รักนี้ของหมอไน

รักนี้ของหมอไน

last updateLast Updated : 2025-03-21
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
88Chapters
1.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ณัฐชัย พงษ์พิสิฐ (หมอไนยะ) หนุ่มลูกครึ่งญี่ปุ่นผู้แสนดี “ ถึงเราเพิ่งจะพบกันได้ไม่นานพี่ก็มั่นใจแล้ว ว่าณิหลาคือคนที่พี่จะใช้ชีวิตด้วยไปตลอดชีวิต “ วรรณิหลา บุญดี (ณิหลา) สาวน้อยผู้อาภัพ " พี่หมอคือคนที่ณิหลารักมากที่สุด ที่ณิหลายังเหลืออยู่บนโลกใบนี้ " “ ต่อไปนี้อย่าทำแบบนี้อีกน่ะ อย่าหนีมาแบบนี้อีก ถ้าเสียใจ เศร้าใจ หรือข้องใจเรื่องอะไร น้องจะต้องหันหน้ามาคุยกับพี่ ต้องบอกพี่ทันที แล้วพี่จะอยู่ข้างๆ น้องเอง น้องไม่ได้ตัวคนเดียว น้องยังมีพี่ เพราะทั้งตัวและหัวใจของพี่เป็นของน้อง น้องจะเรียกใช้งาน เรียกมาด่า หรือต่อว่าทุบตีเมื่อไหร่ก็ได้ “ ไนยะ

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 เธอกำลังจะมาให้เจอ

KAI

His mouth found mine, stealing the questions on the tip of my tongue. Stein's hands were in my hair and on my jaw. He cupped my face like he was afraid I'd disappear if he let go. I didn't care. I kissed him back, and my fingers twisted in his collar to pull him closer. The taste of him flooded my mouth, and I gobbled it.

His palm slid down my chest, dragging over my navel until it reached my belt. He didn't stop there. His fingers found the button of my slacks and worked it open, one-handed, like he'd been practising that motion for a decade. I gasped against his lips when his hand slipped inside. When his fingers wrapped around my dick through the cotton of my boxers, I almost came in his hand.

“Fuck,” I breathed.

He stroked me slowly, his thumb tracing the head through the fabric. My knees buckled, and he caught me. He pressed me backwards and walked me step by step toward the wall. His mouth never left mine. His hand kept moving, stroking and squeezing when necessary. I let him guide me, let him push me, let him take whatever he wanted.

I learned that letting him do whatever he wanted was better than fighting.

My shoulder blades hit the wood, and the door groaned, but I barely registered it, not with his tongue in my mouth and his palm pressing hard against my cock.

Then the door swung open.

I tumbled backwards with Stein's weight still against me. My hands caught at his shirt, trying to steady myself, but it was too late.

I hit the floor on my arse, and he fell on me, both hands braced at my sides so he wouldn't squash me.

“Are you okay?” he asked, pulling up from me.

“Yeah.” Nodding, I looked past him, to the room we'd fallen into. He'd told me, when I asked about the door, that it led to an old closet.

But now, looking up, I realised he never wanted me to find out what was actually in this place.

My face stared back at me from every corner of the wall.

Thousands of photographs were taped, pinned, framed, and layered over each other like wallpaper. There I was at thirty, grinning at someone off-camera. Me talking to a man I'd met at a bar, one I couldn't fuck because he suddenly became sick after going out to take a call. Me on my bed, sleeping. 

And the worst? Some he'd taken with his fucking hands wrapped around my dick while I slept, oblivious to the shutter clicking inches from my face.

I couldn't breathe. The room felt too small, as if the walls were closing in. Everywhere I looked, my face was there, watching me from every angle, frozen in moments I'd forgotten I'd lived.

And in the centre, on the bed, were things I'd thought I'd lost. My favourite mug, the boxers I came in that vanished from the laundry, and the leather jacket I always wore to jog, folded clean. They were laid out like an offering.

“Wa… what—What the fuck is this?” I stammered, turning to look at him, my heart slamming against my ribs.

