Compartir

ไม้หวาย

Autor: Pink Jade*
last update Fecha de publicación: 2026-10-10 20:45:44

ไอร้อนผ่าวยามสายสะท้อนขึ้นมาจากแผ่นหินของลานตากผ้า กิ่งไม้ผูกเชือกนับร้อยสายถูกขึงเรียงรายเต็มบริเวณ สายลมพัดแผ่วเบาจนผืนผ้าป่านและผ้าแพรนานาชนิดที่ตากไหวสะบัดพลิ้วไหว ส่งกลิ่นไอแดดผสมผสานกับกลิ่นด่างซักผ้าตลอดเวลา

ทว่า บรรยากาศในยามนี้กลับกดดันจนชวนอึดอัด

หัวหน้านางกำนัลหรือที่ใคร ๆ ต่างเรียกว่ากวนซืออี [1] หญิงวัยกลางคนร่างท้วมในชุดเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มยืนตระหง่านอยู่กลางลาน

มือขวาของนางถือไม้หวายยาวกว่าสามฉื่อ [2] ปลายไม้ถูกเหลาจนเรียวแหลม ผิวไม้มีรอยร้าวและรอยคราบเลือดแห้งกรังสะสมมานานนับปี บ่งบอกถึงประวัติการลงโทษนางกำนัลผู้โชคร้ายนับไม่ถ้วน

นางถลึงตาทั้งสองข้างจนแทบหลุดออกมาจากเบ้า แสยะยิ้มร้ายกาจ ขณะใช้ปลายไม้หวายเคาะลงบนกะละมังไม้ซักผ้าดังตึงตึง

“นังหลิวเหมย! เจ้าช่างบังอาจนัก!”

เสียงแผดลั่นของกวนซืออีดังก้องไปทั่วลานตากผ้า นางกำนัลซักล้างคนอื่น ๆ ต่างรีบก้มหน้าก้มตาทำงานด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตา

“นี่คือชุดปักลายดอกโบตั๋นของพระสนมหลี่ เจ้าซักมันอย่างไรถึงยังมีรอยคราบโคลนติดอยู่ตรงชายกระโปรงเช่นนี้! รู้หรือไม่ว่าหากพระสนมทรงทราบ พวกเราได้หัวหลุดจากบ่ากันหมดแน่!”

หลิวเหมยในชุดผ้าป่านสีเทาตัวเก่ากำไม้ซักผ้าแน่น ความจริงแล้วรอยคราบโคลนนั้นมีมาตั้งแต่ก่อนที่เธอจะทะลุมิติมาถึงเสียอีก นังหัวหน้าร่างท้วมนี้ชัดเจนว่าตั้งใจหาเรื่องให้เธอหวาดกลัว

ความหงุดหงิดแล่นริ้วขึ้นมาในหัวใจของหลิวเหมย เธอสูดหายใจเข้าลึก กัดริมฝีปากล่างจนห้อเลือด แววตาคู่สวยที่เคยฉายความเบื่อหน่ายพลันทอประกายคมกริบขึ้นมา

'ยัยป้าหนังเหี่ยว กล้าดีอย่างไรเอาไม้หวายมาขู่คนอย่างฉัน!'

แต่ประสบการณ์การเอาชีวิตรอดในเกมแนววังหลังมาอย่างโชกโชนเตือนสติเธออย่างรวดเร็ว ในสถานการณ์ที่ไร้ซึ่งอำนาจและยศถาบรรดาศักดิ์ การแข็งขืนมีแต่จะนำพาความตายมาสู่ตนเอง

หลิวเหมยรีบกดซ่อนความคมกล้าในดวงตาอย่างมิดชิด เธอแสร้งทำเป็นตัวสั่นเทิ้มประหนึ่งลูกนกเพิ่งตกน้ำ สองมือสั่นระริกยกขึ้นมากุมกันไว้ที่อก เข่าทั้งสองข้างอ่อนแรงจนแทบจะทรุดลงกับพื้นหินชื้นแฉะ

“ผะ... ผู้น้อยมิกล้าเจ้าค่ะ! หัวหน้านางกำนัลกวนโปรดเมตตา! คราบนี้ผู้น้อยพยายามถูสุดกำลังแล้ว แต่มันเป็นรอยฝังลึก...”

เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า แสดงความหวาดกลัวออกมาอย่างสมจริง

ตึ้ง!

หน้าต่าง UI สีทองโปร่งแสงเด้งขึ้นมาตรงหน้าระดับสายตาของหลิวเหมยทันที โดยที่หัวหน้านางกำนัลกวนและคนรอบข้างมองไม่เห็นแม้แต่น้อย

[ตรวจพบสภาวะวิกฤต : หัวหน้านางกำนัลกวนเตรียมสั่งโบย]

[ภารกิจเอาชีวิตรอด : รอดพ้นจากการโดนโบย 20 ไม้]

[คำแนะนำระบบ : ทำการเปลี่ยนชุดแต่งกายเพื่อปรับเปลี่ยนค่าสเตตัสฉุกเฉิน]

[สวมใส่ : 'ชุดนางกำนัลผู้ตรากตรำ' (ระดับ N) ➔ เอฟเฟกต์พิเศษ : เพิ่มสเตตัส [น่าสงสาร +15], ลดเจตนามุ่งร้ายของฝ่ายตรงข้าม 20%]

หลิวเหมยไม่รอช้า นิ้วเรียวรีบแตะลงบนหน้าต่างระบบอย่างรวดเร็ว

แสงสีทองสว่างวูบวาบสั้น ๆ ในสายตาของเธอ เสื้อผ้าป่านทรงแคบเดิมถูกเปลี่ยนเป็น ‘ชุดนางกำนัลผู้ตรากตรำ’ โดยสมบูรณ์ รอยขาดวิ่นเล็ก ๆ บริเวณไหล่และแขนเสื้อ ปลอกแขนที่เปื้อนคราบด่างซักผ้าจนซีดจาง ผิวแก้มและลำคอของเธอปรากฏรอยแดงจาง ๆ คล้ายคนทำงานหนักจนผิวได้รับบาดเจ็บ สเตตัสความน่าสงสารพุ่งสูงขึ้นทันที

“เหอะ! คำแก้ตัวฟังไม่ขึ้น!”

หัวหน้านางกำนัลกวนหัวเราะเยาะในลำคอ ยิ่งเห็นหลิวเหมยสั่นกลัวเป็นลูกนก ก็ยิ่งได้ใจ นางชูไม้หวายขึ้นสูง

“เด็ก ๆ! จับนังหลิวเหมยไปตรึงกับม้านั่ง! โบยด้วยไม้หวายยี่สิบไม้! ดูสิว่าหลังโดนลงอาญาแล้ว ปากของเจ้ายังจะแข็งอยู่หรือไม่!”

นางกำนัลร่างใหญ่สองคนก้าวออกมาจากมุมลาน เตรียมจะตรงเข้ามาจับตัวหลิวเหมย

หลิวเหมยแสร้งเบิกตากว้างอย่างสิ้นหวัง หยาดน้ำตาร่วงพรูออกจากขอบตาราวกับสั่งได้ ร่างกายสั่นระริกดูน่าสงสารจับใจจนนางกำนัลรอบ ๆ เริ่มส่งเสียงพึมพำด้วยความสงสาร

“กวนซืออี เอะอะโวยวายอะไรกันแต่เช้า ลานตากผ้ากลายเป็นพิธีลงอาญาตั้งแต่เมื่อใด”

น้ำเสียงแหบแห้งแต่ทรงอำนาจดังขึ้นมาจากประตูทางเข้าลานตากผ้า

ทุกคนในลานต่างชะงักกึก หัวหน้านางกำนัลกวนที่กำลังจะสะบัดไม้หวายลงมาถึงกับแข็งค้าง นางรีบหันขวับไปมองผู้มาใหม่ ก่อนที่สีหน้าเย่อหยิ่งสะใจจะแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนก แล้วเปลี่ยนทีท่าเป็นนอบน้อมทันที

ขบวนของขันทีผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งกำลังก้าวเข้ามา ชายวัยกลางคนในชุดขันทีสีเขียวเข้มเดินนำหน้าอย่างสง่างาม ในมือถือพัดด้ามจิ๋ว เขาคือจางกงกง ขันทีคนสนิทของกงกงใหญ่แห่งตำหนักหน้า

“จาง... จางกงกง!”

