LOGINบทที่ 90 ไลฟ์สดกับสร้อยอาถรรพ์ค่ำคืนนั้น หลังกลับจากกองถ่าย เด็กๆ ก็หลับสนิทตั้งแต่หัวถึงหมอน หลันหลันกอดตุ๊กตากระต่ายไว้แน่น ส่วนหมิงหมิงนอนตะแคงข้างอย่างสงบมือเล็กวางบนผ้าห่มอย่างเป็นระเบียบราวกับยังคงมีสติแม้ยามหลับ ซินเหยาค่อยๆ ปิดไฟในห้องพลางเลื่อนประตูออกอย่างเงียบเชียบ ก่อนเดินกลับไปยังห้องท
“คัต! สมบูรณ์แบบ!”เสียงผู้กำกับตะโกนก้องไปทั่วกองถ่าย ก่อนจะตามมาด้วยเสียงปรบมือและเสียงหัวเราะครึกครื้นจากทีมงาน“สมบูรณ์แบบมาก! เด็กๆ เก่งที่สุดในโลกเลย!” ทุกคนปรบมือให้สองแฝดอย่างชื่นชม แต่ภาพตรงหน้ายังไม่จบตามที่คิดไว้เพราะถึงแม้ผู้กำกับจะสั่งคัตแล้ว…แต่หลันหลันที่ยังคาบไก่ทอดอยู่ ก็ไม่ยอมวางสั
“แอ็คชั่น!”หนิงเกอจูงมือเด็กทั้งสองเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะ กล้องแพนตามอย่างนุ่มนวลตามจังหวะการเคลื่อนไหว แสงไฟจากด้านบนสะท้อนลงบนโต๊ะไม้เคลือบเงาเป็นประกายอุ่น ๆ จานไก่ทอดสีทองกรอบจัดเรียงอย่างสวยงามราวกับฉากโฆษณาจริง“วันนี้วันเกิดของลูกๆ พ่อเลยพามาเลี้ยงที่ร้านไก่ทอดที่หนูชอบ” น้ำเสียงของเขานุ่มลึก
บทที่ 89 ถ่ายโฆษณาหลังจากทั้งคู่ออกไปได้ไม่นานนัก เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่สตาฟจะเข้ามาอย่างสุภาพ“คุณเยว่คะ เด็กๆ พร้อมแล้วใช่ไหมคะ ทางกองเรียกเข้าฉากได้เลยค่ะ”ซินเหยาพยักหน้ารับอย่างเรียบง่าย ก่อนหันมาทางสองตัวแสบที่นั่งรออย่างตั้งใจ“ไปกันเถอะคนเก่ง ถึงเวลาทำงานแล้วนะ”“ค่ะ!”“ครับ!”หล
‘อืม…หนึ่งพันหยวนก็ไม่นับว่าแพง ยันต์นี้เรียกทรัพย์ดีนัก เอาไปพกแล้วได้งานใหญ่กลับมา…ถือว่าคุ้ม’ผู้จัดการตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ สมองหมุนติ้วตามประสบการณ์ในวงการนิ้วเดียว…ทุกครั้งที่เขาเห็น‘หนึ่งนิ้วชี้แบบนี้เท่ากับหลักหมื่น ใช่แน่! ไม่มีผิด!’ด้วยความเคารพและความรีบเขาควักมือถือออกมาอย่างกดตัวเลขตาม
บทที่ 88 ลูกค้ารายใหญ่หลังจากที่ช่างแต่งหน้าเดินออกไปแล้ว ซินเหยาลูบหัวลูกทั้งสองอย่างเอ็นดู พลางค่อยๆ อธิบายบทบาทของวันนี้ให้พวกเขาฟัง เธอหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาซึ่งเป็น สตอรี่บอร์ดภาพสีสดใส บนกระดาษมีรูปวาดตัวการ์ตูนพ่อกับลูกสองคนจูงมือกันเดินเข้าร้านไก่ทอด ป้ายไก่สีทองโดดเด่นอยู่ด้านหลัง เด็กท






