Share

กลิ่นหอมอันตราย

Author: Pink Jade*
last update publish date: 2026-10-15 20:45:59

หลิวเหมยผลักประตูไม้หนักให้เปิดออก ไอร้อนผ่าวโชยปะทะใบหน้าพร้อมกับความอับชื้นชวนอึดอัด เธอก้าวเข้ามาภายในห้องอบผ้า สถานที่สำหรับอบผ้าไหมและฉลองพระองค์ด้วยกำยานหอมก่อนจะส่งไปถวายเหล่าพระสนมและเชื้อพระวงศ์

ภายในห้องสี่เหลี่ยมมืดสลัว มีอ่างถ่านหินขนาดใหญ่ใช้สำหรับให้ความร้อน ราวไม้ไผ่แขวนม้วนผ้าไหมสีสันสดใสนับร้อยผืนเรียงรายทับซ้อนกันจนเหมือนเขาวงกต ควันกำยานสีขาวลอยกรุ่นเอื่อย ๆ กลิ่นหอมหวานของกุหลาบป่าอบอวลจนชวนให้รู้สึกเคลิบเคลิ้ม

แต่ในฐานะผู้ที่เคยจมอยู่กับน้ำด่างในลานซักล้างมานับเดือน จมูกของหลิวเหมยกลับไวต่อกลิ่นสิ่งแปลกปลอมเป็นพิเศษ

 

ท่ามกลางกลิ่นหอมล้ำของดอกไม้โบราณที่คลุ้งไปทั่วห้อง กลับมีกลิ่นฉุนเอียนแทรกซึมออกมาอย่างแผ่วเบา เป็นกลิ่นคาวจางๆ ผสมกับกลิ่นอับของไอเย็นที่ชวนให้รู้สึกเวียนหัวและคลื่นไส้อย่างน่าประหลาด

หลิวเหมยชะงักเท้า คิ้วขมวดเข้าหากันเบา ๆ นัยน์ตาคู่งามฉายแววเคลือบแคลงสงสัย เธอหยุดยืนนิ่งกลางห้อง สูดลมหายใจอีกครั้งเพื่อแยกแยะที่มาของกลิ่นหอมนั้นทันที

กลิ่นกำยานอบผ้าธรรมดาไม่ควรมีฤทธิ์กดประสาทหรือทำให้จิตใจสั่นไหวเช่นนี้

นี่มันกลิ่นอะไรกัน

 

 

ตึ้ง!

[ตรวจพบสารเคมีอันตรายและละอองพิษสะสม]

[ภารกิจไขปริศนา : ค้นหาที่มาของกลิ่นพิษ]

[คำอธิบาย : มีการลักลอบอบผ้าไหมด้วยกำยานผสมพิษชาดคร่าบุปผาซึ่งเป็นยาพิษฤทธิ์อ่อนแบบสะสม หากพระสนมสวมใส่เป็นเวลานาน พิษจะซึมผ่านรูขุมขนทำให้แท้งบุตรในที่สุด จงค้นหาผ้าที่ถูกผสมพิษให้พบ]

[ระยะเวลาจำกัด : 10:00 นาที]

[รางวัลภารกิจ : ค่าความชำนาญการดมกลิ่น +20, ปลดล็อกไอเทม [ถุงหอมขจัดพิษหมื่นชนิด], แต้มเสน่ห์ +10]

[บทลงโทษหากล้มเหลว : พิษสะสมจนสูญเสียพลังกาย / โดนลงโทษข้อหาสมรู้ร่วมคิดในคดีวางยาพระสนม]

 

ดวงตากลมโตหรี่แคบลง พิษชาดคร่าบุปผา เป็นยาพิษฤทธิ์อ่อนไร้สี ไร้รส ใช้กลิ่นหอมของดอกไม้กลบไว้เพื่อทำลายพระครรภ์ของพระสนม

กลอุบายในวังหลวงแห่งนี้ช่างอำมหิตล้ำลึกยิ่งนัก หากนางกำนัลอบผ้าทำหน้าที่ไปโดยไม่สังเกต อีกไม่นานต้องเกิดเรื่องใหญ่จนคนทั้งสำนักพัสตราภรณ์ถูกลากไปตัดหัวแน่นอน

 

เวลานับถอยหลังเริ่มเดินทันที 

 

[09:58... 09:57...]

