Home / โรแมนติก / ระบบร้าย ใช้หนี้รัก Love Debt System / ตอนที่ 8 เลขาท่านประธาน

Share

ตอนที่ 8 เลขาท่านประธาน

last update Last Updated: 2025-07-14 13:18:39

[ลลิน Part]

ฉันมุดตัวกลับเข้าที่โต๊ะตัวเอง หัวใจเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ

“เยส ฉันรอดแล้ว! ภารกิจวันนี้ สำเร็จ!”

[ระบบหญิง] “บอกแล้วว่าเธอทำได้ลูกสาว! เก่งมากจ้า~”

[ระบบชาย] “ระบบจะอัปเดตภารกิจใหม่ให้ในเช้าวันพรุ่งนี้ ขอให้พักผ่อนอย่างเต็มที่”

ฉันถอนหายใจโล่งอกครั้งใหญ่สุดในรอบวัน ก่อนจะทรุดตัวพิงเก้าอี้อย่างหมดแรง เห็นทีเลิกงานฉันต้องไปจัดชาบูเติมพลังซะแล้ว

ฉันนั่งทำงานต่ออีกแค่ชั่วโมงนิด ๆ ก็ถึงเวลาเลิกงาน เมื่อออกจากตึก ฉันตรงปรี่ไปยังร้านชาบูทันที ภารกิจวันนี้สูบพลังฉันไปโคตรเยอะ ยังไงซะก็ขอซัดชาบูเติมพลังก่อนล่ะวะ

หลังจากกินเสร็จและกลับถึงคอนโด ฉันก็รีบอาบน้ำเข้านอนและหลับเป็นตายทันทีที่หัวถึงหมอน

วันรุ่งขึ้น

ฉันตื่นตั้งแต่ตี 5 อาบน้ำแต่งตัวพร้อมออกไปทำงานสุด ๆ โชคดีที่คอนโดฉันอยู่ไม่ไกลจากบริษัทมากนัก นั่งรถไฟฟ้ามาแค่ 7 สถานีก็ถึงแล้ว

ตอนเช้า ฉันยังไม่ทันได้วางแก้วกาแฟลงจากโต๊ะ ระบบก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง

[ระบบหญิง] “จ้า~ ภารกิจใหม่มาแล้ว! เลื่อนขั้นเป็นเลขานุการของท่านประธานให้ได้ ภายใน 48 ชั่วโมง!”

“หาาา!?” ฉันแทบพ่นกาแฟออกมา

[ระบบชาย] “เงื่อนไขภารกิจ หากล้มเหลว จะถูกหักเงินครึ่งหนึ่งจากบัญชีหลักและระงับภารกิจถัดไปเป็นเวลา 3 วัน โปรดระวัง”

“เฮ้ย! แบบนี้มันกดดันเกินไปแล้วนะ!”

ฉันโวยวายกับอากาศ แต่ก็ต้องหยุดเมื่อเห็นพี่พรรณรายเดินถือแฟ้มเข้ามาในห้อง

“ลลิน มีข่าวด่วนนิดหน่อย เลขาคุณคิรินลาออกกระทันหัน เพราะต้องกลับต่างจังหวัดไปดูแลคุณแม่ที่ป่วยหนักอ่ะ ทางบริษัทเลยต้องหาคนมาช่วยชั่วคราว”

“คะ…ค่ะ?” ฉันเริ่มรู้สึกเสียวสันหลังแปลก ๆ

“ช่วยลองดูแผนงานอาทิตย์หน้าที พิมพ์สรุปเบื้องต้นมาให้พี่หน่อยนะ ถ้าทำได้ดี พี่จะส่งชื่อเธอไปเสนอเป็นผู้ช่วยเลขานุการของท่านประธาน”

จังหวะนั้นฉันแทบอยากกรี๊ดเสียงสูง! ไม่ใช่เพราะดีใจหรอก แต่เพราะ...

