Mag-log in“ ซี๊ดดด โคตรแน่น ”
ชายหนุ่มซี้ดปากเบาๆ ขยับท่อนเอ็นใหญ่เข้าออกเป็นจังหวะก่อนเพิ่มแรงกระแทกขึ้นเรื่อยๆจนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นออกมา เขาโน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ทรวงอกนุ่ม ริมฝีปากหนาตะโบมดูดดึงยอดอกทั้งสองข้างอย่างตะกละตะกลาม
ตั่บๆ ตั่บๆ ตั่บๆ
“ จะเจ็บ ฮืออ.. เอามันออกไป ได้โปรด หยุดซะที ” นรินพูดเสียงสั่น ใบหน้าตาเหยเกบ่งบอกถึงความเจ็บปวดอย่างชัดเจน หยาดน้ำตาร่วงเผาะอาบพวงแก้มทั้งสองข้าง
ชายหนุ่มละริมฝีปากจากซอกคอขาวขึ้นมาที่ใบหูเล็ก ขบเม้มมันเล่นเบาๆ
“ อย่าเกร็ง มันจะทำให้เจ็บน้อยลง ” น้ำเสียงต่ำพร่าเอ่ยบอก
เขาปลอบทั้งที่รู้ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้น ลมหายใจหอบกระเส่าด้วยความเสียว รู้สึกพอใจกับความคับแน่นของเธอ เอวสอบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นแรงขึ้นเรื่อยๆ
นรินสะอื้นไห้ออกมาเบาๆ ไม่ได้สนใจคำพูดของอีกฝ่ายเลยสักนิด
ของเขามันใหญ่เกินไปจะทำยังไงเธอก็เจ็บอยู่ดีนั่นแหละ
“ อาา…ใกล้จะแตกแล้ว ”
นรินกัดริมฝีปากล่างแน่น ยิ่งถูกกระแทกกระทั้นแรงเข้าๆ แข้งขาก็เริ่มอ่อนแรงจนแทบทรงตัวไว้อยู่
“ อือ.. ยะ..ยืนไม่ไหวแล้ว ”
ร่างบางสั่นคลอนไปมาตามแรงกระแทกกระทั้นเข้าออกของคนตัวสูง มือแข็งตรึงเอวคอดไว้มั่น
“ อ๊าา.. ” เขาคำรามออกมาเสียงดัง ท่อนเอ็นใหญ่กระตุกถี่ๆ ฉีดพ่นน้ำกามเข้าไปในร่องสวาทจนหมดทุกหยาดหยด
ลมหายใจหอบหนักของเขาดังอยู่ข้างหูเธอ ทันทีที่ท่อนเอ็นใหญ่หลุดออกจากช่องทางคับแคบ น้ำสีขาวขุ่นผสมเลือดจางๆ ก็ไหลหยดย้อยลงมาตามหน้าขาของเธอ นรินทรุดฮวบลงกับพื้นแต่ยังดีที่ชายหนุ่มคว้าตัวเธอไว้ทัน เรียวขาสั่นพั่บๆ จนแทบยืนทรงตัวไม่อยู่
“ ยืนไหวไหม ”
ยิ่งได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายก็ยิ่งรู้สึกโมโหจนเลือดขึ้นหน้า ทั้งอายทั้งโกรธ ฝ่ามือทั้งสองข้างกำเข้ากันแน่นจนรู้สึกเจ็บก่อนจะเงื้อมฝ่ามือขึ้นตบคนเลวตรงหน้าไปเต็มๆแรง
ใบหน้าหล่อสะบัดไปตามแรงตบจากฝ่ามือเล็ก ถึงไม่แรงมากมายอะไรแต่ก็ทำให้รู้สึกเจ็บๆคันๆ ดวงตาคมเป็นประกายแข็งกร้าวขึ้นด้วยความกรุ่นโกรธไม่พอใจ
ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าทำกับเขาแบบนี้มาก่อน ยัยบ้านี่เป็นคนแรก
“ ไอ้สารเลว!! ”