He'd told me he knew nothing about me when we got married. That I was a stranger. That he'd never met me before until that first night we had dinner. He'd lied.

And I'd thought his obsession, and the way he needed to own every part of me, was the worst. I thought he was just a monster. Boy, was I wrong. He's not a monster. He's the devil himself.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

ฮันนีแบล็ค
ฮันนีแบล็ค
ฝากด้วยน้า
2025-03-21 22:35:26
0
0
88 Chapters
ตอนที่ 1 เธอกำลังจะมาให้เจอ
“ ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วยค่ะ อย่า อย่าทำร้ายฉัน ช่วยด้วย !” ร่างของหญิงสาวที่คุ้นเคย กำลังวิ่งหนีตาแก่คนหนึ่งในมือของมันถือขวดเหล้าวิ่งเข้าใส่เธอ แววตาของมันนั้นเต็มไปด้วยตัณหา “ มึงจะไปไหน “ ร่างของชายแก่วิ่งมายืนประจันหน้ากับหญิงสาว “ อย่าทำอะไรให้ฉันเลย ขอร้องละ “ “ ฮาฮ่า กูต้องฟังมึงด้วยหรือไง “ “ อ๊าย “ เสียงกรีดร้องดังแสบแก้วหู“ อย่าๆ อย่า!!! “ ณัฐชัย หรือ ไนยะ ดีดตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยเนื้อตัวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ “ ฝันแบบนี้อีกแล้วเหรอ สมจริงเกิน จนผมอยากจะรู้เต็มทีแล้ว ว่าคุณเป็นใคร มีตัวตนอยู่ในโลกนี้ จริงๆ หรือเปล่า “ คุณหมอหนุ่มบ่นพึมพำออกมา ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยโอเคนัก เนื่องจากเขามักจะฝันเห็นผู้หญิงคนนี้ นับเวลาได้ก็ 5 ปีมาแล้ว จนพูดว่านานจนเขาแอบผูกพันกับเธอไปแล้วก็ว่าได้ รถหรูวิ่งเข้ามาจอดที่ลานวัดแห่งหนึ่ง แถวชานเมือง สองร่างกายเปิดประตูลงมาจากรถ “ ไอ้หนึ่งมันยังมาไม่ถึงอีกเหรอ ?” พลอยเจนก้มมองดูนาฬิกาที่ข้อมือ พร้อมกับบ่นพึมพำไม่พอใจเพราะยังไม่เห็นคนที่นัดไว้โผล่หน้ามา“ มันบอกว่ามันออกมาพร้อมเรา ป่านนี้คงใกล้จะถึงแล้วมั้ง “ ไนยะได้ตอบคำถามของเธอพร้อมกับกำลังเ
Read more
ตอนที่ 2 ณิหลาชอบหมอค่ะ
