تسجيل الدخولบิ๊กสะบัดฟองครีมโกนหนวดออกจากใบมีดลงในอ่างล้างหน้า เสียงเหล็กครูดกระทบขอบกระเบื้องดัง แก๊ง แผ่วเบาท่ามกลางไอน้ำอุ่นอบอวล สายตาเรียวรีตวัดขึ้นสบประสานนัยน์ตาคู่คมกริบของหมวดน้อยผ่านเงากระจก ก่อนที่ความรู้สึกอุ่นหนาจะแล่นวาบเข้ามาที่เอวสอบ เมื่อฝ่ามือใหญ่ของตำรวจสายสืบทรงมาเฟียเลื่อนเข้ามาบีบกระชับ รั้งร่างของเขาให้ขยับเข้าไปชิดกะทันหันบิ๊กไบค์ไม่ได้ถอยหนี แรงกระแทกเนิบนาบส่งผลให้แผ่นอกและหน้าท้องของเขาบดเบียดชิดติดกับความหนาใหญ่ของคนตรงหน้า สัมผัสได้ถึงมัดกล้ามเนื้อแน่นตึงและไอความร้อนจัดที่สะท้อนผ่านผิวเนื้อสู่ผิวเนื้อ บิ๊กมองสบแววตาคู่คมที่กดต่ำลงมานิ่งสนิท ไร้ความอ่อนโยนตามสไตล์สายดาร์ก แต่มันกลับล็อกสายตาของเขาไว้เงียบ ๆ เป็นจังหวะธรรมดาที่รู้กันดีอยู่สองคนบิ๊กไบค์ขยับมือหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กขึ้นมา บรรจงซับเศษฟองครีมที่ยังเหลือติดอยู่ตามแนวสันกรามลากผ่านลูกกระเดือกของคนตัวใหญ่กว่าอย่างเบามือ เมื่อเห็นรอยแดงเป็นปื้นจาง ๆ ที่เกิดจากใบมีดโกนเฉียดผิวไปเมื่อครู่ บิ๊กจึงจงใจใช้นิ้วโป้งกดคลึงเน้นลงไปบนรอยอุ่น ๆ นั้นแรง ๆ จนน้อยต้องหรี่ตาลง เขามองลึกเข้าไปในนัยน์ตาคู่คม ท่ามกลางความเงียบ
แกร๊ก...เสียงเปิดประตูเหล็กหนาหนักของห้องพักฟื้นผู้ป่วยวิกฤตดังขึ้นเบา ๆ ทลายความเงียบงันภายในห้องลง พร้อมกับการปรากฏตัวของหมวดน้อย คนหน้านิ่งร่างสูงในชุดเครื่องแบบครึ่งท่อนทับเสื้อยืดสีเข้ม เฉยชา ภายใต้เสื้อนั้นมีผ้าพันแผลหนาเตอะซ่อนอยู่จากการผ่าตัดแบ่งตับให้นักซิ่งหน้าเหวี่ยงอย่างบิ๊กตอนนี้ธุรกิจสนามแข่งรถทั้งหมดของรันกลายมาเป็นชื่อของบิ๊กอย่างถูกต้อง จากฝีมือการใช้อำนาจมืดวิ่งเต้นเคลียร์ทางของหมวดน้อยและฮายาโตะเพื่อนรักสายมาเฟียของเขา น้อยไม่ใช่ตำรวจน้ำดีในอุดมคติ มาเป็นตำรวจเพราะถูกตำรวจทำร้ายขูดรีดกดขี่ครอบครัวมาก่อน ระบอบลำดับชั้นของข้าราชการไทยมันฟอนเฟะเสียจนอยากเลวให้มากกว่าเพื่อสั่งเป็นสั่งตายใครๆได้ถนัด น้อยเลือกที่จะสร้างเครือข่ายอำนาจมืดของตัวเองขึ้นมาเพื่อค้านอำนาจสีกากี เป็นตำรวจแบบ โหด เลว ดี ที่พร้อมจะก้าวข้ามกฎหมายเพื่อสิ่งที่ต้องการบิ๊กนอนฟังนิ่ง ๆ ทว่าจังหวะที่กำลังจะขยับตัว คนหน้านิ่งก็ต้องขมวดคิ้วมุ่นพลางยกมือขึ้นกุมแผลที่ท้องเพราะความเจ็บแปลบจี๊ดแล่นริ้วขึ้นมา บิ๊กเค้นเสียงห้วนถามสั้นคำเดียว"แล้วไบค์ล่ะ?""ฮายาโตะเคลียร์ให้หมดแล้ว" หมวดน้อยตอบ เสียงนิ่