“นี่มันภารกิจที่สองแล้วใช่ไหม!”

[ระบบหญิง] “ใช่แล้วจ้า~ ลุยโลดลูกสาวแม่!”

ฉันรีบวิ่งไปที่โต๊ะ หยิบกาแฟอีกแก้วมาดื่ม  อีกแก้ว แล้วก็อีกแก้ว...

จนสุดท้ายฉันดื่มกาแฟไปห้าแก้วภายในชั่วโมงเดียว!

ตอนนี้ตาฉันแข็งค้าง มือสั่นแต่ก็พยายามพิมพ์งานลงคอมให้ดูดีแบบมืออาชีพ ทั้งที่จริง ๆ แล้วพิมพ์มั่วไปหมด!

“เธอมีอะไรจะให้ฉันเซ็นไหม?”

เสียงท่านประธานดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาฉันสะดุ้งโหยง ก่อนจะหันกลับไปพร้อมรอยยิ้มฝืน ๆ

“เอ่อ…ค่ะ! นี่ค่ะ รายงานแผนงานเบื้องต้นของสัปดาห์หน้าค่ะ!”

เขาหยิบมันขึ้นไปดู แล้วเลิกคิ้วนิด ๆ อย่างคนจับได้ว่านี่มันมั่วชัด ๆ

[คิริน Part]

ผมหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาพลิกดูสองสามรอบ แล้วก็เงยหน้ามองผู้หญิงตรงหน้า เธอพยายามเก็บอาการ แต่รอยยิ้มที่เกร็งเกินพอดีกับสายตาลอกแลกทำให้ผมหัวเราะในใจ

“เธอแน่ใจนะว่านี่คือรายงาน ไม่ใช่แบบฝึกหัดจับผิดภาพ”

เธอตาโตทันที “เอ๊ะ!”

ผมยื่นให้เธอ แต่เธอยังไม่ยอมยื่นมือมารับ 

“จะโกหกว่าทำงานเก่ง มันต้องดูโปรหน่อยนะ”

สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วก้มหน้าลงเหมือนคนละอายใจ แต่แล้วเธอกลับพูดขึ้นเบา ๆ ว่า 

“ฉันก็พยายามแล้วนะคะบอส...” พร้อมทำหน้าหงอยเล็กน้อย

แปลก ทำไมผมถึงรู้สึกใจอ่อนขึ้นมาได้วะ

“โอเค งั้นเริ่มทำใหม่” ผมว่าแล้วโยนแฟ้มงานให้ 

“ถ้าทำงานพวกนี้ผ่าน ฉันจะให้เธอมาช่วยงานฉันโดยตรงในฐานะเลขา”

“หา!?” เธอเบิกตากว้างอีกครั้ง แล้วก็พึมพำว่า “จะให้ฉันทำจริงเหรอคะ…”

“ไม่ใช่เพราะเธอเก่ง” ผมพูดต่อ “แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอกำลังจะทำอะไร”

[ลลิน Part]

บอสเดินกลับไปที่โต๊ะแล้ว ฉันนั่งก้มหน้าลงใต้โต๊ะ ทำมือป้องปากตัวเองแล้วกระซิบเบา ๆ

“โอ๊ยยยย ทำไมต้องจับผิดกันขนาดนี้ด้วยเนี่ย!”