“ ณิหลา ฉันหาลูกค้ามาให้แกแล้ว “ วรรณิหลา หรือ ณิหลาที่กำลังนั่งวาดรูปอยู่ รีบหันหน้าไปมองตามเสียงของเพื่อน“ สนใจภาพวาดตัวไหนที่วางขายอยู่ หรืออยากได้รูปภาพเหมือน ภาพการ์ตูนเป็นของตัวเองสามารถสอบถามได้เลยนะคะ “ ณิหลาลุกขึ้นพูดทักทายแนะนำผลงานต่อคนที่ พลอยไพริน เพื่อนรักของเธอพามา “ ครับ งั้นคุณช่วยวาดรูปนี้ให้ผมหน่อยได้มั้ย พอดีผมอยากได้มันเป็นของขวัญให้กับแฟนน่ะครับ “ เขาคนนั้นจึงยื่นรูปถ่ายใบหนึ่งให้แก่เธอ วรรณิหลารีบรับไว้“ ได้หมดไม่มีปัญหาค่ะ แต่ลูกค้าต้องจ่ายมัดจำก่อนครึ่งหนึ่งนะคะ แล้วอีก30นาทีก็กลับมารับรูปได้เลย “ หญิงสาวอธิบายถึงกฎของร้านด้วยท่าทียิ้มแย้มแจ่มใส ชายคนนั้นก็เหมือนจะถูกใจในความเป็นมิตรของเธอจึงรีบหยิบเงินใบใหญ่ขึ้นมายื่นให้หญิงสาว “ ผมให้คุณหมดนี่เลยครับไม่ต้องทอนนะ เดี๋ยวอีก 30 นาทีผมจะกลับมาใหม่ตอนนี้ต้องรีบไปแล้ว ผมนัดแฟนไว้ครับ “ พูดจบเขาก็เดินไป ปล่อยให้สองสาวยืนตื่นเต้นกับเงินในมือของณิหลา“ คนอะไรโคตรเปย์เลย เพื่อแฟนทำได้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้เองเหรอวะ “ พลอยไพรินพูดออกมาท่าทีกระดี๊กระด๊าดีใจใหญ่ “ จริงอะ นี่ต้องไปหาที่ไหนถึงจะได้แบบนี้บ้างวะ “ คนถือเ
Read more
ตอนที่ 3 โดนวางยา
“ ต้องตัวสูงๆ เป็นหมอ หรือ ไม่ก็ลูกเจ้าของโรงพยาบาลละมั้ง “ “ ตั้งแต่เมื่อไหร่ “ “ อะไร “ ณิหลารีบแหงนหน้าขึ้นจ้องเพื่อน“ ก็แกตั้งสเปคแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ “ “ ไม่รู้สิ ก็พึ่งนึกออกตอนแกถามนี่แหละ ฮาฮ่า “ คนถามถึงกับเบ้ปากมองบนให้กับคำตอบที่ได้มา“ เอ้า ณิหลา วันนี้นอนที่บ้านลุงเหรอ? “ ลุงสนุ๊ก พ่อของพลอยไพรินคนที่เอ็นดูณิหลาเหมือนกับลูกสาว แล้วณิหลาเองก็นับถือเขาเหมือนกับพ่อเธอ เขาได้เดินมานั่งร่วมโต๊ะกับทั้งสอง “ ไม่ละ วันนี้ฉันต้องกลับไปเฝ้าบ้านค่ะ เพราะพ่อไม่อยู่บ้านแบบนี้ ฉันกลัวว่าแม่เลี้ยงจะแอบขโมยเอาของที่บ้านไปขายอีก “ “ แต่ลุงไม่อยากให้ณิหลากลับไปนอนบ้านเลย เพราะตอนบ่ายๆ ลุงเห็นอีมะลิมันไปนัดคุยอะไรกับไอ้แก่พุฒก็ไม่รู้ ลุงกลัวว่ามันจะนัดไอ้แก่นั้นมาทำอะไรไม่ดีให้มึง ณิหลา “ ชายคนเดียวบนโต๊ะพูดกับหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้าอย่างกังวล แต่คนฟังอย่างวรรณิหลาก็รีบตอบกลับอย่างห้าวหาญ“ โอ้ยลุง ไอ้แก่นั้นมันจะทำอะไรให้ฉันได้ รู้เปล่าว่าณิหลาเนี้ย เป็นลูกศิษย์ลูกหานักมวยเก่าอย่างลุงสนุ๊กเลยน้า “ “ กูไม่ตลกด้วยน่ะณิหลา “ แต่สนุ๊กก็ไม่เล่นด้วยแถมยังดุเด็กสาวกลับ จนลูกสาวที่นั่งข
Read more
ตอนที่ 4 เกือบตบะแตก
