Partager

คิดถึงสุดหัวใจ

Auteur: Little_nem
last update Date de publication: 2025-12-10 00:48:14

เมื่อขับรถออกมาจากบริษัทของภูริศรักษิกาเลือกที่จะมาโรงพยาบาล​ เพื่อมาหาคนที่เธอรักที่สุดในชีวิต เพราะเขากำลังรอบเธออยู่ที่นี่​ และคนคนนั้นก็คือคุณพ่อของเธอเอง... คุณพ่อที่เป็นทุกอย่างในชีวิตเป็นเหมือนโลกทั้งใบของเธอ​เลยก็ว่าได้

แต่ตอนนี้โลกใบเดิมของเธอมันไม่สดใสแล้ว​ เพราะตอนนี้คุณพ่อที่เธอรักท่านกำลังป่วยหนักนอนไม่รู้สึกตัวอยู่ในห้องไอซียู​มาเป็นเดือนแล้ว ทำให้ในเวลานี้หญิงสาวเคว้งคว้าง​เหลือเกิน​ เธอไม่อยากจะคิดเลยถ้าวันหนึ่งไม่มีท่านอยู่ เธอจะใช้ชีวิตต่อไปยังไง​ โลกทั้งใบของเธอต้องพังทลาย​แน่นอน

คุณหนูอย่างเธอที่ถูกพ่อเลี้ยงดูมาอย่างดี​ ตามใจทุกอย่าง ไม่เคยต้องลำบาก​ อยากได้อะไรท่านจะหามาให้หมด​ เพราะท่านเองก็มีเธอเป็นลูกเพียงคนเดียวจึงตามใจทุกอย่าง​ คุณพ่อไม่เคยอยากแต่งงานใหม่​หรืออยากมีครอบครัวใหม่​เพราะกลัวว่าคนอื่นที่เข้ามาในชีวิตจะมารังแกเธอ​ กลัวว่าเธอจะไม่มีความสุข ก็ตั้งแต่ที่คุณแม่เสียไป​ ท่านก็ครองตัวเป็นโสดและดูแลลูกสาวอย่างเธอเป็นอย่างดี​

พอวันหนึ่งทุกอย่างที่ท่านสร้างขึ้นมาถูกคนที่ไว้ใจหักหลังกัน ทำให้ท่านช๊อกจนหลอดเลือดในสมองแตก​ ตอนนี้ท่านอยู่ได้เพราะอุปกรณ์​ทางการแพทย์​ ไม่มีท่าทีว่าท่านจะลืมตาขึ้นมาเลย​ เธอภาวนาทุกวันขอให้โชคชะตา​อย่าแกล้งเธอด้วยการพรากคนที่เธอรักที่สุดในชีวิตไปอีกคนเลย​ เธอไม่เคยกลัวความลำบาก​ แต่กลัวการไม่มีท่านมากกว่า​

ทุกครั้งที่เข้าไปเยี่ยมเธอเองก็ทรมานกับภาพที่เห็น​เหมือนกัน​ รอบๆตัวท่านมีแต่สายอะไรก็ไม่รู้ระโยงระยางเต็มไปหมด เธอไม่อยากให้ท่านต้องทรมาน​ แต่ก็ทำใจปล่อยท่านไปไม่ได้เช่นกัน​ เพราะถ้าท่านจากไปเธอจะอยู่ยังไง​ เธอเหลือพ่อแค่คนเดียวแล้ว​ ถึงเราจะไม่ได้ร่ำรวย​เหมือนเดิมแต่เธอก็อยากรักษาท่านให้ดีที่สุด​เหมือนที่ท่านดูแลเธอเป็นอย่างดี

ตอนที่คุณพ่อล้มป่วยเธอกลัวจนทำอะไรไม่ถูกได้แต่ร้องไห้ออกมา​ โชคดีที่ตอนนั้นมีคุณลุงบดินทร์​เข้ามาช่วย​ ท่านจัดการทุกอย่าง​ ทั้งหาโรงพยาบาลที่ดีที่สุดมารักษาคุณพ่อ​ และให้เธอแต่งงานกับลูกชายของท่านนั่นก็คือพี่ภูตามที่ท่านเคยสัญญากับคุณพ่อไว้​ เหตุผลของคุณลุงก็เพื่อจะได้ดูแลเธอและคุณพ่อ​อย่างเต็มที่ ท่านไม่อยากให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยว​หรือคิดว่าตัวเองไม่เหลือใคร

