Se connecterPartager
บทที่ 5 สั่นไหว (1)
Date de publication:
2026-02-10 23:53:36ลมกลางคืนริมแม่น้ำพัดเอื่อย แสงไฟสีทองจากตัวอาคารสะท้อนผิวน้ำเป็นระลอก เสียงดนตรีจากในร้านยังลอยคลอเบาๆ ในตอนที่พิงค์กับก้องไกรเดินออกมา เหมือนฉากในหนังรักที่กำลังจะปิดฉากลงอย่างสวยงามและน่าจดจำ
ก้องไกรหันมามองเธอ สูดลมหายใจเข้าลึก เหมือนรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีอยู่ในคืนนี้
“พิงค์ครับ คือพี่...” เขากำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง แต่ชะงักค้าง
สายตาเขาเลยผ่านไหล่เธอไป
รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าก้องไกรแข็งค้างแบบคนที่สมองหยุดทำงานชั่วคราว
ต่อให้ไม่หันไปมองตาม พิงค์ก็เดาได้ ว่าเกิดอะไรขึ้น
มาแล้วสินะ...
เมื่อพิงค์หันหลังไปมอง ก็เห็นรถซีดานสีดำคันยาวจอดนิ่งอยู่ตรงหน้าโค้งทางออก ไฟหน้าของรถคันนั้นหรี่ต่ำเหมือนไม่ต้องการแย่งความสนใจ แต่ตราสัญลักษณ์โลหะบนฝากระโปรงกลับสะท้อนแสงไฟวาววับ เหมือนตั้งใจประกาศตัวตน
ไม่ใช่แค่รถ สองข้างทางมีผู้ชายสวมสูทสีดำยืนเรียงราย โดยเว้นระยะห่างจากกันและกันเท่าๆ กัน พวกเขาไม่ได้เกะกะขวางทางใคร แต่สีหน้าท่าทางที่ดูจริงจังทำให้ไม่มีใครอยากเดินผ่าน
บรรยากาศที่โรแมนติกเปลี่ยนไปฉับพลัน พื้นที่ที่เต็มไปด้วยคู่รักถูกผู้ยิ่งใหญ่ปริศนายึดครองอย่างไร้สุ้มเสียง
ก้องไกรผงะถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ “เอ่อ…มีถ่ายหนังเหรอครับ”
พิงค์เม้มปากแน่น กลั้นยิ้มแทบไม่อยู่ “อืม...ถ้าใช่ งบโปรดักชั่นคงสูงนะคะ”
“สูงเกินไปแล้วครับ” ก้องไกรพึมพำ
กระจกรถตอนหลังค่อยๆ เลื่อนลงช้าๆ เรียกให้ทุกสายตาจับจ้อง คิมหันต์นั่งอยู่ด้านใน สีหน้าเรียบสนิท แววตาคมนิ่งดิ่งลึก ดูน่ากลัว
เขาไม่ต้องพูดอะไรเลย แค่เงยหน้าขึ้นมอง แรงกดดันก็เหมือนจะเปลี่ยนอุณหภูมิบริเวณนั้นให้เย็นลงอีกระดับ
สายตาของคิมหันต์เลื่อนไปที่ก้องไกร
วินาทีที่หนึ่ง มองเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย
วินาทีที่สอง มองสีหน้าท่าทาง
วินาทีที่สาม จ้องเข้าไปในแววตา
ไอ้รุ่นพี่หน้าจืดนี่ เสื้อที่สวมใหม่เอี่ยม แต่มีรอยยับเต็มไปหมด
รองเท้าที่สวมก็ใหม่เอี่ยม แต่เปื้อนฝุ่น
นาฬิกาที่สวม ถึงจะใหม่เอี่ยม แต่ก็แค่หลักหมื่น ไม่ใช่ระดับเดียวกับพิงค์
แววตาท่าทางก็หลุกหลิก แถมยังถอยไปยืนหลังผู้หญิงตั้งหนึ่งก้าว ดูยังไงก็ไม่มีความเป็นผู้นำ
หึ...สอบตก พิงค์ไม่มีทางชอบคนแบบนี้หรอก
เขาแค่นหัวเราะเบาๆ ที่มุมปากหลังได้ข้อสรุป
“ขอบคุณที่พาพิงค์มากินข้าว” น้ำเสียงคิมหันต์สุภาพ แต่กดต่ำ ฟังก็รู้ว่าไม่ได้รู้สึกขอบคุณ
ไหนจะยังประโยคตบท้าย
“ครั้งหน้าไม่ต้องลำบากแล้ว”
ก้องไกรยิ้มแห้งแบบคนรู้ตัวว่าโดนประเมินและสอบตก “ครับ…ครับผม”