 

หลิวเหมยยกแขนเสื้อข้างหนึ่งขึ้นมาปิดจมูก อีกข้างแสร้งทำทีเป็นพัดคลายความร้อนจากเตาถ่าน เธอเดินสำรวจไปตามราวแขวนผ้าไหมทีละแถวอย่างนิ่งสงบ ม่านตาเปล่งแสงสีทองจาง ๆ จากการเปิดใช้งานทักษะ [เนตรดวงแก้วจับเท็จ ระดับ 1] เพื่อสแกนละอองควันพิษในอากาศ

แสงสีฟ้าและสีเขียวจากระบบสแกนกวาดผ่านม้วนผ้าไหมสีฟ้า สีชมพู และสีเหลืองนวล จนกระทั่งไปหยุดลงที่ราวแขวนผ้าไหมด้านในสุด ซึ่งเป็น 'ชุดคลุมแพรไหมลายเมฆา' สีม่วงเข้มปักด้ายเงินประณีตของพระสนมเหวย พระสนมคนโปรดของฮ่องเต้ที่กำลังตั้งครรภ์ได้เพียงสามเดือน

 

[ระบบสแกนพบจุดกำเนิดพิษเข้มข้น]

[วัตถุ : ชุดคลุมแพรไหมลายเมฆา]

[รายละเอียด : ผ้าไหมผืนนี้ถูกนำไปอบในกระถางกำยานพิเศษที่ผสมผงพิษชาดคร่าบุปผาเข้มข้น ละอองพิษซึมลึกเข้าสู่เนื้อผ้าและเส้นด้ายปักอย่างสมบูรณ์]

 

หลิวเหมยใจเต้นระทึก เป้าหมายคือพระสนมเหวยและพระครรภ์จริงๆ ด้วย

ขณะที่หลิวเหมยกำลังจะก้าวเข้าไปตรวจสอบใกล้ ๆ เสียงก้าวเท้าหนัก ๆ ของนางกำนัลอาวุโสก็ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก

‘เหม่ยหลิง’ นางกำนัลดูแลห้องอบผ้า ร่างท้วม ใบหน้าเต็มไปด้วยความเข้มงวด เดินถือกระถางกำยานทองเหลืองเข้ามา เมื่อเห็นหลิวเหมยยืนอยู่ใกล้ชุดของพระสนมเหวย นางก็ขมวดคิ้วฉับ แผดเสียงตวาดทันที

“นังหลิวเหมย! เจ้าเข้ามาทำอะไรในห้องอบผ้า! นี่เป็นเขตหวงห้ามสำหรับนางกำนัลฝึกหัดใหม่!”

หลิวเหมยแสร้งทำหน้าฉงน เอียงคอเล็กน้อยอย่างใสซื่อ ดวงตากลมโตฉายแววสงสัยราวกับเด็กสาวที่ไม่รู้ความ เธอรีบย่อกายถอนสายบัวอย่างนอบน้อม

“เรียนพี่เหม่ยหลิง ผู้น้อยได้รับคำสั่งจากจ้าวซ่างฝูให้นำด้ายไหมสีฟ้ามาเก็บเจ้าค่ะ แต่เมื่อเดินเข้ามา ผู้น้อยรู้สึกว่ากลิ่นกำยานในห้องนี้ช่างหอมแปลกประหลาดนัก มีกลิ่นหวานลึกซึ้งต่างจากห้องปักผ้า ผู้น้อยอดใจไม่จึงได้เดินเข้ามาดูด้วยความสนใจเจ้าค่ะ”

