เข้าสู่ระบบนรินส่ายหน้าปฏิเสธพยายามดึงมือเขาออกแต่ก็ไม่เป็นผล ฝ่ามือใหญ่ยังคงลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างเธอก่อนเลื่อนมาหยุดตรงกลางหว่างขา
ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อฝ่ามือหนาล้วงเข้าไปลูบคลำเนินเนื้อกึ่งกลางกายผ่านชั้นในเนื้อบาง เคล้นคลึงหนักๆก่อนเกี่ยวขอบชั้นในให้พ้นทาง ปลายนิ้วแข็งสอดใส่เข้ามาในร่องสวาทคับแคบ ขยับเข้าออกช้าๆก่อนเร่งจังหวะรัวเร็วขึ้นจนเกิดเสียงลามกฉ่ำแฉะดังออกมา
“ ชอบไหม? หืมม ชอบหรือเปล่า ” น้ำเสียงแหบพร่าถามย้ำๆ
ความเสียวซ่านจากจุดที่ถูกสัมผัสค่อยๆแผ่กระจายไปทั่วทุกอณูขุมขน เธอไม่อยากยอมรับที่รู้สึกดีไปกับสัมผัสวาบหวามนั้น ทั้งเสียวทั้งรู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
“ อ๊า ”
นรินพยายามกลั้นเสียงครางไม่ให้หลุดลอดออกมา เนื้อตัวสั่นเทาเกร็งกระตุก ลมหายใจเริ่มติดขัด ไม่เป็นตัวของตัวเอง ถึงไม่อยากยอมรับแต่ร่างกายของเธอกลับตอบสนองสัมผัสร้อนของเขาอย่างกระตือรือร้น
“ อืม.. อยากให้ทำมากกว่านี้ไหม? ”
ชายหนุ่มกระซิบถามข้างใบหูเสียงแหบพร่า เรียวนิ้วสัมผัสถึงน้ำลื่นใสที่ร่างกายเธอขับหลั่งออกมาจนเยิ้มแฉะ เขารู้ว่าจุดเสียวอยู่ตรงไหนก่อนจะเริ่มถูไถนิ้วขึ้นลงตรงจุดนั้นไปมา นรินสั่นศีรษะปฏิเสธ ใบหน้าสวยเหยเกหนักขณะสะโพกร่อนส่ายเด้งรับความเสียวจากนิ้วร้ายไม่หยุด
“ ไม่เหรอ? แต่ร่างกายของเธอชอบสัมผัสของฉันนะ ” เขาเหยียดยิ้มหยัน มองเด็กเลี้ยงแกะจอมโกหกที่ส่งเสียงครางออกมาไม่หยุด
“ เอา...มันออกไป อืออ.. อ๊า.. รู้สึกแปลกๆ อืออ..อา...อือ ”
สะ..เสียว
“ รู้สึกดีขนาดนี้ยังปากแข็ง หึ ..ก็เงี่ยนเหมือนกัน ”
มือเล็กขยุ้มเสื้อเชิ้ตไว้แน่น หัวสมองขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออกมา ภายในช่องคลอดกระตุกตอดรัดนิ้วแข็งตุบๆไม่หยุด รู้สึกเสียดเสียวคล้ายกับกำลังปวดฉี่
ภายในร่องสวาทตอดรัดเรียวนิ้วไม่หยุด ชายหนุ่มรับรู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังจะเสร็จ นิ้วเรียวเร่งจังหวะรัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งร่างเล็กเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ริมฝีปากเล็กกรีดร้องออกมาเบาๆ ก่อนทิ้งตัวลงซบกับร่างสูง เรียวขาทั้งสองเริ่มทรงตัวไม่อยู่เซไปมาอย่างไร้เรี่ยวแรง เขารีบประคองร่างบางไว้ก่อนอีกฝ่ายจะทรุดลงไปกองกับพื้น
เขาควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้อีกต่อไป จัดการรูดซิปกางเกงพร้อมกับร่นขอบกางเกงลงมา ท่อนเอ็นแข็งขยายใหญ่ดีดผึ่งออกมาจากกางเกง มือข้างหนึ่งยกเรียวขาข้างหนึ่งขึ้นพาดกับต้นขาแกร่ง จับแก่นกายถูไถเข้ากับร่องสวาทเยิ้มแฉะ ค่อยๆดันส่วนหัวบานหยักเข้าไปในช่องทางรักที่คับแคบ
ทำไมมันใหญ่แบบนี้..