ก้องไกรจำได้ว่าพ่อของพิงค์คือประธานบริษัทคิมหันต์คอร์ปอเรชั่น เป็นคนที่มีเบื้องหลังไม่ธรรมดา แม้แต่ปู่และพ่อของเขาก็ยังต้องเกรงใจ
ก้องไกรไม่กล้าแม้แต่จะทอดถอนใจ เขาได้แต่อดทนไม่แสดงออกอะไรอยู่ตรงนั้น
คิมหันต์ไม่มองก้องไกรอีก สายตาเขาหันมาที่พิงค์
“เดทจบแล้ว ขึ้นรถ”
Dernier chapitre
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 91 กลับสู่รากเหง้า (ตอนจบ)
บ้านพักที่พวกเขาเดินทางไปถึง เป็นคฤหาสน์ที่ดูเก่าแก่หลังหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากความวุ่นวายของเมือง รอบนอกคฤหาสน์มีต้นไม้สูงใหญ่เรียงราย มีรั้วเหล็กขนาดใหญ่ และมีอาณาบริเวณกว้างขวางจนพิงค์มองแล้วรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าสู่ฉากในภาพยนตร์ฝรั่งย้อนยุคอย่าง เดอะบริดเจอร์ตันพิงค์กาดตามองความอลังการตรงหน้าแล้วอดถามไม่ได้ “นี่บ้านพักเหรอคะ?”“อืม”“ใหญ่เกินไปรึเปล่าคะ”คิมหันต์ยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน “ฉันก็คิดเหมือนกัน แต่คฤหาสน์หลังนี้เป็นสมบัติตกทอดจากปู่”พิงค์หันขวับ“เป็นของคุณปู่ของคุณ?”“ตอนนี้เป็นของฉัน” คิมหันต์ตอบง่ายๆ แล้วจูงมือลูกบุญธรรมที่กลายเป็นภรรยาเดินเข้าไปด้านในเพิ่งจะเดินเข้ามาถึงห้องรับแขก โทรศัพท์ของคิมหันต์ก็ดังขึ้นเธอหันมองทันทีคิมหันต์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาเธอพิงค์หรี่ตาถาม “เรื่องงานอีกแล้งเหรอคะ?”“อาจจะ”“คุณคิมหันต์”คิมหันต์แบมือทั้งสองข้างขึ้นชูเหนือหัว เป็นนัยว่ายอมแพ้ “ฉันแค่จะดูว่าใครโทรมา”“แล้วถ้าเป็นเรื่องงานล่ะ?”“ฉันก็จะ...” คิมหันต์เมิมริมฝีปากเข้าหากัน เพราะนึกคำจะพูดไม่ทันพิงค์กอดอกถาม “จะอะไรคะ?”“จะให้มาร์โกรับ”พิงค์ยิ้มอย่างพอใจ “ดีค
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 91 กลับสู่รากเหง้า (2)
เวลาผ่านไปอีกหลายวันนับจากวันนั้น...ในที่สุด คิมหันต์ก็ยอมทำตามคำสั่งของแพทย์อย่างที่พิงค์บังคับเอาไว้ทุกอย่างอย่างน้อย...ก็เกือบทุกอย่าง“คุณคิมหันต์ อย่าขยับค่ะ” เสียงของพิงค์ดังขึ้นภายในห้องพักฟื้น ขณะที่คิมหันต์กำลังพยายามยื่นมือไปหยิบเสื้อสูทที่แขวนอยู่ไม่ไกลชายหนุ่มชะงักทันที เขาหันกลับมามองภรรยาที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งวางอยู่บนหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นเพียงเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องเขาเขม็ง“ฉันแค่จะหยิบเสื้อ”“พิงค์เห็นค่ะ”“งั้นก็รู้สิว่าฉันไม่ได้ทำอะไรผิด”พิงค์ยกคิ้วขึ้น “คนโดนยิงเพิ่งจะได้ออกจากโรงพยาบาล เขาจะพยายามเอื้อมมือไปหยิบของเองแบบคุณเหรอคะ?”คิมหันต์ตอบเสียงเบา “ฉันแขนเจ็บ ไม่ได้พิการ”“เถียงอีกแล้ว”“ฉันแค่พูดความจริง”“งั้นพิงค์ก็พูดความจริงเหมือนกันค่ะ” พิงค์ลุกขึ้นจากโซฟา เดินไปหยิบเสื้อสูทตัวนั้นมาส่งให้เขา “คุณเป็นคนไข้ที่ดื้อที่สุดเท่าที่พิงค์เคยเจอมา”คิมหันต์รับเสื้อสูทจากมือเธอมาสวม ด้วยใบหน้าอาบรอยยิ้ม “แต่เธอก็ยังรักคนไข้คนนี้อยู่ดี”“...คนหลงตัวเอง...” เธอพึมพำ“ขอบคุณครับ”“พิงค์ไม่ได้ชม!”เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นภายในห้องหลังจากนั้นไม่นาน
