Share

ตอนที่ 5 เธอเพียงคนเดียว

Penulis: Melyssa
last update Tanggal publikasi: 2025-03-25 02:33:14

“ทำไมวันนี้ชะเอมยังไม่มาอีกวะ นี่ก็เลตไป 15 นาทีละ หรือว่าชะเอมจะไม่สบายวะ” เดลพูดพร้อมทั้งมองนาฬิกาข้อมือสลับมองประตูโรงเรียน

“ไม่แน่ว่ะ เมื่อวานก็เป็นเยอะอยู่ อาจจะระบมจนไม่สบาย” ภูพูดพลางมองไปยังประตูโรงเรียนเช่นเดียวกัน

“อ้าว ไอ้อาชิ แล้วมึงจะไปไหน” เดลเอ่ยถามเมื่อจู่ ๆ อาชิก็ผลุนผลันลุกขึ้นยืน

“ชะเอมมาแล้ว” ภูบอกเมื่อเห็นชะเอมเดินผ่านประตูโรงเรียนเข้ามา

“แล้วมึงไม่ไปแล้วเหรอ” เดลถามอาชิเมื่อเขานั่งลงที่เดิม

“กูขี้เกียจไปละ”

“อะไรของมึงวะ”

“นึกว่าจะไม่มาเสียแล้ว” ภูพูดขึ้นเมื่อชะเอมนั่งลงประจำที่

“ตื่นสายน่ะ มึน ๆ หัว”

“แล้วทำไมไม่หยุดพัก” น้ำเสียงเย็นชาของอาชิดังขึ้น

“เอมไม่อยากหยุดเรียน ไม่อยากมาตามงานทีหลัง”

“ถ้าปวดหัวมากต้องบอกพวกเรารู้ไหม เดลขอดูหน่อยสิว่าเป็นยังไงบ้าง โอ๊ย ! เชี่ยอาชิ มึงจะตีกูทำไมเนี่ย... มือหนักฉิบ” เดลลูบมือตนเองป้อย ๆ เมื่อเขายื่นมือจะไปแตะที่หน้าผากของชะเอมแล้วโดนอาชิตีมือของเขาอย่างแรง

“มึงก็รู้ว่ามันไม่ชอบให้ใครถูกตัวชะเอม นอกจากมันคนเดียวที่แตะต้องชะเอมได้” ภูปรายตามองอาชิ

“พูดมาก ขึ้นเรียนกันได้ละ” อาชิลุกขึ้นแล้วเดินขึ้นอาคารเรียนพร้อมทั้งหยิบกระเป๋าหนังสือกับถุงผ้าของชะเอมไปด้วย

“พี่อาชิ เอมถือเองได้” ชะเอมวิ่งตามอาชิไปทันที

“นี่ก็พูดมากอีกคน เดินตามมาเฉย ๆ” ชะเอมเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นและได้เดินตามอาชิไปเงียบ ๆ เมื่อเจอเสียงดุ ๆ ของเขา

“กูละเบื่อพวกปากแข็ง” ภูส่ายหัวให้กับท่าทีของอาชิ

“เหมือนมึงกับน้องเอรินหรือเปล่าวะ” เดลเดินออกไปห่างภูพอสมควรก่อนจะเอ่ยว่าแล้วหันหลังวิ่งขึ้นอาคารเรียน

“เชี่ยเดล มึงอยากปากแตกใช่ไหม” ภูรีบเก็บของแล้ววิ่งตามเดลไปทันที

“อีกไม่ถึง 3 เดือนก็จะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยกันแล้วนะคะ ครูอยากให้นักเรียนทุกคนตั้งใจเรียน ส่งงานให้ครบ ใครรู้ตัวว่ายังค้างงานคุณครูท่านใดก็รีบจัดการทำส่งให้เรียบร้อยนะคะ แต่ถ้าใครรักครู รักโรงเรียน อยากอยู่ต่ออีกสักปีครูก็ไม่ว่าอะไรนะ” พอคุณครูพูดจบเสียงเพื่อน ๆ ในห้องก็ดังขึ้น

“ครูไม่ต้องรักพวกผมจนอยากให้พวกผมอยู่กับครูอีกปีก็ได้ครับ”

“ใช่ค่ะ พวกหนูอยากเป็นเฟรชชี่แล้ว”

“จ้า ถ้างั้นก็ต้องตั้งใจเรียนและส่งงานให้ครบ เข้าใจไหมคะ”

“เข้าใจครับ / เข้าใจค่ะ” นักเรียนในห้องตอบพร้อมกัน

“ไหน ใครคิดไว้แล้วบ้างว่าอยากจะเรียนต่อคณะอะไร” คุณครูเอ่ยถาม

“หนูอยากเป็นพยาบาลค่ะ”

“ผมจะเรียนวิศวะฯ โยธาครับ”

“ผมจะสอบเข้าคณะเภสัชฯ ครับ”

“หนูเทคนิคการแพทย์ค่ะ”

“...”