ในเวลานั้นเธอคิดอะไรไม่ออก​ อะไรที่ว่าดีสำหรับเราสองคนพ่อลูกเธอก็ยอมทั้งนั้น​ อย่างน้อยการมีคุณลุงเข้ามาช่วยย่อมดีกว่าตัวคนเดียว​ และคุณลุงก็เป็นคนจ่ายค่ารักษาของคุณพ่อทั้งหมด​ เธอไม่ได้ขอแต่เป็นคุณลุงเองที่เสนอตัว

ตอนที่แต่งงานกันแรกๆเธอยังไม่ได้รักคนใจร้ายคนนั้นเลย​ แต่เมื่อเวลาผ่านไปชายหญิงที่อยู่ด้วยกันทุกวัน​ นอนด้วยกัน​ทุกวันมีหรือจะไม่รู้สึก​ ยิ่งเขาเป็นคนแรกในหลายๆเรื่องในชีวิต​ ยิ่งทำให้เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความสัมพันธ์​ของเราและเธอพึ่งมารู้ตอนนี้เองว่าตัวเองพลาดเอง​ พลาดที่ไปรักเขาโดยที่เขาไม่เคยคิดที่จะรักเลย

@โรงพยาบาล

รักษิกามาถึงโรงพยาบาลก็ได้เวลาเข้าเยี่ยมคุณพ่อของเธอพอดี​ เธอพยายามจะเข้มแข็ง ไม่อยากทำให้ท่านไม่สบายใจ​ เพราะเชื่อว่าถึงแม้ท่านจะยังไม่ฟื้นแต่ท่านสัมผัสได้​ แต่ตอนนี้เธอไม่ไหวแล้วจริงๆ​ เธอเก็บมันไว้ไม่ไหวแล้ว

“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”​หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้ๆคนเป็นพ่อที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงคนไข้ สองมือเรียวโอบอุ้มมือหนาที่อบอุ่นที่สุดในชีวิตมาจูบซ้ำๆด้วยความคิดถึงจับใจ​ จากนั้นเธอก็เอามือของท่านมาวางแนบแก้มของตัวเองข้างที่โดนตบ​ ที่ตอนนี้มันทั้งแดงทั้งบวมไปหมดเลย เธอหวังให้ฝ่ามืออุ่นๆคู่นี้ปลอบประโลมและช่วยเยียวยา​ความเจ็บปวดของเธอ​เหมือนเมื่อก่อน

มือคู่นี้ของท่านที่คอยโอบอุ้ม​เธอ​ คอยเช็ดน้ำตาคอยปลอบโยนและคอยดูแลเธอมาทั้งชีวิต​

“วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ.... ฮึกๆๆ​ เอยคิดถึงคุณพ่อจังเลย​ คิดถึง​มากๆ​ ฮื่อๆๆ​ เมื่อไรคุณพ่อจะฟื้นสักที... เอยไม่อยากอยู่คนเดียวแล้วค่ะ​ ฮื่อๆ​.... กลับมาหาเอยเถอะนะคะคุณพ่อ​ ลูกคนนี้คิดถึง​คุณพ่อสุดหัวใจ”​

“กลับมาให้เอยได้ดูแลได้ตอบแทนบุญคุณ​คุณพ่อ​นะคะ​ ฮึกๆ​ แล้วเราไปอยู่กันสองคนไปเริ่มต้นชีวิตใหม่​ เอยไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว....ฮื่อๆๆ​ พ่อขาพ่อได้ยินเอยไหม​ รีบๆฟื้นขึ้นมาหาเอยสิ.... ฮึกๆๆ​เอยจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีคุณพ่อ​ ได้โปรดอย่าทิ้งเอยไปได้ไหม​ เอยไม่เหลือใครแล้ว​ ฮื่อๆๆ”