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 91 กลับสู่รากเหง้า (1)
ริมฝีปากของคิมหันต์แตะไล้อยู่บนริมฝีปากของพิงค์เพียงชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ผละออกจากริมฝีปากเนียนนุ่มพิงค์ยังอยู่ในอ้อมแขนของเขา มือเล็กๆ ของเธอโอบอยู่รอบตัวเขาอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งที่ภายในใจเต็มไปด้วยความคิดมากมายอิตาลี…ตระกูลวาเลนเต้...ไคลน์…และคำว่า ‘ดอนน่า’ผ่านไปครู่หนึ่ง พิงค์ถึงสังเกตเห็นว่าคิมหันต์มองเธออยู่“มองอะไรคะ?”เสียงของพิงค์ทำให้คิมหันต์ยิ้มน้อยๆ “มองภรรยา”“พิงค์ถามจริงๆ ค่ะ”“ฉันก็ตอบจริงๆ”พิงค์ขมวดคิ้วใส่ แต่คิมหันต์ยิ้มกว้างขึ้น เขาใช้มือข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บลูบเส้นผมของเธออย่างแผ่วเบา“เรื่องดอนกับดอนน่า...เธอเข้าใจไหม” เขาถาม“คุณหมายถึงดอนที่เป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย...พิงค์รู้ค่ะ พิงค์เคยดูหนังมา”“เรื่องจริงก็ไม่ค่อยต่างกันนักหรอก”“เหรอคะ” พิงค์ถามด้วยความแปลกใจมากกว่ากังวล“...เธอกล้ากว่าที่ฉันคิด...” คิมหันต์จูบหน้าผากเธอเบาๆ อย่างห้ามใจไม่อยู่“พิงค์เนี่ยนะคะ?”“อืม...”“ที่จริงแล้วพิงค์กลัวจะตาย”“แต่เธอก็ยังบอกว่าจะไปกับฉัน แถมอารมณ์ยังดูปกติกว่าที่ฉันคิด”พิงค์นิ่งไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินใช่...เธอไม่ได้กลัวมากเท่าที่ตัวเองคิด...ตั้งแต่วันที่รู้
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 90 หลักฐาน (จบ)
ภายในห้องสอบสวน ความเงียบยังคงกดทับอยู่เหนือโต๊ะตัวเดิมธีรภพยังคงนั่งอยู่ตรงข้ามเรวัตร โดยมีออสตินยืนเยื้องไปทางด้านหลังเล็กน้อย แขนทั้งสองข้างของออสตินกอดอก ดวงตาคู่คมของเขาจับจ้องทนายหนุ่มอยู่งียบๆ โดยไม่พูดอะไร“ตอนนี้คุณกำลังกลัวอะไร”คำถามของธีรภพยังคงค้างอยู่กลางห้องเรวัตรนิ่งไปนาน นานจนเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอยู่เหนือศีรษะ กลายเป็นเสียงเดียวที่ทุกคนได้ยิน ในที่สุดเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ “ผู้การคิดว่าผมกลัวอะไรล่ะครับ?”ธีรภพตอบทันที “กลัวตาย”รอยยิ้มของเรวัตรหายไป “ไม่ใช่”ธีรภพเลิกคิ้วเป็นเชิงถามเรวัตรเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาทั้งสองข้างเริ่มแดงขึ้นเล็กน้อย “ถ้าผมแค่กลัวตาย เรื่องมันคงง่ายกว่านี้มาก”ออสตินหรี่ตาลงธีรภพยังคงเลิกคิ้วมองเงียบๆ ปล่อยให้ชายตรงหน้าพูดต่อ“คนอย่างผม...” เรวัตรหัวเราะเยาะตัวเอง “อยู่ในวงการกฎหมายมานานพอที่จะรู้ว่าการติดคุกไม่ใช่จุดจบของชีวิต...ต่อให้โดนโทษเป็นสิบปี ถ้าได้ลดโทษบ่อยๆ แป๊บๆ ก็ได้ออกจากคุก แล้วถ้ามีเงิน...คุณจะซื้อได้แม้กระทั่งคน...คนคุ้มกันในคุกตัวเป้งๆ”“อืม”เรวัตรพึมพำเหมือนหมดอาลัยตายอยาก “ก็ตามนั้น...คนมีเงินมีอำนาจติดคุก