“...”

“แล้วชะเอมล่ะ อยากเป็นหมอเหมือนคุณพ่อคุณแม่หรือเปล่า” คุณครูที่ปรึกษาหันมาถามชะเอม

“ก็อยากค่ะ แต่… คงต้องดูอีกที” ชะเอมตอบคุณครูด้วยความลังเลพลางมองหน้าอาชิ

“ทำไมคะ กลัวสอบไม่ติดหรือไง แต่ครูว่านักเรียนที่สอบได้คะแนนเต็มทุกวิชาอย่างชะเอมยังไงก็สอบติดหมอแน่นอน นอกเสียจากชะเอมอยากจะเรียนคณะอื่น”

“ค่ะ คุณครู”

“งั้นวันนี้ครูให้นักเรียนทุกคนลองคุยกัน แลกเปลี่ยนทัศนคติกับเพื่อน ๆ ว่าใครอยากจะเรียนอะไร มีเป้าหมายในชีวิตอะไรกัน หรือจะมาปรึกษาครูก็ได้ค่ะ” ทันทีที่คุณครูพูดจบ นักเรียนในห้องต่างก็หันไปคุยกันจนเกิดเสียงจ้อกแจ้กจอแจ

“มึงจะเรียนต่ออะไรกันวะ” เดลเอ่ยถาม

“กูคงเรียนวิศวะฯ แต่ยังลังเลระหว่างวิศวะฯ การบินกับวิศวะฯ ยานยนต์” ภูบอก

“งั้นมึงเรียนอะไร กูก็เรียนแบบมึง” เดลบอก

“มึงไม่คิดว่ากูจะเบื่อขี้หน้ามึงบ้างเหรอวะ กูเจอหน้ามึงตั้งแต่อนุบาลจนมหา‍ลัยมึงก็ยังจะตามไปเจอกูอีกเหรอ”

“ก็กูรักมึงไง” เดลบอกพร้อมทั้งทำสายตากรุ้มกริ่มให้ภู

“เชี่ย กูขนลุก แล้วมึงหละอาชิคิดไว้ยัง” ภูทำท่าขนลุกขนพอง ก่อนจะหันไปถามอาชิ

“ก็คงวิศวะฯ” อาชิตอบเสียงเรียบพลางปรายตามองชะเอมที่มีสีหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก

“ชะเอม... ชะเอมอยากเรียนอะไร หรือจะเรียนหมอ” เดลถาม

“เออ... เอมจะเรียนวิศวะฯ” ชะเอมมีท่าทีลังเลก่อนจะตอบเดล

“อยากเป็นหมอ แล้วจะมาเรียนวิศวะฯ เนี่ยนะ” อาชิถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ก็พี่อาชิจะเรียนวิศวะฯ นี่คะ”

“ก็เลยจะเรียนตามฉัน ว่างั้น”

“อือฮึ” ชะเอมพยักหน้าตอบ

“สิ้นคิดสิ้นดี”

“ทะ... ทำไมพี่อาชิต้องว่าเอมด้วย” ชะเอมอึ้งไปเล็กน้อยกับคำต่อว่าของเขา

“อยากเรียนหมอก็เรียนหมอสิ มหาวิทยาลัยที่ฉันจะเรียนก็มีคณะแพทย์ฯ” อาชิยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเช่นเดิมพลางมองหน้าชะเอมนิ่ง ชะเอมจึงค่อย ๆ ยิ้มออกมา

“งั้นตกลงไปเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันนะเว้ย กูขาดพวกมึงไม่ได้” เดลบอกพร้อมทั้งทำสายตากรุ้มกริ่ม

