Share

10

Author: Sitha
last update Petsa ng paglalathala: 2026-02-04 23:21:01

         ในช่วงสองสัปดาห์ต่อจากนั้น  อุษมาต้องวิ่งรอกระหว่างหน้าร้านและโรงงานเพื่อดูแลการผลิตชิ้นงาน  บางครั้งเธอก็ตีรถไปไปที่บ้านงานไม้เพื่อดูความคืบหน้าการผลิตกล่องสำหรับบรรจุ

         ด้านประตูและหน้าต่างที่บ้านของเธอได้รับการปรับปรุงเรียบร้อยแล้ว  พร้อมติดกล้องเพิ่มอีกหลายตัว อุษมาจึงได้กลับไปอยู่บ้านโดยได้แม่บ้านที่ไอยเรศแนะนำให้ไปอยู่เป็นเพื่อนหนึ่งคน

ฝ่ายพิชญะเองก็ต้องวิ่งเร่งงานทั้งฝั่งโรงทอและโรงย้อม  ว่าให้ทำงานทยอยส่งไหมที่ย้อมแล้วมาทอให้ทันเวลาไม่ให้ขาดช่วง 

“นี่ไหมล็อตใหม่เหรอครับพี่”  ชายหนุ่มถามช่างในโรงทอคนหนึ่งที่มีหน้าที่เตรียมเส้นไหม

“ครับคุณพีร์  มาเมื่อวานเย็น”  ช่างตอบ

พิชญะมองสีของไหมล็อตใหม่ที่โรงทอส่งมา  เขาหยิบของล็อตที่กำลังทออยู่มาวางทาบ

“ผมว่าสีอ่อนกว่ากันนิดครับคุณพีร์”  ช่างออกความเห็น  ชายหนุ่มพยักหน้าเห็นด้วย

“ผมก็ว่างั้น” 

         “แล้วจะทำไงดีครับ  ใช้ทอไหม”  ช่างถามต่อเมื่อเห็นชายหนุ่มเงียบ 

พิชญะเงยหน้าก่อนจะหยิบโทรศัพท์  โทรหาโรงย้อม 

“สวัสดีครับพี่กุ้ง  ผมพีร์นะ อยากถามว่าทำไมไหมล็อตใหม่ที่ส่งมาสีมันเพี้ยนไป มันอ่อนกว่ารอบแรก”

ทางนั้นเงียบไปสักครู่เหมือนกำลังหาคำตอบ 

“ค่ะคุณพีร์  พี่ใช้สูตรเดิมนะคะแต่ว่าเมื่อวานฝนตกอาจจะทำให้น้ำที่ใช้ย้อมค่าพีเอชเปลี่ยน สีจึงเพี้ยนไปนิดหน่อยค่ะ” 

“โอเคครับพี่ แต่ผมขอแบบนี้ได้ไหม…ล็อตนี้ผมจะให้ทอเฉพาะส่วนที่เป็นงานชิ้นเล็ก หรือไม่ก็เก็บไว้ทำเป็นผ้าสำรอง ไม่เอามาเป็นผ้าคลุมไหล่หลัก”

“ได้ค่ะ  เดี๋ยวพี่รีบปรับให้ล็อตถัดไปเข้มขึ้นนิดนึงให้ใกล้สีล็อตแรกที่สุด”

“ขอบคุณครับพี่กุ้ง ผมฝากด้วยนะครับ งานนี้เอื้อเขาซีเรียสมาก”

คำว่า “เอื้อ” หลุดออกไปตามธรรมชาติ จนช่างที่ยืนอยู่ข้างๆ เผลอมองหน้าคุณพีร์ของตัวเองเหมือนมีอะไรให้คิด  แต่พิชญะไม่ได้สนใจ เขาวางสายแล้วหันกลับมาพูดกับช่างทันที

“พี่ครับ ล็อตนี้พักไว้ก่อนนะ ยังไม่เอาขึ้นเครื่องยกใหญ่”

“ครับ…  แล้วเราจะทำยังไงดีครับคุณพีร์”

พิชญะนิ่งไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะสรุป

“ผมจะเอาล็อตนี้ไปทำเป็นตัวสำรอง และทำตัวอย่างให้เอื้อดูก่อนว่ามันต่างกันแค่ไหน ถ้าเอื้อโอเคก็ใช้ได้ แต่ถ้าเอื้อไม่โอเค เราจะไม่เสี่ยง”

ช่างพยักหน้า “ครับ”

