เข้าสู่ระบบตอนที่ 6 ลองดู
เช้าวันต่อมา เสียงไก่หลังบ้านขันในยามเช้า ทั้งยังมีเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วดังไปทั่วบริเวณ บ่งบอกให้รู้ถึงการเริ่มต้นใหม่ของอีกวัน ดวงอาทิตย์กำลังโผล่ขึ้นฟ้าอยู่รำไรน้ำค้างหยดเล็กหยดน้อยที่เกาะอยู่บนยอดข้าวสีเหลืองทองได้สะท้อนแสงอาทิตย์ในตอนเช้าส่องประกายระยิบระยับไปทั่วทุ่งนาหน้าบ้าน ลมพัดเอื่อยๆเข้ามาในบ้านทำให้ได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากต้นข้าว ปราณีที่ตื่นตั้งแต่ตี5 มาทำขนมตามออเดอร์ที่รับมาจากลูกค้าซึ่งตอนนี้เธอกำลังกวนขนมเปียกปูนที่อยู่ในกระทะทองเหลืองบนเตาฟืนด้วยไฟแรงจนส่วนผสมทั้งหมดนั้นงวดและแห้งเหนียว เมื่อเห็นว่าใช้ได้แล้วปราณีจึงหันไปหยิบผ้าที่อยู่บนโต๊ะด้านข้างมาสองผืนแล้วนำมาวางบนหูกระทะจากนั้นจึงยกกระทะขึ้นจากเตาเดินมายังแคร่ไม้ ปราณีจึงเทขนมเปียกปูนที่เพิ่งออกจากเตามาหมาดๆใส่ถาดพิมพ์ขนมแล้วพักทิ้งไว้รอเนื้อขนมเปียกปูนเซตตัว เมื่อเซตตัวเป็นที่เรียบร้อยแล้วปราณีจึงใช้มีดตัดขนมเป็นรูปสี่เหลี่ยมทั้งถาด จากนั้นตักขนมมาวางบนใบตองที่เตรียมไว้โดยไม่ลืมหันไปหยิบเนื้อพร้าวที่ขูดไว้ในชาม เพื่อนำมาโรยหน้าขนมเปียกปูนแล้วทำการพับใบตองห่อขนมและกลัดด้วยไม้กลัดทางมะพร้าวเสร็จแฃ้วจึงจัดเรียงใส่ตะกร้าเป็นระเบียบสวยงาม หลังจากทำขนมเปียกปูนเสร็จแล้วก็มาข้าวเหนียวสังขยาฟักทองต่อ กว่าทุกอย่างจะเสร็จเวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงช่วงสายของวัน ภายในห้องชั้นสองของบ้านหญิงสาวขยับพลิกตัวไปมาหลังจากตื่นนอนและจะลุกออกจากที่นอน พร้อมจัดการพับผ้าห่มวางไว้ที่ปลายเตียงจนเรียบร้อย หญิงสาวไปยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าใช้มือรวบผมขึ้นมัดด้วยหนังยางก่อนจะผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นนุ่งผ้าถุงเปิดประตูห้องแล้วเดินตรงไปยังบันไดหน้าบ้านโดยมีเสื้อผ้าสำหรับผลัดเปลี่ยนหลังอาบน้ำเสร็จติดมือไปด้วย เมื่อข้าวหอมเดินลงมายังใต้ถุนชั้นล่างของบ้านแล้ว กำลังจะเดินผ่านแม่ของเธอไป ปราณีก็เงยหน้าจากการห่อขนมขึ้นมามองลูกสาวก่อนจะส่ายหน้าและบ่นๆเธอ " ทำไมไม่หาผ้าคลุมไหล่ลงมาด้วย