หลิวเหมยเอ่ยด้วยน้ำเสียงซื่อตรง

เหม่ยหลิงหรี่ตากวาดมองหลิวเหมยด้วยความระแวง ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะ

“เหอะ! ยายหลิวเข้าสวนต้ากวาน [1] ! นี่คือกำยานหมื่นบุปผาสูตรพิเศษของสำนักพัสตราภรณ์ เจ้าที่ไม่เคยเห็นโลกย่อมรู้สึกแปลกเป็นธรรมดา! หยิบของเสร็จแล้วก็รีบไสหัวออกไปซะ ก่อนที่ผ้าของพระสนมจะเปรอะเปื้อน!”

“เจ้าค่ะพี่เหม่ยหลิง ผู้น้อยจะรีบออกไปเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ” หลิวเหมยรับคำอย่างอ่อนน้อม

ทว่า ในจังหวะที่เธอเดินผ่านราวแขวนชุดคลุมแพรไหมสีม่วงเข้มของพระสนมเหวย หลิวเหมยอาศัยจังหวะที่เหม่ยหลิงหันหลังไปยกกระถางกำยาน แอบใช้มือเรียวล้วงกรรไกรจิ๋วในจีบเสื้อตัดเส้นด้ายปักไหมเงินบริเวณชายกระโปรงออกมาอย่างรวดเร็ว

เส้นด้ายไหมที่ถูกอบพิษเส้นเล็กๆ ถูกสอดซ่อนไว้ในแขนเสื้อป่านของเธออย่างแนบเนียน ไร้ร่องรอยให้จับผิด

 

ตึ้ง!

[ภารกิจไขปริศนา : ค้นหาที่มาของกลิ่นพิษ สำเร็จแล้ว!]

[ประเมินผล : ระดับ SSS (ค้นพบต้นตอยาพิษร้ายแรง และเก็บหลักฐานสำคัญได้โดยไม่ให้ศัตรูรู้ตัว)]

[ได้รับรางวัล : ค่าความชำนาญการดมกลิ่น +20, ปลดล็อกไอเทม [ถุงหอมขจัดพิษหมื่นชนิด], แต้มเสน่ห์ +10]

 

กลิ่นหอมอ่อน ๆ จาก [ถุงหอมขจัดพิษหมื่นชนิด] ที่ปรากฏขึ้นในกระเป๋ามิติ ส่งผลให้อาการเวียนศีรษะจากไอพิษที่หลิวเหมยสูดดมเข้าไปหายภายในพริบตา 

หลิวเหมยย่อกายคารวะเหม่ยหลิงอีกครั้ง แล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องอบผ้าอันร้อนอบอ้าวด้วยรอยยิ้มมุมปาก

เมื่อก้าวพ้นประตูห้องอบผ้าออกมาสู่ระเบียงทางเดินภายนอก ลมเย็นยามบ่ายพัดเอากลิ่นหอมของดอกฝูหรงเข้ามาช่วยผ่อนคลาย หลิวเหมยยกมือขึ้นลูบแขนเสื้อสัมผัสเส้นด้ายปักที่ซ่อนอยู่ภายใน นัยน์ตาคู่งามฉายแววคมกริบประหนึ่งใบมีด

‘คิดจะใช้ยาพิษทำลายพระครรภ์ของพระสนมเหวย แล้วโยนความผิดให้สำนักพัสตราภรณ์งั้นเหรอ’

หลิวเหมยคลี่ยิ้มมุมปากอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า

 

 

 

เชิงอรรถ

^ยายหลิวเข้าสวนต้ากวาน ใช้เปรียบเปรยถึงคนที่มีความรู้น้อยหรือมาจากชนบท เมื่อได้เข้าไปในสภาพแวดล้อมที่หรูหรา เจริญรุ่งเรือง หรือแปลกใหม่ แล้วเกิดความตื่นตาตื่นใจ ทำตัวไม่ถูก หรือดูเซ่อซ่าเงอะงะ สำนวนนี้มาจากวรรณกรรมคลาสสิกผู้ยิ่งใหญ่ของจีนเรื่อง "ความฝันในหอแดง"