พิชญะหันไปมองผ้าที่กำลังทออยู่ตรงหน้า ลายพิกุลยกใหญ่แซมดิ้นเงินกำลังค่อยๆ ปรากฏบนผืนผ้า มันสวยแบบที่เขาเองยังอดภูมิใจไม่ได้

แต่เขาก็รู้ดี…  ความสวยที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่ “ลายผ้า” มันอยู่ที่ความสม่ำเสมอและการรักษามาตรฐานงาน  และนั่นแหละคือเหตุผลที่เขาไม่ยอมให้เรื่องเล็กน้อยผ่านไปเหมือนไม่มีอะไร

เย็นวันนั้น หลังเลิกงานเขาขับรถตรงไปที่โรงงานของอุษมาโดยไม่แวะกลับบ้าน

พอไปถึงก็พบว่าไฟในโรงงานยังเปิดสว่าง พนักงานหลายคนกำลังนั่งเย็บขอบผ้าคาดผม ส่วนอีกทีมกำลังเช็กกล่องไม้ตามจำนวนที่เพิ่งส่งมา

เสียงจักร เสียงคนคุย เสียงเทปปิดกล่องดังสลับกันไปอย่างมีจังหวะ

อุษมาเดินอยู่ในโซนประกอบชิ้นงาน สวมผ้ากันเปื้อนสีอ่อน ผมมัดลวกๆ เหมือนคนที่ไม่ได้มีเวลาสวย แต่กลับดูสวยกว่าเดิมอย่างประหลาด

“มาแล้วเหรอ” เธอถามโดยไม่เงยหน้า เพราะมือยังเช็กงานอยู่

“ครับ” พิชญะเดินเข้ามาใกล้ “ผมเอาตัวอย่างไหมมาให้ดู”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   79 (จบ)

    ธิบดีอยู่คุยต่ออีกครู่ จนกระทั่งการสนทนามาถึง “แล้ว คลินิกที่ลำพูนเป็นยังไงบ้างครับกิจการ”อุษมาเลิกคิ้วเล็กน้อย “คนแน่นค่ะ…เอื้อยังตกใจอยู่เลย ตอนเปิดใหม่ ๆ ก็คิดว่าคงค่อยเป็นค่อยไป”ธิบดีพยักหน้าแบบไม่คิดอะไร แต่เป็นอุษมาเองที่มองหน้าเขา แล้วคิดอะไรออกพอดี“เอ้อ… พูดถึงคลินิก เอื้อเจอพนักงานของคุณบีที่นั่นด้วยนะคะ”ธิบดีขมวดคิ้ว “ใครครับ”“น้องพลอยที่เป็นเลขาคุณไงคะ” อุษมาพูดช้า ๆ “เขามาตรวจครรภ์ค่ะ… พูดถึงตั้งแต่วันนั้นก็ไม่ได้เจออีก แล้วน้องเขาใกล้คลอดหรือยังคะนี่” ธิบดีมีสีหน้าช็อกทันที “พลอยนรา เขาลาออกไปสักพักแล้ว เมื่อกี้คุณเอื้อบอกผมว่าพลอยท้องเหรอ”เขาหยุดเหมือนได้สติ เปลี่ยนท่าทีฉับพลับ “ผมเพิ่งนึกออกว่ามีธุระต้องไปทำ ยินดีด้วยอีกครั้งขอตัวก่อนนะครับ”“ค่ะ” อุษมายิ้มแม้จะงงๆ “ขอบคุณที่มานะคะ”ประตูปิดลงหลังจากที่เขาออกไปอย่างรีบร้อน ทำให้สองหนุ่มสาวหันมามองหน้ากัน“เห็นไหมเอื้อ” เขาพูด “ผมว่าไม่ใช่ลูกน้องกับเจ้านายแล้วแหละ”อุษมาหัวเราะ “พีร์อย่าพูดดัง เดี๋ยวเขากลับมาได้ยินว่าเรานินทา”“รีบขนาดนั้นคงกลับมาหรอก” พิชญะหัวเราะแล้วทำหน้าจริงจัง “เอื้อ