เผื่อมีแขกมาบ้านจะทำไง โตเป็นสาวแล้วนะ " " ไม่มีใครมองหรอกจ้ะแม่ ลูกสาวของแม่น่ะขี้เหร่จะตาย " " ใครบอกว่าขี้เหร่ ตอนนี้เราสวยมากเลยนะรู้ตัวไหม " ข้าวหอมที่ได้ยินแม่ชมว่าสวยก็อมยิ้มแล้วทำท่าบิดตัวไปมาด้วยอาการเขิน ปราณีที่เห็นข้าวยืนบิดจนตัวจะงอแล้วจึงเอ่ยไล่ให้เธอไปอาบน้ำ " อือ ยืนเขินอยู่นั่นแหละ ไปอาบน้ำ เสร็จแล้วจะได้เอาขนมไปส่งลูกค้าให้แม่ " ข้าวหอมจึงหยุดเขินก่อนจะเดินตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ข้างบ้านห่างจากครัวประมาณหนึ่งเมตร เวลาผ่านไปไม่นานข้าวหอมก็เดินออกมาจากห้องน้ำโดยใส่เชิ้ตตัวยาวสีขาวที่ทำให้เห็นเสื้อสายเดี่ยวสีดำข้างในพร้อมด้วยกางเกงยีนส์สีขาวขาสั้นเผยให้เห็นขาขาวนวลผ่อง ถือผ้าถุงไปตากไว้ที่ราวข้างห้องน้ำจากนั้นจึงเดินไปหาแม่ของเธอ " แม่จะให้หอมเอาขนมไปส่งลูกค้าที่ไหนหรอจ้ะ " " เอาไปส่งให้เจ้าสิงห์ที่โรงสีเถ้าแก่ดำ " " เขามาสั่งไว้หรอจ้ะ " " ใช่ อย่างละยี่สิบห่อ แต่ยกไปไว้ท้ายรถมอเตอร์ไซค์ก่อน แล้วมากินข้าว " " จ้า " ข้าวหอมกับแม่ของเธอก็ช่วยกันมัดตะกร้าที่ท้ายรถ อันที่จริงก็หิ้วไปทั้งตะกร้าแบบนี้ได้นะ แต่เกะกะเวลาขี่รถมันจะทำให้ขนมลงไปนอนข้างถนนก่อนจะไปถึงมือลูกค้า เมื่อมัดตะกร้าเสร็จข้าวหอมจึงเดินไปที่ครัวแล้วไปเปิดดูตู้กับข้าวก่อนจะยกมาวางที่แคร่ไม้ โดยมีแกงหน่อไม้ใส่ใบย่านาง ที่พึ่งถูกตักออกมาจากหม้อได้ไม่นาน กับไข่เจียว และผัดผัก เมื่อเธอวางจานกับข้าวแล้ว จึงหันกลับไปที่ครัวอีกครั้งเพื่อตักข้าวใส่จานทั้งของแม่และของเธอ ข้าวหอมเดินถือจานข้าวออกมาจากครัวก็นั่งลงบนแคร่ไม้พร้อมยื่นจานข้าวให้แม่ของเธอ ระหว่างที่นั่งกินข้าวอยู่นั้น ปราณีก็เงยหน้าขึ้นมองพินิจพิจารณาใบหน้าของลูกสาวอย่างละเอียดก่อนจะพูดขึ้น " ข้าวหอมเราสวยนะรู้ตัวไหม " ข้าวหอมที่นั่งเคี้ยวข้าวอยู่ได้ยินแม่พูดแบบนั้นก็ยิ้มเขินๆ " ไม่รู้จ้ะ เพราะว่าแม่สวยกว่า " " แหม ปากหวานจริง " " ว่าแต่มีอะไรหรอจ๊ะ แม่ถามทำไม " " แม่ว่าเราน่ะ น่าจะลองลงชื่อประกวดนางงามข้าวใหม่ดูนะ " ข้าวหอมที่นั่งกินข้าวไปพลางฟังไปพลางถึงกับนั่งมองหน้าแม่เธอนิ่ง " จะดีหรอแม่ หอมไม่มั่นใจอ่ะ " " ดีสิ่ ลองดูสักหน่อยไหม แค่ร่วมสนุกเฉยๆก็ได้ เราคิดว่าไงล่ะ " ข้าวหอมนั่งครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะก่อนจะตอบกลับแม่ของเธอไป " ก็ได้จ้ะ ว่าแต่ต้องไปลงชื่อที่ใครหรอจ้ะ " " ใบลงชื่อเข้าประกวดอยู่ที่เจ้าสิงห์ ก็ไปขอลงชื่อที่เขานั่นแหละ " " อ๋อ.. " ซึ่งข้าวก็กินข้าวอิ่มพอดีจึงเดินถือจานข้าวของเธอและของแม่เข้าไปในครัวแล้วจัดการล้างทันที เสร็จแล้วเดินไปเปิดประตูตู้เย็นแล้วหยิบขวดน้ำออกมาเพื่อเปิดฝาแล้วยกดื่ม เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยข้าวหอมสตาร์ทรถออกจากบ้านไปทันทีเพื่อส่งขนมที่โรงสีข้าว ณ โรงสีข้าวของเถ้าแก่ดำ รถมอเตอร์ไซค์วิ่งมาจอดที่ใต้ต้นไม้หน้าโรงสี ข้าวหอมจึงยกขาเขี่ยขาตั้งรถลงเพื่อจอดรถ ก่อนจะหันไปแก้เชือกที่มัดตะกร้าขนมไว้ออกจากนั้นจึงเอื้อมมือไปจับหูตะกร้าแล้วเดินเข้าไปในโรงสี เปี๊ยกลูกน้องคนสนิทของสิงห์ที่เห็นมีสาวสวยกำลังเดินถือตะกร้าขนมมาจึงเดินเข้าไปถามไถ่ " เอ่อ.. เอาขนมมาขายหรอครับ " " ไม่ใช่ค่ะ หอมเอาขนมที่พี่สิงห์สั่งไว้มาส่งค่ะ พี่สิงห์อยู่ไหมคะ " " อยู่ครับ อยู่ที่ออฟฟิศด้านข้างโรงสีครับ " " อ๋อ ขอบคุณค่ะ " ข้าวหอมที่ได้ยินเช่นนั้นจึงเดินถือตะกร้าขนมไปทางออฟฟิศข้างโรงสีเดินมาถึงเธอจึงยกมือขึ้นเคาะประตูกระจก ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! พลั่ก บานประตูกระจกก็เปิดออกหลังจากที่ข้าวหอมเคาะประตู ก็เห็นว่าเป็นสิงห์ " เข้ามาก่อนสิ่ " สิงห์เอ่ยบอกหญิงสาวตรงหน้า ข้าวหอมจึงเดินเข้าไป " เอาขนมที่พี่สั่งไว้มาส่งค่ะ " " อืม เอาไปวางที่โต๊ะกลมตรงมุมห้องด้านนั้น " สิงห์เอ่ยบอกเธอพลางพยักพเยิดหน้าไปทางโต๊ะกลมที่ตั้งอยู่หน้าโซฟา หญิงสาวจึงเดินไปโต๊ะกลมแล้ววางตะกร้าลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันมาทางสิงห์ก็เห็นว่าชายหนุ่มนั้นไปนั่งอยู่เก้าอี้ตรงโต๊ะทำงานแล้วตอนที่ 21 สลบคาอก nc 🔥 สิงห์พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าอย่างคนหื่นพลางลุกขึ้นมานั่งในท่าชันเข่า โดยที่เรียวขาของทั้งคู่ซ้อนทับกัน ท่านี้จึงทำให้เตยหอมแก้มแดงเนื่องจากมันทำให้ขาของเธออ้าออกจนกว้าง เธอจึงตอดรัดท่อนเอ็นถี่ ๆ ด้วยความเขินอายและตื่นเต้น " ซี๊ดดดด จะรัดจนของเอ็นพี่ขาดคาร่องของหนูเลยหรอ หื้มมม "" อื้ออออ เสียวจัง "ว่าพลางนิ้วมือยาวก็เลื่อนมาแตะและเขี่ยติ่งเกสรพลางส่งสายตาที่มีความหมายผ่านกระจกบานนั้น นิ้วยาวของสิงห์เขี่ยขยี้อย่างจงใจยั่วให้อารมณ์หญิงสาวพลุ่งตามเขาในขณะนี้บอกตามตรงว่าตอนที่เขาลุกมานั่งซ้อนหลังทำให้เขาตะลึงในท่านี้อยู่มาก เนื่องจากมันทำให้เตยหอมดูเซ็กซี่ชวนมอง ชวนให้อยากตอกหนัก ๆ ยิ่งเห็นยิ่งหลง ยิ่งอยากเก็บไว้ดูคนเดียวทุกวัน คิดได้ดังนั้นชายหนุ่มจึงขยับสะโพกโยกใส่ร่องรักอย่างดุเดือด หญิงสาวที่ถูกตอกอัดผ่านกระจกก็ยิ่งมีอารมณ์ตามเขา จนเผลอกันริมฝีปากส่งสายตายั่วยวนให้ชายหนุ่มอย่างไม่ปกปิด พลางร่อนเอวโยกสะโพกใส่รับท่อนเอ็นด้วยอารมณ์ราคะทั้งปวง" อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา ฮือ พี่สิงห์ขา เสียวจังเลย "" ซี๊ดด อ่าาาา ชอบไหมครับ "" ชะ ชอบค่า อื้อ "" ชอบอะไร ชอบพี่ หรือชอบ
ตอนที่ 20 จะเลิกใส่สั้นไหม nc 🔥มือหนาประคองท้ายทอยของหญิงสาวเพื่อให้เธอรับบทจูบที่แสนหนักหน่วงและเร้าร้อนอย่างเต็มปากเต็มคำ ลิ้นหนาแทรกเข้าไปในโพรงปากแล้วตวัดลิ้นเกี่ยวรัดกับลิ้นเรียวบางก่อนจะดูดดึงอย่างดุเดือด พลางออกแรงดันตัวหญิงสาวให้ขยับไปทางเข้าห้องนอนรับแขก แล้วค่อย ๆ ก้าวเท้าเป็นการชักนำและดันให้หญิงสาวถอยเข้าไปในห้องนอน จากนั้นจึงใช้เท้าเขี่ยบานประตูปิดลงและผลักร่างบางลงบนที่นอนอย่างแผ่วเบาและประกบกายหนาเข้าทับร่างบางทันทีเพื่อไม่ให้ขาดตอนใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนลงมาคลอเคลียที่ลำคอพลางใช้ริมฝีปากขบเม้มลำคอจนเป็นรอยไปทั่วบริเวณ ขยับใบหน้าต่ำลงมาจนถึงเนินอกอวบพลางใช้มือหนาทั้งสองข้างจับเสื้อสายเดี่ยวบนตัวหญิงสาว และออกแรงกระชากจนเสื้อขาดวิ่น ข้าวหอมตกใจเมื่อจู่ ๆ เสื้อสายเดี่ยวสีขาวตัวโปรดของเธอนั้น โดนชายหนุ่มจับฉีกกระชากจนขาด จะลุกขึ้นมาบ่นก็ไม่ได้เพราะโดนชายหนุ่มคร่อมทับตัวเธออยู่ สิงห์เลื่อนริมฝีปากเข้าครอบที่ยอดอกของหญิงสาวทันที ดูดดุนเสียจนหญิงสาวเสียวซ่านเผลอเปร่งเสียงครางออกมาอย่างลืมตัว" อ๊ะ "พอสิงห์ได้ยินเสียงครางของหญิงสาวดังออกมา มันยิ่งปลุกอารมณ์เร้าเขาซะเหลือเ