หัวหน้านางกำนัลกวนรีบเก็บไม้หวายไว้ด้านหลัง ถกชายกระโปรงลงหมอบกับพื้นหินชื้นแฉะอย่างรวดเร็ว

“ผู้น้อยกวนซืออี คารวะจางกงกงเจ้าค่ะ ที่ผู้น้อยต้องลงอาญา เพราะนางกำนัลซักล้างผู้นี้ทำงานบกพร่อง ทำชุดของพระสนมหลี่เลอะเทอะเจ้าค่ะ!”

จางกงกงค่อย ๆ ก้าวเท้าเข้ามา แววตาคมกริบกวาดมองไปทั่วบริเวณ ก่อนจะหยุดลงที่ร่างของหลิวเหมย

ด้วยอิทธิพลของสเตตัส [น่าสงสาร +15] จากชุดนางกำนัลผู้ตรากตรำ ภาพที่จางกงกงเห็นตรงหน้า คือหญิงสาวร่างผอมเกร็งในชุดซักล้างขาดวิ่น ใบหน้าหมดจดซูบซีดมีหยาดน้ำตาเปรอะเปื้อน สองมือที่เต็มไปด้วยรอยแดงจากการถูกน้ำกัดกำลังสั่นเทาคล้ายคนไร้ทางสู้

จางกงกงขมวดคิ้วเล็กน้อย ความรู้สึกสงสารและเอ็นดูสะท้อนขึ้นมาในใจโดยไม่รู้ตัว เขาหันไปมองหัวหน้านางกำนัลกวนด้วยสายตาเย็นชา

“เรื่องเพียงเท่านี้ ถึงกับต้องลงอาญาโบยยี่สิบไม้เชียวหรือ?” จางกงกงเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น

“เจ้าก็รู้นี่ว่าช่วงนี้ใกล้งานพระราชพิธีล่าสัตว์ประจำปี พระตำหนักต้องการกำลังคนในลานซักล้าง หากเจ้าโบยจนนางบาดเจ็บเจียนตาย ใครจะมาช่วยซักผ้ากองเท่าภูเขาพวกนี้หรือเจ้าจะลงมือซักด้วยตนเอง กวนซืออี”

หัวหน้านางกำนัลกวนหน้าถอดสี เหงื่อเม็ดโตผุดซึมเต็มไรผม

“ผะ... ผู้น้อยมิกล้าเจ้าค่ะ! ผู้น้อยเพียงแค่อยากตักเตือน...”

“พอได้แล้ว!” จางกงกงโบกพัดในมือเบา ๆ

“คราบโคลนบนผ้าแพรชั้นดี หากใช้ด่างซักผ้าธรรมดาถูย่อมไม่ออกอยู่แล้ว ต้องใช้ผักบุ้งทะเลผสมน้ำอบต้มสุกถึงจะล้างออก เรื่องง่าย ๆ เท่านี้เจ้าที่เป็นหัวหน้ากลับไม่รู้ แต่จะลงไม้ลงมือกับนางกำนัลชั้นต่ำ นำชุดนี้ไปล้างตามที่ข้าบอกซะ หากมีปัญหาอีก ข้าจะรายงานเรื่องนี้ต่อพระสนมเอง”

“เจ้าค่ะ! ผู้น้อยรับทราบแล้วเจ้าค่ะ!”

กวนซืออีก้มหน้าชิดพื้น ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวอำนาจของจางกงกง

จางกงกงเหลือบมองหลิวเหมยอีกครั้งด้วยความเมตตา

“ลุกขึ้นเถิดนางกำนัลน้อย ไปทำงานของเจ้าต่อเสีย”

“ขอบพระคุณจางกงกงที่เมตตาเจ้าค่ะ...”

หลิวเหมยโขกศีรษะลงกับพื้นอย่างนอบน้อม เสียงสั่นพร่าคล้ายซาบซึ้งใจอย่างที่สุด

เมื่อขบวนของจางกงกงเดินลับหายไปจากลานตากผ้า หัวหน้านางกำนัลกวนก็รีบลุกขึ้นยืน ถลึงตามองหลิวเหมยด้วยความแค้นเคือง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นางถ่มน้ำลายลงพื้นแล้วสะบัดหน้าเดินหนีไป

ตึ้ง!

