EP.2

ช่างมันเถอะ.. ก็แค่โทรศัพท์เครื่องเดียว เก็บเงินซื้อใหม่ก็ได้  ต่อให้เสียดายแค่ไหน  ตอนนี้เธอขอแค่หลุดพ้นจากคนบ้าตรงหน้าได้ก็พอ

นรินกวาดสายตามองรอบตัว  ในลานจอดรถมีเพียงแสงไฟสลัว  นอกนั้นก็มีแต่ความมิดและเสียงฝนที่กระหน่ำจนกลบเสียงรอบๆตัวไปหมด

ดึกขนาดนี้ แถมฝนยังตกหนัก  ต่อให้เธอตะโกนขอความช่วยเหลือ ก็คงไม่มีใครได้ยิน…

นรินนิ่งเงียบไปอย่างใช้ความคิดหนัก  รวบรวมความกล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้ชายตรงหน้าเธอ  ศีรษะของเธอสูงแค่ระดับไหล่เขาเท่านั้น  ชายหนุ่มยังคงจ้องเธออยู่ไม่วางตาแล้วสายตานั้นก็เลื่อนต่ำลงช้า ๆ  นรินเผลอมองตามถึงรู้ว่ามันหยุดตรงหน้าอกของเธอ  เสื้อนักศึกษาเปียกโชกแนบลำตัวเผยให้เห็นสัดส่วนภายใต้เนื้อผ้าจนมองทะลุเห็นไปถึงไหนต่อไหน  

ร่างบางชะงักวูบ ความหนาวจากสายฝนแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดขึ้นมาแทนที่

“ มะ..มองอะไร ”

“…” เขาชะงักไปเล็กน้อยแต่ยังไม่ละสายตาไปจากคนตรงหน้า

“ เอ่อมือถือของฉันนายก็ทำมันพังไปแล้ว  คลิปหรือรูปถ่ายก็ไม่มีแล้ว ..ก็ถือว่าจบแค่นี้ได้ไหม  ฉันจะไม่เอาเรื่องคืนนี้ไปบอกใครทั้งนั้น  ปล่อยฉันไปเถอะ ” นรินพูดเสียงแผ่ว เธอกลืนน้ำลาย  พยายามควบคุมน้ำเสียงให้ดูปกติที่สุด

“ ยอมรับแล้วเหรอไง ”

“ ใช่  ตอนนั้นมันตกใจ  ก็เลยเผลอหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายอะ  ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ ” นรินพยักหน้ารับ รีบพูดเหมือนกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่เชื่อ

เธอกลืนความกลัวลงไป พูดให้สุภาพที่สุด  หวังเพียงว่าเขาจะใจอ่อน…และปล่อยเธอไป

“ ฉันสัญญานะว่าจะไม่เอาเรื่องในคืนนี้ไปบอกใคร  เอ่อ..ฉันไปได้แล้วใช่ไหม ” เธอกลืนน้ำลายก่อนพูดต่ออย่างระมัดระวัง

ร่างสูงยืนนิ่ง เงียบงันราวกับไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูด  สายตาคมยังคงจับจ้องทรวงอกอวบอิ่มไม่ยอมละสายตาไปไหน

ยิ่งมองก็ยิ่ง..  เงี่ยน

เขายกมือขึ้นมาสัมผัสหน้าอกของเธอก่อนบีบเคล้นคลึงมันหนักๆ  สายตาของเขายังคงจับจ้องใบหน้าของเธอ  มองความตื่นตระหนกและความหวาดกลัวที่ฉายชัดอยู่ในนั้น  น่าแปลก..ยิ่งเธอดูหวาดกลัวเท่าไร รอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากเขาก็ยิ่งชัดขึ้นเท่านั้น

 “ นมใหญ่เต็มไม้เต็มมือดีจัง ” เขากระซิบข้างใบหูขาวสะอาด  

นิ้วเรียวเริ่มแกะกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น  สายตาก็มองดูปฏิกิริยาของคนตรงหน้าไปด้วย

 “ ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต! ปละ... ”

