All Chapters of รักร้อนๆของนายตัวร้าย Love Addicted : Chapter 1 - Chapter 10

ช่างมันเถอะ.. ก็แค่โทรศัพท์เครื่องเดียว เก็บเงินซื้อใหม่ก็ได้ ต่อให้เสียดายแค่ไหน ตอนนี้เธอขอแค่หลุดพ้นจากคนบ้าตรงหน้าได้ก็พอนรินกวาดสายตามองรอบตัว ในลานจอดรถมีเพียงแสงไฟสลัว นอกนั้นก็มีแต่ความมิดและเสียงฝนที่กระหน่ำจนกลบเสียงรอบๆตัวไปหมดดึกขนาดนี้ แถมฝนยังตกหนัก ต่อให้เธอตะโกนขอความช่วยเหลือ ก็คงไม่มีใครได้ยิน…นรินนิ่งเงียบไปอย่างใช้ความคิดหนัก รวบรวมความกล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้ชายตรงหน้าเธอ ศีรษะของเธอสูงแค่ระดับไหล่เขาเท่านั้น ชายหนุ่มยังคงจ้องเธออยู่ไม่วางตาแล้วสายตานั้นก็เลื่อนต่ำลงช้า ๆ นรินเผลอมองตามถึงรู้ว่ามันหยุดตรงหน้าอกของเธอ เสื้อนักศึกษาเปียกโชกแนบลำตัวเผยให้เห็นสัดส่วนภายใต้เนื้อผ้าจนมองทะลุเห็นไปถึงไหนต่อไหน ร่างบางชะงักวูบ ความหนาวจากสายฝนแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดขึ้นมาแทนที่“ มะ..มองอะไร ”“…” เขาชะงักไปเล็กน้อยแต่ยังไม่ละสายตาไปจากคนตรงหน้า“ เอ่อมือถือของฉันนายก็ทำมันพังไปแล้ว คลิปหรือรูปถ่ายก็ไม่มีแล้ว ..ก็ถือว่าจบแค่นี้ได้ไหม ฉันจะไม่เอาเรื่องคืนนี้ไปบอกใครทั้งนั้น ปล่อยฉันไปเถอะ ” นรินพูดเสียงแผ่ว เธอกลืนน้ำลาย พยายามควบคุมน้ำเสียงให้ดูปกติที

“ ซี๊ดดด โคตรแน่น ”ชายหนุ่มซี้ดปากเบาๆ ขยับท่อนเอ็นใหญ่เข้าออกเป็นจังหวะก่อนเพิ่มแรงกระแทกขึ้นเรื่อยๆจนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นออกมา เขาโน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ทรวงอกนุ่ม ริมฝีปากหนาตะโบมดูดดึงยอดอกทั้งสองข้างอย่างตะกละตะกลามตั่บๆ ตั่บๆ ตั่บๆ“ จะเจ็บ ฮืออ.. เอามันออกไป ได้โปรด หยุดซะที ” นรินพูดเสียงสั่น ใบหน้าตาเหยเกบ่งบอกถึงความเจ็บปวดอย่างชัดเจน หยาดน้ำตาร่วงเผาะอาบพวงแก้มทั้งสองข้างชายหนุ่มละริมฝีปากจากซอกคอขาวขึ้นมาที่ใบหูเล็ก ขบเม้มมันเล่นเบาๆ“ อย่าเกร็ง มันจะทำให้เจ็บน้อยลง ” น้ำเสียงต่ำพร่าเอ่ยบอก เขาปลอบทั้งที่รู้ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้น ลมหายใจหอบกระเส่าด้วยความเสียว รู้สึกพอใจกับความคับแน่นของเธอ เอวสอบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นแรงขึ้นเรื่อยๆนรินสะอื้นไห้ออกมาเบาๆ ไม่ได้สนใจคำพูดของอีกฝ่ายเลยสักนิด ของเขามันใหญ่เกินไปจะทำยังไงเธอก็เจ็บอยู่ดีนั่นแหละ “ อาา…ใกล้จะแตกแล้ว ”นรินกัดริมฝีปากล่างแน่น ยิ่งถูกกระแทกกระทั้นแรงเข้าๆ แข้งขาก็เริ่มอ่อนแรงจนแทบทรงตัวไว้อยู่ “ อือ.. ยะ..ยืนไม่ไหวแล้ว ”ร่างบางสั่นคลอนไปมาตามแรงกระแทกกระทั้นเข้าออกของคนตัวสู

