ภารกิจ : ปักลายดอกเหมยขั้นต้น] [คำอธิบาย : จงใช้ทักษะการตัดเย็บและเข็มปักรังสรรค์ลายดอกเหมยบนผืนผ้าให้สมบูรณ์แบบ เพื่อสยบข้อครหาของเหล่านางกำนัลรุ่นพี่] [ระยะเวลาจำกัด : 30:00 นาที] [รางวัลภารกิจ : ค่าความชำนาญการปักผ้า +20, ปลดล็อกทักษะ [ด้ายไหมมายา ระดับ 1], แต้มเสน่ห์ +5] [บทลงโทษหากล้มเหลว : ถูกลดขั้นกลับไปลานซักล้าง / ค่าความน่าเชื่อถือ -10] หลิวเหมยมองตัวเลขนับถอยหลังที่เริ่มเดินหน้า [29:59... 29:58...] หลิวเหมยในร่างเดิมเป็นเพียงคนยุคปัจจุบันที่เคยเห็นงานปักผ่านหน้าจอสมาร์ตโฟนเท่านั้น แต่ในเวลานี้ เธอมีระบบและทักษะ [ตัดเย็บประณีต ระดับ 1] ที่ได้รับจากการเลื่อนขั้น หลิวเหมยสูดหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมสมาธิ นั่งตัวตรง นิ้วเรียวยาวค่อยๆ หยิบด้ายไหมสีแดงสดสอดเข้าไปที่เข็มปักด้ามยาว ตึ้ง! [เปิดใช้งานระบบช่วยประสาน : [ระบบช่วยจับด้ายและกำหนดองศาการแทงเข็ม]] ม่านตาของหลิวเหมยพลันปรากฏเส้นแสงสีทองบางเบาทาบลงบนผืนผ้าป่านตรงหน้า จุดพิกัดแทงเข็ม ลายเส้นโครงร่างของกิ่งไม้และกลีบดอกเหมยทั้งห้ากลีบ ปรากฏเป็นเส้นแสงสีทองนำทางอย่างแม่นยำประหนึ่งมีช่างปักชั้นยอดมาจับมือสอน หลิวเหมยเริ่มลงมือทันที นิ้วเรียวตวัดเข็มปักลงบนผืนผ้าอย่างรวดเร็วและพลิ้วไหว เสียงเข็มแทงผ่านเนื้อผ้าดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ข้อมือของเธอพลิกสะบัดดึงเส้นด้ายไหมสีแดงสดและด้ายสีน้ำตาลเข้มอย่างแม่นยำ ระบบช่วยจับด้ายคำนวณแรงดึงของเส้นด้ายในทุกๆ จังหวะ ทำให้ปมด้ายด้านหลังผืนผ้าเรียบเนียนสนิท ไร้รอยขมวดหรือรอยย่นของเนื้อผ้าแม้แต่น้อย ฉู่อี้และเหล่านางกำนัลรุ่นพี่ที่แอบมองอยู่ต่างค่อย ๆ เบิกตากว้าง จากเดิมที่ตั้งใจจะนั่งดูหลิวเหมยทำเข็มตำนิ้วหรือทำด้ายพันกันจนวุ่นวาย แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับเป็นหญิงสาวในชุดตัดเย็บสีฟ้าอ่อนที่นิ่งสงบดั่งรูปปั้น ท่วงท่าการแทงเข็มและดึงด้ายประณีตยิ่งกว่าช่างปักที่มีประสบการณ์หลายปีเสียอีก กิ่งไม้สีน้ำตาลเข้มค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนผืนผ้า ตามมาด้วยการเย็บซ้อนชั้นด้ายไหมสีแดงและสีชมพูอ่อนที่สอดแทรกกลีบดอกเหมยทีละกลีบ แสงแดดยามเช้าที่ส่องผ่านหน้าต่างลงมากระทบเส้นด้ายไหม ทำให้ดอกเหมยบนผืนผ้าส่องประกายวาววับราวกับดอกเหมยจริงที่กำลังบานสะพรั่งรับลมหนาว [เวลานับถอยหลัง : 12:35 นาที] หลิวเหมยตวัดเข็มครั้งสุดท้าย ดึงด้ายสีเหลืองทองทำเป็นเกสรดอกเหมยตรงกลางอย่างงดงาม ก่อนจะตัดเก็บปลายด้าย เธอวางเข็มลงบนถาด ลุกขึ้นยืนช้าๆ คลี่ยิ้มบาง