นรินเบิกตากว้างมองแท่งร้อนที่เสียดสีตรงส่วนนั้นของตนเอง เธอไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับตนเอง ร่างเล็กพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้น ฝ่ามือเล็กออกแรงผลักหน้าอกแกร่งให้ออกห่าง แต่ยิ่งกระเสือกกระสนดิ้นรนมากเท่าไหร่ร่างสูงก็ยิ่งขยับตัวเข้าหาก่อนจะดันตัวเธอให้ติดกับผนังเย็นเฉียบ ความรู้สึกเจ็บแปล๊บแล่นผ่านแผ่นหลังเล็ก
“ เจ็บ เอาออกไป ”
แค่ส่วนหัวที่สอดใส่เข้ามาไม่ถึงกลางลำยังทำให้เธอเจ็บได้แบบนี้ คิดสภาพตอนที่มันเข้ามาทั้งหมดจะเจ็บมากขนาดไหน
“ มะไม่เอา อย่า! ได้โปรดเถอะ อย่าทำแบบนี้ ฮือออ ” นรินระงับความหวาดกลัวไว้ไม่อยู่ น้ำตาไหลเออออกมาพร้อมกับส่ายหน้าไปมา
“ หยุดไม่ได้ ”
ก็ไม่คิดจะหยุดอยู่แล้ว..
ชายหนุ่มไม่ได้สนใจคำพูดและเสียงสะอื้นไห้ของอีกฝ่าย เอวสอบออกแรงดันเข้าไปได้เพียงนิดก็รู้สึกถึงความคับแน่นที่แทบจะยัดไม่เข้า ทั้งที่เธอเปียกแฉะและพร้อมมากขนาดนี้แล้วแท้ๆ
ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความเจ็บ นรินกัดริมฝีปากล่างแน่นเมื่อมันเข้าไปจนเกือบมิดลำ รู้สึกถึงเยื่อบางๆ ที่ถูกฉีกขาด
“ อื้ออ จะเจ็บ ”
“ ครั้งแรกเหรอไง ”เขาพูดเสียงแหบพร่าข้างใบหูขาวเล็ก
ถึงอีกฝ่ายไม่พูดอะไรออกมาแต่เขาก็ตะหนักรู้ได้เองว่าเธอยังซิงอยู่
เอวสอบดันท่อนเอ็นใหญ่เข้าไปลึกขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกด้วยความเสียวระคนเจ็บขณะภายในร่องสวาทบีบรัดตรงส่วนปลายแน่นจนแทบขยับไม่ได้ ร่างสูงชะงักไปเล็กน้อย
“ เอาออกไป อื้อ ” ริมฝีปากเล็กเอ่ยออกมาอย่างสุดกลั้น
“ ถึงขนาดนี้..มันหยุดไม่ได้แล้ว อา”
อารมณ์และความต้องการตอนนี้มันอยู่เหนือสามัญสำนึกทั้งหมด เอวสอบกระแทกแรงๆ อีกครั้งก่อนดันมันเข้าไปลึกสุดลำเอ็น ริมฝีปากหนาสูดลมหายใจเข้าแรงๆ เมื่อความปวดหนึบกำลังเล่นงานน้องชายตนเองอยู่
“ อ๊ะ!!.”
ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความเจ็บปนเสียว เวลาไม่เจอกันนานๆ หรือเวลาที่ไมค์ดื่มเหล้าหนักๆอารมณ์ของเขาจะรุนแรงขึ้น และเซ็กซ์ของเขาก็รุนแรงดิบเถื่อนตามไปด้วย นรินเอื้อมมือไปจับใบหน้าเขาให้เงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ ไมค์รับรู้ความรู้สึกของคนตรงหน้าผ่านทางสีหน้าและแววตาของเธอ เขาผ่อนแรงลงพร้อมกับโน้มใบหน้าลงจูบเธอเบาๆ จังหวะนุ่มนวลดำเนินไปได้แค่ครู่เดียว เอวสอบก็ขยับกระแทกเข้าออกรัวเร็วขึ้นเมื่อเขากำลังจะถึงจุดสุดยอด ไม่นานนักแก่นกายใหญ่ก็เกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาจนหมดสิ้น ไมค์ขยับตัวลงนอนข้างๆร่างเล็กที่นอนหอบกระเส่าด้วยความเหนื่อยอ่อน “ ทำไมเฮียไม่โทรมาบอกรินก่อน ” “ เฮียมาถึงตอนบ่ายๆ กะว่าจะมาเซอร์ไพรส์รินซะหน่อย ไอ้จอห์นก็ลากไปเที่ยวต่อ คิดถึงเฮียไหมครับ ” “ คิดถึงค่ะ ” นรินยิ้มน้อยๆออกมา ไมค์โอบกอดร่างเล็กไว้ด้วยความรักใคร่ กดริมฝีปากลงบนหน้าผากกลมมนหนักๆ“ เฮียรักรินนะ ” เขาเอ่ยบอกเสียงเบา “ อืม รู้แล้ว รินก็รักเฮียเหมือนกัน ”เธอยิ้มตอบพลางซุกหน้าลงบนแผลงอกกว้างของเขา เมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไปนาน พอเงยหน้าขึ้นมองดูถึงรู้ว่าเขาหลับไปแล้ว นรินหัวเราะออกมาเบา
