บทที่ 5

~ ระเริงรักมาเฟียร้าย ~

.

.

.

ไวน์ในแก้วที่สามหมดลง เด็กสาวเริ่มรู้สึกเวียนหัวและร้อนวูบวาบ เธอเอนใบหน้าซบลงบนแผงอกของผู้ชายที่บอกว่าจะเพิ่มเงินให้เธอถ้าเธออยู่ดื่มเป็นเพื่อนเขาจนครบห้าแก้ว แต่เธอเพิ่งจะดื่มไปเพียงสามแก้วเท่านั้นเอง จะอย่างไรก็แล้วแต่เธอก็จะต้องหาเงินให้ได้เยอะๆ

"เธอเมาแล้วสาวน้อย"

"ยัง..... หนูยังไม่เมา หนูจะกินให้ครบห้าแก้ว คุณก็อย่าลืมที่พูดไว้แล้วกันนะคะ"

"หึ..... ตามใจเธอ ถ้าไหว"

ฝ่ามือหนาวางลงบนสะโพกอวบ เขาคลึงมันไปมาพลางรินไวน์แก้วที่สี่ให้ เด็กสาวคว้ามันแล้วยกขึ้นดื่มจนหมด ใบหน้าน่ารักขึ้นสีแดงระเรื่อ เรียวปากอวบอิ่มเผยอออกเพื่อผ่อนลมหายใจ ภาธรโน้มใบหน้าลง เขาจรดริมฝีปากหยักลงบนเรียวปากอวบอิ่ม บดขยี้มันอย่างที่ใจอยากทำ เด็กสาวเผยอเรียวปากเพราะความตกใจเขาจึงถือโอกาสนั้นแทรกเรียวลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนเคล้าคลึง ลมหายใจของเธอร้อนผ่าว ยิ่งเขาเก็บกลืนช่วงชิงลมหายใจของเธอมากเท่าไหร่ ก็คล้ายกับว่าเธอยิ่งหายใจถี่รัวมากขึ้นเท่านั้น ภาธรรู้สึกได้ถึงเสียงเฉอะแฉะจากเรียวลิ้นสากและความร้อนรุ่มจากภายในกายของตนเอง

"แฮ่ก..... ค..... คุณจูบหนู"

แววตาปรือปรอยจ้องมองเขาอย่างออดอ้อนผิดกับท่าทางที่เจ้าตัวได้ยกหลังมือขึ้นเช็ดไปยังเรียวปากอวบอิ่มอย่างตกใจ ชายหนุ่มคลี่ยิ้ม เด็กสาวคนนี้ดูแปลกไม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ ที่ขจรเคยหามาให้ ทั้งเสแสร้งเก่ง อีกทั้งยังอวดดี

"ฉันจะไม่ใช่ทำแค่จูบ"

"อ่ะ!..... คุณจะทำอะไร"

ภาธรผลักร่างที่อ่อนปวกเปียกเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ลงบนเตียงกว้าง เขาอาศัยความชาญเชี่ยวพลิกตัวขึ้นคร่อม สายตาคมกริบจ้องมองเรือนร่างอรชรที่มีทรวดทรงพอเหมาะ ปลายนิ้วเรียวเกี่ยวซิปของชุดเดรสสีขาวฟูฟ่องจนมันเผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่ดุนดันบราเซียท้าทายสายตา นึกชอบใจที่เธอยังคงแสดงละครตบตาเขาด้วยการใช้ฝ่ามือปัดป้อง ถ้าหากวันพรุ่งนี้เขาไม่ได้มีนัดคุยเรื่องธุรกิจกับหุ้นส่วนรายใหญ่ เขาคงพอจะสละเวลาเล่นกับเธอได้บ้าง หากแต่ตอนนี้เขาไม่อยากเสียเวลาแม้สักวินาที

"คุณ..... ปล่อยนะ อื้อ!"

