Partager

ตอนที่ 20

last update Date de publication: 2026-10-14 10:44:28

ณ บริเวณเคาน์เตอร์บาร์...

ทันทีที่เสียงเพลงสากลแสนหวานจบลง ร่างโปร่งของเด็กผู้หญิงที่เพิ่งก้าวล
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • ระยะที่พอดี "The Right Distance"   ตอนที่ 28

    ณ มหาวิทยาลัยของมิณ... เข็มนาฬิกาบอกเวลาสิบโมงเช้าที่คณะนิติศาสตร์ หลังจากที่มิณและเพื่อนๆ นั่งจมอยู่กับเนื้อหาวิชาภาคของสาขามาพักใหญ่ ในที่สุดอาจารย์ก็ประกาศปล่อยพักเบรกเป็นเวลาสิบนาที ก่อนจะกลับมาลุยเนื้อหาที่เหลือต่อในวันนี้ กลุ่มนักศึกษาสาวเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการธุระส่วนตัว “พวกมึงแวะลอว์สันป่ะ?” เนยเอ่ยปากชวนขึ้นมา “ไปดิ” วิวตอบรับคำชวนทันที “กูนั่งรออยู่ข้างบนนะ” มิณบอกปัดเพราะขี้เกียจเดินลงไป “เออ ครึ้มอกครึ้มใจอะไรไม่รู้ กูอยู่ข้างบนกับไอ้มิณด้วยละกัน” ปานหันไปบอกเนยกับวิว หลังจากแยกย้ายกันเข้าห้องน้ำเรียบร้อย เนยกับวิวก็พากันเดินลงไปหาของกินข้างล่าง ส่วนมิณและปานเดินกลับมานั่งแหมะรออยู่ที่ม้านั่งหน้าห้องพักสาขา ยิ่งนั่งเงียบมิณก็ยิ่งรู้สึกหัวตื้อ ท้ายที่สุดจึงหันไปสะกิดคนข้างๆ “...ปาน เรียนรู้เรื่องป่ะมึง?” ปานหันมาทำหน้าเหม็นเบื่อใส่ทันที “ไม่อ่ะ... ไม่เข้าหัวเลยสักนิด” พูดจบเจ้าตัวก็หลุดหัวเราะแห้งๆ ออกมาอย่างปลงตก “จริง” มิณพยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง ในระหว่างนั้น เพื่อนผู้ชายในสาขาก็เดินตรงเข้ามาสมทบหลังจากเข้าห้องน้ำเสร็จ “โย่! ว่าไงไอ้

  • ระยะที่พอดี "The Right Distance"   ตอนที่ 27

    ณ ภายในรถยนต์ของวิน หลังจากที่ยานพาหนะคันหรูเคลื่อนตัวออกมาจากอาณาเขตบ้านของปร ความเงียบสงัดก็โรยตัวลงมาได้ไม่นาน ทว่าคราวนี้มิณกลับเป็นฝ่ายเริ่มเปิดบทสนทนาขึ้นมาก่อนท่ามกลางความเงียบ “พี่วินรู้จักพี่นุชด้วยหรอคะ?” ชายหนุ่มหลังพวงมาลัยละสายตาจากท้องถนนหันมามองหน้าคนถามแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับเสียงเรียบ “อืม” “แล้ว... รู้จักกันนานยังอ่ะ?” หญิงสาวซักต่อด้วยความอยากรู้ “ก็น่าจะตั้งแต่มอต้นแล้วล่ะ” “อืม...” มิณรับคำในลำคอเบาๆ เมื่อได้คำตอบในสิ่งที่อยากรู้เรียบร้อยแล้ว หญิงสาวก็กลับไปนั่งเงียบตามเดิม ทว่าอีกคนที่กำลังทำหน้าที่ขับรถอยู่เห็นว่าคนข้างกายเริ่มที่จะยอมเปิดใจยอมพูดดีด้วยแล้วหลังจากที่เกิดเหตุการณ์ขัดแย้งกันเมื่อคราวก่อน ชายหนุ่มจึงเป็นฝ่ายชวนคุยต่อเพื่อทำลายความเงียบ “แล้วมิณล่ะ... รู้จักกับเจ้าปรมานานหรือยัง?” “สามสี่ปีมั้งคะ? น่าจะประมาณสามสี่ปีได้ ช่วงมอปลายน่ะค่ะ” “แล้วเรื่องขับรถล่ะ?” วินถามถึงทักษะที่เธอแสดงให้เห็นในสนาม “ไม่นานเท่าไหร่หรอกค่ะ” “แล้วอย่างเวลาว่าง มิณชอบทำอะไรหรอ ใช่ขับรถหรือเปล่า?” “ก็มีหลายอย่างนะคะพี่วิน” “อย่างเช่