“คนที่คุณพ่อเคยบอกว่าเขาจะดูแลเอย​ได้ เขาไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด​ เขาใจร้ายกับลูกสาวของพ่อ​ เขาทำร้ายจิตใจเอย​ ฮื่อๆๆ​ คุณพ่อรู้ไหมวันนี้เขาตบเอย​ เขาเป็นใครถึงกล้าตบเอยทั้งที่คุณพ่อไม่เคยทำให้เอยเจ็บเลยสักครั้ง เขา​ ฮื่อๆๆ..... ปกป้องผู้หญิงคนนั้น​ เขาไม่คิดจะรักเอยเลยค่ะ​ มีแต่เอยคนเดียวที่รักเขา​ ทำไมคะคุณพ่อ​เอยไม่น่ารักขนาดนั้นเอยเหรอ”​

ฮื่อๆๆๆ

ตอนนี้ไม่ว่าจะพูดอะไรไปคุณพ่อก็ไม่ตอบสนองกลับมาเลย​ท่านไม่ต่างจากเจ้าชายนิทรา​ ​เธอรู้ว่าท่านเองก็ทรมาน​ รู้ว่าท่านเองก็เจ็บปวด​ แต่เธอทำใจปล่อยท่านไปไม่ได้​ ถึงคุณหมอจะบอกให้ทำใจ​ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่ดี​ ทุกคนอาจจะคิดว่าเธอเห็นแก่ตัวที่ยังยื้อชีวิตท่านไว้​ แต่จะให้เธอทำยังไงได้ล่ะ​ พ่อคือคนเดียวที่เธอเหลืออยู่บนโลกใบนี้​ เธอไม่พร้อมจะเสียท่านไป​จริงๆ ทุกวันนี้คุณพ่อคือสิ่งเดียวที่ทำให้เธออยากมีชีวิตอยู่

ถึงจะกลายเป็นคุณหนูเอิงเอยที่ตกอับ​ ไม่ได้ร่ำรวยเหมือนแต่ก่อน​ แม้แต่เพื่อนๆหรือญาติๆต่างก็ถอยห่างเพราะเธอไม่มีเงินไปให้พวกเขาแล้ว ขนาดคุณพ่อเข้าโรงพยาบาลญาติๆไม่คิดจะมาเยี่ยมหรือมาถามอาการเลย เพราะแบบนี้เอง​ เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณพ่อถึงไม่อยากให้เธอไว้ใจใครมากกว่าตัวเอง​

ถามว่าตอนนี้ชีวิตของเธอลำบากไหม​ ก็ลำบากแหละแต่ก็อยู่ได้​ ถึงครอบครัวจะล้มละลาย​ บริษัท​ของคุณพ่อจะโดนโกงแต่ความโชคดีของเธอคือคุณพ่อฝึกให้รู้จีกเก็บเงินเป็นตั้งแต่เด็กๆและท่านก็ฝากเงินให้เธอมาตลอด​ และเงินจำนวนนี้ก็มากพอที่เธอจะใช้ไปทั้งชีวิต โดยคุณพ่อเก็บเงินส่วนนี้เป็นความลับไม่มีใครรู้นอกจากเธอ​ ทุกคนจึงคิดไปว่าเธอคงจะหมดตัว แต่ไม่เลยคุณพ่อเป็นคนรอบคอบมาก​ ท่านกลัวว่าถ้าวันหนึ่งไม่มีท่านอยู่บนโลกใบนี้แล้ว​ ลูกสาวอย่างเธอจะลำบาก​

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   ตอนพิเศษที่ 3 ความรักที่สวยงาม