ทอปัดพยายามบังคับร่างกายของตัวเองให้ไม่หลงระเริงไปกับสัมผัสจาบจ้วงของคนบนร่าง แต่เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไป ทำให้เวลานี้ร่างกายของเธอร้อนรุ่ม ยามที่ฝ่ามือหนาแตะต้องโดนส่วนไหนบนร่างกาย เธอก็รู้สึกร้อนรุ่มจนแทบบ้า

"เธอนี่เล่นละครเก่งนะสาวน้อย"

"หนูไม่ได้เล่นละครอะไรทั้งนั้นแหล่ะ คุณลุกออกไป ปล่อยหนู..... "

ชายหนุ่มกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าจนริมฝีปากชิดใบหู จงใจใช้ลมหายใจร้อนผ่าวละเลียดผิวกายจนขนเธอลุกชัน ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ทอปัดจะได้อยู่ใกล้ชิดแบบเนื้อแนบเนื้อกับผู้ชายอย่างเวลานี้เลย ให้ตายเถอะ.....

ร่างระหงแต่เต็มไม้เต็มมือดิ้นขลุกขลักอยู่ภายใต้วงแขนของเขา ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงซ่าน ดวงตาเด็ดเดี่ยวคู่นั้นจ้องมองเขาอย่างอ้อนวอน ขัดกับร่างกายที่บดเบียดเข้าหาเขาไม่หยุดหย่อน สายตาคมหยุดยังซิปที่รูดค้างไว้ เขาวางฝ่ามือหนาลงบนซิปนั้นแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มอีกครั้ง

"ฉันไม่มีเวลาจะเล่นกับเธอแล้ว.... สาวน้อย"

เขารูดซิปชุดเดรสลงจนสุด เรือนร่างสวยงามปรากฏต่อสายตา ทรวงอกอวบอิ่มและเนินเนื้อช่วงล่างช่างเย้ายวน เด็กสาวเบิกตากว้างเพราะไม่คาดคิดว่าเขาจะทำ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลง เขาซุกปลายจมูกโด่งลงกลางเนินอกขาวเนียน ปลายนิ้วมืออีกข้างดึงรั้งบราลงจนเผยให้เห็นเต้าอวบและจุกสีชมพูชวนให้ลิ้มลอง เขาใช้สองนิ้วคีบมัน ร่างเล็กเผยอปากร้องครางจนเขาอดไม่ได้ที่จะกระชากบราที่เกะกะออกแล้วใช้เรียวลิ้นลากไล้จุกสีชมพูนั้นจนชุ่มโชก

"อ่า...... ค.... คุณ ....."

"ฉันชื่อแทค ถ้าอยากครางชื่อฉัน.... ก็ครางเลย"

"หนู......อื้อ"

เด็กสาวที่ไม่เคยต้องมือชายสั่นระริกเมื่อคนบนร่างใช้ปลายลิ้นที่เชี่ยวชาญเล่นกับสองเต้าที่อวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ ทอปัดบิดกายไปมา เธอจิกปลายนิ้วลงบนผ้าปู พยายามกลั้นเสียงตัวเองที่ควบคุมไม่ได้ ใบหน้าน่ารักสะบัดไปมา ฟันคมขาวกัดลงบนเรียวปากเพื่อสะกดกลั้นเสียงครางเครือ หากแต่เธอก็ทำไม่ได้

ยามที่ริมฝีปากหยักนั้นดูดกลืนปลายยอดอกของเธอ ความรู้สึกเจ็บแปลบและซ่านเสียวก็ตีรวนคล้ายกับว่าเธอถูกเหวี่ยงขึ้นไปบนท้องฟ้า หัวสมองของเธอว่างเปล่า คิดอะไรไม่ออกหากแต่เธอกลับมีความรู้สึกไม่อยากให้เขาหยุด เธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

"ฮือ..... พอแล้ว หนูเจ็บ "