“ สารเลวงั้นเหรอ หึ ฉันเลวได้ยิ่งกว่านี้อีก อยากลองอีกไหมล่ะ ” เขาแสยะยิ้มหยันขณะโน้มตัวเข้าไปหาคนตรงหน้า ดวงตาคมเข้มเป็นประกายวาววับขณะกวาดสายตามองยอดอกที่บวมแดงของเธอ
“ ไอ้บ้า!! ถอยไปนะ ” นรินรีบเบือนหน้าหนี มือทั้งสองรวบเสื้อเข้าหากันแน่น
ร่างสูงยังเบียดกายเข้าหา วางฝ่ามือบนบั้นท้ายกลมกลึงพร้อมทั้งออกแรงบีบขยำอย่างรุนแรง
“ อย่า! ” นรินสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ไม่อยากหาเรื่องเจ็บตัวแบบที่ผ่านมาอีก
“ กลัว? เมื่อกี้ยังทำปากเก่งอยู่เลย โดนอีกสักรอบสองรอบ บางที..เธออาจจะชอบมันขึ้นมาก็ได้ ”
“ ไม่มีทาง!! ”
นรินทรุดลงนั่งกับพื้นทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าจะเอาเปรียบเธออีกครั้ง ข้างหลังเป็นกำแพงหนาส่วนข้างหน้าก็มีคนสารเลวยืนขาวงอยู่ สภาพแบบนี้เธอหนีไปไหนไม่พ้นแน่นอน
“ ลุกขึ้นมา ”
“ ไม่!! ”
“ ไม่ลุกใช่ไหม ”
“…”
ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดก่อนจะช้อนอุ้มยกตัวเธอขึ้นมา
“ ว๊ายยย.. จะทำอะไร!! ”
“ เดินไม่ไหวไม่ใช่เหรอ ”
“ ปล่อยฉันลงนะ!! ”
“ หุบปาก! ” ริมฝีปากหนาตวาดออกมาอย่างหมดความอดทน ดวงตาคมกริบจ้องคนตัวเล็กในอ้อมแขนเขม็ง
นรินชะงักนิ่งเงียบไปในทันทีเมื่อเห็นสีหน้าดุดันน่ากลัวของอีกฝ่าย
ชายหนุ่มก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ เวลาตอนนี้ตีสามเข้าไปแล้ว สองเท้ากึ่งวิ่งกึ่งเดินฝ่าสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักออกจากลานจอดรถไปยังลานจอดรถอีกฟากหนึ่งของตึก สองเท้าเดินตรงไปยังBugattiสีดำที่จอดในลานจอดรถ
หลังจากยื้อยุดฉุดกระชากกันจนเหนื่อยสุดท้ายเขาก็ยัดยัยผู้หญิงงี่เง่าเข้าไปในรถได้สำเร็จ แต่คนในรถก็ยังพยายามเปิดประตูรถออกมาจนได้ ความอดทนอันน้อยนิดของเขาใกล้จะหมดลงเต็มที
นรินพยายามเปิดประตูรถออกมาอีกครั้งแต่ถูกเขาจับบานประตูรถไว้แน่น
“ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวนั่งนิ่งๆ อยู่เฉยๆ เข้าใจที่พูดไหม!! ” เขาชะโงกหน้าลงมาพร้อมกับใช้สายตาดุดันกดดันอีกฝ่าย
ถึงจะรู้สึกกลัวแต่ก็ยังไม่วายจ้องตอบร่างสูงอย่างไม่พอใจ พอเห็นเขาเปิดประตูรถออกพร้อมกับขยับเขามาใกล้นรินถึงยอมปล่อยมือออกอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มมองเธออึดใจหนึ่งก่อนจะปิดประตูรถตามลงมา
ร่างสูงเดินกลับไปเปิดประตูก่อนเข้าไปนั่งประจำตำแหน่งที่นั่งคนขับ เสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำ ก่อนที่ Bugatti สีดำสนิทจะพุ่งทะยานออกไปท่ามกลางสายฝน