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   78

    อุษมามองเขานิ่ง ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกจนพูดไม่ออก ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ เธอสูดลมหายใจลึก แล้วเงยหน้ามองพิชญะ“เอื้อเข้าไปเองได้ พีร์อยู่รอข้างนอกนะคะ”พิชญะกำมือเธอแน่นขึ้นโดยไม่พูดอะไร เขาพยักหน้าเพียงครั้งเดียว “ผมอยู่ตรงนี้ครับ เอื้อไม่ต้องห่วง”เจ้าหน้าที่เข็นเตียงเข้าห้อง พิชญะเดินตามได้เพียงถึงเส้นสีแดงหน้าประตูห้องผ่าตัดเขาก้มลงหอมหน้าผากเธอเบา ๆ ก่อนที่เตียงจะถูกเข็นผ่านประตูนั้นไป“เดี๋ยวเจอกันนะครับ…”อุษมายิ้มให้เขาก่อนที่ประตูจะค่อย ๆ ปิดลง พิชญะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เหมือนโลกทั้งใบถูกปิดทิ้งไว้ข้างในพีรยาเดินเร็ว ๆ เข้ามาหาอวิกา “อ้อม… เอื้อเป็นยังไงบ้างตอนนี้”“กำลังเข้าห้องคลอดแล้วล่ะมด” อวิกาตอบยิ้มทั้งน้ำตา “ตาพีร์ก็ไปส่งเอื้อที่หน้าห้องผ่าตัด”พีรยาพยักหน้าเหมือนโล่งใจ แล้วหันไปมองคิมหันต์ “หมอคิม… สวัสดีค่ะ”คิมหันต์พยักหน้ารับอย่างสุภาพ “สวัสดีครับ ผมว่าเราไปหาที่นั่งรอกันดีกว่า”ไอยเรศเดินตามภรรยามาถึงพอดี เขามองคิมหันต์นิดหนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ “เดี๋ยววันนี้เราคงได้เป็นคุณปู่คุณตาพร้อมกันนะครับหมอคิม”คิมหันต์หัวเราะ “ครับ… มันคงต้องเป็นแบบนั้น”เวลาผ่า

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   77

    ชายหนุ่มหัวเราะ “ผมพูดเล่นแต่เอื้อจะเอาจริงเหรอ”“จริงสิ” เธอยิ้ม “คนมาหาหมอ ต้องมีอะไรให้เดินดูรอเวลา ของสวยๆ งามๆ”เขามองเธออย่างเอ็นดูผู้หญิงที่ผ่านเรื่องเสียใจมามาก ผ่านช่วงเวลาเจ็บปวดทั้งทางร่างกายและจิตใจมาไม่น้อย แต่เธอยังคิดถึงคนอื่นได้เสมอระหว่างที่อุษมาเดินดูความเรียบร้อยรอบคลินิก สายตาเธอสะดุดกับหญิงสาวคนหนึ่งในชุดทำงานเรียบ ๆใบหน้าคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก อุษมาชะลอฝีเท้าภาพในหัวค่อย ๆ ปะติดปะต่อกัน นึกได้ว่าเธอคนนี้เป็นเลขาของธิบดี“น้องคะ…” เธอเอ่ยทักอย่างสุภาพ “เราเคยเจอกันที่ออฟฟิศคุณธิบดีใช่ไหมคะ พี่คุ้นหน้าน้องจัง”หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยสีหน้าที่ตกใจเกินเหตุ ทำให้อุษมางง“ค่ะ… ใช่ค่ะ คุณเอื้อ” อีกฝ่ายตอบเร็วเกินไป มือกำกระเป๋าแน่น“คุณเอื้อ… จำพลอยได้ด้วยเหรอคะ”อุษมายิ้ม “จำได้สิคะ วันนั้นน้องพลอยมาส่งเอกสารให้คุณธิบดี”หญิงสาวพยักหน้าแต่สายตาเลิ่กลั่ก เหมือนกำลังกลัวบางอย่างที่อุษมายังมองไม่เห็น“น้องพลอยมาฝากท้องที่นี่เหรอคะ” อุษมาถามตามประสาคนท้องเหมือนกันหญิงสาวชะงักก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “ใช่ค่ะ…”อุษมายิ้มให้อีกครั้งอย่างเป็นมิตร “ยินดีต้อนรับนะคะ ถ้ามีปั