“ เฮ้อ แล้วกูจะบ้าจี้ ทำตามที่มันพูดทำไมวะ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่ามันแค่กวน “ ไนยะขับรถตามทางที่ไม่คุ้นเคยอย่างที่เพื่อนสาวแนะนำ เขาก็ได้แต่บ่นออกมาพร้อมรู้สึกขบขันตัวเอง“ เฮ้ย !! “ ทางข้างหน้าที่ไม่มีแม้แต่รถวิ่งผ่านสักคัน อยู่ดีไม่ว่าดีก็มีร่างของหญิงสาวใส่ชุดสีขาววิ่งมาตัดหน้ารถของเขาจริงๆ เสียงเบรกรถดังสนั่น คุณหมอเจ้าของรถก็รีบเดินลงมาดู “ ล้มลงไปแล้ว เราเบรกทันนี่หว่า “ เขารีบเข้าไปประคองร่างที่ล้มอยู่กับพื้นขึ้นมาอย่างตกใจ ทันทีที่เขาได้เห็นหน้าของเธอ มันก็เหมือนว่าโลกหยุดหมุน เพราะเธอคือคนที่เขากำลังตามหา! “ อะ ! “ เขาจ้องเธอนาน จนได้สติกลับมาก็รีบเขย่าตัวเธอที่หลับอยู่ในอ้อมแขน“ น้อง น้องครับ น้องสาว! ตื่นสิ “ เขารีบตรวจดูอาการเธอ เมื่อเห็นว่าเธออาจจะแค่สลบไปเพราะตกใจ เขาจึงอุ้มหญิงสาวขึ้นรถแล้วขับกลับมาที่บ้านของเขา ซึ่งห่างจากตรงนี้ไม่ไกลนัก “ นี่คุณอยู่ใกล้ผมขนาดนี้เลยเหรอ แต่ทำไมที่ผ่านมาเราถึงไม่เคยเจอกันมาก่อน แล้วตอนที่คุณวิ่งมาตัดหน้ารถผม คุณวิ่งหนีอะไรมา? “คนที่กำลังนั่งจ้องร่างน้อยพร้อมกับเอายาดมแกว่งไปแกว่งมาให้กับคนที่นอนอยู่บนโซฟา ตาก็จ้องหน้าหญิงสาวสำรวจเธอผ
Read more
ตอนที่ 5 ผมชื่อไนยะครับ
เช้าวันต่อมาวรรณิหลาลุกขึ้นบิดตัวไปมาบนเตียง พร้อมกับอ้าปากหาวเสียกว้างตามแบบนิสัยของเธอ “ เมื่อคืนฝันเห็นผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้หล่อๆ “ เธอพูดออกมาพร้อมกับยิ้มเขินอาย ก่อนจะได้สังเกตว่าที่ ที่เธอนอนอยู่ มันไม่คุ้นตาเอาเสียเลย ตากลมเบิกกว้างในทันที“ อะไรเนี่ย! “ ณิหลาพยายามครุ่นคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน เธอดื่มน้ำที่แม่เลี้ยงใส่ยาให้หลังจากนั้นก็“ อุตะ! หรือว่าเราตายไปแล้ว แต่เดี๋ยว “ เธอรีบเปิดดูใต้ผ้าห่มเพราะรู้สึกว่าข้างล่างมันหวิวๆ จึงได้เห็นว่าตอนนี้ตัวเองใส่แค่เสื้อเชิ้ตสีขาวผืนใหญ่ของใครก็ไม่รู้ปกปิดกายแค่ชิ้นเดียว แทนที่มันควรจะเป็นชุดนอนลายหมีของเธอ! “ อ๊าย!! ไม่จริง! “ “ อ้าว น้องตื่นแล้วเหรอ! “ หญิงสาวรีบหันไปมองคนมาใหม่อย่างตกใจ เหมือนกันกับเขาเองที่ตกใจเสียงร้องของเธอเมื่อกี้เช่นกัน ณิหลานั่งนิ่งจ้องมองเขาไม่รู้ว่าอึ้งในความหล่อ หรือ ตกใจแต่ก็นิ่งได้แค่ครู่เดียว“ อ๊าย!! “ เมื่อสติกลับมาเธอก็กรีดร้องลั่นบ้าน แล้วรีบดึงเอาผ้าห่มขึ้นมาปิดตัวเองไว้ดังเดิม“ คุณเป็นใคร! แล้วฉันมาอยู่ที่นี้ได้ยังไง คุณทำอะไรให้ฉัน คุณข่มเหงฉันเหรอ! ฮือ “ พูดจบเธอก็ทำท่าทีเหมือนจะร้องไห้แค่น้ำ
