Share

คิดถึงสุดหัวใจ

Author: Little_nem
last update publish date: 2025-12-10 00:48:14

เมื่อขับรถออกมาจากบริษัทของภูริศรักษิกาเลือกที่จะมาโรงพยาบาล​ เพื่อมาหาคนที่เธอรักที่สุดในชีวิต เพราะเขากำลังรอบเธออยู่ที่นี่​ และคนคนนั้นก็คือคุณพ่อของเธอเอง... คุณพ่อที่เป็นทุกอย่างในชีวิตเป็นเหมือนโลกทั้งใบของเธอ​เลยก็ว่าได้

แต่ตอนนี้โลกใบเดิมของเธอมันไม่สดใสแล้ว​ เพราะตอนนี้คุณพ่อที่เธอรักท่านกำลังป่วยหนักนอนไม่รู้สึกตัวอยู่ในห้องไอซียู​มาเป็นเดือนแล้ว ทำให้ในเวลานี้หญิงสาวเคว้งคว้าง​เหลือเกิน​ เธอไม่อยากจะคิดเลยถ้าวันหนึ่งไม่มีท่านอยู่ เธอจะใช้ชีวิตต่อไปยังไง​ โลกทั้งใบของเธอต้องพังทลาย​แน่นอน

คุณหนูอย่างเธอที่ถูกพ่อเลี้ยงดูมาอย่างดี​ ตามใจทุกอย่าง ไม่เคยต้องลำบาก​ อยากได้อะไรท่านจะหามาให้หมด​ เพราะท่านเองก็มีเธอเป็นลูกเพียงคนเดียวจึงตามใจทุกอย่าง​ คุณพ่อไม่เคยอยากแต่งงานใหม่​หรืออยากมีครอบครัวใหม่​เพราะกลัวว่าคนอื่นที่เข้ามาในชีวิตจะมารังแกเธอ​ กลัวว่าเธอจะไม่มีความสุข ก็ตั้งแต่ที่คุณแม่เสียไป​ ท่านก็ครองตัวเป็นโสดและดูแลลูกสาวอย่างเธอเป็นอย่างดี​

พอวันหนึ่งทุกอย่างที่ท่านสร้างขึ้นมาถูกคนที่ไว้ใจหักหลังกัน ทำให้ท่านช๊อกจนหลอดเลือดในสมองแตก​ ตอนนี้ท่านอยู่ได้เพราะอุปกรณ์​ทางการแพทย์​ ไม่มีท่าทีว่าท่านจะลืมตาขึ้นมาเลย​ เธอภาวนาทุกวันขอให้โชคชะตา​อย่าแกล้งเธอด้วยการพรากคนที่เธอรักที่สุดในชีวิตไปอีกคนเลย​ เธอไม่เคยกลัวความลำบาก​ แต่กลัวการไม่มีท่านมากกว่า​

ทุกครั้งที่เข้าไปเยี่ยมเธอเองก็ทรมานกับภาพที่เห็น​เหมือนกัน​ รอบๆตัวท่านมีแต่สายอะไรก็ไม่รู้ระโยงระยางเต็มไปหมด เธอไม่อยากให้ท่านต้องทรมาน​ แต่ก็ทำใจปล่อยท่านไปไม่ได้เช่นกัน​ เพราะถ้าท่านจากไปเธอจะอยู่ยังไง​ เธอเหลือพ่อแค่คนเดียวแล้ว​ ถึงเราจะไม่ได้ร่ำรวย​เหมือนเดิมแต่เธอก็อยากรักษาท่านให้ดีที่สุด​เหมือนที่ท่านดูแลเธอเป็นอย่างดี

ตอนที่คุณพ่อล้มป่วยเธอกลัวจนทำอะไรไม่ถูกได้แต่ร้องไห้ออกมา​ โชคดีที่ตอนนั้นมีคุณลุงบดินทร์​เข้ามาช่วย​ ท่านจัดการทุกอย่าง​ ทั้งหาโรงพยาบาลที่ดีที่สุดมารักษาคุณพ่อ​ และให้เธอแต่งงานกับลูกชายของท่านนั่นก็คือพี่ภูตามที่ท่านเคยสัญญากับคุณพ่อไว้​ เหตุผลของคุณลุงก็เพื่อจะได้ดูแลเธอและคุณพ่อ​อย่างเต็มที่ ท่านไม่อยากให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยว​หรือคิดว่าตัวเองไม่เหลือใคร