หน้าต่างระบบ UI สีทองระยิบระยับเด้งขึ้นมาพร้อมเสียงดนตรีแจ้งเตือนแห่งความสำเร็จ

[ภารกิจเอาชีวิตรอด : รอดพ้นจากการโดนโบย 20 ไม้ สำเร็จแล้ว!]

[ประเมินผล : ระดับ SS]

[ท่านได้รับ : ค่าความฉลาด +10, ค่าเสน่ห์ +5, ปลดล็อกทักษะ [มารยาวังหลัง ระดับ 1]]

หลิวเหมยค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ปัดเศษฝุ่นบนกระโปรง คราบน้ำตาบนใบหน้าแห้งเหือดไปในพริบตา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหมดจดอีกครั้ง

เธอสบตาเข้ากับหน้าต่างระบบแล้วพึมพำกับตัวเองในใจ

'กวนซืออี ฝากไว้ก่อนเถอะ! วันนี้ฉันรอดด้วยสเตตัสความน่าสงสาร แต่วันหน้า ฉันจะทำให้ป้าต้องก้มลงมากราบเท้าฉันแทน!’

เชิงอรรถ

^ซืออี คือ หัวหน้าผู้รับผิดชอบดูแลเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายของฮ่องเต้และฝ่ายในทั้งหมด รวมถึงควบคุมดูแลนางกำนัลรับใช้ในกองซักล้าง

^สามฉื่อ เท่ากับ หนึ่งเมตร

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   โจทก์เก่าตามราวี

    ควันหอมลอยอบอวลอยู่ภายในเรือนเตรียมผ้า เสียงเข็มกระทบผืนไหมดังแผ่วเบาสลับกับเสียงพูดคุยของเหล่านางกำนัลฝึกหัด บรรยากาศดูสงบเรียบร้อยดังเช่นทุกวันหลิวเหมยนั่งอยู่ริมหน้าต่างในชุดหรูฉวินสีฟ้าอ่อนสลับแพรขาว เรือนผมประดับปิ่นหยกสลักลายกิ่งหลิว มือเรียวกำลังปักลายดอกเหมยลงบนผืนผ้าอย่างตั้งใจ ปัง!เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะไม้ดังสนั่นจนถาดด้ายไหมสั่นสะเทือน เหล่านางกำนัลฝึกหัดสะดุ้งเฮือกพร้อมกัน ก่อนเสียงตวาดหยาบกระด้างจะดังขึ้นทั่วเรือน“หลิวเหมย! เจ้าคิดว่าตัวเองมีปีกงอกขึ้นมาแล้วหรือ ถึงได้ไม่ลงไปรายงานตัวที่ลานซักล้าง!”หลิวเหมยหยุดมือ วางเข็มลงบนถาดอย่างใจเย็น แล้วเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนหัวหน้านางกำนัลกวนยืนถมึงทึงอยู่หน้าโต๊ะ ด้านหลังมีนางกำนัลจากลานซักล้างอีกสองคนติดตามมาด้วย ใบหน้าอวบใหญ่ของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองนับตั้งแต่หลิวเหมยย้ายออกจากลานซักล้าง กวนซืออีก็ขาดคนให้โขกสับ ยิ่งได้ยินข่าวว่าหลิวเหมยสร้างผลงานโดดเด่น นางก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันนี้นางจึงตั้งใจมาทวงอำนาจคืน

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าเช็ดหน้าแทนคำขอบคุณ

    แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกิ่งหลิวลงมากระทบผิวน้ำ เกิดเป็นประกายระยิบระยับทั่วสระ บรรยากาศใต้ศาลาหินยังคงสงบร่มรื่น ทว่าหลิวเหมยกลับไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายตามไปด้วยป้ายทองสลักลายมังกรลอยเมฆในมือของนางหนักอึ้งกว่าที่คิด ไม่ใช่เพราะน้ำหนักของมัน แต่เป็นเพราะความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการได้รับความเอ็นดูจากชินอ๋องหยางเฉิงหยวนย่อมเป็นโอกาสอันหาได้ยาก แต่ในวังหลวงแห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยไร้เหตุผล หากเธอรับน้ำใจจากเขาโดยไม่แสดงความจริงใจตอบแทน ความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้นอาจเป็นเพียงความเมตตาชั่วครั้งชั่วคราวหลิวเหมยที่เดินไปได้ครึ่งทางตัดสินใจหันหลังแล้ววิ่งกลับไปอีกครั้ง พลางเอ่ยรั้งชายหนุ่มที่กำลังเดินกลับขึ้นศาลา “ชินอ๋องเพคะ โปรดทรงรอสักครู่”หยางเฉิงหยวนหันกลับมาเลิกคิ้วเล็กน้อย“ยังมีเรื่องใดอีกหรือ”หลิวเหมยสูดลมหายใจแล้วล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อ นำผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมผืนหนึ่งออกมาวางบนถาดไม้ที่ประคองอยู่ผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอมเทาผืนนั้นมีเนื้อสัมผัสนุ่มละเอียด มุมผ้าปักลายกิ่งหลิวด้วยด้ายทองคำ กิ่งหลิวแต่ละก