Read more
ตอนที่ 6 อย่าลืมโทรหาพี่นะ
“ หมอ? “ วรรณิหลาหันมองหน้าคนหล่อที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากเธอด้วยความแปลกใจ“ อ๋อ ผมเป็นหมอครับ เอื้อยก็เลยเรียกผมแบบนั้น แล้วคุณ? ผมถามได้มั้ยว่ามีเรื่องอะไรถึงได้ถูกวางยามาแบบนี้ ?” ไนยะที่สงสัยนั่งคิดนอนคิดมาทั้งคืนว่าเธอไปมีเรื่องกับใครถึงได้ถูกทำร้ายมาเช่นนี้ หรือมันจะเป็นแบบที่เขาฝัน? คนที่ฟังก็มองหน้าคนถาม แล้วเหลือบไปมองที่พี่สาวแม่บ้าน“ อ๋อ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เอื้อยขอตัวไปก่อนนะคะ ออกมานานเดี๋ยวคุณหญิงจะสงสัย “ เอื้อยที่รู้ตัวว่าอยู่เป็นก้างจึงรีบหันหลังกลับออกไป พร้อมกับไม่ลืมหันกลับมาปิดประตูห้องให้ทั้งคู่ด้วย“ บอกผมได้มั้ยครับ เผื่อว่าผมจะสามารถช่วยอะไรคุณได้ ในฐานะหมอ “ หญิงสาวบนเตียงเริ่มจ้องมองหน้าของชายหนุ่ม เธอมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า พร้อมกับคิดในใจว่า มันยังมีผู้ชายที่หล่อ และ แสนดีแบบนี้อยู่ในโลกนี้อีกหรือ แถมยังเป็นหมออีก ถ้าได้ทำผัวคงจะสบายไปทั้งชาติ “ ณิหลาครับ “ “ ห๊ะ! “ คนเหม่อรีบได้สติเมื่อเขาเรียกชื่อ เขาที่สังเกตอยู่จึงถอดใจกับคำตอบที่อยากจะได้ไปเอง“ ถ้าคุณยังไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร เพราะเราเองก็เพิ่งจะรู้จักกัน ถ้างั้นคุณลุกมาอาบน้ำเปลี่ยนชุดเถอะครับ ผมจะลงไปหา
Read more
ตอนที่ 7 จะจีบน้องไหมล่ะ
เย็นวันเดียวกัน เจระวี คาเฟ่“ เอ้อ มึงพูดจริงดิ? “ พลอยเจนเมื่อได้ฟังเพื่อนหนุ่มเล่าว่าเขาเจอสาวในฝันแล้ว ก็ถามซ้ำเพื่อความมั่นใจ “ ได้เจอตัวจริงน้องแบบนี้แล้ว เป็นยังไงบ้างล่ะ ?” หนึ่งเดียวที่ร่วมอยู่ด้วยก็ถามอย่างสนใจ“ สวยปะ? “ เสี่ยโอมก็ถามขึ้นอีกด้วยท่าทีตื่นเต้น ทำเอาไนยะรีบหันไปจ้องไอ้เพื่อนแสนเจ้าชู้ของเขา“ กูฟ้องน้องครีมน่ะไอ้โอม !” “ อ้าว กูก็ถามเฉยๆ แค่อยากจะรู้ว่าผู้หญิงในฝันของมึงเธอหน้าตาเป็นไง แต่ต่อให้สวยก็สู้เมียกูไม่ได้หรอกบอกเลย “ คนโดนฟ้องก็ขิงอวยเมียกลับมาอย่างไม่ยอมแพ้ ทำเอาไนยะถอนหายใจแล้วส่ายหน้า“ กูก็ไม่รู้จะพูดยังไงดีว่ะ หน้าน้องเหมือนคนที่กูฝันเห็นก็จริงอยู่ แต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนกับที่ฝัน “ “ มึงจะบอกอะไร “ พลอยเจนถามเพราะสงสัย คนโดนถามก็หันมาจ้องหน้าเพื่อน “ ก็น้องณิหลาที่กูเจอ ดูเป็นคนน่ารัก ร่าเริง ตรงไปตรงมา แต่คนที่อยู่ในความฝันของกูกลับเป็นคนที่ดูเศร้า หดหู่ บอกไม่ถูกเลย” เพื่อนๆ ที่ได้ฟังหมอหนุ่มบอกก็หันไปจ้องหน้ากันด้วยความรู้สึกเป็นห่วง“ มึงคิดมากเรื่องงานแล้วเก็บไปฝันเองหรือเปล่า ถึงได้ฝันออกมาแบบนั้นน่ะ “ หนึ่งเดียวเป็นคนพูดขึ้นก่อน แล
Read more
ตอนที่ 8 สู้มันได้แล้ว
บ้านพงษ์พิสิฐนาง ณัฐลี นั่งจิบชาชมสวนอยู่ที่หลังบ้านของเธอ ก่อนที่จะมีเด็กสาวเดินเขามาประจบ“ สวัสดีค่ะแม่ณัฐ วันนี้นิต้าอบขนมเลยเอามาฝากค่ะ “ อนิต้านั่งลงที่เก้าอี้ตัวที่ว่างข้างณัฐลี แล้วก็ยื่นกล่องคุกกี้ให้“ ขอบใจจ้ะ หนูนิต้านี่ช่างเป็นแม่บ้านแม่เรือนจริง ๆ “ “ ฮาฮ่า ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ นิต้าก็แค่ชอบทำขนมเฉยๆ “ อนิต้าตอบกลับด้วยท่าทีเขินอาย“ แต่เสียดายนะคะที่คุณหมอไนกลับแอบไปมีแฟนแล้ว “ แม่บ้านที่ชื่ออ้ายผู้ยืนอยู่ข้างคุณหญิงณัฐลีได้บ่นพึมพำออกมา แต่กลับสร้างความสนใจให้นายทั้งสองเป็นอย่างมาก “ แกพูดอะไรอ้าย ลูกชายฉันไปมีแฟนตอนไหนห้ะ “ “ นั้นสิ อ้ายเอาอะไรมาพูด “ คนบ่นรีบยิ้มแห้งรับ เพราะไม่คิดว่าเจ้านายทั้งสองจะได้ยินตัวเองพูดเมื่อกี้ “ บอกมา “ ณัฐลีจ้องตาดุไปยังคนใช้ เล่นเอาอ้ายกลืนน้ำลายลงคอไปกลืนใหญ่“ เอ้อคือ วันก่อนอ้ายเห็นคุณหมอไนมาตามอีเอื้อยไปที่บ้านตอนดึกๆ พอมันกลับมาอ้ายถามกับมัน มันก็บอกว่าคุณหมอไนพาผู้หญิงหน้าสวย อายุประมาณ 20 ต้นๆ นี่ละค่ะ มานอนที่บ้าน “ ความไม่อยากจะเล่า แต่อ้ายก็ใส่ซะมันปาก “ อะ ที่สำคัญนะคะคุณๆ ผู้หญิงคนนั้นโดนวางยาเสียสาวมาด้วยค่ะ “ “ ห๊
Read more
ตอนที่ 9 น้องเป็นอะไร