ตอนที่ 19 อ่อยซึ่งมองแว๊บเดียวข้าวหอมก็รู้ได้ในทันทีว่ารถใคร จึงยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาค้ำยันไว้ที่เอว แล้วเล็งสายตาไปที่รถกระบะก่อนจะเห็นเจ้าของรถลงมาจากรถ " พี่สิงห์ มาทำไมหรอ มีธุระอะไร "" ไปเก็บเสื้อผ้ากับของใช้ส่วนตัวซะ "" เก็บทำไม? " ข้าวหอมพลางขมวดคิ้วอย่างสงสัย" น้าณีฝากฝังให้พี่ดูแลหนูน่ะ แล้วหนูก็ต้องไปค้างบ้านพี่ก่อนจนกว่าน้าณีจะกลับ อยู่คนเดียวมันอันตราย แม้จะเป็นบ้านตัวเองก็เถอะ ไปเก็บของซะ "" เห้อ~~ ก็ได้ รอก่อนแล้วกัน "ข้าวหอมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าแล้วถอนหายใจออกมาดัง เห้อ อย่างคนเซ็ง ๆ แต่ก็ยอมเดินขึ้นบ้านไปเก็บของอย่างไม่อิดออด เนื่องจากพอเธอคิดตามที่พี่สิงห์พูดมันก็มีเหตุผลอยู่พอสมควรใช้เวลาไม่นานข้าวหอมก็เดินลงมาจากบ้านพร้อมกระเป๋าเป้ใบไม่ใหญ่มากหนึ่งใบ แล้วเดินไปหาชายหนุ่มที่ตอนนี้กำลังยืนเอาหลังพิงประตูรถมือสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกง เหมือนนายแบบเลย ข้าวหอมคิดในใจเวลาผ่านพ้นไปเมื่อรถกระบะขับเข้ามาจอดหน้าบ้านไม้เรือนไทยหลังคาทรงจั่ว ทั้งสองต่างเปิดประตูแล้วลงมาจากรถสิงห์เดินนำหน้าหญิงสาวขึ้นไปบนเรือน หญิงสาวที่เห็นแบบนั้นก็เดินตามไปจน ชายหนุ่มเดินมาหยุดหน
ตอนที่ 18 ประกาศสถานะใช้เวลาพักใหญ่สิงห์ก็ตั้งใจทำงานในออฟฟิศจนเสร็จ แล้วคว้ากุญแจรถเดินออกไปจากออฟฟิศ โดยระหว่างเดินไปที่รถนั้นเขาผิวปากอย่างอารมณ์ดี จนลูกน้องคนสนิทอย่างเปี๊ยกเห็นว่าลูกพี่ของตนอารมณ์ดี อย่างไม่เคยเห็นมาก่อนจึงทักขึ้น" อะแฮ่มๆ พี่สิงห์จะไปไหนหรอครับ ทำไมดูอารมณ์ดีจัง ช่วงนี้มีความรักหราครับ "สิงห์ที่ได้ยินลูกน้องคนสนิททักทายก็ถึงกับหยุดผิวปากแล้วหันไปพูดจาเหน็บแนมเพราะความอยากรู้อยากเห็นของมัน" สาระแน "" เอ้า คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วง "" เป็นห่วงอะไรของเอ็ง อยากสาระแนมากกว่าล่ะสิไม่ว่า "เปียกได้ยินเช่นนั้นถึงกับยืนสะอึกไปไม่เป็นในคำพูดของสิงห์ เพราะว่าปกติลูกพี่ของมันไม่ค่อยพูดจาแต่พอพูดออกมาแต่ละที ถึงกับทำให้คนฟังนั้นมีเคืองสิงห์จึงสตาร์ทรถแล้วขับออกไป