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ชายหนุ่มใต้ต้นหลิว

    ทางเดินหินสีเทาทอดยาวคดเคี้ยวผ่านพุ่มไม้ที่ตัดแต่งเป็นแนวสูง สระน้ำสะท้อนเงาเมฆขาวและกิ่งหลิวโบราณที่ห้อยระย้าลงเหนือผิวน้ำ สายลมยามบ่ายพัดพากลิ่นดอกไม้จาง ๆ ปะปนกับละอองน้ำเย็นฉ่ำ ชวนให้ผู้มาเยือนรู้สึกราวกับหลุดเข้ามาในภาพวาดน่าเสียดายที่หลิวเหมยไม่มีเวลาชื่นชมทิวทัศน์มากนักเธอได้รับมอบหมายให้นำถุงหอมปักลายมงคลไปส่งยังเรือนรับรองทางทิศตะวันออก แต่อุทยานหลวงแห่งนี้กว้างใหญ่เกินกว่าจะจดจำเส้นทางได้ในครั้งเดียว ยิ่งเธอมัวแต่ครุ่นคิดถึงแบบลายปักใหม่ที่เพิ่งนึกออก รู้ตัวอีกทีทางเดินเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปเสียแล้วหลิวเหมยหยุดยืน มองพุ่มไม้สูงใหญ่ทางซ้ายที ขวาที“แปลกจริง... เมื่อครู่ยังเห็นสะพานหินอยู่เลยนี่นา”เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจเดินต่อไปตามทางที่ดูคุ้นตาที่สุดแต่แทนที่จะพบเรือนรับรอง เธอกลับเดินมาถึงสระน้ำอันเงียบสงบซึ่งมีต้นหลิวอายุนับร้อยปียืนตระหง่านอยู่ริมฝั่งบริเวณนี้ไร้เงาผู้คน มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ และเสียงน้ำกระทบฝั่งเป็นระยะ บรรยากาศสงบงามจนแทบไม่เหมือนส่วนหนึ่งของวังหลวงที่เต็มไปด้

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าไหมเปื้อนโคลน

    หลังจากคว้าอันดับหนึ่งในการสอบประเมินช่างปัก หลิวเหมยก็ได้รับสิทธิ์เข้าถึงห้องเก็บผ้าชั้นใน พร้อมกับความไว้วางใจจากจ้าวซ่างฝูที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแต่ในวังหลวงแห่งนี้ ความสามารถที่โดดเด่นไม่ได้มีเพียงผู้ชื่นชมเท่านั้นที่มองเห็นยิ่งนางก้าวหน้าเร็วเท่าไร ก็ยิ่งมีคนอยากฉุดนางลงจากที่สูงมากเท่านั้นสายลมยามสายพัดผ่านสระบัวหลวงฝั่งตะวันตกของสำนักพัสตราภรณ์ ใบบัวเขียวชอุ่มไหวเอนตามแรงลม ดอกบัวสีชมพูบานสะพรั่งเหนือผิวน้ำ ทางเดินหินขัดทอดยาวเลียบสระ เงากิ่งหลิวทอดตัวลงบนพื้นเป็นลวดลายอ่อนช้อยหลิวเหมยเดินมาตามทางอย่างระมัดระวัง ในมือประคองถาดไม้บุนวมที่รองผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ผืนหนึ่งเอาไว้ผืนนี้คือ ‘ผ้าไหมหิมะจุติ’ วัสดุล้ำค่าที่ทอด้วยกรรมวิธีโบราณ เนื้อผ้าบางเบาราวหิมะ แต่กลับมีความเหนียวแน่นและเป็นประกายเมื่อกระทบแสง ทั้งยังเป็นผ้าที่เตรียมไว้สำหรับตัดเย็บฉลองพระองค์ของพระสนมผู้หนึ่งก่อนออกจากสำนัก จ้าวซ่างฝูกำชับนางด้วยตนเองว่าให้พาผ้าไปผึ่งลมเพื่อขจัดความชื้น ห้ามให้เกิดรอยเปื้อนหรือความเสียหายแม้แต่น้อย