ในขณะที่ห้องพักฟื้นแฝดพี่กำลังอบอวลแผ่วเบาแต่มาที่ห้องพักฟื้นวีไอพีอีกฝั่ง บรรยากาศกลับเดือดพล่าน ร้อนแรง และเต็มไปด้วยความลามกเสียงล็อกกลอนประตูห้องดัง แก๊ก พร้อมป้าย 'ห้ามรบกวน' ที่ถูกแขวนห้อยไว้ด้านนอก'ไบค์' ที่เพิ่งหายวันหายคืน ขยับตัวลุกขึ้นมานั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ดวงตาคมคู่แฝดจดจ้องร่างสูงใหญ่ของ 'ฮายาโตะ' ลูกครึ่งญี่ปุ่นคู่อริหนุ่มที่กลายมาเป็นผัวรักที่เพิ่งเดินก้าวขาออกจากห้องน้ำ ทว่าสภาพของมันทำเอาไบค์ถึงกับหลุดหัวเราะด้วยความชอบใจฮายาโตะสลัดเสื้อยืดทิ้ง เหลือเพียงแผงอกแกร่งกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยแผลเป็น ดิบเถื่อน ทว่ามันกลับ 'ลักเสื้อกาวน์สีขาวตัวยาวของหมอเจ้าของไข้' มาสวมทับไว้ลวก ๆ โชว์ท่อนบนเปลือยเปล่ารำไร ใบหน้าหล่อเหลาคมคายแสร้งทำเป็นนิ่งขรึม ขยับแว่นสายตาที่จิ๊กหมอมาด้วย แผ่รังสีคุกคามแบบ 'คุณหมอโรคจิต' ชวนให้เสียวท้องน้อย"ได้เวลาตรวจรูคนไข้เเล้ว" "คิก~เสียวรอเลย"ไบค์ไม่ยอมเสียเวลาเล่นตัวขยับกายลงจากเตียง ร่างโปร่งบางทว่ามีมัดกล้ามเนื้อตามฉบับนักซิ่งจัดการสลัดกางเกงคนไข้ทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี เหลือเพียงเสื้อคนไข้ตัวบางสีฟ้าอ่อนตัวเดียวโดด ๆ ที่ช
เปลือกตาเรียวรีที่หนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตุ้มเหล็กค่อย ๆ ขยับปรือขึ้นช้า ๆ ภาพตรงหน้าพร่าเลือนลางซ้อนกันเป็นมิติ ก่อนที่มันจะค่อย ๆ โฟกัสชัดขึ้นเมื่อกลิ่นยาฆ่าเชื้อและเสียงเตือนเบา ๆ เป็นจังหวะเนิบนาบของเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจดังแว่วเข้าสู่ระบบประสาทบิ๊กพยายามขยับร่างกาย ทว่าความหน่วงชาและความเจ็บแปลบสายหนึ่งแล่นริ้วขึ้นมาจากบาดแผลที่หน้าท้องน้อยจนต้องลอบสูดปาก ทัศนียภาพแรกที่สายตาของเขาจับจ้องได้ชัดเจน ไม่ใช่ฝ้าเพดานสีขาวของโรงพยาบาล... ทว่ากลับเป็นแผ่นหลังกว้างกำยำสมส่วนราวกับกำแพงหินของคนหน้านิ่งร่างใหญ่ลึกลับในชุดเสื้อยืดสีดำเรียบง่ายร่างหนาในสภาพไร้แว่นกรอบเหลี่ยมคู่เก่ง กำลังยืนนิ่งตระหง่านอยู่ข้างเสาน้ำเกลือ มือหนาหยาบกร้านทว่านิ่งสนิทขยับยกขึ้นเช็กขวดสารอาหารและถุงวิตามินบำรุงที่ห้อยระย้าอยู่ นิ้วโป้งขยับหมุนปรับวาล์วสายน้ำเกลือให้อัตราการไหลหยดลงมาอย่างเชี่ยวชาญราวกับบุรุษพยาบาลส่วนตัว"แฮ่ก... อึ่ก..."