  เสียงพูดของนรินหายเข้าไปในลำคอเมื่อริมฝีปากหนาทาบทับลงมาแนบสนิทริมฝีปากของเธอ  เขาพยายามสอดใส่ปลายลิ้นเข้ามาในโพรงปากของเธอ  แต่นรินกลับเม้มปากไว้แน่นสนิท  เสียงเค้นหัวเราะเบาๆหลุดออกจากลำคอหนาก่อนที่เขาจะเปลี่ยนเป้าหมายไปที่อื่นแทน  

ฝ่ามือหนาเลื่อนเข้าไปใต้เสื้อนักศึกษาก่อนดึงกระชากมันพร้อมกับบราเซียร์ขึ้นไปกองไว้บนเนินอก  นรินเบิกตากว้างขณะที่ริมฝีปากเล็กหลุดอุทานออกมาด้วยความตกใจ  รอยยิ้มผุดขึ้นมุมปากขณะกดริมฝีปากลงบดขยี้กับริมฝีปากจิ้มลิ้มอีกครั้ง  ลิ้นร้อนสอดแทรกเกี่ยวกวัดกับลิ้นเล็กเป็นพัลวัน  จูบที่เร่าร้อนดิบเถื่อนทำให้คนอ่อนด้อยประสบการณ์อ่อนระทวยไปทั้งเนื้อทั้งตัว  เรียวขาทั้งสองอ่อนแรงจนแทบจะทรงตัวไว้ไม่อยู่  

จากตอนแรกที่คิดจะกลั่นแกล้งเธอเล่นแค่พอหอมปากหอมคอ  แต่พอได้สัมผัสทรวงอกอวบอิ่มก็เกิดมีอารมณ์อยากทำมากกว่านั้นขึ้นมา ชายหนุ่มเบียดต้นขาแทรกไปกลางหว่างขาของเธอ  เลื่อนริมฝีปากลงมาที่หน้าอกอวบอิ่ม ทั้งขบเม้มทั้งดูดดึงยอดอกสีหวานอย่างตะกละตะกลาม   ตวัดเรียวลิ้นหยอกเย้าลิ้มเลียยอดอกที่ตอนนี้เริ่มเเข็งเป็นตุ่มไตในโพรงปาก

“ หึ  นมเธอหวานดีจัง ”

 “ อ๊ะ!!  อือ..อย่าทำ อาา...”

นรินหลุดครางออกมาอย่างลืมตัว  ร่างเล็กบิดเร่าด้วยความเสียวสยิว

ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินเสียงครางหวานกระเส่า  มันกระตุ้นปลุกปั่นความกระสันอยากในกายให้ยิ่งพลุกพล่านหนักกว่าเดิม  แววตาคมเป็นประกายแวววาวด้วยแรงราคะ  สองมือบีบขยำเคล้นคลึงเต้านมอย่างเมามัน

“ จะเจ็บ ”

ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความเจ็บขณะก้มลงมองเต้านมที่ถูกริมฝีปากของเขาบดขยี้มันอย่างรุนแรง  

ร่างกายของเธออ่อนระทวยหมดเรี่ยวแรงที่จะขัดขืน  ถึงสัมผัสดิบเถื่อนจะนำมาซึ่งความเจ็บแต่เธอก็ยอมรับว่าตนเองเริ่มมีอารมณ์ร่วมไปกับการกระทำของเขา  พยายามควบคุมสติตนเองไม่ให้เผลอไผลไปกับความต้องการของร่างกาย  แต่ดูเหมือนสติสัมปชัญญะที่เหลือเพียงน้อยนิดในตอนนี้จะกระเจิดกระเจิงไปไกลจนกู่ไม่กลับเสียแล้ว

“ อย่าทำ อ๊ะ ”

“ ชอบไหม ” น้ำเสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยถาม  ริมฝีปากและมือทั้งสองข้างยังเล่นสนุกกับความนุ่มหยุนของทรวงอกของเธอไม่หยุด

“ ไม่ชอบ ไม่ๆ ฮืออ..อย่า! ”