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   สอบประเมินการปักผ้า

    บรรยากาศยามเช้าบริเวณลานกว้างหน้าสำนักพัสตราภรณ์เงียบสงบ จนได้ยินเพียงเสียงสายลมพัดผ่านพุ่มไม้ โต๊ะปักผ้าหลายสิบตัวถูกจัดเรียงเป็นแถวอย่างมีระเบียบ บนโต๊ะแต่ละตัวมีเข็ม กรอบไม้ขึงผ้า และด้ายไหมสีสันต่าง ๆ วางไว้อย่างครบครันเหล่านางกำนัลฝึกหัดนั่งประจำที่ด้วยท่าทางสำรวม แต่ละคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด เพราะการทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือนครั้งนี้ คือโอกาสสำคัญที่จะตัดสินอนาคตของพวกเธอในสำนักพัสตราภรณ์บนแท่นหินด้านหน้าลานมีจ้าวซ่างฝูนั่งสง่างามในชุดขุนนางฝ่ายในสีม่วงเข้ม ข้างกายมีคณะผู้ประเมินคอยสังเกตการณ์อย่างเข้มงวด สายตาคมกริบของหัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายพัสตราภรณ์กวาดมองเหล่านางกำนัลฝึกหัดทีละคน ก่อนจะหยุดลงที่หลิวเหมยซึ่งนั่งหลังตรงสง่างาม รองเท้าผ้าไหมเก้าเมฆาสะท้อนแสงแดดเบาๆ ขับเน้นรังสีความสูงส่งออกมาอย่างเด่นชัด“การทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือน เริ่มได้!”จ้าวซ่างฝูประกาศก้องอย่างเป็นทางการหัวข้อการทดสอบในวันนี้คืองานปักลายมงคลบนผืนผ้าไหม ซึ่งต้องใช้ความประณีต การไล่โทนสีด้าย และความแม่นยำของฝีเข็มข

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   รองเท้าที่ถูกซ่อน

    ตอนที่ 9รองเท้าที่ถูกซ่อนเสียงผ้าเสียดสีกันดังระงมไปทั่วหอนอนนางกำนัลฝึกหัด กลิ่นแป้งหอมจาง ๆ ปะปนกับเสียงพูดคุยที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นวันนี้คือวันสอบประเมินช่างปักประจำเดือน ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกจะได้รับโอกาสเลื่อนขั้นและเข้าไปถวายงานปักฉลองพระองค์ในวังชั้นใน ส่วนผู้ที่สอบไม่ผ่านก็ต้องรอคอยโอกาสในเดือนถัดไปสำหรับบางคน นี่คือโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิต และสำหรับใครบางคน...นี่คือโอกาสกำจัดเสี้ยนหนามให้พ้นทางหลิวเหมยนั่งอยู่บนเตียงไม้ขัดเงาริมหน้าต่าง เธอสวมชุดนางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดสีฟ้าอ่อนที่เพิ่งได้รับมาใหม่ เนื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ลายปักกิ่งหลิวบนชายแขนเสื้อพลิ้วไหวอย่างประณีต เส้นผมดำขลับถูกรวบเป็นมวยต่ำ ประดับด้วยปิ่นไม้เรียบง่ายเมื่อจัดอาภรณ์เรียบร้อย เธอจึงก้มลงหยิบรองเท้าข้างเตียงแต่ปลายนิ้วกลับสัมผัสได้เพียงพื้นไม้เย็นเฉียบหลิวเหมยชะงักรองเท้าผ้าปักลายกิ่งเหมยที่หัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายจ้าวมอบให้หายไปแล้ว!เธอก้มมองใต้เตียง ก่อนจะสำรวจรอบห้องอย่างรวด

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status