ในเวลานั้นเธอคิดอะไรไม่ออก​ อะไรที่ว่าดีสำหรับเราสองคนพ่อลูกเธอก็ยอมทั้งนั้น​ อย่างน้อยการมีคุณลุงเข้ามาช่วยย่อมดีกว่าตัวคนเดียว​ และคุณลุงก็เป็นคนจ่ายค่ารักษาของคุณพ่อทั้งหมด​ เธอไม่ได้ขอแต่เป็นคุณลุงเองที่เสนอตัว

ตอนที่แต่งงานกันแรกๆเธอยังไม่ได้รักคนใจร้ายคนนั้นเลย​ แต่เมื่อเวลาผ่านไปชายหญิงที่อยู่ด้วยกันทุกวัน​ นอนด้วยกัน​ทุกวันมีหรือจะไม่รู้สึก​ ยิ่งเขาเป็นคนแรกในหลายๆเรื่องในชีวิต​ ยิ่งทำให้เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความสัมพันธ์​ของเราและเธอพึ่งมารู้ตอนนี้เองว่าตัวเองพลาดเอง​ พลาดที่ไปรักเขาโดยที่เขาไม่เคยคิดที่จะรักเลย

@โรงพยาบาล

รักษิกามาถึงโรงพยาบาลก็ได้เวลาเข้าเยี่ยมคุณพ่อของเธอพอดี​ เธอพยายามจะเข้มแข็ง ไม่อยากทำให้ท่านไม่สบายใจ​ เพราะเชื่อว่าถึงแม้ท่านจะยังไม่ฟื้นแต่ท่านสัมผัสได้​ แต่ตอนนี้เธอไม่ไหวแล้วจริงๆ​ เธอเก็บมันไว้ไม่ไหวแล้ว

“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”​หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้ๆคนเป็นพ่อที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงคนไข้ สองมือเรียวโอบอุ้มมือหนาที่อบอุ่นที่สุดในชีวิตมาจูบซ้ำๆด้วยความคิดถึงจับใจ​ จากนั้นเธอก็เอามือของท่านมาวางแนบแก้มของตัวเองข้างที่โดนตบ​ ที่ตอนนี้มันทั้งแดงทั้งบวมไปหมดเลย เธอหวังให้ฝ่ามืออุ่นๆคู่นี้ปลอบประโลมและช่วยเยียวยา​ความเจ็บปวดของเธอ​เหมือนเมื่อก่อน

มือคู่นี้ของท่านที่คอยโอบอุ้ม​เธอ​ คอยเช็ดน้ำตาคอยปลอบโยนและคอยดูแลเธอมาทั้งชีวิต​

“วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ.... ฮึกๆๆ​ เอยคิดถึงคุณพ่อจังเลย​ คิดถึง​มากๆ​ ฮื่อๆๆ​ เมื่อไรคุณพ่อจะฟื้นสักที... เอยไม่อยากอยู่คนเดียวแล้วค่ะ​ ฮื่อๆ​.... กลับมาหาเอยเถอะนะคะคุณพ่อ​ ลูกคนนี้คิดถึง​คุณพ่อสุดหัวใจ”​

“กลับมาให้เอยได้ดูแลได้ตอบแทนบุญคุณ​คุณพ่อ​นะคะ​ ฮึกๆ​ แล้วเราไปอยู่กันสองคนไปเริ่มต้นชีวิตใหม่​ เอยไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว....ฮื่อๆๆ​ พ่อขาพ่อได้ยินเอยไหม​ รีบๆฟื้นขึ้นมาหาเอยสิ.... ฮึกๆๆ​เอยจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีคุณพ่อ​ ได้โปรดอย่าทิ้งเอยไปได้ไหม​ เอยไม่เหลือใครแล้ว​ ฮื่อๆๆ”

