تسجيل الدخولแสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาภายในห้องนอนหรูของเพนต์เฮาส์ ความเงียบสงบถูกแทนที่ด้วยความปวดร้าวที่แล่นริ้วไปทั่วร่างกายของเชอเบลล์ เปลือกตาสีมุกค่อยๆ กระพริบปรอยแล้วลืมขึ้นช้าๆ ความเจ็บระบมตรงจุดกึ่งกลางกายและอาการปวดเมื่อยเนื้อตัวราวกับถูกรถสบดทับทำให้เธอต้องนิหน้าด้วยความทรมาน ทว่า... ความเจ็บปวดทางร่างกายยังไม่น่าตกใจเท่ากับภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า เมื่อดวงตาสวยปรับโฟกัสได้ชัดเจน เธอก็พบว่าตัวเองกำลังนอนซุกอยู่บนแผงอกกว้างเปลือยเปล่าของ อคิน ชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายต่างแม่ ที่นอนหลับตาพริ้มกอดก่ายร่างเธอไว้แน่นในวงแขนแกร่ง ความทรงจำอันดุเดือดเมื่อคืนไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ ความหวาดกลัวพุ่งพล่านขึ้นมาจับขั้วหัวใจ เชอเบลล์รีบดึงผ้าห่มขึ้นคลุมกายที่เปลือยเปล่าอย่างทุลักทุเล พยายามขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวังที่สุดและเบาที่สุด เพื่อหวังจะพาร่างอันบอบช้ำและเสื้อผ้าที่ฉีกขาดหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ก่อนที่เขาจะตื่นขึ้นมาพบเธอบนเตียงนี้ หมับ!! ในจังหวะที่เธอหย่อนขาลงแตะพื้นและกำลังจะก้าวหนี ท่อนแขนแกร่งที่เคยนิ่งสนิทกลับตวัดเข้าคว้าเอวบาง
ความจริงที่เปิดเผยขึ้นตรงหน้าทำเอาสมองของอคินตื้อตันไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้หลับสนิท ไร้ซึ่งพิษภัยและเต็มไปด้วยคราบน้ำตาของผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียง หัวใจของมาเฟียหนุ่มปั่นป่วนด้วยความรู้สึกที่ตีรวนกันมั่วซั่ว ทั้งตกใจ โกรธเกรี้ยว และสับสนระคนกันไปหมด ผู้หญิงที่เขาราวีตามล่าด้วยความแค้นกลับกลายเป็นคนเดียวกับน้องสาวต่างแม่ที่เขาคอยเหยียดหยามและรังเกียจมาตลอดใต้ชายคาเดียวกัน หึ... ทำแบบนี้ทำไมวะ? เกาะพ่อฉันกินยังไม่รวยรึไง ถึงต้องลดตัวไปทำงานต่ำๆ ขายเรือนแลกเงินแบบนั้น อคินขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นเป็นสัน นัยน์ตาวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะและความเคลือบแคสงสัย ความจริงข้อนี้ทำให้เขายิ่งรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ช่างเสแสร้งและตีสองหน้าเก่งเสียเหลือเกิน ต่อหน้าพ่อทำตัวเป็นเด็กสาวเรียบร้อยอ่อนหวาน แต่ลับหลังกลับกลายเป็นยัยเด็กดริ้งก์แต่งตัววาบหวิวที่ยอมให้ผู้ชายแตะเนื้อต้องตัว แม้ในใจจะเต็มไปด้วยคำถามและอารมณ์คุกรุ่น แต่ประกายตาเจ้าเล่ห์และสัญชาตญาณความเจ้าเล่ห์เพทุบายของมาเฟียหนุ่มก็พุ่งวาบขึ้นมา เขาตัดสินใจยังไม่เปิดเผยความจริงนี้ในตอนนี้... อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ที่เธอยังหม