ครืด.. ครืด…
เสียงมือถือที่สั่นไม่หยุดทำเอาชายหนุ่มสบถเบา ๆ อย่างรำคาญ จำใจหยิบมันขึ้นมากดรับสาย
“ ว่าไง ”
ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความเจ็บปนเสียว เวลาไม่เจอกันนานๆ หรือเวลาที่ไมค์ดื่มเหล้าหนักๆอารมณ์ของเขาจะรุนแรงขึ้น และเซ็กซ์ของเขาก็รุนแรงดิบเถื่อนตามไปด้วย นรินเอื้อมมือไปจับใบหน้าเขาให้เงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ ไมค์รับรู้ความรู้สึกของคนตรงหน้าผ่านทางสีหน้าและแววตาของเธอ เขาผ่อนแรงลงพร้อมกับโน้มใบหน้าลงจูบเธอเบาๆ จังหวะนุ่มนวลดำเนินไปได้แค่ครู่เดียว เอวสอบก็ขยับกระแทกเข้าออกรัวเร็วขึ้นเมื่อเขากำลังจะถึงจุดสุดยอด ไม่นานนักแก่นกายใหญ่ก็เกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาจนหมดสิ้น ไมค์ขยับตัวลงนอนข้างๆร่างเล็กที่นอนหอบกระเส่าด้วยความเหนื่อยอ่อน “ ทำไมเฮียไม่โทรมาบอกรินก่อน ” “ เฮียมาถึงตอนบ่ายๆ กะว่าจะมาเซอร์ไพรส์รินซะหน่อย ไอ้จอห์นก็ลากไปเที่ยวต่อ คิดถึงเฮียไหมครับ ” “ คิดถึงค่ะ ” นรินยิ้มน้อยๆออกมา ไมค์โอบกอดร่างเล็กไว้ด้วยความรักใคร่ กดริมฝีปากลงบนหน้าผากกลมมนหนักๆ“ เฮียรักรินนะ ” เขาเอ่ยบอกเสียงเบา “ อืม รู้แล้ว รินก็รักเฮียเหมือนกัน ”เธอยิ้มตอบพลางซุกหน้าลงบนแผลงอกกว้างของเขา เมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไปนาน พอเงยหน้าขึ้นมองดูถึงรู้ว่าเขาหลับไปแล้ว นรินหัวเราะออกมาเบา
หลังจากแคทและแองจี้บินกลับอเมริกาไปแล้ว ไมค์ก็เดินทางบินไปกลับระหว่างไทยกับอเมริกาตามที่รับปากพี่สาวเอาไว้ ส่วนนรินก็ย้ายกลับมาพักที่คอนโดของตัวเองตามเดิม ช่วงนี้ใกล้สอบแล้ว เธอจึงอยากใช้เวลาอยู่กับการอ่านหนังสือให้เต็มที่ และการได้กลับมาอยู่ในพื้นที่ของตัวเองก็ทำให้เธอรู้สึกสบายใจมากกว่าเดิมอย่างน้อย ที่นี่ก็เงียบสงบพอจะทำให้เธอมีสมาธิกับการอ่านหนังสือได้มากกว่าตอนอยู่กับไมค์ เห็นข้าวของอะไรที่เป็นของเขาก็ยิ่งทำให้คิดถึงกันมากขึ้น แม้บางครั้งเธอจะคิดถึงเขาจนเผลอเหม่อลอยอยู่บ่อย ๆ ก็ตามวันนี้ไมค์ไม่ได้โทรมาหรือส่งข้อความมาหาเธอเลยทั้งวัน ออกจะแปลกๆอยู่ซักหน่อยนรินนั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบ ๆ ภายในห้องพัก แต่ไม่ว่าเธอจะพยายามฝืนจดจ่อมากแค่ไหน เนื้อหาที่อ่านก็ไม่เข้าหัวเลยสักนิด