“คนที่คุณพ่อเคยบอกว่าเขาจะดูแลเอย​ได้ เขาไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด​ เขาใจร้ายกับลูกสาวของพ่อ​ เขาทำร้ายจิตใจเอย​ ฮื่อๆๆ​ คุณพ่อรู้ไหมวันนี้เขาตบเอย​ เขาเป็นใครถึงกล้าตบเอยทั้งที่คุณพ่อไม่เคยทำให้เอยเจ็บเลยสักครั้ง เขา​ ฮื่อๆๆ..... ปกป้องผู้หญิงคนนั้น​ เขาไม่คิดจะรักเอยเลยค่ะ​ มีแต่เอยคนเดียวที่รักเขา​ ทำไมคะคุณพ่อ​เอยไม่น่ารักขนาดนั้นเอยเหรอ”​

ฮื่อๆๆๆ

ตอนนี้ไม่ว่าจะพูดอะไรไปคุณพ่อก็ไม่ตอบสนองกลับมาเลย​ท่านไม่ต่างจากเจ้าชายนิทรา​ ​เธอรู้ว่าท่านเองก็ทรมาน​ รู้ว่าท่านเองก็เจ็บปวด​ แต่เธอทำใจปล่อยท่านไปไม่ได้​ ถึงคุณหมอจะบอกให้ทำใจ​ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่ดี​ ทุกคนอาจจะคิดว่าเธอเห็นแก่ตัวที่ยังยื้อชีวิตท่านไว้​ แต่จะให้เธอทำยังไงได้ล่ะ​ พ่อคือคนเดียวที่เธอเหลืออยู่บนโลกใบนี้​ เธอไม่พร้อมจะเสียท่านไป​จริงๆ ทุกวันนี้คุณพ่อคือสิ่งเดียวที่ทำให้เธออยากมีชีวิตอยู่

ถึงจะกลายเป็นคุณหนูเอิงเอยที่ตกอับ​ ไม่ได้ร่ำรวยเหมือนแต่ก่อน​ แม้แต่เพื่อนๆหรือญาติๆต่างก็ถอยห่างเพราะเธอไม่มีเงินไปให้พวกเขาแล้ว ขนาดคุณพ่อเข้าโรงพยาบาลญาติๆไม่คิดจะมาเยี่ยมหรือมาถามอาการเลย เพราะแบบนี้เอง​ เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณพ่อถึงไม่อยากให้เธอไว้ใจใครมากกว่าตัวเอง​

ถามว่าตอนนี้ชีวิตของเธอลำบากไหม​ ก็ลำบากแหละแต่ก็อยู่ได้​ ถึงครอบครัวจะล้มละลาย​ บริษัท​ของคุณพ่อจะโดนโกงแต่ความโชคดีของเธอคือคุณพ่อฝึกให้รู้จีกเก็บเงินเป็นตั้งแต่เด็กๆและท่านก็ฝากเงินให้เธอมาตลอด​ และเงินจำนวนนี้ก็มากพอที่เธอจะใช้ไปทั้งชีวิต โดยคุณพ่อเก็บเงินส่วนนี้เป็นความลับไม่มีใครรู้นอกจากเธอ​ ทุกคนจึงคิดไปว่าเธอคงจะหมดตัว แต่ไม่เลยคุณพ่อเป็นคนรอบคอบมาก​ ท่านกลัวว่าถ้าวันหนึ่งไม่มีท่านอยู่บนโลกใบนี้แล้ว​ ลูกสาวอย่างเธอจะลำบาก​

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   ตอนพิเศษที่ 3 ความรักที่สวยงาม