    เช้าวันนี้อากาศแจ่มใส ท้องฟ้าปลอดโปร่งและลมเย็นๆ พัดผ่านสวนหลังบ้าน เสียงหัวเราะของเด็กน้อยวัยหนึ่งขวบดังเจื้อยแจ้วไปทั่วบริเวณเล็กๆ ที่ถูกจัดให้เป็นพื้นที่ปาร์ตี้เล็กๆสำหรับงานวันเกิดครบหนึ่งขวบของ “น้องรักษ์” ภูริศกำลังจัดลูกโป่งหลากสีติดกับซุ้มไม้ ขณะที่เอิงเอยยืนดูอยู่ข้างๆ พร้อมกล้องในมือ เธอถ่ายภาพสามีและลูกไปเรื่อยๆ ด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุข “ยิ้มหน่อยค่ะคุณพ่อน้องรักษ์ น้องรักษ์ครับ....ยิ้มให้คุณแม่หน่อย” “ลูกพ่อครับ ยิ้มให้แม่หน่อยเร็ว” เขาแกล้งพูดเสียงสามเสียงสี่กับลูก ก่อนจะหอมแก้มนุ่มๆ ของลูกชายจนเจ้าตัวน้อยหัวเราะเสียงใส คุณหญิงอัมพรเดินเข้ามาพร้อมกล่องของขวัญในมือ เธอยื่นให้หลานชายด้วยมือที่ยังคงสั่นเล็กน้อย แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน “สุขสันต์วันเกิดนะครับ หลานย่า ขอให้หนูเติบโตเป็นเด็กดี สุขภาพแข็งแรง ไม่ดื้อไม่ซนกับพ่อแม่นะลูก และเป็นที่รักของทุกคนเหมือนตอนนี้ ย่ารักหนูนะครับน้องรักษ์” ส่วนคุณภูบดินทร์และพ่อของเอิงเอยก็มีของขวัญมาให้เจ้าหลานชายไม่น้อยหน้ากันเลย เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้ดี หลังจากนั้นทุกคนก็ช่วยกันจัดเตรียมอาหารและขนมอย่างกระตือรือ

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   ตอนพิเศษที่ 2 เด็กชายภูธิรักษ์

    ลานหน้าสำนักงานเขตยามสายอบอวลไปด้วยแสงแดดอ่อนๆ ของเช้าวันธรรมดา เอิงเอยยืนเงียบๆข้างภูริศ มือของเธอถูกเขากุมไว้แน่น ไม่ใช่เพราะกลัวหลง แต่เพราะเขากลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจ อีกทั้งยังมีพ่อแม่ของชายหนุ่มและพ่อของหญิงสาวเดินทางมาร่วมเป็นสักขีพยาน​ให้ทั้งคู่ด้วย “ตื่นเต้นเหรอคะ” เธอแกล้งถามเบาๆ ขณะเดินเข้าไปในอาคาร “ครับ... ตื่นเต้นมาก” เขาตอบเสียงจริงจังแต่แฝงรอยยิ้มในน้ำเสียง “เราไม่จดครั้งแรกสักหน่อย” “แต่รอบนี้มันไม่เหมือนกันนะ​ รอบนี้มันเกิดขึ้นเพราะความรักของเราสองคนและมันต้องดีที่สุดสมบูรณ์แบบที่สุดครับ... เพราะตอนนี้พี่รู้แล้วว่าอะไรสำคัญที่สุดในชีวิต” หญิงสาวยิ้มบางๆ หัวใจเธอเต้นแรงไม่แพ้เขาเลย​นี่ไม่ใช่แค่การลงชื่อในกระดาษหนึ่งแผ่น แต่มันคือการให้โอกาสกันและกันอีกครั้ง​ บนพื้นฐานของความเข้าใจ เมื่อถึงคิว เจ้าหน้าที่เชิญทั้งคู่เข้าไปนั่ง ภูริศพยายามนั่งตัวตรงแต่ก็ยังแอบซับเหงื่อที่ฝ่ามืออยู่ตลอด “กรุณาตรวจสอบข้อมูลอีกครั้งนะคะ ก่อนลงชื่อ” เสียงเจ้าหน้าที่กล่าวพร้อมยื่นเอกสารให้ เอิงเอยรับปากกา เธอมองชื่อของตัวเองกับชื่อของเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเขียนชื่อของตัวเองอย่างม

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   ตอนพิเศษ 1 ขอผูกพันธ์ ตลอดไป