แล้วผายมือไปยังผลงานของตน “ผู้น้อยปักลายดอกเหมยเสร็จแล้วเจ้าค่ะ พี่ฉู่อี้โปรดช่วยตรวจดูด้วยเจ้าค่ะ” ฉู่อี้ร่างกายแข็งค้างไปชั่วขณะ นางรีบลุกขึ้นเดินฉับๆ เข้ามาที่กี่ปักผ้า หวังจะจับผิดรอยเบี้ยวของลายปัก แต่เมื่อสายตาของนางปะทะเข้ากับลายดอกเหมยบนผืนผ้า ดวงตาก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด ลายดอกเหมยสีแดงสดไล่สีชมพูอ่อนอย่างเป็นธรรมชาติ กิ่งไม้ทอดยาวอ่อนช้อยมีจังหวะหนักเบา ที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือเมื่อลองพลิกดูด้านหลังผืนผ้า ปมด้ายถูกเก็บซ่อนไว้อย่างเรียบเนียน ไร้รอยขมวดโดยสิ้นเชิง นี่คืองานปักระดับชั้นยอดชัด ๆ “เป็... เป็นไปได้อย่างไร” ฉู่อี้พึมพำ ลำคอแห้งผาก พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว เหล่านางกำนัลรุ่นพี่คนอื่นๆ ต่างเข้ามามุงดู ส่งเสียงฮือฮาอย่างตกตะลึง “สวรรค์ ลายปักดอกเหมยประณีตถึงเพียงนี้เชียวหรือ” “การไล่สีกลีบดอกไม้ละมุนตามาก ปมด้ายด้านหลังเรียบสนิท นี่ขนาดเป็นงานปักชิ้นแรกนะ!” ตึ้ง! [ภารกิจ : ปักลายดอกเหมยขั้นต้น สำเร็จแล้ว!] [เวลาที่ใช้ : 17:25 นาที (สำเร็จก่อนเวลาอย่างสมบูรณ์แบบ)] [ประเมินผล : ระดับ SSS (ความประณีต 100%, การเก็บปมด้ายสมบูรณ์แบบ)] [ได้รับรางวัล : ค่าความชำนาญการปักผ้า +20, ปลดล็อกทักษะ [ด้ายไหมมายา ระดับ 1], แต้มเสน่ห์ +5] หลิวเหมยสบตากับฉู่อี้ที่กำลังยืนอึ้งด้วยแววตานิ่งสงบ เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “งานปักชิ้นแรกของผู้น้อยหากมีสิ่งใดต้องปรับปรุง พี่ฉู่อี้โปรดชี้แนะด้วยนะเจ้าคะ” คำพูดถ่อมตนทำให้ฉู่อี้ทำได้เพียงเอ่นชื่มชมอย่างจำยอม “ฝิ.. ฝีมือเจ้าดีมาก ข้าไม่มีสิ่งใดจะชี้แนะแล้ว” หลังจากฉู่อี้เดินกลับไปพร้อมกับความผิดหวัง หลิวเหมยจึงนั่งลงบนเก้าอี้ มือเรียวลูบผืนผ้าไหมปักดอกเหมยอย่างเบามือ นัยน์ตาฉายแววมุ่งมั่น
Latest chapter
ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง โจทก์เก่าตามราวี
ควันหอมลอยอบอวลอยู่ภายในเรือนเตรียมผ้า เสียงเข็มกระทบผืนไหมดังแผ่วเบาสลับกับเสียงพูดคุยของเหล่านางกำนัลฝึกหัด บรรยากาศดูสงบเรียบร้อยดังเช่นทุกวันหลิวเหมยนั่งอยู่ริมหน้าต่างในชุดหรูฉวินสีฟ้าอ่อนสลับแพรขาว เรือนผมประดับปิ่นหยกสลักลายกิ่งหลิว มือเรียวกำลังปักลายดอกเหมยลงบนผืนผ้าอย่างตั้งใจ ปัง!เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะไม้ดังสนั่นจนถาดด้ายไหมสั่นสะเทือน เหล่านางกำนัลฝึกหัดสะดุ้งเฮือกพร้อมกัน ก่อนเสียงตวาดหยาบกระด้างจะดังขึ้นทั่วเรือน“หลิวเหมย! เจ้าคิดว่าตัวเองมีปีกงอกขึ้นมาแล้วหรือ ถึงได้ไม่ลงไปรายงานตัวที่ลานซักล้าง!”