 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   โจทก์เก่าตามราวี

    ควันหอมลอยอบอวลอยู่ภายในเรือนเตรียมผ้า เสียงเข็มกระทบผืนไหมดังแผ่วเบาสลับกับเสียงพูดคุยของเหล่านางกำนัลฝึกหัด บรรยากาศดูสงบเรียบร้อยดังเช่นทุกวันหลิวเหมยนั่งอยู่ริมหน้าต่างในชุดหรูฉวินสีฟ้าอ่อนสลับแพรขาว เรือนผมประดับปิ่นหยกสลักลายกิ่งหลิว มือเรียวกำลังปักลายดอกเหมยลงบนผืนผ้าอย่างตั้งใจ ปัง!เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะไม้ดังสนั่นจนถาดด้ายไหมสั่นสะเทือน เหล่านางกำนัลฝึกหัดสะดุ้งเฮือกพร้อมกัน ก่อนเสียงตวาดหยาบกระด้างจะดังขึ้นทั่วเรือน“หลิวเหมย! เจ้าคิดว่าตัวเองมีปีกงอกขึ้นมาแล้วหรือ ถึงได้ไม่ลงไปรายงานตัวที่ลานซักล้าง!”หลิวเหมยหยุดมือ วางเข็มลงบนถาดอย่างใจเย็น แล้วเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนหัวหน้านางกำนัลกวนยืนถมึงทึงอยู่หน้าโต๊ะ ด้านหลังมีนางกำนัลจากลานซักล้างอีกสองคนติดตามมาด้วย ใบหน้าอวบใหญ่ของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองนับตั้งแต่หลิวเหมยย้ายออกจากลานซักล้าง กวนซืออีก็ขาดคนให้โขกสับ ยิ่งได้ยินข่าวว่าหลิวเหมยสร้างผลงานโดดเด่น นางก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันนี้นางจึงตั้งใจมาทวงอำนาจคืน

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าเช็ดหน้าแทนคำขอบคุณ

    แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกิ่งหลิวลงมากระทบผิวน้ำ เกิดเป็นประกายระยิบระยับทั่วสระ บรรยากาศใต้ศาลาหินยังคงสงบร่มรื่น ทว่าหลิวเหมยกลับไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายตามไปด้วยป้ายทองสลักลายมังกรลอยเมฆในมือของนางหนักอึ้งกว่าที่คิด ไม่ใช่เพราะน้ำหนักของมัน แต่เป็นเพราะความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการได้รับความเอ็นดูจากชินอ๋องหยางเฉิงหยวนย่อมเป็นโอกาสอันหาได้ยาก แต่ในวังหลวงแห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยไร้เหตุผล หากเธอรับน้ำใจจากเขาโดยไม่แสดงความจริงใจตอบแทน ความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้นอาจเป็นเพียงความเมตตาชั่วครั้งชั่วคราวหลิวเหมยที่เดินไปได้ครึ่งทางตัดสินใจหันหลังแล้ววิ่งกลับไปอีกครั้ง พลางเอ่ยรั้งชายหนุ่มที่กำลังเดินกลับขึ้นศาลา “ชินอ๋องเพคะ โปรดทรงรอสักครู่”หยางเฉิงหยวนหันกลับมาเลิกคิ้วเล็กน้อย“ยังมีเรื่องใดอีกหรือ”หลิวเหมยสูดลมหายใจแล้วล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อ นำผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมผืนหนึ่งออกมาวางบนถาดไม้ที่ประคองอยู่ผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอมเทาผืนนั้นมีเนื้อสัมผัสนุ่มละเอียด มุมผ้าปักลายกิ่งหลิวด้วยด้ายทองคำ กิ่งหลิวแต่ละก

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ชายหนุ่มใต้ต้นหลิว

    ทางเดินหินสีเทาทอดยาวคดเคี้ยวผ่านพุ่มไม้ที่ตัดแต่งเป็นแนวสูง สระน้ำสะท้อนเงาเมฆขาวและกิ่งหลิวโบราณที่ห้อยระย้าลงเหนือผิวน้ำ สายลมยามบ่ายพัดพากลิ่นดอกไม้จาง ๆ ปะปนกับละอองน้ำเย็นฉ่ำ ชวนให้ผู้มาเยือนรู้สึกราวกับหลุดเข้ามาในภาพวาดน่าเสียดายที่หลิวเหมยไม่มีเวลาชื่นชมทิวทัศน์มากนักเธอได้รับมอบหมายให้นำถุงหอมปักลายมงคลไปส่งยังเรือนรับรองทางทิศตะวันออก แต่อุทยานหลวงแห่งนี้กว้างใหญ่เกินกว่าจะจดจำเส้นทางได้ในครั้งเดียว ยิ่งเธอมัวแต่ครุ่นคิดถึงแบบลายปักใหม่ที่เพิ่งนึกออก รู้ตัวอีกทีทางเดินเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปเสียแล้วหลิวเหมยหยุดยืน มองพุ่มไม้สูงใหญ่ทางซ้ายที ขวาที“แปลกจริง... เมื่อครู่ยังเห็นสะพานหินอยู่เลยนี่นา”เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจเดินต่อไปตามทางที่ดูคุ้นตาที่สุดแต่แทนที่จะพบเรือนรับรอง เธอกลับเดินมาถึงสระน้ำอันเงียบสงบซึ่งมีต้นหลิวอายุนับร้อยปียืนตระหง่านอยู่ริมฝั่งบริเวณนี้ไร้เงาผู้คน มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ และเสียงน้ำกระทบฝั่งเป็นระยะ บรรยากาศสงบงามจนแทบไม่เหมือนส่วนหนึ่งของวังหลวงที่เต็มไปด้

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าไหมเปื้อนโคลน

    หลังจากคว้าอันดับหนึ่งในการสอบประเมินช่างปัก หลิวเหมยก็ได้รับสิทธิ์เข้าถึงห้องเก็บผ้าชั้นใน พร้อมกับความไว้วางใจจากจ้าวซ่างฝูที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแต่ในวังหลวงแห่งนี้ ความสามารถที่โดดเด่นไม่ได้มีเพียงผู้ชื่นชมเท่านั้นที่มองเห็นยิ่งนางก้าวหน้าเร็วเท่าไร ก็ยิ่งมีคนอยากฉุดนางลงจากที่สูงมากเท่านั้นสายลมยามสายพัดผ่านสระบัวหลวงฝั่งตะวันตกของสำนักพัสตราภรณ์ ใบบัวเขียวชอุ่มไหวเอนตามแรงลม ดอกบัวสีชมพูบานสะพรั่งเหนือผิวน้ำ ทางเดินหินขัดทอดยาวเลียบสระ เงากิ่งหลิวทอดตัวลงบนพื้นเป็นลวดลายอ่อนช้อยหลิวเหมยเดินมาตามทางอย่างระมัดระวัง ในมือประคองถาดไม้บุนวมที่รองผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ผืนหนึ่งเอาไว้ผืนนี้คือ ‘ผ้าไหมหิมะจุติ’ วัสดุล้ำค่าที่ทอด้วยกรรมวิธีโบราณ เนื้อผ้าบางเบาราวหิมะ แต่กลับมีความเหนียวแน่นและเป็นประกายเมื่อกระทบแสง ทั้งยังเป็นผ้าที่เตรียมไว้สำหรับตัดเย็บฉลองพระองค์ของพระสนมผู้หนึ่งก่อนออกจากสำนัก จ้าวซ่างฝูกำชับนางด้วยตนเองว่าให้พาผ้าไปผึ่งลมเพื่อขจัดความชื้น ห้ามให้เกิดรอยเปื้อนหรือความเสียหายแม้แต่น้อย