    เสียงลมหายใจแผ่วเบาของเอิงเอยลอยคลอไปกับความเงียบงันในห้องนอนที่เปิดไฟสลัวอย่างพอเหมาะ บรรยากาศอบอุ่นละมุนราวภาพวาดแห่งความรัก ภูริศนั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง มือของเขาค่อยๆ นวดเท้าให้หญิงสาวอย่างอ่อนโยน ทุกสัมผัสที่ส่งผ่านปลายนิ้วเต็มไปด้วยความตั้งใจและใส่ใจ ความห่วงใยที่ไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดใดมาพิสูจน์ เรื่องการนวดที่ดูเหมือนเล็กน้อยในสายตาคนทั่วไป กลับไม่ใช่เรื่องธรรมดาสำหรับเขาเลย... ตั้งแต่ช่วงหลังมานี้ที่เอิงเอยมักบ่นปวดเมื่อยตามร่างกาย เขาถึงกับลงทุนไปศึกษาอย่างจริงจัง หาข้อมูลว่าคนท้องควรนวดตรงไหน อย่างไร ถึงจะรู้สึกสบายและปลอดภัยที่สุดสำหรับทั้งแม่และลูก “เจ็บไหมครับ?” เขาถามเบาๆ พลางเงยหน้าขึ้นมองเธอ หญิงสาวลืมตาขึ้นนิดหนึ่ง ยิ้มจางๆ ก่อนจะตอบเสียงแผ่ว “สบายจัง… นวดอีกได้ไหม” คำตอบแค่นั้น… ก็เพียงพอจะทำให้ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยหัวใจที่เต็มตื้น ตลอดเวลาที่ผ่านมา ภูริศไม่เคยเปลี่ยนไปเลยสักนิด... เขายังคงดูแลเธอกับลูกอย่างสม่ำเสมอ เสมอต้นเสมอปลาย ไม่เคยบ่น ไม่เคยพูดเหนื่อยสักคำ แม้ในวันที่เขากลับมาถึงบ้านด้วยร่างกายที่แทบจะทรุด สิ่งนี้ยิ่งทำให้เธอแน่ใจว่าเขาเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   มันคือความรัก(จบ)

    ค่ำวันนั้นเอิงเอยเดินออกมานั่งหน้าบ้าน หญิงสาวลูบท้องตัวเองเบาๆ ด้วยความอ่อนโยนซึ่งเต็มไปด้วยความรักความหวงแหน ตั้งแต่รู้ว่ามีเด็กคนนี้อยู่ในท้อง ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอใจเย็นมากขึ้น มีสติและมีเหตุผลมากกว่าเดิม จะทำอะไรสักอย่างเธอคิดแล้วคิดอีกเพราะไม่อย่างให้กระทบกับเขา เด็กคนนี้เกิดมาเพื่อเปลี่ยนผู้หญิงที่ชื่อรักษิกาให้เป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิม "อีกไม่นานเราจะได้เจอกันแล้วนะ ลูกรัก"หญิงสาว​ก้มหน้าลงไปคุยกับเจ้าตัวเล็ก สายลมพัดโชยเย็นสบายทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ความเงียบสงบแผ่ซ่านไปรอบตัวเธอ วันนี้เธอรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูกกับสิ่งที่ได้ทำลงไป มันเหมือนได้ปลดล๊อกความรู้สึกของตัวเองไปด้วย เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้เธอได้รู้ว่าการให้อภัย การปล่อยวาง มันทำได้ยากก็จริงแต่ถ้าได้ทำแล้วมันเป็นสิ่งที่ดีมากๆ เพราะมันทำให้เราสบายใจ เราต้องไม่ทำร้ายตัวเองเพียงเพราะความโกรธความเกลียด เพราะนั่นจะยิ่งทำให้เราเป็นทุกข์ หากคนคนนั้นเขาสำนึกผิดและปรับปรุงตัวแล้ว เราก็ควรให้โอกาสเขา ภูริศเดินมานั่งลงข้างๆ เว้นระยะห่างเล็กน้อยอย่างให้เกียรติ “ฟรึ่บ ผ้าห่มผืนบางถูกวางบนไหล่บาง “อย่านั่