หลังจากแคทและแองจี้บินกลับอเมริกาไปแล้ว ไมค์ก็เดินทางบินไปกลับระหว่างไทยกับอเมริกาตามที่รับปากพี่สาวเอาไว้ ส่วนนรินก็ย้ายกลับมาพักที่คอนโดของตัวเองตามเดิม ช่วงนี้ใกล้สอบแล้ว เธอจึงอยากใช้เวลาอยู่กับการอ่านหนังสือให้เต็มที่ และการได้กลับมาอยู่ในพื้นที่ของตัวเองก็ทำให้เธอรู้สึกสบายใจมากกว่าเดิมอย่างน้อย ที่นี่ก็เงียบสงบพอจะทำให้เธอมีสมาธิกับการอ่านหนังสือได้มากกว่าตอนอยู่กับไมค์ เห็นข้าวของอะไรที่เป็นของเขาก็ยิ่งทำให้คิดถึงกันมากขึ้น แม้บางครั้งเธอจะคิดถึงเขาจนเผลอเหม่อลอยอยู่บ่อย ๆ ก็ตามวันนี้ไมค์ไม่ได้โทรมาหรือส่งข้อความมาหาเธอเลยทั้งวัน ออกจะแปลกๆอยู่ซักหน่อยนรินนั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบ ๆ ภายในห้องพัก แต่ไม่ว่าเธอจะพยายามฝืนจดจ่อมากแค่ไหน เนื้อหาที่อ่านก็ไม่เข้าหัวเลยสักนิด ดวงตากลมโตเหลือบมองนาฬิกาบนโต๊ะ ก่อนจะพบว่าตอนนี้เกือบห้าทุ่มแล้วเปลือกตาของเธอเริ่มหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ขึ้น ความง่วงค่อย ๆ เข้าครอบงำทีละน้อย สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วปิดหนังสือลง ฝืนอ่านต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรจึงตัดสินใจเข้านอนแทนที่ไนต์คลับแห่งหนึ่ง ไมค์กับกลุ่มเพื่อนสนิทนัดออกมาสังสรรค์
เรียวขาของเธอแยกออกกว้างตามที่เขาสั่งหัวสมองของเธอตอนนี้ว่างเปล่ามึนเบลอไปหมด ร้อนวูบวาบไปทั่วร่างยามที่ลิ้นร้ายปาดเลียจากซอกคอลงมา ก่อนจะขบเม้มบนผิวนุ่มตรงเนินอก ริมฝีปากขยับเข้ามาประกบดูดดึงยอดอกสีหวานพร้อมกับใช้อุ้งมือบีบเคล้นคลึงก้อนเนื้อนุ่มสองก้อนไปด้วยฟันคมครูดกับเนื้ออ่อนนุ่ม ถึงไม่แรงนักแต่ก็ทำให้ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก “ อือออ เฮีย อ๊ะ ” เสียงครางในลำคอดังออกมาเบาๆ มันเจ็บแต่ก็เสียวซ่านจนร่างเล็กนอนบิดเร่าไปมาด้วยความเสียวสยิวริมฝีปากและลิ้นร้อนเคลื่อนต่ำลงมาจนถึงเนินเนื้อนุ่ม มองร่องสวาทที่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหวาน แค่ถูกกระตุ้นปลุกเร้านิดหน่อยเธอก็พร้อมโบยบินไปกับเขาแล้ว ปลายนิ้วสากบดคลึงลงบนปุ่มกระสันเบาๆ ก่อนปลายลิ้นอุ่นชื้นจะรุกล้ำเข้าไปในช่องทางคับแคบ แค่ถูกปลายลิ้นเข้าออกรัวเร็ว ร่างเล็กก็ดิ้นพล่านด้วยความเสียว ริมฝีปากเล็กส่งเสียงครางหวานออกมาไม่หยุด สะโพกกลมมนร่อนส่ายไปมา ปลายเล็บจิกเกร็งลงบนผ้าปูที่นอนแน่น “ อ๊า อื้ออ อ๊าา ไม่ไหว..แล้ว รินจะเสร็จ อ๊าา!!”ไมค์เงยหน้าขึ้นมองร่างเล็กที่เกร็งกระตุกอย่างแรง เขาหยัดกายขึ้นนั่งหยิบถุงยางสวมใส่ลงบนแก่นกายอย่างไม