“เชี่ยเดล มึงเลิกทำสายตาแบบนี้ได้ละ กูขนลุก เดี๋ยวกูถีบตกเก้าอี้เลย” ภูว่า

“เออ ๆ กูก็ล้อมึงเล่นไปงั้นแหละ”

วันต่อมา 14 กุมภาพันธ์ ❤

“สุขสันต์วันวาเลนไทน์” สายฟ้า เพื่อนนักเรียนต่างห้องยื่นช่อดอกไม้ให้ชะเอมก่อนที่ชะเอมจะเดินเข้าห้องเรียน

“สายฟ้าให้เอมเหรอ”

“ใช่ ชะเอมรับไว้หน่อยนะ อย่าให้เราเสียความตั้งใจเลยนะ”

“ก็ได้” ชะเอมยื่นมือไปรับช่อดอกไม้ของสายฟ้า ซึ่งนี่ก็เป็นปีที่ 3 แล้วที่สายฟ้าให้ดอกไม้เธอ

“ชอบมันหรือไงถึงไปรับช่อดอกไม้ของมัน” ทันทีที่ชะเอมถือช่อดอกไม้เข้ามาในห้อง อาชิก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียที่ไม่ค่อยพอใจ

“ก็สายฟ้าอุตส่าห์เอามาให้ ตามมารยาทแล้วเอมก็ต้องรับสิ”

“แล้วรับดอกไม้จากมันทุกปี มันไม่ขอเธอเป็นแฟนบ้างหรือไง”

“ขอค่ะ”

“เธอว่าอะไรนะ” อาชิเดินเข้ามาถามจนชะเอมต้องถอยหลังแทบจะติดกำแพง

“ก็สายฟ้าเคยขอเอมเป็นแฟนตั้งแต่ม.4 แล้ว”

“แล้วเธอตอบมันไปว่ายังไง”

“ทำไมพี่อาชิเรียกสายฟ้าว่ามันล่ะ”

“ฉันถามว่าเธอตอบมันว่ายังไง” เสียงของอาชิดังขึ้นจนชะเอมสะดุ้งโหยง

“ทำไมพี่อาชิต้องเสียงดังด้วย อยู่ใกล้กันแค่นี้เองนะ”

“ฉันถามว่าเธอตอบไอ้สายฟ้าว่ายังไง ตอบสิวะ !!!” อาชิดันตัวชะเอมให้ไปประชิดผนังห้อง จับแขนทั้ง 2 ข้างขึ้นเหนือหัวแล้วยึดติดกับผนังห้อง

“จะ... เจ็บ เอมเจ็บ” ชะเอมเบ้หน้าด้วยความเจ็บเมื่ออาชิเผลอบีบข้อมือเธออย่างแรง

“ฉันขอโทษ” อาชิคลายแรงที่บีบข้อมือของชะเอมแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย

“พี่อาชิเป็นอะไร เอมทำอะไรผิด” ชะเอมเงยหน้าจ้องไปที่ดวงตาของอาชิ

“ตอบฉัน ว่าเธอตอบไอ้สายฟ้าไปว่ายังไง”

“เออ... เอมบอกว่าเอมยังไม่คิดเรื่องแฟน เอมอยากตั้งใจเรียน สายฟ้าก็เลยบอกว่าเขาจะรอจนกว่าเอมจะพร้อม”

“แล้วทำไมไม่ปฏิเสธมันไปตรง ๆ มันจะได้ไม่ต้องมาให้ดอกไม้เธอทุกปี หรือเธอก็มีใจให้มัน”

“ปะ... เปล่านะ”

“ฉันเป็นอะไรกับเธอ” อาชิถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแต่เย็นชา

“คะ ?”

“ฉันถามว่าฉันเป็นอะไรกับเธอ !!!”

“ก็เป็นเพื่อน แล้วพี่อาชิก็เป็นฮีโร่ของเอมไง”

“ฉันเป็นแค่เพื่อน แล้วก็ไอ้ฮีโร่บ้าบออะไรนั่น แค่นั้น ? สำหรับเธอฉันเป็นได้แค่นั้น ?”