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   ให้อภัย

    เช้าวันต่อมาเอิงเอยเดินทางมาที่วัดโดยไม่บอกใคร เธอแค่อยากมาเจอและมาพูดคุยกับใครบางคนเงียบๆ ตามลำพัง ตอนนี้เธอตัดสินใจทิ้งความโกรธ ความเกลียด ความแค้นไว้ข้างหลังเพราะอยากก้าวไปข้างหน้า หญิงสาวท้องแก่สูดลมหายใจลึกๆ รู้สึกได้ถึงความสงบอย่างประหลาดใจ เมื่อมองไปที่ต้นโพธิ์ใหญ่กลางลานวัด และเห็นร่างที่คุ้นเคยกำลังกวาดลานวัดอยู่ "คุณหญิง…" เอิงเอยเอ่ยเสียงเบา คุณหญิงอัมพรชะงักชั่วขณะก่อนจะหันมามองด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ส่งยิ้มให้ อันที่จริงท่านไม่คิดว่าวันนี้ต้องมาเจอคนรู้จัก "รักษิกา…" คุณหญิงเรียกชื่อด้วยความรู้สึกอบอุ่น เอิงเอยยกมือไหว้ และนั่งลงข้างๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ ยิ้มให้กันเพียงเล็กน้อย "ท้องแก่ขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงไปไหนมาไหนล่ะ มันอันตรายนะ" คุณหญิงอัมพรพูดออกมาด้วยความห่วงใย จนหญิงสาวสัมผัสได้ "เพราะหนูมีเรื่องอยากมาคุยกับคุณหญิงค่ะ" เอิงเอยตอบเสียงอ่อน ทั้งคู่ต่างก็เงียบอยู่นาน ก่อนที่เอิงเอยจะพูดขึ้นด้วยเสียงนุ่มนวล "หนูเคยโกรธคุณหญิงมาก… ที่ทำเหมือนหนูไม่มีตัวตนในชีวิตลูกชายคุณเลย และโกรธมากขึ้นเมื่อได้ยินสิ่งที่คุณหญิงจะทำกับลูกในท้อง แต่ตอนนี้

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   สัญญาณที่ดี

    เช้าวันเสาร์ แสงแดดอุ่นละมุนลอดผ่านผ้าม่านผืนบาง เข้ามาเติมสีทองให้กับบ้านหลังเล็กที่เต็มไปด้วยบรรยากาศของความอบอุ่น คุณพ่อของเอิงเอยนั่งประจันหน้ากับคุณบดินทร์บนโต๊ะหมากรุก เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังเป็นระยะ ในครัว ภูริศก็กำลังตักข้าวต้มร้อน ๆ ใส่ชาม โดยมีป้านวลคอยเป็นลูกมือ ดวงตาคมเต็มไปด้วยความตั้งใจ ทว่าแทนที่จะนำขึ้นไปให้หญิงสาวตามปกติ เขากลับหยุดฝีเท้าลงหน้าห้องรับแขก หันมองไปยังคุณพ่อของเอิงเอยและพ่อของตัวเองที่นั่งเล่นหมากรุกด้วยกัน เขาตัดสินใจเดินเข้าไปหาท่าน พร้อมพานที่อยู่ในมือ และคุกเข่าลงตรงหน้า ด้วยดวงตาสั่นไหวแต่แน่วแน่ "คุณพ่อครับ..." น้ำเสียงของชายหนุ่มสั่นเล็กน้อย "ผมอยากขอโทษ... สำหรับทุกสิ่งที่เคยทำให้เอยต้องเสียใจ ผมไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ ทั้งสิ้น มีแต่ความเสียใจ และความตั้งใจที่จะแก้ไขทุกอย่าง ผมรู้... อาจจะดูหน้าด้านที่ยังกล้ามาขอโอกาสอีก แต่วันนี้... ผมพูดได้เต็มปากว่าผมรักเอยจริง ๆ และพร้อมจะดูแลเธอกับลูกให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้เธอเสียใจอีก" สิ้นคำพูด ชายหนุ่มก้มกราบแทบเท้าชายชราด้วยความเคารพ เป็นครั้งแรกที่เขาเลือกจะแสดงออกอย่างชัดเจนที่สุดถึงความสำนึกผิด คุณพ่อของ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status