ก่อนจะตัดสินใจเปิดน้ำอุ่น ไอร้อนค่อย ๆ แผ่ซ่าน ช่วยคลายความหนาวที่เกาะกุมร่างกาย แต่ความรู้สึกบางอย่างกลับไม่จางหาย ความเจ็บหน่วงลึกตรงกึ่งกลางกายสาวยังคงย้ำเตือนถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นนรินหลับตาลงช้า ๆ ริมฝีปากเล็กทอดถอนลมหายใจออกมาแผ่วเบาครั้งแล้วครั้งเล่าไหนๆ ก็ย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้แล้ว ก็ถือซะว่าทำทานให้หมามันแดกก็แล้วกันหลังอาบน้ำเสร็จ นรินเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าบิ้วอิน เธอกวาดตามองซ้ายขวา รีบคว้าเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นมาสวมอย่างลวก ๆเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาในห้องทำเอานรินสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ปกติเธอไม่ใช่คนขวัญอ่อนอะไรขนาดนี้ หันไปมองก็เห็นร่างสูงยืนกอดอกพิงบานประตูห้องนอนอยู่ ดวงตาคมจ้องมองมาทางเธอไม่ละสายตา เขาไม่พูดอะไร ทำเพียงเดินผ่านเธอไปเหมือนไม่มีตัวตน ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างแล้วก็กวักมือเรียกพร้อมตบฝ่ามือลงบนที่นอนสองสามครั้งนรินปรือตามองอย่างไม่พอใจ ท่าทางยียวนแบบนั้น เหมือนเขากำลังเรียกสัตว์เลี้ยงมากกว่าจะเรียกคน เธอเม้มปากแน่น หาวออกมาเบา ๆ อย่างกลั้นไม่อยู่ ความง่วงเริ่มเล่นงานและร่างกายก็อ่อนล้าแทบจะทรุดลงตรงนั้นแต่ย

คิดได้ดังนั้นร่างเล็กก็รีบลุกออกจากเตียงนอนเดินตรงไปเข้าห้องน้ำทันที ไม่ถึงสิบนาทีเธอก็ออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับสวมเสื้อผ้าชุดใหม่เรียบร้อยแล้วความเจ็บตรงกึ่งกลางกายทำให้นึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนขึ้นมาอีก เธอไม่ใช่ผู้หญิงหัวโบราณ ไม่ได้ยึดติดกับเรื่องเซ็กซ์ครั้งแรก แต่ก็ไม่คิดว่าจะมาพลาดเสียตัวให้กับผู้ชายเลวๆ แบบนี้ แถมยังเป็นการเสียตัวครั้งแรกที่ทิ้งไว้แต่ความรู้สึกเลวร้ายทั้งหมดเริ่มต้นจากความมือไวของเธอเองแท้ๆ ที่เผลอยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปและถ่ายคลิปตอนที่พวกเขามีเรื่องชกต่อยกันอยู่ เสียงปืนดังขึ้นสามสี่นัด ภาพชายคนนั้นกำลังต่อยซ้ำ ๆไปที่ผู้ชายอีกคนจนกระทั่งปืนหลุดจากมือ ถ้าเขาไม่หันมาเห็นเธอในตอนนั้นเข้าเรื่องทั้งหมดคงไม่เกิดขึ้นนรินส่ายหน้าเบา ๆ มันไม่ใช่ความผิดของเธอ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นกับเธออยู่ดีเธอเริ่มมองหาข้าวของของตัวเอง พยายามหาทุกซอกทุกมุมก็ไม่เจอทั้งชุดนักศึกษาและกระเป๋าสะพาย ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเก็บข้าวของของเธอไปไว้ที่ไหนนรินสูดลมหายใจลึก พยายามทำตัวให้เงียบที่สุด ค่อย ๆ แง้มประตูห้องนอนออกก่อนจะมองซ้ายแลขวาอย่างระแวดระวัง

“โอเค” เขาพยักหน้าช้า ๆ“ถ้าอยากกลับ…ก็กลับได้ แต่…”คำว่าแต่ตรงท้ายประโยคนั้นทำให้เธอชะงัก คิ้วเรียวขมวดด้วยความไม่เข้าใจ แต่.. อะไร“หมายความว่ายังไง ”ไมค์เอนหลังพิงโซฟา สายตาคมกริบมองเธออย่างไม่ละสายตา “ก็ไม่มีอะไรมาก แค่ทำให้ฉันพอใจก่อน”นรินเม้มปากเข้าหากันแน่นเมื่อได้ยินประโยคถัดมา ยังไม่ทันเอ่ยถามออกมาใบหน้าของเขาก็โน้มเข้ามาประชิดอย่างรวดเร็วโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว ฝ่ามือแข็งจับตรึงท้ายทอยเล็กไว้แน่นก่อนจะกดริมฝีปากของตนเองลงมาบนเรียวปากของเธอ“ ไอ้เลว อื้ออ..” ริมฝีปากที่เผยอออกจากกันเปิดโอกาสให้ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของเล็กอย่างรวดเร็ว ไล่ต้อนลิ้นเล็กพัลวันจนอีกฝ่ายเริ่มหายใจไม่ทัน รสจูบเร่าร้อนรุนแรงทำนรินขนลุกเกรียว เริ่มครองสติเอาไว้ไม่อยู่ในที่สุดก็เผลอไผลเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบของเขา“ อือ ” เสียงครางเบาๆดังลอดออกมาจากลำคอระหง นรินกลับมาได้สติอีกครั้งเมื่อแผ่นหลังบอบบางสัมผัสกับเบาะโซฟานุ่มชายหนุ่มรู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์คนอ่อนประสบการณ์ให้มีอารมณ์ร่วมยังไง บางทีการที่เขาต้องการเธอมากขนาดนี้คงเพราะติดใจรสสวาทจากเรือนร่างของเธอก็ได้ ถึงไม่ประ