“ อาบน้ำแล้วรีบนอนพักดีกว่านะ ”“ ค่ะ ”นรินตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ มองร่างสูงที่ช้อนอุ้มยกตัวเธอขึ้นมา เดินตรงดิ่งเข้าไปที่ห้องน้ำอย่างรวดเร็ว“ เดี๋ยวเฮีย! รินอาบเองได้ เอ่อ วันนี้รินเหนื่อยมากไม่มีอารมณ์จะทำเรื่องนั้น ตอนนี้ก็ยังรู้สึกมึนๆหัวด้วย ” “ เฮียไม่ทำอะไรหรอก วันนี้รินเจอเรื่องหนักๆมาทั้งวัน เฮียก็แค่อยากอาบน้ำด้วยเท่านั้นเอง ” ไมค์พูดเสียงเบา พลางมองนรินด้วยสายตาอ่อนโยน เขาแค่อยากดูแลเธอบ้าง… หลังจากเห็นเธอเหนื่อยและเครียดมาตลอดทั้งวันมือทั้งสองข้างของเขาค่อย ๆ ช่วยปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอออกอย่างแผ่วเบา นรินรีบยกมือขึ้นจับมือเขาไว้ทันที ใบหน้าเห่อร้อนด้วยความเขินอาย“รินถอดเองได้”เธอพูดเสียงเบาพลางหลบสายตาเขาเล็กน้อย ขณะที่ ไมค์มองปฏิกิริยานั้นด้วยรอยยิ้มเอ็นดูบาง ๆเมื่อห้ามยังไงก็ไม่ฟัง นรินก็ได้แต่ยืนนิ่งปล่อยให้คนเอาแต่ใจทำตามความต้องการของตัวเองไป เสื้อนักศึกษาถูกถอดออกอย่าง่ายดายตามด้วยบราเซียร์ ไม่นานนักกระโปรงและแพนตี้ตัวจิ๋วก็ถูกโยนทิ้งลงในตระกร้าผ้านรินช่วยเขาถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่เนื้อตัวเปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่ เธอพยายามไม่มองต่ำก
ไมค์ชำเลืองมองนรินเป็นระยะ ขณะที่ขับรถไปตามเส้นทางที่มุ่งหน้ากลับคอนโดของตัวเอง “ เมื่อกี้แองจี้คุยอะไรกับรินบ้าง เฮียเห็นเอกสารสัญญาวางอยู่บนโต๊ะ”“ พี่สาวของเฮียเสนอเงินให้รินก้อนหนึ่ง เเลกกับการเลิกกับเฮีย แต่รินปฏิเสธไปแล้ว ” นรินเอ่ยออกมา ดวงตากลมโตเหม่อมองออกไปนอกกระจกรถ “ เฮียรู้จักนิสัยแองจี้ดี คงพูดข่มขู่อะไรให้รินกลัวใช่ไหม แล้วมีเรื่องอื่นที่รินยังไม่ได้บอกเฮียอีกหรือเปล่า? ”“ ไม่มีแล้วค่ะ ”ไมค์ไม่อยากปล่อยผ่านไม่ว่าเรื่องเล็กน้อยอะไรที่เกิดขึ้นกับนรินก็ตาม ตั้งแต่ออกมาจากเซฟเฮ้าส์ นรินก็ดูนิ่งเงียบเหมือนคนกำลังใช้ความคิดอยู่ตลอดเวลา เขาไม่ชอบที่เห็นเธอเป็นแบบนี้เลย ไมค์ขับรถมาจอดริมถนนเงียบ ๆ ก่อนดับเครื่องยนต์ลง บรรยากาศในรถเงียบสนิท เหลือเพียงเสียงหายใจเบา ๆ ของทั้งสองคน นรินหันไปมองเขาก่อนจะเห็นว่าไมค์ขยับตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น“ แน่ใจนะ ” “ ไม่มีอะไรจริงๆ เฮีย รินไม่โกหกหรอก มีแค่ที่รินบอกเฮียไปเท่านั้นแหละ ” นรินฝืนยิ้มส่งให้แฟนหนุ่ม แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่“ รินหิวแล้ว เฮียไม่หิวเหรอ ” เธอพูดตัดบทไปเสียดื้อๆ รู้สึกเหนื่อยจนไม่