ดวงตากลมโตเหลือบมองนาฬิกาบนโต๊ะ ก่อนจะพบว่าตอนนี้เกือบห้าทุ่มแล้วเปลือกตาของเธอเริ่มหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ขึ้น ความง่วงค่อย ๆ เข้าครอบงำทีละน้อย สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วปิดหนังสือลง ฝืนอ่านต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรจึงตัดสินใจเข้านอนแทนที่ไนต์คลับแห่งหนึ่ง ไมค์กับกลุ่มเพื่อนสนิทนัดออกมาสังสรรค์
เรียวขาของเธอแยกออกกว้างตามที่เขาสั่งหัวสมองของเธอตอนนี้ว่างเปล่ามึนเบลอไปหมด ร้อนวูบวาบไปทั่วร่างยามที่ลิ้นร้ายปาดเลียจากซอกคอลงมา ก่อนจะขบเม้มบนผิวนุ่มตรงเนินอก ริมฝีปากขยับเข้ามาประกบดูดดึงยอดอกสีหวานพร้อมกับใช้อุ้งมือบีบเคล้นคลึงก้อนเนื้อนุ่มสองก้อนไปด้วยฟันคมครูดกับเนื้ออ่อนนุ่ม ถึงไม่แรงนักแต่ก็ทำให้ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก “ อือออ เฮีย อ๊ะ ” เสียงครางในลำคอดังออกมาเบาๆ มันเจ็บแต่ก็เสียวซ่านจนร่างเล็กนอนบิดเร่าไปมาด้วยความเสียวสยิวริมฝีปากและลิ้นร้อนเคลื่อนต่ำลงมาจนถึงเนินเนื้อนุ่ม มองร่องสวาทที่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหวาน แค่ถูกกระตุ้นปลุกเร้านิดหน่อยเธอก็พร้อมโบยบินไปกับเขาแล้ว ปลายนิ้วสากบดคลึงลงบนปุ่มกระสันเบาๆ ก่อนปลายลิ้นอุ่นชื้นจะรุกล้ำเข้าไปในช่องทางคับแคบ แค่ถูกปลายลิ้นเข้าออกรัวเร็ว ร่างเล็กก็ดิ้นพล่านด้วยความเสียว ริมฝีปากเล็กส่งเสียงครางหวานออกมาไม่หยุด สะโพกกลมมนร่อนส่ายไปมา ปลายเล็บจิกเกร็งลงบนผ้าปูที่นอนแน่น “ อ๊า อื้ออ อ๊าา ไม่ไหว..แล้ว รินจะเสร็จ อ๊าา!!”ไมค์เงยหน้าขึ้นมองร่างเล็กที่เกร็งกระตุกอย่างแรง เขาหยัดกายขึ้นนั่งหยิบถุงยางสวมใส่ลงบนแก่นกายอย่างไม
“ อาบน้ำแล้วรีบนอนพักดีกว่านะ ”“ ค่ะ ”นรินตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ มองร่างสูงที่ช้อนอุ้มยกตัวเธอขึ้นมา เดินตรงดิ่งเข้าไปที่ห้องน้ำอย่างรวดเร็ว“ เดี๋ยวเฮีย! รินอาบเองได้ เอ่อ วันนี้รินเหนื่อยมากไม่มีอารมณ์จะทำเรื่องนั้น ตอนนี้ก็ยังรู้สึกมึนๆหัวด้วย ” “ เฮียไม่ทำอะไรหรอก วันนี้รินเจอเรื่องหนักๆมาทั้งวัน เฮียก็แค่อยากอาบน้ำด้วยเท่านั้นเอง ” ไมค์พูดเสียงเบา พลางมองนรินด้วยสายตาอ่อนโยน เขาแค่อยากดูแลเธอบ้าง… หลังจากเห็นเธอเหนื่อยและเครียดมาตลอดทั้งวันมือทั้งสองข้างของเขาค่อย ๆ ช่วยปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอออกอย่างแผ่วเบา นรินรีบยกมือขึ้นจับมือเขาไว้ทันที ใบหน้าเห่อร้อนด้วยความเขินอาย“รินถอดเองได้”เธอพูดเสียงเบาพลางหลบสายตาเขาเล็กน้อย ขณะที่ ไมค์มองปฏิกิริยานั้นด้วยรอยยิ้มเอ็นดูบาง ๆเมื่อห้ามยังไงก็ไม่ฟัง นรินก็ได้แต่ยืนนิ่งปล่อยให้คนเอาแต่ใจทำตามความต้องการของตัวเองไป เสื้อนักศึกษาถูกถอดออกอย่าง่ายดายตามด้วยบราเซียร์ ไม่นานนักกระโปรงและแพนตี้ตัวจิ๋วก็ถูกโยนทิ้งลงในตระกร้าผ้านรินช่วยเขาถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่เนื้อตัวเปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่ เธอพยายามไม่มองต่ำก
ไมค์ชำเลืองมองนรินเป็นระยะ ขณะที่ขับรถไปตามเส้นทางที่มุ่งหน้ากลับคอนโดของตัวเอง “ เมื่อกี้แองจี้คุยอะไรกับรินบ้าง เฮียเห็นเอกสารสัญญาวางอยู่บนโต๊ะ”“ พี่สาวของเฮียเสนอเงินให้รินก้อนหนึ่ง เเลกกับการเลิกกับเฮีย แต่รินปฏิเสธไปแล้ว ” นรินเอ่ยออกมา ดวงตากลมโตเหม่อมองออกไปนอกกระจกรถ “ เฮียรู้จักนิสัยแองจี้ดี คงพูดข่มขู่อะไรให้รินกลัวใช่ไหม แล้วมีเรื่องอื่นที่รินยังไม่ได้บอกเฮียอีกหรือเปล่า? ”“ ไม่มีแล้วค่ะ ”ไมค์ไม่อยากปล่อยผ่านไม่ว่าเรื่องเล็กน้อยอะไรที่เกิดขึ้นกับนรินก็ตาม ตั้งแต่ออกมาจากเซฟเฮ้าส์ นรินก็ดูนิ่งเงียบเหมือนคนกำลังใช้ความคิดอยู่ตลอดเวลา เขาไม่ชอบที่เห็นเธอเป็นแบบนี้เลย ไมค์ขับรถมาจอดริมถนนเงียบ ๆ ก่อนดับเครื่องยนต์ลง บรรยากาศในรถเงียบสนิท เหลือเพียงเสียงหายใจเบา ๆ ของทั้งสองคน นรินหันไปมองเขาก่อนจะเห็นว่าไมค์ขยับตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น“ แน่ใจนะ ” “ ไม่มีอะไรจริงๆ เฮีย รินไม่โกหกหรอก มีแค่ที่รินบอกเฮียไปเท่านั้นแหละ ” นรินฝืนยิ้มส่งให้แฟนหนุ่ม แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่“ รินหิวแล้ว เฮียไม่หิวเหรอ ” เธอพูดตัดบทไปเสียดื้อๆ รู้สึกเหนื่อยจนไม่
“ยัยบ้า!! นี่เธอเอาเรื่องฉันไปฟ้องแด๊ดกับมัมเหรอ!!” แองจี้เบิกตาโพลงมองน้องสาวฝาแฝดราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ“ใช่ โทรไปบอกหลังจากมาไทย แด๊ดกับมัมถาม…ฉันก็เลยเล่าไปหมดแล้วว่าเธอทำอะไรบ้าง กลับไปอเมริกาคราวนี้เธอโดนพวกท่านเฉ่งยับแน่นอน”ไมค์กระตุกยิ้มที่มุมปาก แอบขำกับสีหน้าของเเองจี้ แคทปรายตามามองที่น้องชายตัวแสบ“ฉันก็เล่าเรื่องแกเหมือนกัน แด๊ดกับมัมไม่ว่าอะไรเรื่องที่แกมีแฟน