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   สอบประเมินการปักผ้า

    บรรยากาศยามเช้าบริเวณลานกว้างหน้าสำนักพัสตราภรณ์เงียบสงบ จนได้ยินเพียงเสียงสายลมพัดผ่านพุ่มไม้ โต๊ะปักผ้าหลายสิบตัวถูกจัดเรียงเป็นแถวอย่างมีระเบียบ บนโต๊ะแต่ละตัวมีเข็ม กรอบไม้ขึงผ้า และด้ายไหมสีสันต่าง ๆ วางไว้อย่างครบครันเหล่านางกำนัลฝึกหัดนั่งประจำที่ด้วยท่าทางสำรวม แต่ละคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด เพราะการทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือนครั้งนี้ คือโอกาสสำคัญที่จะตัดสินอนาคตของพวกเธอในสำนักพัสตราภรณ์บนแท่นหินด้านหน้าลานมีจ้าวซ่างฝูนั่งสง่างามในชุดขุนนางฝ่ายในสีม่วงเข้ม ข้างกายมีคณะผู้ประเมินคอยสังเกตการณ์อย่างเข้มงวด สายตาคมกริบของหัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายพัสตราภรณ์กวาดมองเหล่านางกำนัลฝึกหัดทีละคน ก่อนจะหยุดลงที่หลิวเหมยซึ่งนั่งหลังตรงสง่างาม รองเท้าผ้าไหมเก้าเมฆาสะท้อนแสงแดดเบาๆ ขับเน้นรังสีความสูงส่งออกมาอย่างเด่นชัด“การทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือน เริ่มได้!”จ้าวซ่างฝูประกาศก้องอย่างเป็นทางการหัวข้อการทดสอบในวันนี้คืองานปักลายมงคลบนผืนผ้าไหม ซึ่งต้องใช้ความประณีต การไล่โทนสีด้าย และความแม่นยำของฝีเข็มข

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   รองเท้าที่ถูกซ่อน

    ตอนที่ 9รองเท้าที่ถูกซ่อนเสียงผ้าเสียดสีกันดังระงมไปทั่วหอนอนนางกำนัลฝึกหัด กลิ่นแป้งหอมจาง ๆ ปะปนกับเสียงพูดคุยที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นวันนี้คือวันสอบประเมินช่างปักประจำเดือน ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกจะได้รับโอกาสเลื่อนขั้นและเข้าไปถวายงานปักฉลองพระองค์ในวังชั้นใน ส่วนผู้ที่สอบไม่ผ่านก็ต้องรอคอยโอกาสในเดือนถัดไปสำหรับบางคน นี่คือโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิต และสำหรับใครบางคน...นี่คือโอกาสกำจัดเสี้ยนหนามให้พ้นทางหลิวเหมยนั่งอยู่บนเตียงไม้ขัดเงาริมหน้าต่าง เธอสวมชุดนางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดสีฟ้าอ่อนที่เพิ่งได้รับมาใหม่ เนื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ลายปักกิ่งหลิวบนชายแขนเสื้อพลิ้วไหวอย่างประณีต เส้นผมดำขลับถูกรวบเป็นมวยต่ำ ประดับด้วยปิ่นไม้เรียบง่ายเมื่อจัดอาภรณ์เรียบร้อย เธอจึงก้มลงหยิบรองเท้าข้างเตียงแต่ปลายนิ้วกลับสัมผัสได้เพียงพื้นไม้เย็นเฉียบหลิวเหมยชะงักรองเท้าผ้าปักลายกิ่งเหมยที่หัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายจ้าวมอบให้หายไปแล้ว!เธอก้มมองใต้เตียง ก่อนจะสำรวจรอบห้องอย่างรวด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status