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 90 หลักฐาน (3)
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ภายในอาคารสำนักงานของบริษัทเอเชีย โกลบอล คอนซัลติ้ง ไฟบางส่วนยังคงเปิดสว่างอยู่ทั้งที่เวลาล่วงเลยเข้าสู่กลางดึกชั้นบนสุดของอาคารเงียบสนิท ไม่มีพนักงาน ไม่มีเสียงเครื่องถ่ายเอกสาร ไม่มีเสียงโทรศัพท์สำนักงาน แต่ห้องห้องหนึ่งกลับยังมีคนอยู่ภายในห้องห้องนั้น ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มนั่งนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เขากำลังมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ซึ่งเต็มไปด้วยรายการธุรกรรมทางการเงินจู่ๆ โทรศัพท์มือถือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะก็สั่นขึ้นเมื่อเขาหยิบขึ้นมาดู สีหน้าของชายคนนั้นก็เปลี่ยนไปทันที เพราะข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์มีเพียงไม่กี่คำ“ตำรวจรู้เรื่องแล้ว”เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนพิมพ์ตอบกลับ“ระดับไหน?”ข้อความถูกอ่านทันที แต่คำตอบที่ได้รับกลับมา ทำให้สีหน้าของเขาซีดขาวลงกว่าเดิม“บุก”ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นทันที “บุก?” เขารีบลุกจากเก้าอี้ แล้วเดินไปยังตู้เอกสารด้านหลังห้อง จากนั้นก็เปิดลิ้นชักอย่างรวดเร็วแฟ้มหลายเล่มถูกหยิบออกมา จากนั้นก็เป็นฮาร์ดดิสก์ แฟลชไดรฟ์ โทรศัพท์สำรอง เอกสารการโอนเงิน และกล่องโลหะขนาดเล็กอีกหนึ่งกล่องเขากำลังจะกวาดทุกอย่างลงกระเป๋า โทรศัพท์มือถือก็สั่น
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 90 หลักฐาน (2)
หลังคำถามของธีรภพ ภายในห้องสอบสวนก็ตกอยู่ในความเงียบงัน“คุณกลัวเขามากขนาดนั้นเลยหรือ?”เรวัตรไม่ได้ตอบ เขาเพียงก้มหน้ามองโต๊ะ ราวกับกำลังชั่งใจว่าควรจะพูดอะไรต่อ และอะไรที่ไม่ควรหลุดปากพูดออกมาอย่างเด็ดขาดแต่ในอีกห้องหนึ่งด้านหลังกระจก เสียงโทรศัพท์ของออสตินกลับสั่นขึ้น เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย‘คิมหันต์’ออสตินกดรับสายด้วยความสงสัย “ว่าไง?”เสียงของคิมหันต์ดังมาตามสายทันที “พ่ออยู่กับผู้การธีรภพใช่ไหม?”ออสตินหันไปมองธีรภผ่านกระจก ก่อนตอบน้ำเสียงจริงจัง “ใช่”“เรื่องเรวัตร?”“ลูกรู้แล้ว?”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับมาเรียบๆ “ผมรู้เรื่องซองแล้ว”ออสตินหรี่ตาลง ก่อนถาม “ใครบอก?”