[ระบบหญิง] “อุ๊ย! แม่ว่าหนูโดนจับตาแล้วล่ะลูกสาว ฮิฮิ”

[ระบบชาย] “คุณกำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของภารกิจ การตัดสินจะอยู่ที่ผลงานและความไว้วางใจจากเป้าหมายภายใน 24 ชั่วโมง”

ฉันสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ตั้งใจจะทำให้ดีที่สุดในชีวิต พยายามใช้เวลาทั้งวันเรียบเรียงรายงานจริงให้เรียบร้อย จนกระทั่งใกล้เลิกงาน คิรินเดินเข้ามาหาฉันที่โต๊ะ พร้อมยื่นกระดาษหนึ่งแผ่นให้

“พรุ่งนี้มาเริ่มเป็นเลขานุการฉัน”

ฉันมองเขาตาโต อ้าปากค้าง

“บะ…บอสไม่กลัวฉันพิมพ์มั่วอีกเหรอคะ…”

“ไม่กลัว” เขาตอบเรียบ ๆ “เพราะฉันจะคอยดูเธออย่างใกล้ชิดตลอดเวลา”

หัวใจฉันเต้นแรงตุบ ๆ จนรู้สึกเหมือนมันจะระเบิด!

[ระบบหญิง] “ภารกิจสำเร็จ! เงินเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้วจ้า 2,000 บาท”

[ระบบชาย] “คุณได้รับสิทธิ์เข้าสู่ภารกิจลำดับถัดไป…”

“เฮ้ออออออออออ~ เกือบตาย!”

แต่ก่อนจะได้ดีใจเต็มที่ คิรินก็ก้มลงมากระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูฉัน

“ฉันจับตามองเธออยู่ เธอคิดจะทำอะไร อย่าคิดว่าฉันดูไม่ออก”

เฮือก! รู้สึกเหมือนลมหายใจหยุดไปชั่วขณะ!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ระบบร้าย ใช้หนี้รัก Love Debt System   ตอนที่ 45 หรืออยากทำแบบเมื่อคืนอีกรอบ

    แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านเข้ามาในห้อง ร่างบางเล็กขยับตัวเล็กน้อย รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่โอบกอดตัวเธออยู่ เมื่อลืมตาขึ้น เธอก็แทบอยากมุดลงไปใต้เตียงเมื่อรู้ว่าตอนนี้เธออยู่ในอ้อมกอดของคิรินเมื่อคืนหลังจากกิจกรรมร้อนรักบนเตียง เธอก็เผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยคนตัวเล็กหัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก เธอหลับตาแน่น ทำเป็นเหมือนยังไม่ตื่น ทั้งที่จริง ๆ แล้วตอนนี้มันรู้สึกเขินจนตัวแทบระเบิด ขืนดิ้นลุกขึ้นไปตอนนี้ เขาต้องรู้แน่ว่าเธอตื่นแล้วแต่....ลิลินอดไม่ได้ที่จะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นแอบมองใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาใกล้ ๆ ขอมองอีกหน่อย มองแบบนี้อีกสักหน่อยเถอะ ดวงตาคมที่ปิดสนิท ริมฝีปากได้รูป และเส้นผมที่ปรกหน้าผากนิด ๆ ทุกอย่างมันช่างดูดีไร้ที่ติไปหมด“บ้าเอ๊ย! ยัยลิลิน ทำไมต้องใจเต้นแรงเพราะเขาด้วยเนี่ย”หญิงสาวอุบอิบในใจ ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาเธอจ้องมองเขาอยู่สักพักก็ค่อย ๆ ยกมือขึ้น ลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะปล่อยให้ปลายนิ้วแตะเบา ๆ ไปตามแนวกรามของเขา ไล้ขึ้นไปที่แก้ม แล้วหยุดอยู่ตรงริมฝีปากนั้น“คนอะไร หล่อจัง...” คนตัวเล็กพึมพำเสียงเบาเหมือนกลัวใครได้ยินแต่ทันใดนั้นเอง ร่างสูงก็ขยั