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   76

    ที่ดินขนาดสองไร่ติดถนนใหญ่ของลำพูน เคยเป็นเพียงผืนดินโล่งที่ถมทิ้งไว้นานเกือบสามปี แต่วันนี้มันไม่ว่างเปล่าอีกต่อไปอาคารสองชั้นเดียวพื้นที่ประมาณสามร้อยตารางเมตร การออกแบบดูเรียบสะอาดตาแต่ถูกต้องตามมาตรฐาน มีป้ายคลีนิกเวชกรรมเฉพาะทางสูติ–นรีเวช ในเครือของรพ.วิชชเวช เด่นอยู่ด้านหน้าท่ามกลางผู้คนที่มากันมากมายในวันเปิดคลินิก มีทั้งบรรดาผู้บริหารและเจ้าของ บุคลากรทางการแพทย์ เจ้าหน้าที่ของคลีนิกและลูกค้าที่รอมาใช้บริการนั้น ไอยเรศยืนมองจากอีกฝั่งถนน เขามองอาคารตรงหน้าอย่างพอใจ“เร็วกว่าที่คิดนะครับคุณหมอ” เขาพูดเบา ๆคิมหันต์ยืนข้าง ๆ พยักหน้า “ที่ดินพร้อม ทีมพร้อม ทุกอย่างเดินพร้อมกันครับ”การก่อสร้างดำเนินไปอย่างราบรื่นอย่างน่าประหลาด ส่วนพวกเอกสาร ขออนุญาต ออกแบบ จัดหาเครื่องมือ ทุกอย่างถูกจัดการอย่างเป็นระบบอย่างรวดเร็วคิมหันต์ไม่ได้ทำในฐานะ “พ่อของคนท้อง” แต่เขาทำในฐานะแพทย์ที่รู้ดีว่าการตั้งครรภ์ที่ปลอดภัย ต้องอาศัยมากกว่าแค่ความรักและคนไข้คนแรกของคลินิกก็ไม่ใช่ใครอื่น อุษมา นั่นเองวันนี้ตรงกับวันที่อายุครรภ์ได้หกเดือนพอดี หญิงสาวสวมชุดกระโปรงคนท้องสีอ่อน รูปร่างเริ่

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   75

    ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนหยุดคิดอะไรก่อนที่พ่อของเธอจะพูดออกมา“งั้นพ่อจะเปิดคลินิกเอง” เขาพูดเหมือนเป็นการชวนไปกินข้าว “เปิดที่ลำพูนนั่นล่ะลูกให้อยู่ในเครือวิชชเวช ดูแลเอื้อกับหลานพ่อโดยเฉพาะ”อุษมาหัวเราะทั้งน้ำตา “พ่อไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้ค่ะ”“ต้องทำ” คิมหันต์ตอบสั้น ๆ แต่หนักแน่น “พ่ออยากดูแลลูกสาวกับหลานตาให้ดีที่สุด”คืนนั้นอุษมานอนตะแคงมือวางบนท้องที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย พิชญะขยับเข้ามาใกล้วางมือทับมือเธอเบา ๆ“ผมไม่รู้ว่าลูกจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายหรือจะหน้าตาเหมือนใคร” เขาพูดเบา ๆ “แต่ยังไงผมรู้ว่าแกเกิดมาพร้อมกับคนที่รักรอบๆ ตัว”อุษมายิ้มหลับตาลงอย่างสบายใจสองปีที่ผ่านมา… เธอไม่ได้แค่หายป่วย แต่เธอได้ชีวิตกลับมาอย่างสมบูรณ์อีกครั้งหลายวันต่อมาห้องรับแขกในบ้านของไอยเรศเงียบสนิท มีเพียงเสียงแก้วกระทบกับโต๊ะ“เชิญครับคุณหมอคิม” ไอยเรศเชิญคิมหันต์นั่ง ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม“หมอคิมตั้งใจจะเปิดคลีนิกที่ลำพูนจริง ๆ เหรอ” ไอยเรศเปิดประเด็นแต่เต็มไปด้วยความอยากรู้คิมหันต์พยักหน้าเล็กน้อย“ใช่พ่อเลี้ยง ผมห่วงลูกสาวผมน่ะ ยายเอื้อไม่ยอมย้ายไปอยู่กรุงเทพฯ แล้ว