    เช้าวันนี้อากาศแจ่มใส ท้องฟ้าปลอดโปร่งและลมเย็นๆ พัดผ่านสวนหลังบ้าน เสียงหัวเราะของเด็กน้อยวัยหนึ่งขวบดังเจื้อยแจ้วไปทั่วบริเวณเล็กๆ ที่ถูกจัดให้เป็นพื้นที่ปาร์ตี้เล็กๆสำหรับงานวันเกิดครบหนึ่งขวบของ “น้องรักษ์” ภูริศกำลังจัดลูกโป่งหลากสีติดกับซุ้มไม้ ขณะที่เอิงเอยยืนดูอยู่ข้างๆ พร้อมกล้องในมือ เธอถ่ายภาพสามีและลูกไปเรื่อยๆ ด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุข “ยิ้มหน่อยค่ะคุณพ่อน้องรักษ์ น้องรักษ์ครับ....ยิ้มให้คุณแม่หน่อย” “ลูกพ่อครับ ยิ้มให้แม่หน่อยเร็ว” เขาแกล้งพูดเสียงสามเสียงสี่กับลูก ก่อนจะหอมแก้มนุ่มๆ ของลูกชายจนเจ้าตัวน้อยหัวเราะเสียงใส คุณหญิงอัมพรเดินเข้ามาพร้อมกล่องของขวัญในมือ เธอยื่นให้หลานชายด้วยมือที่ยังคงสั่นเล็กน้อย แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน “สุขสันต์วันเกิดนะครับ หลานย่า ขอให้หนูเติบโตเป็นเด็กดี สุขภาพแข็งแรง ไม่ดื้อไม่ซนกับพ่อแม่นะลูก และเป็นที่รักของทุกคนเหมือนตอนนี้ ย่ารักหนูนะครับน้องรักษ์” ส่วนคุณภูบดินทร์และพ่อของเอิงเอยก็มีของขวัญมาให้เจ้าหลานชายไม่น้อยหน้ากันเลย เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้ดี หลังจากนั้นทุกคนก็ช่วยกันจัดเตรียมอาหารและขนมอย่างกระตือรือ

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   ตอนพิเศษที่ 2 เด็กชายภูธิรักษ์

    ลานหน้าสำนักงานเขตยามสายอบอวลไปด้วยแสงแดดอ่อนๆ ของเช้าวันธรรมดา เอิงเอยยืนเงียบๆข้างภูริศ มือของเธอถูกเขากุมไว้แน่น ไม่ใช่เพราะกลัวหลง แต่เพราะเขากลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจ อีกทั้งยังมีพ่อแม่ของชายหนุ่มและพ่อของหญิงสาวเดินทางมาร่วมเป็นสักขีพยาน​ให้ทั้งคู่ด้วย “ตื่นเต้นเหรอคะ” เธอแกล้งถามเบาๆ ขณะเดินเข้าไปในอาคาร “ครับ... ตื่นเต้นมาก” เขาตอบเสียงจริงจังแต่แฝงรอยยิ้มในน้ำเสียง “เราไม่จดครั้งแรกสักหน่อย” “แต่รอบนี้มันไม่เหมือนกันนะ​ รอบนี้มันเกิดขึ้นเพราะความรักของเราสองคนและมันต้องดีที่สุดสมบูรณ์แบบที่สุดครับ... เพราะตอนนี้พี่รู้แล้วว่าอะไรสำคัญที่สุดในชีวิต” หญิงสาวยิ้มบางๆ หัวใจเธอเต้นแรงไม่แพ้เขาเลย​นี่ไม่ใช่แค่การลงชื่อในกระดาษหนึ่งแผ่น แต่มันคือการให้โอกาสกันและกันอีกครั้ง​ บนพื้นฐานของความเข้าใจ เมื่อถึงคิว เจ้าหน้าที่เชิญทั้งคู่เข้าไปนั่ง ภูริศพยายามนั่งตัวตรงแต่ก็ยังแอบซับเหงื่อที่ฝ่ามืออยู่ตลอด “กรุณาตรวจสอบข้อมูลอีกครั้งนะคะ ก่อนลงชื่อ” เสียงเจ้าหน้าที่กล่าวพร้อมยื่นเอกสารให้ เอิงเอยรับปากกา เธอมองชื่อของตัวเองกับชื่อของเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเขียนชื่อของตัวเองอย่างม

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   ตอนพิเศษ 1 ขอผูกพันธ์ ตลอดไป