โดยขับตรงไปบนเส้นทางที่ไปบ้านข้าวหอม เมื่อขับมาถึงจึงดับเครื่องยนต์แล้วเดินลงจากรถไป จากนั้นเดินเข้ามาที่ใต้ถุนบ้านไม้ก็ไม่เห็นมีใคร บ้านเงียบกริบ เขาเลยเดาว่าข้าวหอมคงไม่อยู่ จึงเดินกลับขึ้นรถแล้วขับออกไปทางด้านข้าวหอมที่ได้นัดเพื่อนของเธอมาลองชุดที่ตลาด สำหรับใส่ประกวดในงานประจำปีเมื่อเลือกชุดเสร็จก็พากันออกม
ตอนที่ 17 ชะตาขาดระหว่างที่ทั้งสองหยอกล้อกัน ก็ไม่ทันได้สังเกตเห็นว่ามีคนเหลือบสายตาแอบมามอง นั่นก็คือปราณีซึ่งเธอก็มองลูกชายของเพื่อนกับลูกสาวตนแกล้งเล่นกันด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง และไม่คิดจะห้ามหรือตักเตือนอะไร เพราะมันเป็นเรื่องของเด็ก อีกอย่างหากชอบพอกันก็ไม่ได้ว่าอะไร จึงทำได้แค่แอบดูอยู่เงียบๆ พลางยกยิ้มขึ้นอย่างชอบใจตัวปราณีเองก็เริ่มแก่ตัวแล้ว หากมีใครสักคนที่จริงใจและจริงจังกับลูกสาวตน เธอก็พร้อมที่ยกให้ เพราะอยากให้ข้าวหอมมีผัวสักทีตกเย็นพวกชาวบ้านต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เมื่อเห็นพระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลงมาแตะขอบฟ้าอยู่รำไร เพราะวันนี้ทุกคนต่างก็เหน็ดเหนื่อยกันมากแล้ว แต่การเก็บเกี่ยวก็ยังไม่เสร็จสิ้นดี เพราะยังมีที่นาของชาวบ้านอีกหลายผืนที่ยังต้องไปช่วยกัน กว่าจะเสร็จสิ้นพอดีก็ปาเข้าไปอีกหนึ่งสัปดาห์ส่วนสิงห์ที่ยังไม่กลับบ้านก็ขออนุญาตปราณีไปล้างไม้ล้างมือในห้องน้ำที่ใต้ถุนบ้านไม้สองชั้น เมื่อล้างมือเสร็จแล้วชายหนุ่มจึงก้าวเท้าเดินไปนั่งลงข้างๆ ข้าวหอมตรงแคร่ไม้หน้าบ้าน เมื่อเห็นว่าข้าวหอมนั่งมองท้องนาหน้าบ้านด้วยความเพลิดเพลิน ที่บัดนี้เหลือเพียงซังข้าว " จะไปลองช
ตอนที่ 16 คนหื่น" พี่ก็ซื้อมาให้เรากินนั่นแหละ จะได้ไม่ต้องกินยาคุมฉุกเฉินบ่อยๆ มันไม่ดีต่อมดลูก อีกอย่าง... "เอี๊ยด~สิงห์หักพวงมาลัยเทียบจอดข้างทาง แล้วหันหน้าไปหาข้าวหอมโน้มลงไปใกล้ใบหูแล้วกระซิบบอกเธอพลางอมยิ้มอย่างชอบใจ" คราวหน้าจะได้ปล่อยน้ำใส่นาน้องได้เต็มอัตราศึก "" ... "" หึๆ "สิงห์จึงหันไปทำหน้าที่ขับรถต่อพลางหัวเราะชอบใจคนตัวเล็กในลำคอ ข้าวหอมที่ได้ยินชายหนุ่มพูดแบบนั้นถึงกับนั่งบีบมือตัวเองแน่น