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นเขาสบตากับเธอ นัยน์ตาสีเข้มล้ำลึกคล้ายกับมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ภายใน เธอได้เห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน ปลายจมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยักได้รูป โครงหน้าของเขาหล่อเหลาราวกับพระเอกหนัง ทอปัดเผลอกลืนน้ำลายลงคอพลางเบือนหน้าหนี เวลานี้ฝ่ามือของเขาวางอยู่บนทรวงอกของเธอ ท่วงท่าที่น่าอายหากแต่เธอกลับไม่ได้รู้สึกเกรงกลัว

"ลูกน้องฉันจ้างเธอมาเท่าไหร่"

ดวงตากลมโตกรอกกลิ้งไปมาคล้ายกับกำลังใช้ความคิด รุ่นพี่บอกว่าเธอจะได้เงินสามหมื่นถ้าหากเสร็จงานนี้ แต่ไม่ได้บอกว่าจะต้องนอนกับลูกค้าด้วย

"สามหมื่นค่ะ เขาบอกว่าหนูจะได้สามหมื่น"

ภาธรเลื่อนฝ่ามือลง เขาลากปลายนิ้วผ่านสะโพกอวบอิ่ม ปลีน่องขาวเนียน และไปหยุดอยู่ตรงเนินเนื้อกลางกายสาว แววตาของเขาลุ่มลึกชวนให้ลุ่มหลง

"แสนนึง..... ฉันให้เธอเพิ่มเป็นแสนนึง ถ้าเธอ.....ยอมนอนกับฉัน"

"ค.... คุณจะให้หนูเยอะขนาดนั้นเลยหรือคะ"

ถ้าหากว่าเขาจะจนเพราะใช้เงินแค่นี้ซื้อความสุขก็ช่างหัวมันเถอะ แต่เพราะเขาไม่มีวันจน เขาจึงอยากจะซื้อเด็กคนนี้ อาจเป็นเพราะเขาถูกใจเธอ ทั้งรูปร่างและหน้าตา

"ว่าไงล่ะ สนใจไหม"

ทอปัดพยักหน้าตอบรับอย่างไร้เดียงสา หากแต่ภาธรกลับคิดว่าเขาแค่เอาเงินล่อเพื่อปราบพยศเด็กคนนี้ก็เท่านั้น ไม่อยากเสียเวลาเล่นหากแต่เขาจะเอาจริง

เมื่อเห็นว่าเด็กสาวพยักหน้าตอบรับเขาจึงใช้ปลายนิ้วมือดึงรั้งแพนตี้ตัวน้อยลงไปกองอยู่ตรงหว่างขา ชายหนุ่มโน้มลำตัวพลางกดริมฝีปากหยักที่มีไรหนวดลงบนเรียวปากสีระเรื่ออีกครั้ง เขาบดเคล้าและดูดชิมน้ำหวานกลิ่นไวน์แดงซึ่งยังคงคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก เด็กสาวเบียดเรียวขาเข้าหากันยามที่เขาใช้ฝ่ามือเคล้นคลึงที่เนินเนื้ออวบอูม คล้ายกับว่าเธอไม่เคยเรื่องอย่างว่า แต่ภาธรก็ไม่ได้สนใจ

"อื้อ ...... "

ปลายนิ้วเรียวยาวกรีดลงตรงรอยแยกสีชมพู กลางกายสาวปริ่มน้ำคล้ายเชื้อเชิญ ภาธรสะบัดผ้าขนหนูออก ท่อนเนื้อร้อนก็ผงาดเตรียมพร้อม เขาสวมเครื่องป้องกันบางเฉียบพลางจรดปลายจมูกโด่งซุกไซร้ซอกคอเรื่อยมาจนถึงเนินอก ได้ยินเสียงลมหายใจผะแผ่วกับหัวใจที่เต้นถี่รัว

"อ่ะ!.... คุณ"

ภาธรจรดปลายหัวบานลงกลางกลีบดอกไม้งาม เขาจับมันถูไถไปมาแล้วหยัดเอวสอบ ร่างระหงก็ผวายกสองมือขึ้นกอดรอบคอของเขาทันที

"ใจเย็น...... "

×---------------------------×