    เสียงลมหายใจแผ่วเบาของเอิงเอยลอยคลอไปกับความเงียบงันในห้องนอนที่เปิดไฟสลัวอย่างพอเหมาะ บรรยากาศอบอุ่นละมุนราวภาพวาดแห่งความรัก ภูริศนั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง มือของเขาค่อยๆ นวดเท้าให้หญิงสาวอย่างอ่อนโยน ทุกสัมผัสที่ส่งผ่านปลายนิ้วเต็มไปด้วยความตั้งใจและใส่ใจ ความห่วงใยที่ไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดใดมาพิสูจน์ เรื่องการนวดที่ดูเหมือนเล็กน้อยในสายตาคนทั่วไป กลับไม่ใช่เรื่องธรรมดาสำหรับเขาเลย... ตั้งแต่ช่วงหลังมานี้ที่เอิงเอยมักบ่นปวดเมื่อยตามร่างกาย เขาถึงกับลงทุนไปศึกษาอย่างจริงจัง หาข้อมูลว่าคนท้องควรนวดตรงไหน อย่างไร ถึงจะรู้สึกสบายและปลอดภัยที่สุดสำหรับทั้งแม่และลูก “เจ็บไหมครับ?” เขาถามเบาๆ พลางเงยหน้าขึ้นมองเธอ หญิงสาวลืมตาขึ้นนิดหนึ่ง ยิ้มจางๆ ก่อนจะตอบเสียงแผ่ว “สบายจัง… นวดอีกได้ไหม” คำตอบแค่นั้น… ก็เพียงพอจะทำให้ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยหัวใจที่เต็มตื้น ตลอดเวลาที่ผ่านมา ภูริศไม่เคยเปลี่ยนไปเลยสักนิด... เขายังคงดูแลเธอกับลูกอย่างสม่ำเสมอ เสมอต้นเสมอปลาย ไม่เคยบ่น ไม่เคยพูดเหนื่อยสักคำ แม้ในวันที่เขากลับมาถึงบ้านด้วยร่างกายที่แทบจะทรุด สิ่งนี้ยิ่งทำให้เธอแน่ใจว่าเขาเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   มันคือความรัก(จบ)

    ค่ำวันนั้นเอิงเอยเดินออกมานั่งหน้าบ้าน หญิงสาวลูบท้องตัวเองเบาๆ ด้วยความอ่อนโยนซึ่งเต็มไปด้วยความรักความหวงแหน ตั้งแต่รู้ว่ามีเด็กคนนี้อยู่ในท้อง ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอใจเย็นมากขึ้น มีสติและมีเหตุผลมากกว่าเดิม จะทำอะไรสักอย่างเธอคิดแล้วคิดอีกเพราะไม่อย่างให้กระทบกับเขา เด็กคนนี้เกิดมาเพื่อเปลี่ยนผู้หญิงที่ชื่อรักษิกาให้เป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิม "อีกไม่นานเราจะได้เจอกันแล้วนะ ลูกรัก"หญิงสาว​ก้มหน้าลงไปคุยกับเจ้าตัวเล็ก สายลมพัดโชยเย็นสบายทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ความเงียบสงบแผ่ซ่านไปรอบตัวเธอ วันนี้เธอรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูกกับสิ่งที่ได้ทำลงไป มันเหมือนได้ปลดล๊อกความรู้สึกของตัวเองไปด้วย เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้เธอได้รู้ว่าการให้อภัย การปล่อยวาง มันทำได้ยากก็จริงแต่ถ้าได้ทำแล้วมันเป็นสิ่งที่ดีมากๆ เพราะมันทำให้เราสบายใจ เราต้องไม่ทำร้ายตัวเองเพียงเพราะความโกรธความเกลียด เพราะนั่นจะยิ่งทำให้เราเป็นทุกข์ หากคนคนนั้นเขาสำนึกผิดและปรับปรุงตัวแล้ว เราก็ควรให้โอกาสเขา ภูริศเดินมานั่งลงข้างๆ เว้นระยะห่างเล็กน้อยอย่างให้เกียรติ “ฟรึ่บ ผ้าห่มผืนบางถูกวางบนไหล่บาง “อย่านั่