เสียงเครือแหบพร่าที่เค้นออกจากลำคอแห้งผากของคนบนเตียง ทำให้นิ้วมือหนาที่กำลังปรับสายน้ำเกลือชะงักกึก คนหน้านิ่งร่างใหญ่ค่อย ๆ เอี้ยวใบหน้าดิบดุกลับมาสบสายตา แว
"อึ่ก... แฮ่ก..." บิ๊กเริ่มหายใจกระเส่ารุนแรง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ มวลความเย็นเฉียบแล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กาย ผิวเนื้อที่เคยเนียนขาวแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดลงอย่างรวดเร็วผิดปกติ หยดเลือดสีเข้มไหลซึมออกจากมุมปากบางนิด ๆ เพราะแรงกระแทกมหาศาลภายในช่องท้องที่บดขยี้ก้อนเนื้อด้านในจนแหลกลาญ"มองหน้าพี่! บิ๊ก! อย่าเพิ่งหลับ!" น้อยตะคอกสั่งเสียงสั่นพร่า ฝ่ามือหนาหยาบกร้านกดเน้นลงบนปากแผลตรงชายโครงขวาเพื่อห้ามเลือดสุดกำลัง ทว่าของเหลวสีแดงฉานยังคงทะลักเอ่อล้นจนมือทั้งสองข้างของนายตำรวจหนุ่มย้อมไปด้วยสีเลือดของคนรักจนแดงฉานไปหมด"มะ...ไม่เป็นไร..." เสียงแหบพร่าครางแผ่วโต้ตอบ ทว่ามันสั่นเครือและเบาหวิวราวกับไม่มีแรงลมเหลืออยู่ในปอดดวงตาเรียวรีที่เคยพยศดุดันบัดนี้เริ่มปรือปรอยและเบลอลงเรื่อย ๆ เหงื่อเย็นข้นเกาะเต็มใบหน้าคม อาการช็อกจากการเสียเลือดอย่างรุนแรง เริ่มคุกคามระบบประสาทเลือดจากตับไม่เหมือนแผลตัดหรือแผลถูกยิงทั่วไป เพราะตับเป็นอวัยวะที่เป็นศูนย์รวมของเส้นเลือดและมีเลือดหล่อเลี้ยงมหาศาล ยามที่มันฉีกขาดเพราะแรงระเบิดของกระสุนปืน เลือดจะไหลทะลักออกจากระบบเร็วมาก ภายในเวลาไม่ถ
บิ๊กถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดกลุ่มผมสั้นเปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อ แสงไฟจากเปลวเพลิงนับพันล้านสาดส่องใบหน้าหล่อร้ายให้ดูดุดันเถื่อนถ่อยอันตราย แววตาเรียวรีจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอดีตพ่อบุญธรรมที่บัดนี้คลั่งจัดจนหมดคราบมาเฟียผู้ดีรันก้าวขาออกขบวนรถ บอดี้การ์ดนับสิบชีวิตเล็งอาวุธสงครามเข้าใส่ฝูงบิ๊กไบค์ทันที ทว่ารันยกมือห้าม บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนมาคุขีดสุด ลมทะเลหอบเอาไอร้อนของเพลิงไหม้และกลิ่นควันพิษโชยผ่านร่างของสองเสือร้ายสายเมะที่ยืนประจันหน้ากัน รังสีความเหี้ยมเถื่อนและกระหายเลือดแผ่ซ่านจนลูกน้องรอบข้างไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงบิ๊กกำหมัดแน่นจนกระดูกลั่น ก้าวขาลงจากรถตรงเข้าหาชายผู้ได้ชื่อว่าชุบเลี้ยงตนมา“ทำไมพ่อลืมสัญญาระหว่างเราล่ะ...” บิ๊กเค้นเสียงรอดไรฟัน ดวงตาสั่นระริกด้วยความแค้นและเสียใจที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ “ไหนรับปากผมแล้วไง... ว่าตราบใดที่เราอยู่ด้วยกันยังซิ่งส่งยาให้เป็นมือเป็นตีนที่วิ่งงานเร็วที่สุด ดีที่สุดตามที่พ่อสั่ง จะไม่ยุ่งกับน้องผม จะไม่ทำร้ายแม้แต่ปลายก้อย! แล้วทำไมตอนนี้น้องชายผมถึงไปนอนปางตายอยู่โรงพยาบาลล่ะ... ฝีมือคนของพ่อ! ทำไมพ่อไม่รักษาคำพูดครับ!! ทำไม!!!”
รันนิ่งกรุ๊ปบิ๊กรู้ไส้รู้พุงน้องชายฝาแฝดของตัวเองดีที่สุด เพราะเติบโตมาด้วยกันจนเหมือนแชร์ความรู้สึกผ่านสายเลือด พฤติกรรมทุกอย่างของไบค์จึงไม่มีทางรอดพ้นสายตาของเขาไปได้ ทว่าช่วงหลังมานี้แฝดน้องกลับทำตัวลับลมคมนัยขั้นสุด อาการเสเพลที่ชอบออกไปปาร์ตี้จัดหรือเดินสายหิ้วคนไม่ซ้ำหน้ายามค่ำคืนหายวับไป
(ปัจจุบัน)ไบค์ยังจำรสชาติความป่าเถื่อนที่เพิ่งจบลงได้แม่นยำ ผิวเนื้อตรงปลายคางยังรู้สึกถึงฝ่ามือสากที่บีบคั้นงัดขึ้นมา กลิ่นบุหรี่รสเย็นจัดที่ติดอยู่ที่ปลายลิ้นร้อนของฮายาโตะยามบดจูบอย่างหิวกระหาย และความดิบเถื่อนที่กดตรึงร่างเขาหมอบคว่ำกับโซฟาหนังในห้อง VIPทุกท่วงท่าการสอดประสานที่รุนแรงและไร้คว
บรรยากาศแผดเผากลางแทร็กถูกตัดสลับมายังคลับใต้ดินหรูหรา เสียงซับเบสหนักๆ สั่นสะเทือนทะลวงแก้วหูจนรู้สึกได้ถึงแรงกระแทกในอก กลุ่มควันบุหรี่หนาทึบอบอวลในอากาศสลัวไบค์แยกตัวออกมานั่งคนเดียว เพื่อรอคอยเหยื่อที่ถูกใจในห้อง VIP สีแดงเพลิงมุมมืด ซึ่งเป็นจุดที่บิ๊กต้องยอมนั่งเฝ้าหลังให้เช่นเคย ในมือเรียวแก
ขณะที่เปลือกตาของไบค์ยังคงปิดสนิท นิ้วเรียวกลับเลื่อนขึ้นไปลูบไล้รอยดูดห้อเลือดสีม่วงเข้มใต้กระดูกไหปลาร้าอย่างลืมตัว สัมผัสเจ็บแปลบนั้นบีบคั้นให้เขาสมองจดจ่ออยู่กับความลับที่ไม่ได้บอกพี่ชาย... ชายคนนั้นไม่ใช่คนธรรมดา แต่คือ 'ฮายาโตะ' มาเฟียนักบิดมือหนึ่งขององค์กรฝั่งตรงข้าม ศัตรูคู่อาฆาตของพ่อบุญธ