  • ระบบร้าย ใช้หนี้รัก Love Debt System   ตอนที่ 44 คืนที่ใจสั่น NC

    อุณหภูมิในห้องสูงขึ้นทีละน้อยพร้อมมือของเขาที่ขยับอย่างมั่นใจแต่ระมัดระวัง ฉันปล่อยให้อารมณ์พาไปช้า ๆ อย่างคนที่ยอมแพ้ต่อแรงดึงดูดที่ตัวเองพยายามต่อต้านมาหลายครั้ง จนกระทั่ง...มือหนานั้นเลื่อนไล้ลงมาปลดกระดุมเสื้อของฉันทีละเม็ด...“บะ...บอส”ฉันเอ่ยอย่างอยากลำบาก พยายามสูดเอาอากาศหลังจากที่คิรินผละจูบออก“หากเธอปฏิเสธตอนนี้ ฉันจะหยุด”ฉันไม่ตอบ ได้แต่หลับตาลงช้า ๆ ปล่อยให้อารมณ์นำพาทุกอย่างคิรินโน้มเข้ามาจูบฉันอีกครั้ง คราวนี้มันกลับร้อนแรงก่อนครั้งก่อน เสื้อผ้าที่ปกปิดกายฉันถูกปลดเปลื้องออกจนหมดด้วยมือไม้ที่ซุกซนของเขา ฉันเขินอายจะไม่กล้าลืมตามองริมฝีปากหนาค่อย ๆ ซุกไซ้ลงมาที่ซอกคอ และไล่ลงมาเรื่อย ๆ จนถึงเนินอกที่ตอนนี้เม็ดทับทิมสีชมพูระเรื่อกำลังตั้งชูชันจากการถูกปลุกเร้าแผล่บ“อ๊า~”คนตัวเล็กเผลอร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอเชิดคอขึ้นด้วยความเสียวซ่าน มือเรียวยกขึ้นขยำกลุ่มผมระบายความเสียว“อื้อออ...”ร่างบางเล็กบิดเร่าเมื่ออีกฝ่ายเลื่อนไล้ลิ้นร้อนลงมาผ่านหน้าท้อง ตอนนี้ทั้งร่างร้อนวูบวาบ ห้ามความเสียวที่ได้รับไม่อยู่จนร่างบางส่งเสียงร้องครางไม่เป็นภาษาลิ้นร้อนเลื่อนผ่านล

  • ระบบร้าย ใช้หนี้รัก Love Debt System   ตอนที่ 43 เธอหึงฉันเหรอ

    [ลิลิน]ริมฝีปากฉันยังชาอยู่เลยหลังจากที่เขาผละออก แผ่นหลังชนผนังเบา ๆ ลมหายใจไม่ยอมเข้าที่ มือที่เคยกอดอกอยู่เผลอเลื่อนขึ้นแตะมุมปากตัวเองแบบโง่ ๆ เหมือนเด็กเพิ่งถูกขโมยลูกอมจากปากแบบไม่ตั้งตัวคิรินยังนั่งอยู่ใกล้มาก ใกล้จนเงาของเขาทับเงาฉัน กลิ่นน้ำหอมสะอาด ๆ ที่คุ้นเคยปะปนกับกลิ่นผ้าฝ้ายจากเสื้อเชิ้ตของเขาทำให้หัวใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะ เขาก้มลงนิดเดียว สบตาฉันนิ่ง ๆ ก่อนถามช้า ๆ“ที่เธอหงุดหงิดแบบนี้ เพราะหึงฉันเหรอ”คำว่าหึงกระแทกเข้ากล่องเสียงฉันดังตุบ! จนฉันเผลอกลืนน้ำลายฝืด ๆ ลงคอ ร้อนฉ่าที่หน้า ร้อนที่ปลายหู ร้อนถึงกลางอก“ใครหึงคะ ไม่มี” ฉันตอบทันที เร็วเกินไปจนฟังดูน่าสงสัยเข้าไปใหญ่เขายกคิ้วน้อย ๆ “เหรอ”“ก็แค่...”ฉันหลบสายตา พลิกหาคำแก้ตัวในหัวเหมือนคนกำลังค้นหาทางออกในเขาวงกต “ก็แค่ขัดตา ขัดใจ ขัดระบบนิเวศทางสายตาเฉย ๆ”มุมปากเขายกขึ้นน้อยมาก แบบ แทบมองไม่เห็น แต่ฉันเห็น “ขัดระบบนิเวศทางสายตา?”“ค่ะ” ฉันตอบกลับแบบห้วน ๆ“หึ!”เขาหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมของเขาอุ่นขึ้นกว่าตอนเข้ามาในห้อง “ลิลิน”“คะ”“มองฉัน”ฉันฝืนเงยหน้าขึ้น ทั้งที่ในอกกำลังชุลมุนวุ่นวาย เขาโน้มหน้าลงจนป