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   ให้อภัย

    เช้าวันต่อมาเอิงเอยเดินทางมาที่วัดโดยไม่บอกใคร เธอแค่อยากมาเจอและมาพูดคุยกับใครบางคนเงียบๆ ตามลำพัง ตอนนี้เธอตัดสินใจทิ้งความโกรธ ความเกลียด ความแค้นไว้ข้างหลังเพราะอยากก้าวไปข้างหน้า หญิงสาวท้องแก่สูดลมหายใจลึกๆ รู้สึกได้ถึงความสงบอย่างประหลาดใจ เมื่อมองไปที่ต้นโพธิ์ใหญ่กลางลานวัด และเห็นร่างที่คุ้นเคยกำลังกวาดลานวัดอยู่ "คุณหญิง…" เอิงเอยเอ่ยเสียงเบา คุณหญิงอัมพรชะงักชั่วขณะก่อนจะหันมามองด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ส่งยิ้มให้ อันที่จริงท่านไม่คิดว่าวันนี้ต้องมาเจอคนรู้จัก "รักษิกา…" คุณหญิงเรียกชื่อด้วยความรู้สึกอบอุ่น เอิงเอยยกมือไหว้ และนั่งลงข้างๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ ยิ้มให้กันเพียงเล็กน้อย "ท้องแก่ขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงไปไหนมาไหนล่ะ มันอันตรายนะ" คุณหญิงอัมพรพูดออกมาด้วยความห่วงใย จนหญิงสาวสัมผัสได้ "เพราะหนูมีเรื่องอยากมาคุยกับคุณหญิงค่ะ" เอิงเอยตอบเสียงอ่อน ทั้งคู่ต่างก็เงียบอยู่นาน ก่อนที่เอิงเอยจะพูดขึ้นด้วยเสียงนุ่มนวล "หนูเคยโกรธคุณหญิงมาก… ที่ทำเหมือนหนูไม่มีตัวตนในชีวิตลูกชายคุณเลย และโกรธมากขึ้นเมื่อได้ยินสิ่งที่คุณหญิงจะทำกับลูกในท้อง แต่ตอนนี้

  • รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา   สัญญาณที่ดี

    เช้าวันเสาร์ แสงแดดอุ่นละมุนลอดผ่านผ้าม่านผืนบาง เข้ามาเติมสีทองให้กับบ้านหลังเล็กที่เต็มไปด้วยบรรยากาศของความอบอุ่น คุณพ่อของเอิงเอยนั่งประจันหน้ากับคุณบดินทร์บนโต๊ะหมากรุก เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังเป็นระยะ ในครัว ภูริศก็กำลังตักข้าวต้มร้อน ๆ ใส่ชาม โดยมีป้านวลคอยเป็นลูกมือ ดวงตาคมเต็มไปด้วยความตั้งใจ ทว่าแทนที่จะนำขึ้นไปให้หญิงสาวตามปกติ เขากลับหยุดฝีเท้าลงหน้าห้องรับแขก หันมองไปยังคุณพ่อของเอิงเอยและพ่อของตัวเองที่นั่งเล่นหมากรุกด้วยกัน เขาตัดสินใจเดินเข้าไปหาท่าน พร้อมพานที่อยู่ในมือ และคุกเข่าลงตรงหน้า ด้วยดวงตาสั่นไหวแต่แน่วแน่ "คุณพ่อครับ..." น้ำเสียงของชายหนุ่มสั่นเล็กน้อย "ผมอยากขอโทษ... สำหรับทุกสิ่งที่เคยทำให้เอยต้องเสียใจ ผมไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ ทั้งสิ้น มีแต่ความเสียใจ และความตั้งใจที่จะแก้ไขทุกอย่าง ผมรู้... อาจจะดูหน้าด้านที่ยังกล้ามาขอโอกาสอีก แต่วันนี้... ผมพูดได้เต็มปากว่าผมรักเอยจริง ๆ และพร้อมจะดูแลเธอกับลูกให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้เธอเสียใจอีก" สิ้นคำพูด ชายหนุ่มก้มกราบแทบเท้าชายชราด้วยความเคารพ เป็นครั้งแรกที่เขาเลือกจะแสดงออกอย่างชัดเจนที่สุดถึงความสำนึกผิด คุณพ่อของ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status