หลิวเหมยหยุดมือ วางเข็มลงบนถาดอย่างใจเย็น แล้วเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนหัวหน้านางกำนัลกวนยืนถมึงทึงอยู่หน้าโต๊ะ ด้านหลังมีนางกำนัลจากลานซักล้างอีกสองคนติดตามมาด้วย ใบหน้าอวบใหญ่ของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองนับตั้งแต่หลิวเหมยย้ายออกจากลานซักล้าง กวนซืออีก็ขาดคนให้โขกสับ ยิ่งได้ยินข่าวว่าหลิวเหมยสร้างผลงานโดดเด่น นางก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันนี้นางจึงตั้งใจมาทวงอำนาจคืน
ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง ผ้าเช็ดหน้าแทนคำขอบคุณ
แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกิ่งหลิวลงมากระทบผิวน้ำ เกิดเป็นประกายระยิบระยับทั่วสระ บรรยากาศใต้ศาลาหินยังคงสงบร่มรื่น ทว่าหลิวเหมยกลับไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายตามไปด้วยป้ายทองสลักลายมังกรลอยเมฆในมือของนางหนักอึ้งกว่าที่คิด ไม่ใช่เพราะน้ำหนักของมัน แต่เป็นเพราะความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการได้รับความเอ็นดูจากชินอ๋องหยางเฉิงหยวนย่อมเป็นโอกาสอันหาได้ยาก แต่ในวังหลวงแห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยไร้เหตุผล หากเธอรับน้ำใจจากเขาโดยไม่แสดงความจริงใจตอบแทน ความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้นอาจเป็นเพียงความเมตตาชั่วครั้งชั่วคราวหลิวเหมยที่เดินไปได้ครึ่งทางตัดสินใจหันหลังแล้ววิ่งกลับไปอีกครั้ง พลางเอ่ยรั้งชายหนุ่มที่กำลังเดินกลับขึ้นศาลา “ชินอ๋องเพคะ โปรดทรงรอสักครู่”หยางเฉิงหยวนหันกลับมาเลิกคิ้วเล็กน้อย“ยังมีเรื่องใดอีกหรือ”หลิวเหมยสูดลมหายใจแล้วล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อ นำผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมผืนหนึ่งออกมาวางบนถาดไม้ที่ประคองอยู่ผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอมเทาผืนนั้นมีเนื้อสัมผัสนุ่มละเอียด มุมผ้าปักลายกิ่งหลิวด้วยด้ายทองคำ กิ่งหลิวแต่ละก
ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง ชายหนุ่มใต้ต้นหลิว
ทางเดินหินสีเทาทอดยาวคดเคี้ยวผ่านพุ่มไม้ที่ตัดแต่งเป็นแนวสูง สระน้ำสะท้อนเงาเมฆขาวและกิ่งหลิวโบราณที่ห้อยระย้าลงเหนือผิวน้ำ สายลมยามบ่ายพัดพากลิ่นดอกไม้จาง ๆ ปะปนกับละอองน้ำเย็นฉ่ำ ชวนให้ผู้มาเยือนรู้สึกราวกับหลุดเข้ามาในภาพวาดน่าเสียดายที่หลิวเหมยไม่มีเวลาชื่นชมทิวทัศน์มากนักเธอได้รับมอบหมายให้นำถุงหอมปักลายมงคลไปส่งยังเรือนรับรองทางทิศตะวันออก