로그인ผกายดาวอาบน้ำเสร็จแล้วนุ่งผ้าขนหนูผืนใหญ่ออกมาจากห้องน้ำเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวที่เป็นส่วนติดกัน แต่ทว่า... “ว้าย...พี่ภาพทำอะไรคะ” “ก็จะทำน้องให้น้องดินยังไงเล่า” ผกายดาวไม่คิดว่าเขาเอาจริง มองไปที่นอนลูกตอนนี้ไม่มีผ้าห่มกับหมีเน่า คิดว่าน่าจะไปนอนกับคุณย่าอีกตามเคย
ความกะล่อนของคนเป็นพ่อนี่ที่หนึ่ง เจ้าตัวแสบก็ช่างสังเกตเขาก็มองพริบตาเดียว สังเกตเห็นได้ยังไงก็ไม่รู้ “อย่าให้รู้อีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนคราบบบ” หลุดจากมือภรรยาก็ต้องไปจัดการเจ้าเด็กดื้อที่เปิดน้ำเองจนหัวเปียกและต้องสระผมเขาอาบน้ำพร้อมกับลูกจนตัวหอมแล้ว จึงเช็ดตัวให้เจ้าตัวเล็ก “พ่อฮะ ตอนอยู่
บ้านสีขาวหลังใหญ่และหลังเล็กสองหลังสไตล์คิมูจิที่ตั้งอยู่บนที่ดินผืนงามแถบชานเมืองที่อากาศยังบริสุทธิ์ไม่เต็มไปด้วยควันรถ เป็นบ้านของผกายดาวและภาพตะวันที่อยากทำให้ครอบครัวอบอุ่นโดยคุณแม่ที่ไม่อยากไปแทรกกลางขอปลูกบ้านอีกหลังแต่ติดกัน ให้พวกเขาได้มีเวลาเป็นส่วนตัว เด็กชายตัวอ้วนเจ้าของฉายาเจ้
เรือนร่างสวยของคนตัวเล็กทำให้ภาพตะวันลุ่มหลงจนอยากกลืนกินเธอแทบขาดใจ เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่คลุมกายของเธอออกอย่างคล่องแคล่ว เธอแต่งตัวเก่งขึ้นจนเขาเริ่มหวงบ้างแล้ว ผิดจากเมื่อก่อนที่ใส่เสื้อตัวใหญ่ ๆ ส่วนมากจะเป็นเสื้อตัวเก่าของเขาที่เธอบอกว่าสบายดีเวลาใส่ และที่สำคัญในนั้นมันไม่มีชั้นใน ทำให้เขาชื
พักฟื้นอยู่โรงพยาบาลอีกสามวัน หมอก็อนุญาตให้กลับบ้าน แต่คราวนี้เหมือนมีลูกสองคน ป้านุ่มหลังจากทำงานเสร็จก็ทิ้งให้ดาวอยู่กับพี่ภาพและน้องดินไม่เข้ามากวน ไม่รู้ว่าวางแผนกันไว้หรือเปล่า คุณแม่ก็ขยันออกไปชอปปิงทุกวัน จนเธอเริ่มเบื่อหน้าเขาแล้ว ข้าวสองจานอยู่ตรงหน้า โดยมีข้าวของน้องดินใส่ถ้วยเอาไว้ และข้
“ดาวครับ พี่ขอโทษนะ ให้อภัยคนโง่แบบพี่สักครั้งเถอะนะ ต่อไปพี่จะดูแลดาวให้ดีไม่ทำให้เสียใจอีกพี่สัญญา” ผกายดาวมองหน้าเขาก่อนจะโน้มตัวเขาไปกอด “ให้อภัยแค่ครั้งนี้นะคะ หากมีอีกไม่ยอมแน่” “ขอบคุณครับดาวน้อยของพี่” ภาพตะวันดีใจที่มีวันนี้ วันที่ได้กอดเธออีกครั้ง เขาเกือบทำเธอหา
“ขอโทษครับ พี่แค่อยากมาหา” “ไม่ได้ค่ะ เราไม่ได้เป็นอะไร” ผกายดาวยืนเท้าเอวชี้หน้าวีนเขาครั้งแรกก็ว่าได้ ปกติเธอก็อยู่อย่างสงบดี มีแค่พวกเหล่าพี่หมอมาปาร์ตี้อาหารกลางวันอาทิตย์ละครั้งเท่านั้น ตั้งแต่พี่ภาพย้ายมาอยู่กับคุณแม่เขา วันนี้ห้ารอบแล้วที่มาหาเธอ “ดาว...พี่ขอโทษให้โอกาสพี่ได
ภาพตะวันเลิกเศร้าเรื่องภรรยาและพ่อบังเกิดเกล้าทำเรื่องเกินจินตนาการ แม้ป้าแจ๋วจะโทรมาฟ้องเขาทุกวันก็ตาม เขาก็ได้แต่รับฟังทำอะไรมากไม่ได้ เพราะเขาและแม่ตัดขาดจากบ้านนั้นมาแล้ว เหนือสิ่งอื่นใดเขาไม่ได้สนใจสองคนนั้นเท่ากับผกายดาว คนที่ไม่ค่อยตื่นตั้งแต่ฟ้าสางกลับเปลี่ยนตัวเองใหม่ วันนี้เขาลงไป
ผกายดาวยิ้มแต่เป็นยิ้มเยาะเสียมากกว่า ก่อนจะพูดกับเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย “บอกเพื่ออะไรคะ” “ก็...” “พี่ภาพไม่ใช่เหรอที่ไม่อยากเห็นหน้าดาว อึดอัดเวลาดาวอยู่ด้วย แล้วพี่ภาพก็มีคนใหม่แล้ว ดาวไม่เห็นความจำเป็นจะต้องบอกอะไร ดาวก็อยู่ของดาวพี่ก็อยู่ของพี่” “ดาว...” เขาเรียกเธอด้วย
เพลินฤดีที่เห็นหน้าคนสนิทที่เคยอยู่ร่วมบ้านกันมานาน มีแค่ช่วงที่ท้องลาไปคลอดลูกและไปอยู่กับลูกช่วงสั้น ๆ สองสามเดือนจนเมื่อสามีเป็นคนไล่ออกไป เพลินฤดีก็ไม่ได้พบกับนุ่มอีกเลย “นี่เธอ...!” เพลินฤดีมีเรื่องราวมากมายอยากจะถาม แต่ทว่าไม่เหมาะจะพูดกันที่นี่จึงได้เก็บคำเอาไว้รอเวลาที่เหมาะสม และสถ