“ยัยบ้า!! นี่เธอเอาเรื่องฉันไปฟ้องแด๊ดกับมัมเหรอ!!” แองจี้เบิกตาโพลงมองน้องสาวฝาแฝดราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ“ใช่ โทรไปบอกหลังจากมาไทย แด๊ดกับมัมถาม…ฉันก็เลยเล่าไปหมดแล้วว่าเธอทำอะไรบ้าง กลับไปอเมริกาคราวนี้เธอโดนพวกท่านเฉ่งยับแน่นอน”ไมค์กระตุกยิ้มที่มุมปาก แอบขำกับสีหน้าของเเองจี้ แคทปรายตามามองที่น้องชายตัวแสบ“ฉันก็เล่าเรื่องแกเหมือนกัน แด๊ดกับมัมไม่ว่าอะไรเรื่องที่แกมีแฟน พวกท่านอยากให้แกพาผู้หญิงคนนั้นไปแนะนำให้รู้จัก แด๊ดกับมัมอยากให้แกกลับอเมริกามากนะ เดี๋ยวมัมเค้าจะโทรมาคุยกับแกเอง แกควรจะมีคำตอบดีๆ ไว้บอกท่าน ไม่งั้น คราวหน้าคนที่มาลากแกกลับอเมริกาก็คงเป็นแด๊ดกับมัมเอง”แคทพูดพลางพ่นควันบุหรี่ออกมา ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ มองสบสายตาน้องชายที่จ้องหน้าเธอเขม็งด้วยความไม่พอใจพอๆกับแองจี้จุดอ่อนของทั้งคู่ก็คือแด๊ดกับมัม ถ้าบอกพวกท่านเมื่อไหร่ ศึกย่อม ๆ นี้ก็จะยุติลงทันที“เธอนี่มันตัวแสบจริงๆ ” ไมค์มองหน้าแคทพลางส่ายหน้าไปมาแคทยิ้มยียวนใส่พวกเขาทั้งคู่ แววตาเปล่งประกายวาววับราวกับคนที่คุมเกมได้ทั้งหมด เธอหันไปมองน้องชายก่อนจะเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ“แกจะกลับอเมริกาได้
มหาวิทยาลัยนรินกำลังเดินออกจากตึกเรียนของคณะนิเทศศาสตร์พร้อมกับกลุ่มเพื่อน เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะเบา ๆ ยังดังอยู่รอบตัว แต่ไม่ไกลออกไปนัก รถคันหนึ่งจอดนิ่งอยู่ข้างทาง ภายในนั้นมีชายคนหนึ่งนั่งมองออกมาเงียบ ๆ ราวกับรอใครบางคนอยู่ สายตาของเขาจับจ้องไปยังกลุ่มนักศึกษาก่อนจะหยุดนิ่งลงที่นรินทั
“คุณแองจี้มีอะไรให้ผมทำเพิ่มเติมไหมครับ ถ้าไม่มี ผมขอตัวก่อน คุณจะได้พักผ่อน” ริชาร์ดเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพเขารู้ดีว่า แองจี้คงต้องการเวลาส่วนตัวหลังจากการเดินทางที่ยาวนานห้องพักของเขาและบอดี้การ์ดถูกจัดให้อยู่ในโรงแรมเดียวกันกับเจ้านายสาว เพื่อความสะดวกในการอารักขา และสามารถเข้าถึงตัวเธอได้ทันทีหาก
“ ฉันจะชอบใครรักใคร เธอมีสิทธิ์อะไรมายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของฉัน เรื่องหมั้นบ้าบอนั่นฉันก็พูดกับแด๊ดและก็ปฎิเสธทางครอบครัววอลตันไปนานแล้ว คนที่ควรจะเลิกเอาแต่ใจ มันควรเป็นเธอมากกว่า ” “ คนนี้แกจริงจัง? ” “ ใช่ ฉันรักริน ” ไมค์พูดต่อไปเรื่อยๆ เมื่อเห็นปลายสายเงียบไปครู่ใหญ่ “ แองจี้ ถึงเธอจ
นรินยังคงอยู่ในอาการตกใจ เหมือนสติยังไม่กลับมาเต็มที่ ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความเจ็บ ลมหายใจของเธอยังไม่เป็นจังหวะขณะที่สายตาเริ่มกวาดมองรอบตัวอย่างระแวง“ ไม่เป็นไรค่ะ ทำไมรถตู้คันนั้นถึงจงใจขับมาชนเราด้วยคะ ”ริชาร์ดเงยหน้าขึ้นมองคนที่เปิดประตูเดินลงมาจากรถยนต์ซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่น เป็น