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   74

    สองปีผ่านไป ชีวิตของพวกเขาก็ยังดำเนินต่อไปตามปกติ ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย แต่ทุกอย่างค่อย ๆ กลับเข้าที่เหมือนร่างกายที่ฟื้นตัวช้า ๆ หลังจากผ่านการเจ็บป่วยหนักวันนี้อุษมามีนัดตรวจติดตามอาการตามปกติ ที่หมอจะนัดห่างลงเรื่อยๆ เพราะเนื้องอกของเธอสงบมาได้ระยะหนึ่งแล้ว หญิงสาวนั่งฟังหมอพูดอย่างมีความหวัง หวังว่าสักวันจะได้ยินหมอบอกว่าเธอหายขาดแล้วมือประสานกันอยู่บนตัก ขณะผลตรวจวางอยู่ตรงหน้าคุณหมอ “เนื้องอกสงบดีนะคะ ไม่มีจุดใหม่ขึ้นมาเลย”หมอยิ้มให้เธอ “ตอนนี้สามารถหยุดยาคุมได้แล้วค่ะ”อุษมาพยักหน้าเบาๆ เหมือนใจยังไม่อยากเชื่อทั้งที่เป็นสิ่งที่รอฟังมาตลอด“แต่…” หมอพูดต่ออย่างรอบคอบ “ร่างกายคนไข้ ยังเข้าข่ายมีบุตรยากอยู่นะคะ ไม่ได้หมายความว่าห้ามมีเพียงแต่อาจจะต้องใช้เวลา หรืออาจจะมีได้ยากกว่าคนทั่วไป”คำว่ามีบุตรยากไม่ได้ทำให้เธอสะเทือนใจเหมือนในอดีต มันแค่ผ่านเข้ามา… แล้วผ่านไป หญิงสาวทำใจยอมรับเรื่องนี้ได้นานแล้วเธอออกจากโรงพยาบาลในวันนั้นด้วยความรู้สึกโล่งในรอบหลายปี เพราะร่างกายของเธอ… ไม่ต้องต่อสู้กับอะไรอีกแล้วคืนนั้นเธอเล่าให้พิชญะฟังทางโทรศัพท์ เขาไม่ได

  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   34

    ในตอนสายๆ อุษมาและพิชญะไปถึงสนามบินก่อนเวลาเครื่องออกสามชั่วโมง โดยที่นัดไปเจอกับครอบครัวของเขาที่นั่น ซึ่งสนามบินนานาชาติเชียงใหม่ก็เต็มไปด้วยผู้คนเหมือนเดิม พวกเขาเดินตรงไปหาไอยเรศและพีรยาที่รออยู่แล้ว “เดินทางปลอดภัยนะพีร์” ไอยเรศพูดสั้นๆ ขณะที่พีรยาเริ่มซับน้ำตา เธอ

    last updateHuling Na-update : 2026-03-22
  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   35

    เธอกดรับสายอย่างรวดเร็ว “ว่าไงพีร์”เสียงปลายสายดังมาพร้อมเสียงลมและเสียงคนคุยจอแจเหมือนอยู่ด้านนอก“ตื่นยังครับเอื้อผมเพิ่งกลับจากไปกินข้าวกับเพื่อนในคลาส วันนี้มีพรีเซนต์งานกลุ่มตื่นเต้นนิดหน่อย” เขาหัวเราะในลำคอ“ที่นั่นกี่โมงแล้วล่ะ” เธอถามพลางเดินไปหลบหลังร้านเพื่อให้เสียงเงียบลง“สามทุ่มกว่าแ

    last updateHuling Na-update : 2026-03-22
  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   32

    สองสัปดาห์หลังจากนั้นเวลาของเขาถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ทั้งการจัดการงานที่ค้างที่โรงทอที่เขาเป็นคนรับผิดชอบ และเรื่องเรียนต่อการทำเอกสารต่างๆ ให้เสร็จสิ้นทันก่อนเดินทางจริงในช่วงเวลากลางวัน เขายุ่งกับงานที่โรงทอมากกว่าเดิมมาก จนเขาแทบปลีกตัวมารับประทานมื้อเที่ยงกับอุษมาไม่ได้เหมือนเมื่อก่อนแต่หญิ

    last updateHuling Na-update : 2026-03-22
  • รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)   33

    คืนสุดท้ายก่อนที่เขาจะต้องเดินทาง อุษมานั่งพิงเขาเงียบไม่มีน้ำตา“พีร์” เธอพูด “พรุ่งนี้...” เธอพูดได้แค่นั้นก็เงียบไปเขาก้มลงมองคนในอ้อมแขน “ผมจะกลับมาหาเอื้อ ไม่ว่าอีกสองปีข้างหน้าที่ผมไปเรียนต่อจะเจออะไรบ้าง ผมสาบานว่าจะรักเอื้อคนเดียว”แม้ว่าจะบอกตัวเองไม่ให้ร้องไห้ แต่เธอก็ร้องจนได้ “เอ

    last updateHuling Na-update : 2026-03-22
Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status