“ทำไมไม่เข้าห้อง มายืนมุงดูอะไรกัน” เสียงเดลเอ่ยถามเพื่อน ๆ ที่ยืนออกันอยู่หน้าห้องเรียน

“ไอ้อาชิ มึงจะทำอะไรชะเอม” ภูเอ่ยถามทันทีที่เห็นอาชิมองชะเอมด้วยสายตาแข็งกร้าว

“โธ่เว้ย !” อาชิพูดเสียงดังลั่นพร้อมทั้งชกไปที่ผนังห้องซึ่งมันเฉียดใบหน้าของชะเอมไปเพียงนิดเดียว และนั่นก็ทำให้ชะเอมต้องยืนหลับตาปี๋ท่ามกลางความตกใจของเพื่อน ๆ เลือดสีแดงสดไหลออกมาจนผนังตรงนั้นเป็นรอยสีแดง

“หลบ !!” อาชิเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกไปจากห้องเรียนทันที

“ไอ้เดล มึงไปดูชะเอม กูจะตามไปดูไอ้อาชิ” พูดจบภูก็วิ่งตามอาชิออกไปทันที

“ชะเอมเป็นยังไงบ้าง ไอ้อาชิมันทำอะไรหรือเปล่า” เดลประคองชะเอมมานั่งที่เก้าอี้

“เปล่า พี่อาชิไม่ได้ทำอะไรเอม”

“แล้วมันโมโหอะไรของมันวะ แล้วนี่ดอกไม้ของใคร” เดลเอ่ยถามเมื่อเห็นชะเอมมองช่อดอกไม้เจ้าปัญหา

“สายฟ้าให้เอมมา” ชะเอมบอกเสียงเศร้า

“เดลรู้สาเหตุละ จะไปดูไอ้อาชิกับเดลไหม”

“ไป แต่ไปขออุปกรณ์ทำแผลที่ห้องพยาบาลก่อนนะ” ชะเอมบอกพลางมองรอยเลือดบนกำแพง

“ได้สิ งั้นเรารีบไปกันเถอะ ป่านนี้เลือดคงไหลหมดตัวตายไปแล้วมั้ง”

“มึงเป็นอะไรของมึงวะ ถ้าเกิดพลาดโดนหน้าชะเอมขึ้นมาจริง ๆ จะทำยังไง” ภูเอ่ยถาม

“…”

“ถ้าหวงชะเอมขนาดนั้น มึงไม่ขอชะเอมเป็นแฟนไปเลยวะ”

“กูก็เป็นแค่เพื่อนกับฮีโร่บ้าบอของชะเอมแค่นั้น”

“ชะเอมเป็นคนบอกมึงแบบนั้น”

“เออ ชะเอมบอกกูเป็นเพื่อน เป็นแค่ฮีโร่ที่คอยปกป้องเธอเท่านั้น”

“แล้วมึงเคยบอกความรู้สึกของมึงให้ชะเอมรู้บ้างไหม”

“…”

“พี่อาชิ” ชะเอมเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“คุยกันเองแล้วกัน แล้วก็ใจเย็น ๆ ด้วย ไอ้เดล ไปกับกู” ภูตบบ่าอาชิเบา ๆ ก่อนจะกอดคอภูออกไปรอห่าง ๆ

“พี่อาชิ เอมขอโทษที่ทำให้พี่อาชิโกรธ ต่อไปเอมจะไม่รับช่อดอกไม้ของใครอีก” ชะเอมค่อย ๆ หย่อนตัวลงนั่งข้าง ๆ อาชิแล้วยื่นมือไปจับมือของเขาก่อนจะทำแผลให้

“…” อาชิมองใบหน้าหวานของชะเอมนิ่ง

“ปกติพี่อาชิจะเป็นคนทำแผลให้เอม แต่วันนี้เอมต้องมานั่งทำแผลให้พี่อาชิ จะว่าไปเหมือนเอมเป็นหมอที่กำลังรักษาพี่อาชิเลย”

“แล้วเธอจะเป็นหมอที่คอยรักษาฉันไปตลอดชีวิตหรือเปล่า”

“เป็นสิ ถ้าพี่อาชิต้องการ ถ้าพี่อาชิบาดเจ็บ เอมก็จะเป็นคนรักษาให้พี่อาชิเอง แต่เอมไม่อยากทำแผลให้พี่อาชิเลย”

“ทำไม”

“ก็เอมไม่อยากเห็นพี่อาชิเจ็บยังไงล่ะ เสร็จแล้วค่ะ ระวังอย่าให้แผลโดนน้ำนะคะ มันจะหายช้า”

“เธอจะเป็นหมอเพียงคนเดียวของฉัน”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 95 The End [5]