“ไม่สำคัญครับ” คิมหันต์ตอบสั้นๆ ก่อนพูดต่อ “สิ่งสำคัญคือ พ่อเปิดซองหรือยัง?”ออสตินมองผ่านกระจกเข้าไปในห้องสอบสวน พลางพูด “เปิดแล้ว”“ข้างในมีอะไร?”ออสตินกำลังจะบอกปัด แต่ธีรภพที่เดินมาที่ห้องฝั่งทางนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ยกมือขึ้นโบกมือให้ “บอกไอ้หลานชายไป”ออสตินจึงตอบตามตรง “เอกสารโอนเงินปลอม ที่มีรหัสในระบบของบริษัทเอเชีย โกลบอล คอนซัลติ้ง อ
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 8 ลูก (จบ)
คิมหันต์ดันเธอออกจากอ้อมอกช้าๆ สีหน้าเคร่งขรึมกลับมาแทนที่ความอ่อนโยน ถึงอย่างนั้นความเป็นห่วงก็ห้ามกันไม่ได้เขาพูดเสียงแข็ง “ตั้งแต่วันนี้เธอห้ามออกไปไหนคนเดียว เดทเดิทอะไร ยกเลิกให้หมด”พิงค์ที่ยังมีน้ำตาคลอเคล้าอยู่เต็มเบ้าช้อนตาขึ้นสบตาเขา “ใช้สิทธิ์อะไรคะ”คิมหันต์ตอบทันที “สิทธิ์ของผู้ปกครอง
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 8 ลูก (1)
‘คืนนี้เป็นแค่การเริ่มต้น’ความคิดนั้นสะท้อนอยู่ในหัวพิงค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนเสียงก้องในห้องมืดที่ไม่มีหน้าต่าง สลัดยังไงก็ไม่หลุดแม้สถานการณ์จะถูกควบคุมแล้ว แต่หัวใจเธอกลับยังไม่ยอมสงบเมื่อครู่นี้ มือที่ถูกเขาจับไว้ยังอุ่นอยู่ แต่ตอนนี้ความอบอุ่นนั้นสลายหายไปแล้ว เหลือเพียงความเย็นชาว่างเปล่าเ
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 7 ผิดปกติ (จบ)
มือใหญ่ลูบศีรษะเธอหนึ่งครั้งแล้วนิ่งค้างอยู่แบบนั้น“ต่อไปนี้” เขาพูดเสียงเบา “เธอจะมีทีมรักษาความปลอดภัยส่วนตัวคอยตามติดตลอดเวลา”พิงค์ชะงัก เงยหน้าขึ้นสบตาเขา “ตลอดเวลาเลยเหรอคะ”“ใช่”เมื่อก่อนเขาแอบทำ แต่ตอนนี้บอกว่าจะทำตรงๆ แสดงว่าหลังจากนี้คนที่คอยติดตามอารักขาเธอจะต้องมีมากขึ้นแน่ๆมากขึ้นแค่
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 7 ผิดปกติ (2)
เสียงตอบรับดังขึ้นพร้อมเพรียงกันความเร็วรถเพิ่มขึ้นทันทีทั้งๆ ที่เป็นอย่างนั้น รถต้องสงสัยกลับเพิ่มเป็นสามคันในไม่กี่อึดใจหนึ่งประกบซ้าย หนึ่งจี้หลัง หนึ่งดักหน้า!“ป๊า นี่มันเรื่องอะไร!”“หมอบลง นั่งให้ต่ำๆ” คิมหันต์สั่ง มือหนึ่งกดศีรษะเธอให้โน้มลงต่ำกว่าระดับกระจกโดยอัตโนมัติ “คาดเข็มขัดนิรภัย
Vous vous intéresseriez aussi à
เตียงพิศวาส
ณิการ์19.5K Vuesขืนรัก มาเฟีย
เด็กหญิงพุงกลม116.4K VuesIt’s Bad! แย่แล้ว…เพื่อนสนิทฉันเป็นมาเฟีย
6RICH 14.3K Vuesมาเฟีย คลั่งรัก (แซ่บ)
เด็กหญิงพุงกลม17.1K Vuesเจ้าสาวสวมรอยกับบอดี้การ์ดซ่อนเงา
กะหล่ำหมี1.2K Vuesตรวนรักมาเฟียร้าย SM
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่620 Vuesกับดักร้ายผู้ชายสายเถื่อน
ภัสสพิชชา399 Vuesพันธะสารวัตรธีร์
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.5K Vues
