LOGINผกายดาวอาบน้ำเสร็จแล้วนุ่งผ้าขนหนูผืนใหญ่ออกมาจากห้องน้ำเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวที่เป็นส่วนติดกัน แต่ทว่า... “ว้าย...พี่ภาพทำอะไรคะ” “ก็จะทำน้องให้น้องดินยังไงเล่า” ผกายดาวไม่คิดว่าเขาเอาจริง มองไปที่นอนลูกตอนนี้ไม่มีผ้าห่มกับหมีเน่า คิดว่าน่าจะไปนอนกับคุณย่าอีกตามเคย
ความกะล่อนของคนเป็นพ่อนี่ที่หนึ่ง เจ้าตัวแสบก็ช่างสังเกตเขาก็มองพริบตาเดียว สังเกตเห็นได้ยังไงก็ไม่รู้ “อย่าให้รู้อีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนคราบบบ” หลุดจากมือภรรยาก็ต้องไปจัดการเจ้าเด็กดื้อที่เปิดน้ำเองจนหัวเปียกและต้องสระผมเขาอาบน้ำพร้อมกับลูกจนตัวหอมแล้ว จึงเช็ดตัวให้เจ้าตัวเล็ก “พ่อฮะ ตอนอยู่
บ้านสีขาวหลังใหญ่และหลังเล็กสองหลังสไตล์คิมูจิที่ตั้งอยู่บนที่ดินผืนงามแถบชานเมืองที่อากาศยังบริสุทธิ์ไม่เต็มไปด้วยควันรถ เป็นบ้านของผกายดาวและภาพตะวันที่อยากทำให้ครอบครัวอบอุ่นโดยคุณแม่ที่ไม่อยากไปแทรกกลางขอปลูกบ้านอีกหลังแต่ติดกัน ให้พวกเขาได้มีเวลาเป็นส่วนตัว เด็กชายตัวอ้วนเจ้าของฉายาเจ้
เรือนร่างสวยของคนตัวเล็กทำให้ภาพตะวันลุ่มหลงจนอยากกลืนกินเธอแทบขาดใจ เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่คลุมกายของเธอออกอย่างคล่องแคล่ว เธอแต่งตัวเก่งขึ้นจนเขาเริ่มหวงบ้างแล้ว ผิดจากเมื่อก่อนที่ใส่เสื้อตัวใหญ่ ๆ ส่วนมากจะเป็นเสื้อตัวเก่าของเขาที่เธอบอกว่าสบายดีเวลาใส่ และที่สำคัญในนั้นมันไม่มีชั้นใน ทำให้เขาชื
พักฟื้นอยู่โรงพยาบาลอีกสามวัน หมอก็อนุญาตให้กลับบ้าน แต่คราวนี้เหมือนมีลูกสองคน ป้านุ่มหลังจากทำงานเสร็จก็ทิ้งให้ดาวอยู่กับพี่ภาพและน้องดินไม่เข้ามากวน ไม่รู้ว่าวางแผนกันไว้หรือเปล่า คุณแม่ก็ขยันออกไปชอปปิงทุกวัน จนเธอเริ่มเบื่อหน้าเขาแล้ว ข้าวสองจานอยู่ตรงหน้า โดยมีข้าวของน้องดินใส่ถ้วยเอาไว้ และข้
“ดาวครับ พี่ขอโทษนะ ให้อภัยคนโง่แบบพี่สักครั้งเถอะนะ ต่อไปพี่จะดูแลดาวให้ดีไม่ทำให้เสียใจอีกพี่สัญญา” ผกายดาวมองหน้าเขาก่อนจะโน้มตัวเขาไปกอด “ให้อภัยแค่ครั้งนี้นะคะ หากมีอีกไม่ยอมแน่” “ขอบคุณครับดาวน้อยของพี่” ภาพตะวันดีใจที่มีวันนี้ วันที่ได้กอดเธออีกครั้ง เขาเกือบทำเธอหา
ข่าวของอัครทรัพย์ถาวรเริ่มไปในทางเสื่อมเสียมากเรื่อย ๆ การทำงานเริ่มรวนเมื่อพนักงานที่มีฝีมือทยอยลาออกจนหมด ลูกค้ามีคอมเพลนกันต่อเนื่องจนทำให้สูญเสียลูกค้าไปหลายเจ้า ล้วนแต่เป็นเจ้าใหญ่ และทำให้ตอนนี้ขาดสภาพคล่องทางการเงิน โดยเงินที่เข้าในอีกสามเดือนข้างหน้าจะเป็นเงินก้อนใหญ่ก้อนสุดท้ายของที่นี่
“ลูกรักของพ่อ...ฟอด!” เขาหอมลูกชายตัวเองแก้มซ้ายทีขวาที ไม่บ่อยที่จะเจอน้องดินอยู่ในห้องเขา หากผกายดาวไม่ยุ่ง เพราะเวลาเห็นเขาเธอมักจะหวงลูกยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ หากคุณแม่ไม่ค่อย ๆ พูดให้อย่าหวังว่าเขาจะได้เจอลูก “ยูก-ยัก!” น้องดินเลียนแบบคำพูดพ่ออีกครั้ง น้องดินหรือเด็กชายนฤบดินทร์
ภาพตะวันและคุณแม่เปลี่ยนนามสกุลมาได้หลายวันแล้ว ตั้งแต่คุณแม่อาการดีขึ้น ทั้งมีเพื่อนคุยอย่างป้านุ่ม รวมทั้งพากันไปออกกำลังกายทุกวันจนทำให้ตอนนี้หัวใจของคุณแม่แข็งแรงเกือบเหมือนคนปกติแล้ว เพราะมีหลานอย่างน้องดินที่เป็นกำลังใจให้คุณย่าเสมอ และเมื่อไม่มีอะไรต้องห่วงเขาจึงเดินหน้าทำงานอย่างเต็มที่
เขาเหลือบตาขึ้นมองสองร่างแม่ลูกที่นอนอยู่ด้วยกันบนฟูกหนาที่วางกับพื้น เนื่องจากมีเด็กด้วยเขาจึงไม่เอาแบบนอนเตียงกันดิ้นตก จนไปถึงบรรทัดสุดท้ายของหน้าที่อยู่ในช่วงก่อนคลอด ‘วันนี้เราเตรียมตัวคลอด แต่พ่อเขาแต่งงาน ยินดีกับพ่อเขานะลูก จากนี้แม่จะตัดใจ’ คำว่าตัดใจทำให้คนเป็นพ