  • ระบบร้าย ใช้หนี้รัก Love Debt System   ตอนที่ 42 หึงโดยไม่รู้ตัว

    [ลิลิน]เช้าวันจันทร์เริ่มต้นแบบไม่ธรรมดา ตั้งแต่ประตูลิฟต์ชั้นผู้บริหารเลื่อนเปิดแล้วเจอช่อดอกไม้ใหญ่เบ่อเริ่มตั้งเด่นอยู่หน้าห้องประธานพร้อมการ์ดสีทองแวววาวเขียนว่า “ยินดีต้อนรับสู่สัปดาห์ใหม่ค่ะ - มินตรา” ตัวหนังสือสวยจัดเหมือนผ่านการคัดลายมือมาโดยเฉพาะฉันยืนถือแก้วกาแฟในมือสองแก้วที่เพิ่งซื้อมาจากร้านกาแฟชั้นล่างของตึก แก้งนึงของฉัน ส่วนอีกแก้วคือของบอสก๊อก ก๊อก ก๊อก“เข้ามา”เสียงของบอสเรียบตามสไตล์ ฉันเปิดประตูเข้าไปแต่ภาพที่เห็นทำให้ฝ่าเท้าชะงักไปในเสี้ยววินาทีมินตราในชุดเดรสคัตติ้งนั่งไขว่ห้างบนโซฟารับแขก ข้างตัวเธอคือแฟ้มหนังชั้นดี ฝั่งตรงข้ามคิรินนั่งหลังตรง สายตานิ่ง ฟังเธอพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับการลงทุนร่วม ผูกพันธมิตรทางธุรกิจฉันวางแก้วกาแฟลงที่โต๊ะข้างเขา“เอสเปรสโซ่กับน้ำแร่ของบอสค่ะ”มินตราหันมาและยิ้มหวานใส่ฉัน“ดีจังเลยนะคะ คุณคิรินช่างมีเลขาที่เอาใจใส่ซะจริง”น้ำเสียงนั้นบ่งบอกว่าเธอไม่ได้กำลังชมฉัน แต่กำลังกระแนะกระแหนอย่างเห็นได้ชัดฉันยิ้มตอบตามมารยาทเพียงสั้น ๆ “ขอบคุณค่ะ”....[ระบบหญิง] “แป๊ง! ยกที่หนึ่ง เริ่มได้!”....เสียงจากระบบหญิงดังขึ้นอย่างแซว ๆ