แล้วหันหน้าไปมองมองนอกหน้าต่างรถด้วยใบหน้าที่เห่อร้อน หากมีใครสังเกตเห็นหน้าของเธอตอนนี้จะพบว่าแก้มทั้งสองข้างของเธอแดงเป็นลูกตำลึง เพราะเขินอายกับสิ่งที่เขาพูดพลางคิดในใจว่า คงไม่มีคราวหน้าหรอก ไม่ได้เจอกันบ่อยขนาดนั้นสักหน่อย ไม่นานรถกระบคันสีขาวก็ขับมาจอดหน้าบ้านไม้สองชั้น ก่อนจะลงจากรถข้าวหอมก็ไม่ลืมที่จะหันไปขอบคุณเขาที่มาส่ง " ขอบคุ..อื้อ "เพียงเพื่อที่จะหันไปขอบคุณกับโดนสิงห์กดท้ายทอยเขามาจูบปากกัน โดยใช้เวลาครู่เดียวจึงปล่อยคนตัวเล็กให้เป็นอิสระ " ไม่ต้องขอบคุณหรอก ผัวมาส่งเป็นเรื่องปกติ "" มะ ไม่คุยด้วยแล้ว "ข้าวหอมรีบหันไปเปิดประตูแล้วลงจากรถตรงเข้าไปในบ้าน
ตอนที่ 4 ของโปรดหลังจากข้าวหอมเอากระเป๋าเข้าไปเก็บและจัดเสื้อผ้าและของส่วนตัวให้เข้าที่เข้าทางให้เรียบร้อยแล้ว ไม่นานนักข้าวหอมจึงเดินลงไปจากบ้านตรงเข้าไปยังใต้ถุนของบ้านเพื่อไปช่วยแม่ของเธอจัดเตรียมขนมสำหรับส่งให้ลูกค้า ปราณีเห็นลูกสาวของเธอเดินมาจึงเอ่ยถาม " อ้าว ลงมาทำไมล่ะข้าวหอม ทำไมไม่พักผ
ตอนที่3 เต็มใจรถกระบะคันขาวกำลังเคลื่อนตัวตรงไปยังทางกลับบ้านของข้าวหอมระหว่างทางนั้นข้าวหอมก็ลดกระจกลงเพื่อสูดอากาศให้สดชื่นปอด สายลมพัดผ่านหน้าต่างรถเข้ามากระทบหน้าข้าวหอม ปลายเส้นผมของเธอขยับพริ้วไหวตามแรงลม ทำให้กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวและเส้นผมของหญิงสาวโชยเข้ามากระทบจมูกชายหนุ่มทางด้านสิงห์ที่
ตอนที่2 กลับบ้านทุ่งช่วงสายของวันรถสองแถวคันสุดท้ายของวันจอดสนิทที่หน้าศาลาตรงทางเข้าหมู่บ้านหญิงสาววัย24ปี ผิวขาว ตากลมโต จมูกเรียวโด่ง ริมฝีปากเรียวบางอมชมพูระเรื่อ สวมเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ขายาวพร้อมด้วยรองเท้าผ้าใบสีขาว ก้าวขาลงมาจากรถพร้อมกระเป๋าเดินทางใบไม่ใหญ่มาก เมื่อเธอลงมาจากรถแล้
ตอนที่1 จำได้ไหมจิ๊บ จิ๊บ ๆๆ ~ เสียงนกร้องดังเจื้อยแจ้วไปทั่วบริเวณในยามเช้าของวัน ณ บ้านไม้สองชั้นยกพื้นสูง พอที่สามารถทำให้คนในบ้านสามารถใช้สอยพื้นที่ในบริเวณใต้ถุนได้อย่างสะดวก โดยรอบๆบ้านนั้นรายล้อมไปด้วยธรรมชาติและทุ่งนาที่กำลังออกรวงเป็นสีเหลืองทอง ควันไฟลอยคลุ้งขึ้นฟ้าพร้อมกลิ่นขนมที่อบอ