  • ระยะที่พอดี "The Right Distance"   ตอนที่ 26

    ด้วยความที่บรรยากาศภายในรถตอนนี้หลงเหลือเพียงแค่สองคนที่ยังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน ส่วนตัวภาระอีกหนึ่งรายด้านหลังได้ล้มนอนสลบไสลราบไปกับเบาะที่นั่งยาวเป็นที่เรียบร้อย ประกอบกับระยะทางที่จะต้องเดินทางไปส่งปรที่บ้านนั้นค่อนข้างไกลจากจุดที่ทุกคนอยู่มาก บรรยากาศเงียบเชียบชวนให้อึดอัด วินที่กำลังควบคุมพวงมาลัยอยู่เริ่มใช้นิ้วเคาะลงบนคอนโซลรถเป็นจังหวะแก้เก้อ ทว่าพอเจ้าตัวรู้สึกว่าการเคาะนิ้วมันอาจจะดูเสียมารยาทและสร้างความรำคาญ ชายหนุ่มจึงเลื่อนมือไปกดเปิดระบบเสียง เพลงสากลท่วงทำนองนุ่มลึกคลอเคล้าดังขึ้นเบาๆ ส่วนมิณที่รู้ดีว่าระยะทางไปบ้านของปรนั้นค่อนข้างใช้เวลา เธอจึงเลือกที่จะเอนกายพิงพนักเบาะเพื่อของีบหลับเอาแรงก่อนจะถึงจุดหมาย ยี่สิบนาทีผ่านไป... ยานพาหนะก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบท่า ณ บริเวณหน้าคฤหาสน์หลังโตของปร มิณที่รู้สึกได้ถึงแรงเบรกของรถค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น สายตาคู่สวยมองทอดผ่านกระจกหน้าเห็นทัศนียภาพวิวทิวทัศน์ที่แสนคุ้นเคย หญิงสาวจึงเบี่ยงตัวหันไปทางเบาะหลังเพื่อปลุกเพื่อนสนิททันที “ปร... ปร! ไอ้คุณปร! ตื่นมึง!” มิณเริ่มส่งเสียงเรียก ทว่าคนเมาก็ยังคงนิ่งสนิท วินจึงช่วยส่งเส

  • ระยะที่พอดี "The Right Distance"   ตอนที่ 25

    หลังจากนั้นจูโน่ก็จัดการแลกคอนแทกต์กับวินสำเร็จ แถมยังลากแขนรามให้เอาโทรศัพท์มาแลกไลน์ด้วยอีกคน ก่อนจะเปิดฉากชวนวินคุยจ้ออย่างเป็นกันเอง ระหว่างที่จูโน่กำลังชวนวินคุยอยู่นั้น มิณที่สังเกตเห็นว่าวันนี้ปรเพื่อนสนิทของเธอเงียบขรึมผิดปกติ จึงเดินอ้อมบาร์มาหยุดอยู่ข้างๆ พลางเอ่ยถามด้วยความเตือนใย “วันนี้มึงเป็นไรเนี่ย... เงียบผิดปกตินะไอ้คุณปร” ปรที่ได้ยินคำถามทำเพียงแค่นั่งหมุนแก้วเครื่องดื่มในมือไปมาคล้ายคนตกอยู่ในภวังค์ มิณเห็นอาการชะงักงันแววตาหม่นลงของเพื่อนสนิทก็พอจะเดาทางออก หญิงสาวจึงขยับไปกระซิบเสียงแผ่ว “...เรื่องน้องคนนั้นสินะ” มือที่กำลังหมุนแก้วของปรหยุดกึกลงทันควัน มิณยกยิ้มบางเมื่อเห็นว่าเดาไม่ผิด “กูพูดถูกจุดสินะมึง...” “........” มีเพียงความเงียบและแววตาสับสนที่ตอบกลับมา “กูว่านะ... ทำตามที่ใจมึงคิดเหอะ เรื่องความรู้สึกของแต่ละคนน่ะ กูที่เป็นคนนอกสมการคงห้ามอะไรที่ตัวแปรหลักอย่างมึงในสมการนี้จะทำได้หรอก... ตราบใดที่เรื่องนั้นมันไม่ใช่เรื่องที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนน่ะนะ” มิณเอ่ยปากปลอบโยนพลางให้คำแนะนำตามหลักเหตุและผลในแบบฉบับของเธอ ก่อนจะแสร้งตบไหล่เพื่อนเบาๆ