ดวงตาคมกริบของอคินจ้องมองใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำตาใต้หน้ากากลูกไม้ ความประหลาดใจฉายชัดขึ้นในแววตา ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "นี่เธอยังบริสุทธิ์อยู่ใช่ไหม... ทำไมถึง..." เชอเบลล์สะท้านเฮือกด้วยความเจ็บปวด เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด แม้ในใจจะหวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ แต่ความน้อยเนื้อต่ำใจและแรงทิฐิที่ถูกเขาดูถูกเหยียดหยามมาก่อนหน้านี้ มันทำให้เธอเลือกที่จะเชิดหน้าตอบกลับไปอย่างประชดประชัน ทั้งที่ร่างกายแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ "ถ้าใช่แล้วจะทำไมล่ะคะในเมื่อตอนนี้คุณอคินก็ได้ครอบครองมันไปแล้ว จะถามทำไมคะ" คำพูดท้าทายและความอวดดีที่พ่นออกมาจากปากผู้หญิงใต้ร่าง ทำเอาเส้นความอดทนของมาเฟียหนุ่มขาดผึงทันที! ความตกใจเรื่องความบริสุทธิ์ถูกแทนที่ด้วยเพลิงโทสะที่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง กล้าดียังไงมาทำปากดีใส่เขาในสถานการณ์แบบนี้! "ปากดีนักนะ" อคินคำรามลั่นในลำคอด้วยความโมโหจัด เขาไม่สนใจความเจ็บปวดหรือรอยน้ำตาของเธออีกต่อไป สองมือแกร่งกระชากสะโพกมนเข้าหาตัว แล้วโหมกระแทกแท่งเอ็นใหญ่โตสวนกลับเข้าไปด้วยความรุนแรงและดิบเถื่อนแบบเน้นๆเข้าหาร่องสวาท "กรี๊ดดด! เจ็บ.
ปึก "อ่าสส์... ร่องเธอแน่นมาก ตอดนิ้วฉันใหญ่เลย" อคินครางกระสึบสบถในลำคอด้วยความซาบซ่าน ลมหายใจร้อนผ่าวหอบกระเผล่าเมื่อแรงรัดแน่นจากช่องทางนุ่มนิ่มตึงมือบีบรัดนิ้วเรียวยาวของเขาอย่างหนักหน่วง มาเฟียหนุ่มเร่งจังหวะขยับข้อมือ กระแทกกระทั้นนิ้วสอดแทรกเข้าออกอย่างป่าเถื่อนและต่อเนื่อง ไร้ซึ่งความปรานี! "กรี้ดดด อ๊ะ... เจ็บ! คุณอคิน... เจ็บค่ะ " เชอเบลล์ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดผสมผสานความวาบหวาม ร่างบางเกร็งกระตุก สองมือเอื้อมไปจิกขยำผ้าปูที่นั่งบนเตียงจนยับยู่ยี่เพื่อระบายความรัญจวนที่ถาโถมเข้ามา นิ้วแกร่งที่กระแทกซ้ำๆ ลงบนจุดอ่อนไหวทำเอาขาทั้งสองข้างของเธอสั่นสะท้าน หยาดน้ำตาแห่งความสับสนและหวาดกลัวไหลซึมผ่านขอบหน้ากากลูกไม้สีดำ ความรู้สึกนึกคิดตีรวนไปหมด... ผู้ชายที่กำลังรังแกและตักตักเรือนร่างของเธออย่างหลงใหลในตอนนี้ คือพี่ชายต่างแม่ผู้แสนเกลียดชังเธอเข้าไส้! เสียงร้องและอาการตอดรัดอย่างหนักหน่วงยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ร้ายในตัวอคินให้พุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุด! เขาแค่นยิ้มอย่างชอบใจในชัยชนะ ชายหนุ่มถอนนิ้วเรียวยาวออกกะทันหัน จนเกิดเสียงชุ่มชื้นแผ่วเบาชวนวาบหวาม อคินไม่ปล่อยให้เธ