พวกท่านอยากให้แกพาผู้หญิงคนนั้นไปแนะนำให้รู้จัก แด๊ดกับมัมอยากให้แกกลับอเมริกามากนะ เดี๋ยวมัมเค้าจะโทรมาคุยกับแกเอง แกควรจะมีคำตอบดีๆ ไว้บอกท่าน ไม่งั้น คราวหน้าคนที่มาลากแกกลับอเมริกาก็คงเป็นแด๊ดกับมัมเอง”แคทพูดพลางพ่นควันบุหรี่ออกมา ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ มองสบสายตาน้องชายที่จ้องหน้าเธอเขม็งด้วยความไม่พอใจพอๆกับแองจี้จุดอ่อนของทั้งคู่ก็คือแด๊ดกับมัม ถ้าบอกพวกท่านเมื่อไหร่ ศึกย่อม ๆ นี้ก็จะยุติลงทันที“เธอนี่มันตัวแสบจริงๆ ” ไมค์มองหน้าแคทพลางส่ายหน้าไปมาแคทยิ้มยียวนใส่พวกเขาทั้งคู่ แววตาเปล่งประกายวาววับราวกับคนที่คุมเกมได้ทั้งหมด เธอหันไปมองน้องชายก่อนจะเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ“แกจะกลับอเมริกาได้
“มัดจำไว้ก่อน กลับมาค่อยมาต่อนะ” ไมค์อมยิ้มมองใบหน้าแดงระเรื่อของคนตรงหน้า ก้มมองนาฬิกาข้อมือที่ตอนนี้เวลาสองทุ่มครึ่ง“ไปเถอะ” เขาดึงร่างบางให้ลุกขึ้นยืนก่อนพากันเดินออกจากห้องพักไปไนต์คลับหรูบนรูฟท็อปบาร์ชั้น 76 ใจกลางเมือง เป็นสถานที่ที่ก๊วนเพื่อนสนิทของไมค์นัดสังสรรค์กันอยู่บ่อยครั้ง เสียงดน
“อ๊ะ อืออ” นรินครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน เงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหลัง“เฮีย ไปที่เตียงเถอะ” ถึงในห้องน้ำจะกว้างแต่ก็คับแคบเกินกว่าจะทำกิจกรรมอย่างว่าไมค์พานรินไปยังเตียงนอน เขาค่อยๆ ดันตัวเธอลงไป ก่อนจะตามขึ้นไปคร่อมทับร่างบางไว้ ฝ่ามือทั้งสองเคล้นคลึงทรวงอกก่อนที่ริมฝีปากจะดูดด
“เฮียไมค์!! เฮียอยู่ไหน!”นรินตะโกนเสียงดังไปทั่วเรือ แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ บรรยากาศรอบตัวเงียบงัน มีเพียงเสียงลมกับคลื่นที่กระทบตัวเรือเบา ๆ เธอหันมองไปรอบ ๆ อย่างร้อนรนแต่กลับเห็นเพียงความว่างเปล่า หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่ หรือว่าเขาจะตกน้ำ?ไม่น่าใช่… เขาว่ายน้ำเก่งจะตาย
นรินลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเย็น ดวงตากลมมองใบหน้าหล่อเหลายามหลับไหลด้วยความรู้สึกแปลกๆ ยกมือขึ้นมาสัมผัสใบหน้าของเขา ลูบไล้ไปตามเปลือกตาจมูกปากก่อนจะหยุดอยู่ที่เรียวปากหยักสวย ไมค์ปรือตาขึ้นมองเธอด้วยความงัวเงีย รอยยิ้มผุดขึ้นบนริมฝีปากหนา “ กี่โมงแล้ว ”“ สี่โมงครึ่งแล้ว ” นรินเหลือบมองนาฬิกาต