  • ระบบร้าย ใช้หนี้รัก Love Debt System   ตอนที่ 41 ประกาศศัตรูอย่างชัดเจน

    พอได้รับคำพูดแบบจากอีกฝ่าย คำพูดที่ทำให้รู้สึกเหมือนโดนวัดราคา ฉันก็ค้อมหัวรับ “ขอบคุณนะคะ”เธอเท้ามือกับพื้นโต๊ะ เล่นขอบแก้วไวน์ด้วยนิ้วนาง “คุณคิรินน่ะเป็นคนละเอียด เขาไม่ค่อยพาใครออกงานด้วยบ่อย ๆ”มิตราเอียงหน้าหน่อยเดียวแล้วยิ้ม “แต่ก็ดีใจแทนนะ ที่วันนี้เขาอุตส่าห์พามาด้วย”ประโยคนี้ฟังแล้วรู้สึกถึงการเหยียดหยามได้ชัดเจนมาก ผู้หญิงคนนี้กำลังประกาศเป็นศัตรูกับฉันสินะ!“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ” ฉันพูดแค่นั้น แล้วรีบเดินออกไป ถ้าอยู่นานกว่านี้ ฉันอาจจะเผลอฟาดหน้ายัยนี่ไปสักฉาดแต่แล้วธอก็เดินตามมาที่โต๊ะที่พวกเรานั่งอยู่ มือเรียววางแก้วลงอย่างมีจังหวะ “เจอกันระเบียงฝั่งซ้ายนะคะ อย่าลืมล่ะ วิวตอนกลางคืนสวยมาก คุณต้องไปให้ได้นะ”ท้ายประโยค มินตราก็ขยิบตาให้คิรินหนึ่งครั้งเป็นการเชิญชวนฉันถือแก้วสองใบในมือ สูดลมหายใจเข้าลึก แล้วยื่นแก้วน้ำแร่ให้บอส เขารับโดยไม่เงยดูว่าใครเป็นคนยื่นให้ เหมือนมือเราฝึกจังหวะกันมาหลายร้อยครั้ง นิ้วเราเฉียดกันแวบเดียว ความอุ่นนั้นยังทำให้ใจฉันสั่นไหว“ขอบใจ” เขาพูดเบามาก“ค่ะ” ฉันตอบเสียงเบาไม่ต่างกันเพลงไวโอลินเปลี่ยนทำนองเป็นทำนองวอลทซ์ช้

  • ระบบร้าย ใช้หนี้รัก Love Debt System   ตอนที่ 40 คุณหนูทายาทตระกูลนายทุนใหญ่

    [ลิลิน]เย็นวันเสาร์ ท้องฟ้าเมืองใหญ่ทอสีส้มอมชมพูละเลียดปลายเมฆดูงดงาม วันนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันได้มาร่วมงานเลี้ยงตระกูลนายทุนระดับประเทศ ในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวของท่านประธานคิริน ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกขณะที่ประตูรถยนต์สีดำด้านเปิดออก พรมแดงเส้นยาวทอดสู่โถงคฤหาสน์ตระกูลมีทรัพย์อนันต์ ตระกูลใหญ่อีกหนึ่งตระกูลที่น่าจับตามองคิรินยื่นมือมา ฉันลังเลแค่เสี้ยววินาที ก่อนจะวางปลายนิ้วลงบนฝ่ามือเขา ความเย็นนิด ๆ จากแหวนโลหะที่ข้อนิ้วกระทบผิวฉันทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ“ไม่ต้องกังวล” เขาพูดเสียงเรียบ ๆ ขณะประคองฉันลงจากรถ “เธอแค่อยู่ข้าง ๆ ฉันก็พอ”“ค่ะ” ฉันตอบสั้น ย้ำในใจตัวเองรอบที่ร้อยว่าคืนนี้ต้องทำตัวให้สวย ให้สงบ ต้องไม่ทำให้บอสขายหน้าเด็ดขาด....[ระบบหญิง] “ว้ายยย จับมือกับ! โอ๊ยเขิน วันนี้ลูกสาวสวยมาก[ระบบชาย] “เปิดโหมดเฝ้าระวัง ระดับความเสี่ยง ปานกลางถึงสูง ระบบตรวจสอบพบสัญญาณผิดปกติ”....โถงคฤหาสน์กว้างราวพิพิธภัณฑ์ โคมระย้าแก้วคริสตัลห้อยลดหลั่นเหนือหัวส่องแสงประกายแตกกระจายบนพื้นหินอ่อนจนเหมือนเดินอยู่ในบ่อดวงดาว ช่อดอกพีโอนีและกุหลาบตั้งเรียงรายตามแนวทางเดิน กลิ่นดอกไม้หอมอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status