    “อื้ออออ... เสียว... เอมเสียว... อ๊า... พี่อาชิเบา ๆ ซี้ดดด” ร่างบางครางดังขึ้นเมื่อโดนคนตัวโตลงลิ้นเลียแล้วดูดหนักขึ้น กลีบอวบอูม 2 ข้างโดนแบะออกด้วยสองมือที่แยกมันออกจากกันเพื่อให้ตนเองแยงลิ้นเข้าไปในโพรงหวานได้ถนัดลิ้นร้อนห่อตัวแล้วแยงเข้าไปในโพรงเนื้อหวานด้านในแล้วคลายลิ้นออกในรูเนื้อหวานพร้อมอ้าปากกว้างงาบงับเอากลีบอูมเข้าไปในปาก แต่เขาก็ยังเอาเข้าปากไม่หมดด้วยความอวบใหญ่ของพูเนื้อ“อ๊า... ไม่ไหวแล้ว... เสียว... ซี้ดดดดด... พี่อาชิขา... เอมเสียว” ร่างบางร้องครางเสียงดังเพื่อระบายความเสียวซ่านที่เขามอบให้ปานจะขาดใจ ร่างแกร่งกระชับสะโพกมนเข้าหาใบหน้าตนเองให้ใกล้ขึ้น ล็อกไว้อย่างแน่นเพื่อไม่ให้ร่างบางดิ้นหนี“อ๊า... ซี้ดดดดด... พี่อาชิ... อ๊า... อ๊ายยยยยย” ร่างบางเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงพร้อมปล่อยน้ำหวานมากมายออกมา โพรงเนื้อหวานข้างในกระตุกตอดลิ้นร้อนถี่ ๆ ร่างแกร่งลงลิ้นเลียกลีบอวบไปเรื่อย ๆ เพื่อเก็บเกี่ยวน้ำหวานของร่างบางที่หลั่งออกมาอย่างมากเข้าปากกินให้หมดไม่เหลือสักหยด ไม่ปล่อยให้หยดลงโซฟาด้วย“ตาพี่บ้างนะ” ร่างแกร่งบอก มือหนากอบกุมแก่นกายใหญ่ของตนเอง รูดขึ้นรูดลง 2-3 ทีแล้วนำม

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 95 The End [4]

    “อ๊า... พี่อาชิขา... เอมเสียว” ร่างบางอดรนทนไม่ไหวร้องครางออกมาเมื่อร่างสูงใช้ฝ่ามือหนากดร่างของเธอให้นอนแนบที่โซฟาตัวยาว แล้วคร่อมทับ แหวกแยกขาเรียวสวยแยกออกจากกัน ถลกกระโปรงขึ้นไปกองที่หน้าท้องแบนราบ มือหนาสอดเข้าไปลูบไล้ที่ดอกไม้งามที่มีเพียงแพนตี้ตัวจิ๋วลูกไม้สีดำปกคลุมเอาไว้นิ้วแกร่งสอดเข้าไปในร่องรักแล้วชักเข้าออกรัว ๆ ตามแรงอารมณ์จนร่างบางรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งกายจนแทบขาดใจ เกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำหวานสีใสออกมา“หึ ๆ เสร็จแล้ว ใครกันแน่ที่หื่น” ใบหน้าคมจ้องมองใบหน้าหวานที่นอนหายใจหอบล่องลอยเมื่อถึงฝั่งฝัน“พี่อาชินั่นแหละ ลุกออกไปเลย” เสียงหวานเอ่ยเถียงพลางมองค้อนเขา“ได้ไง เอมเสร็จแต่พี่ยังไม่เสร็จเลยนะ ไม่เชื่อก็ลองจับดูสิ” มือหนาคว้ามือบางไปจับที่เป้ากางเกงของเขา“พี่อาชิ !” มือบางพยายามชักมือออกเมื่อสัมผัสโดนความใหญ่โตที่แข็งขืนซุกซ่อนอยู่ภายในกางเกงของเขา“อะไร ยังไม่ชินกับของผัวอีกเหรอ หืม ?” ใบหน้าคมโน้มหน้าลง ปลายจมูกโด่งและปากลงไปที่ลำคอขาวผ่องที่หอมหวานน่าจูบน่าไซ้น่าดูดเป็นที่สุด“ใครจะไปชินกับความหื่นของพี่อาชิกันเล่า”“ก็เอมไง เอมคนเดียวเท่านั้น” พูดจบริมฝีปากหนาประท