แต่อุทยานหลวงแห่งนี้กว้างใหญ่เกินกว่าจะจดจำเส้นทางได้ในครั้งเดียว ยิ่งเธอมัวแต่ครุ่นคิดถึงแบบลายปักใหม่ที่เพิ่งนึกออก รู้ตัวอีกทีทางเดินเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปเสียแล้วหลิวเหมยหยุดยืน มองพุ่มไม้สูงใหญ่ทางซ้ายที ขวาที“แปลกจริง... เมื่อครู่ยังเห็นสะพานหินอยู่เลยนี่นา”เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจเดินต่อไปตามทางที่ดูคุ้นตาที่สุดแต่แทนที่จะพบเรือนรับรอง เธอกลับเดินมาถึงสระน้ำอันเงียบสงบซึ่งมีต้นหลิวอายุนับร้อยปียืนตระหง่านอยู่ริมฝั่งบริเวณนี้ไร้เงาผู้คน มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ และเสียงน้ำกระทบฝั่งเป็นระยะ บรรยากาศสงบงามจนแทบไม่เหมือนส่วนหนึ่งของวังหลวงที่เต็มไปด้
ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง ผ้าไหมเปื้อนโคลน
หลังจากคว้าอันดับหนึ่งในการสอบประเมินช่างปัก หลิวเหมยก็ได้รับสิทธิ์เข้าถึงห้องเก็บผ้าชั้นใน พร้อมกับความไว้วางใจจากจ้าวซ่างฝูที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแต่ในวังหลวงแห่งนี้ ความสามารถที่โดดเด่นไม่ได้มีเพียงผู้ชื่นชมเท่านั้นที่มองเห็นยิ่งนางก้าวหน้าเร็วเท่าไร ก็ยิ่งมีคนอยากฉุดนางลงจากที่สูงมากเท่านั้นสายลมยามสายพัดผ่านสระบัวหลวงฝั่งตะวันตกของสำนักพัสตราภรณ์ ใบบัวเขียวชอุ่มไหวเอนตามแรงลม ดอกบัวสีชมพูบานสะพรั่งเหนือผิวน้ำ ทางเดินหินขัดทอดยาวเลียบสระ เงากิ่งหลิวทอดตัวลงบนพื้นเป็นลวดลายอ่อนช้อยหลิวเหมยเดินมาตามทางอย่างระมัดระวัง ในมือประคองถาดไม้บุนวมที่รองผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ผืนหนึ่งเอาไว้ผืนนี้คือ ‘ผ้าไหมหิมะจุติ’ วัสดุล้ำค่าที่ทอด้วยกรรมวิธีโบราณ เนื้อผ้าบางเบาราวหิมะ แต่กลับมีความเหนียวแน่นและเป็นประกายเมื่อกระทบแสง ทั้งยังเป็นผ้าที่เตรียมไว้สำหรับตัดเย็บฉลองพระองค์ของพระสนมผู้หนึ่งก่อนออกจากสำนัก จ้าวซ่างฝูกำชับนางด้วยตนเองว่าให้พาผ้าไปผึ่งลมเพื่อขจัดความชื้น ห้ามให้เกิดรอยเปื้อนหรือความเสียหายแม้แต่น้อย
ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง สอบประเมินการปักผ้า
บรรยากาศยามเช้าบริเวณลานกว้างหน้าสำนักพัสตราภรณ์เงียบสงบ จนได้ยินเพียงเสียงสายลมพัดผ่านพุ่มไม้ โต๊ะปักผ้าหลายสิบตัวถูกจัดเรียงเป็นแถวอย่างมีระเบียบ บนโต๊ะแต่ละตัวมีเข็ม กรอบไม้ขึงผ้า และด้ายไหมสีสันต่าง ๆ วางไว้อย่างครบครันเหล่านางกำนัลฝึกหัดนั่งประจำที่ด้วยท่าทางสำรวม แต่ละคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด เพราะการทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือนครั้งนี้ คือโอกาสสำคัญที่จะตัดสินอนาคตของพวกเธอในสำนักพัสตราภรณ์บนแท่นหินด้านหน้าลานมีจ้าวซ่างฝูนั่งสง่างามในชุดขุนนางฝ่ายในสีม่วงเข้ม ข้างกายมีคณะผู้ประเมินคอยสังเกตการณ์อย่างเข้มงวด สายตาคมกริบของหัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายพัสตราภรณ์กวาดมองเหล่านางกำนัลฝึกหัดทีละคน ก่อนจะหยุดลงที่หลิวเหมยซึ่งนั่งหลังตรงสง่างาม รองเท้าผ้าไหมเก้าเมฆาสะท้อนแสงแดดเบาๆ ขับเน้นรังสีความสูงส่งออกมาอย่างเด่นชัด“การทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือน เริ่มได้!”จ้าวซ่างฝูประกาศก้องอย่างเป็นทางการหัวข้อการทดสอบในวันนี้คืองานปักลายมงคลบนผืนผ้าไหม ซึ่งต้องใช้ความประณีต การไล่โทนสีด้าย และความแม่นยำของฝีเข็มข
ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง รองเท้าที่ถูกซ่อน
ตอนที่ 9รองเท้าที่ถูกซ่อนเสียงผ้าเสียดสีกันดังระงมไปทั่วหอนอนนางกำนัลฝึกหัด กลิ่นแป้งหอมจาง ๆ ปะปนกับเสียงพูดคุยที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นวันนี้คือวันสอบประเมินช่างปักประจำเดือน ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกจะได้รับโอกาสเลื่อนขั้นและเข้าไปถวายงานปักฉลองพระองค์ในวังชั้นใน ส่วนผู้ที่สอบไม่ผ่านก็ต้องรอคอยโอกาสในเดือนถัดไปสำหรับบางคน นี่คือโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิต และสำหรับใครบางคน...นี่คือโอกาสกำจัดเสี้ยนหนามให้พ้นทางหลิวเหมยนั่งอยู่บนเตียงไม้ขัดเงาริมหน้าต่าง เธอสวมชุดนางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดสีฟ้าอ่อนที่เพิ่งได้รับมาใหม่ เนื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ลายปักกิ่งหลิวบนชายแขนเสื้อพลิ้วไหวอย่างประณีต เส้นผมดำขลับถูกรวบเป็นมวยต่ำ ประดับด้วยปิ่นไม้เรียบง่ายเมื่อจัดอาภรณ์เรียบร้อย เธอจึงก้มลงหยิบรองเท้าข้างเตียงแต่ปลายนิ้วกลับสัมผัสได้เพียงพื้นไม้เย็นเฉียบหลิวเหมยชะงักรองเท้าผ้าปักลายกิ่งเหมยที่หัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายจ้าวมอบให้หายไปแล้ว!เธอก้มมองใต้เตียง ก่อนจะสำรวจรอบห้องอย่างรวด
You May Also Like
ยอดหมอหญิงมหัศจรรย์
จูน444.6K viewsชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล690.0K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่25.6K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน63.9K viewsข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง
อักษรปรุงรัก114 viewsคุณหนูสี่
ประตูฟ้ายั่งยืน5.6K viewsชายาตาบอดของทรราช
ต้นไม้แห้ง258 viewsวิวาห์ใต้ม่านวสันต์
Wabibi279 views