พลั่ก !! ,ร่างบางถูกแรงมหาศาลผลักลงบนเตียงกว้างขนาดคิงไซส์กลางห้องนอนหรู อคินปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกอย่างรวดเร็วและขว้างทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่ยี่หระ ตามด้วยกางเกงสแล็กตัวแพง เผยให้เห็นเรือนร่างกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสมส่วนและความปรารถนาอันรุนแรง สายตาคมกริบสีเข้มทอดมองเรือนร่างอรชรในชุดชั้นในตัวจิ๋วและหน้ากากลูกไม้สีดำด้วยไฟราคะที่ซ่อนไว้ไม่มิด เชอเบลล์อ้าปากค้างเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยหลังรอยลูกไม้เบิ่งกว้างด้วยความตื่นตระหนก เลือดในกายฉีดพุ่งจนพวงแก้มร้อนผ่าว ภาพความใหญ่โตและทรงพลังตรงหน้าทำเอาหัวใจของเธอเต้นระทึกจนแทบพุ่งหลุดออกมานอกอก ความหวาดกลัวตีรวนกับความรู้สึกวาบหวามอันประหลาดกับความจริงที่ว่าเธอกำลังจะตกเป็นของชายหนุ่มตรงหน้า ผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่ชายต่างแม่ของตัวเอง มันทำให้ร่างกายสั่นสะท้านไปหมด "ไม่ต้องกลัว..." เสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าดังก้องในความเงียบ อคินคลานขึ้นมาบนเตียง คืบคลานเข้าหาเธอราวกับพยัคฆ์ร้ายที่กำลังจะกลืนกินเหยื่อ " ยังไงเธอก็โดนฉันเอาแน่ๆเเม่สาวหน้ากาก" พูดจบ ร่างสูงใหญ่ก็โถมตัวเข้าหาเธอทันที ริมฝีปากหยักร้อนผ่าวประทับบดขยี้ลงบนกลี
อคินกระชากท่อนแขนเรียวของเชอเบลล์อย่างป่าเถื่อนและไม่ปรานี เขาเหวี่ยงร่างบางขึ้นไปบนเบาะนั่งข้างคนขับของรถสปอร์ตหรูอย่างแรงจนแผ่นหลังของเธอแทบจะกระแทกกับเบาะหนัง โชคดีที่เธอเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับเป็นชุดเดรสเรียบร้อยชุดเดิมตั้งแต่ตอนอยู่ในห้าง ทำให้ชายหนุ่มไม่ได้ติดใจสงสัยเรื่องเครื่องแต่งกายที่ดูผิดแปลกไปจากเด็กดริ้งก์ในคราบเย้ายวน แต่สิ่งที่ตรึงสายตาคมกริบของเขายังคงเป็นหน้ากากลูกไม้สีดำ ที่ปกปิดใบหน้าท่อนบนของเธอเอาไว้อย่างมิดชิด พวงมาลัยสปอร์ตถูกหักเลี้ยวพารถพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืน แสงไฟจากข้างทางสาดส่องเข้ามาในห้องโดยสารวูบวาบ ยิ่งเพิ่มความตึงเครียดให้กดทับจนแทบขาดใจ อคินละสายตาจากถนนชั่วครู่ เลื่อนดวงตาคมปราบปั้นที่ตลบอบอวลไปด้วยความอยากรู้อย่างรุนแรงมามองใบหน้าเรียวเล็ก ความสงสัยและสัญชาตญาณความต้องการครอบครองมันปะทุขึ้นในอกจนยากจะควบคุม... ชายหนุ่มละมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัย เอื้อมมือหนาอันร้อนผ่าวหมายจะไปปลดสายรัดและกระชากหน้ากากลูกไม้นั่นออก เพื่อดูใบหน้าจริงของหญิงสาวใต้ร่างที่ทำให้เขาคลั่งไคล้มาตลอดหลายวัน "อย่าถอดนะ" เชอเบลล์สะดุ






![มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