  • ระยะที่พอดี "The Right Distance"   ตอนที่ 24

    หน้าร้าน 9-1... รถเก๋งสีดำขลับป้ายทะเบียน 9208 เคลื่อนตัวเข้ามาจอดนิ่งสนิทอยู่ที่หน้าร้าน ภายในห้องโดยสารด้านหน้าปรากฏร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวคู่เดิมที่นั่งเงียบกันมาตลอดทาง “ถึงแล้ว... น้องมิณ” เสียงทุ้มเอ่ยปลุก หญิงสาวที่ได้ยินเสียงทักพลันลืมตาตื่นขึ้นโดยอัตโนมัติ มิณกะพริบตาถี่ๆ พลางเอ่ยปากกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายตามมารยาทก่อนจะเปิดประตูลงจากรถและสับเท้าเดินเข้าร้านไป ทว่าหลังจากที่เธอเดินคล้อยหลังไปได้ไม่นาน เสียงเคาะกระจกข้างรถก็ดังขึ้นรัวๆ วินหันไปมองตามเสียงเคาะ ปรากฏว่าเป็นร่างของปร รุ่นน้องคนสนิทที่ยืนยิ้มกวนประสาทคู่มากับราม ชายหนุ่มจึงกดสวิตช์ลดกระจกรถลง ทันทีที่กระจกเลื่อนลงได้ระดับหนึ่ง รามก็ยกมือไหว้ทักทายอย่างสุภาพ “หวัดดีครับ เฮียวิน” วินพยักหน้ารับก่อนจะตวัดสายตาเข้มไปทางตัวดี “...ไหนมึงบอกว่าแม่เรียกกลับบ้านไงวะไอ้ปร?” ปรทำเพียงส่งยิ้มแห้งไม่ยอมตอบคำถาม เพราะรู้ดีอยู่แก่ใจว่านั่นมันเป็นแค่ข้ออ้างตบตาเพื่อหนีออเดอร์ซ้อมสนามล่วงหน้ามาเฉยๆ วินเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนเอ่ยถามต่อ “เออ... แล้ววันนี้เพื่อนมึงรับงานเสริมหรอวะ?” “เปล่าครับเฮีย” ปรปฏิเสธ “...ตอบ

  • ระยะที่พอดี "The Right Distance"   ตอนที่ 23

    ณ บริเวณชั้นล่างของห้องรับรอง... ทันทีที่เรียวขาคู่สวยของมิณก้าวเดินลงมาจากบันทึกห้องรับรอง เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มรุ่นพี่ผู้มีอายุมากกว่าก็เอ่ยปากทักขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเจื่อน “มิณ... พี่ขอโทษทีนะที่ปล่อยให้รอนานเลยว่ะ” “ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่เอก หนูหอบเอาหนังสือเรียนลงมานั่งอ่านทบทวนฆ่าเวลาเพลินๆ อยู่พอดีค่ะ” มิณตอบกลับด้วยท่าทีสุภาพ “ป่ะ... ถ้าอย่างนั้นเรามาลองซ้อมขับกันจริงๆ จังๆ เลยดีกว่า วันนี้พี่จะจำลองสถานการณ์ให้เหมือนกับอยู่ในสนามแข่งจริงเลยนะ พี่อยากจะรู้เหมือนกันว่ายามที่มิณอยู่หลังพวงมาลัย... จะสามารถกดความเร็วได้โหดมากขนาดไหน” มิณที่ได้ยินคำท้าทายก็เลิกคิ้วสูงพลางยิงคำถามถามต่อ “แล้ว... ใครจะเป็นคนลงไปขับจำลองสถานการณ์คู่กับหนูล่ะคะพี่เอก?” ในจังหวะนั้นเอง ร่างสูงของวินกับปรก็กำลังก้าวสับเท้าเดินตามลงมาจากห้องรับรองพอดิบพอดี พี่เอกที่สบโอกาสขยับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พลางบุ้ยปากไปทางด้านหลังของมิณ “นั่นไง... คนที่จะมาขับประกบจำลองสนามให้มิณน่ะ” สิ้นประโยคที่พี่เอกกล่าว มิณก็หมุนตัวหันหลังกลับไปมองหาคนที่อีกฝ่ายพูดถึงทันควัน และปรากฏว่าร่างสูงใหญ่ที่เดินหน้านิ่งลงม

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status