“ ไอ้สรรหา! “ เสียงหวานของสองสาวประสานเรียกชื่อมันขึ้นพร้อมเพียงกันอย่างไม่ชอบใจ“ กูแค่แวะมาทักทายพวกมึงน่ะ อยากบอกให้รู้ว่าเดี๋ยวนี้กูมีรถขับแล้วนะ จะไปไหนมาไหนก็ระวังตัวกันด้วย เอ้อ อีกอย่างอีณิหลา พ่อกูเองก็ออกจากคุกมาแล้วเหมือนกันน่ะ ฮาฮ่า “ คนพูดหัวเราะอย่างคนวิกลจริต จากนั้นมันก็กลับเข้าไปในรถแล้วขับหนีไป“ ไอ้วิสิตมันออกจากคุกมาแล้วเหรอ “ พลอยไพรินบ่น จนข้างๆ ที่โมโหโวยวายออกมา “ มันควรจะต้องติดคุกตลอดชีวิตด้วยซ้ำ โทษฐานที่มันทำแบบนั้นกับวิสา อ๊าย!! “ “ เฮ้ยณิหลา! แกเป็นอะไร! “ “ ฉันก็แค่โกรธที่ตอนนั้นเอามันเข้าคุกเพราะเรื่องนั้นไม่ได้ “ วรรณิหลาพูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหล จนเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างกันต้องรีบยกมือขึ้นลูบหลังปลอบใจให้“ ไม่เป็นไรน่ะณิหลา แต่ตอนนี้ขาแกเจ็บนี่ สงสัยมันคงถูกับพื้น ดูสิถลอกหมดเลย “ พลอยไพรินจับขาของเพื่อนที่ใส่กางเกงขาสั้นเหนือหัวเข่า ทำให้หัวเข่าและหน้าแค่งของวรรณิหลาถลอกตอนที่ล้มเมื่อกี้ ทั้งสองหันจ้องหน้ากัน ก่อนจะเห็นว่ามีรถเบนซ์สีขาวมาจอดใกล้กับพวกเธอที่นั่งกันอยู่ตรงข้างถนน“ พวกเธอเป็นอะไรหรือเปล่า “ ผู้หญิงใส่ชุดพยาบาลเดินลงจากรถ แล้วเข้ามา
Read more
ตอนที่ 10 ทำแผลอย่างแนบชิด
“ ฮือๆ หมอ “ คิดเช่นนั้นแล้วเธอก็ร้องไห้โฮออกมาอย่างควบคุมไม่ได้“ อ้าว เป็นอะไรไป เจ็บแผลเหรอครับ “ คุณหมอหนุ่มพยายามจะหาวิธีปลอบเธอ แต่ถ้าถามว่าเขาเคยปลอบใจผู้หญิงมาก่อนไหม ก็ไม่เคย เขาจึงทำได้เพียงยืนเอียงตัวไปมา ไม่รู้ว่าจะต้องเอาตัวเองไปไว้ตรงไหน จนหญิงสาวซบลงที่อกของเขา คุณหมอไนจึงถือวิสาสะเอามือยกขึ้นลูบหัวให้“ มีอะไรไม่สบายใจก็ระบายออกมาน่ะ ร้องออกมาเลย แล้วทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง “ “ มา. อะ หมอไน “ นาราที่กำลังเดินเข้ามา เจอทั้งสองเข้าก็ตกใจ คุณหมอหนุ่มจึงรีบหันหน้าไปใช้สายตามองไปที่เธอ“ รู้จักกันหรือคะ “ “ คุณเอาเอกสารบนโต๊ะออกไปจัดการให้ผม เดี๋ยวทางนี้ผมดูเอง “ “ อ๋อ ค่ะ ๆ “ นาราอมยิ้มนิดหน่อย แล้วรีบวางน้ำยาล้างแผลในมือ สลับกับจับเอาเอกสารบนโต๊ะเดินออกมา ก่อนมาเจอเข้ากับพลอยไพรินที่กำลังจะเดินเข้าไปพอดี“ อ้าวพี่ เพื่อนหนูอยู่ในนั้นเหรอ “ “ อย่าพึ่งเข้าไปเป็นก้างเลย มานี่มา “ พี่สาวพยาบาลจึงรีบจูงมือพลอยไพรินออกไปทางอื่น “ โอเคแล้วหรือยัง “ หมอไนที่เห็นว่าหญิงสาวดันตัวออกห่างเขาแล้ว จึงถามกับเธอแล้วเอาผ้าเช็ดหน้ายื่นให้ วรรณิหลาก็รับเอาแล้วพยักหน้าต่อคำถามของเขา “ ข
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status