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 95 The End [3]

    “มีอะไรกัน” เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้น“ก็เด็กพวกนี้น่ะสิ มารังแกลูกของเรา” แม่ของเด็กผู้ชาย 2 คนบอก“จริงเหรอครับธาม ธันน์” พ่อของเด็กผู้ชาย 2 คนนั้นหันไปถามลูกชายตนเอง“ผมกับธันน์ผลักน้องของเธอลงมาก่อนครับ เธอเลยต่อยหน้าผมกับธันน์ แล้วเธอก็ถีบผมลงมาจากสไลเดอร์” ธามบอกแล้วชี้ไปที่บัว คนที่ถีบตนเองตกลงมา“ใช่ครับ ผมผลักน้องคนนี้ก่อน แล้วเธอก็เข้ามาผลักผมตกลงมา” ธันน์บอกแล้วชี้ฟ้าใส คนที่ผลักตนเองตกลงมา“ว่าไงคุณ ไหนบอกว่าลูกเขารังแกลูกเรา”“ก็ใครเห็นแบบที่ฉันเห็นก็ต้องคิดแบบฉันทั้งนั้น”“ทางที่ดีคุณควรถามลูกของคุณก่อนที่จะมาโวยวายเป็นผีบ้าแบบนี้” แบมว่า“นี่...”“คุณหยุด... ผมต้องขอโทษแทนลูกชายทั้ง 2 คนกับภรรยาของผมด้วยนะครับ หรือว่าพวกคุณจะให้ผมลงโทษลูกของผมที่ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษยังไงก็บอกผมมาได้เลยครับ” ผู้ชายที่เป็นพ่อเด็กผู้ชาย 2 คนเอ่ยห้ามภรรยาตนเอง แล้วเอ่ยปากขอโทษพลางก้มหัวให้“คงไม่ต้องถึงขั้นลงโทษอะไรกันหรอกค่ะ” ชะเอมบอก“ขอบคุณครับ ผมจะกลับไปอบรมลูกชายทั้ง 2 คนของผมให้ดี ธาม ธันน์”“ขอโทษครับ” เด็กผู้ชายสองคนเอ่ยปากขอโทษพร้อมทั้งก้มหัวให้“ผมต้องขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นอ

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 95 The End [2]

    ตอนนี้โรงงานผลิตยาของครอบครัวแบมเติบโตและยิ่งใหญ่มากขึ้น มีออร์‍เดอร์จากนานาประเทศ มียอดส่งออกยาหลายร้อยล้านบาทต่อปี เพราะคุณอัณณพยื่นมือเข้าไปช่วยเรื่องการตลาด และด้วยฝีมือการบริหารงานของพี่ชายทั้ง 3 คนของแบมที่ทุ่มเททำอย่างเต็มที่คุณอัณณพเห็นว่าสายฟ้ากับแบมเป็นหมอทั้งคู่ จึงให้สายฟ้าเปิดโรงพยาบาลเป็นของตนเอง ในเมื่อรักในวิชาชีพนี้แล้วคนเป็นพ่อก็พร้อมสนับสนุนและถือเป็นการต่อยอดธุรกิจไปในตัว“จริง ๆ ก็ยังไม่ค่อยพร้อมหรอก แต่เลือกที่จะเดินทางนี้แล้วมันก็ต้องไปให้สุด เหมือนมึงไงที่กลายเป็นผู้บริหารแทนไท คอร์ปอเรชันที่ประสบความสำเร็จ ทำให้แทนไท คอร์ปอเรชันยิ่งใหญ่กว่าเดิม”“ฝีมือกูคนเดียวเสียเมื่อไหร่ น้องกูด้วย”“รวมถึงน้องเขยด้วยสินะ” สายฟ้ายกยิ้มเมื่อพูดถึงน้องเขยของอาชิ“ก็ต้องรวมสิวะ” อาชิหัวเราะร่า“คุยอะไรกันอยู่คะ” ชะเอมกับแบมเดินกลับมาหาสามี“คุยเรื่องโรงพยาบาลของไอ้สายฟ้า” อาชิรั้งตัวของภรรยาคนสวยมานั่งที่ตักแกร่ง“จริงสิ เดือนหน้าโรงพยาบาลก็จะเสร็จแล้วนี่นา ผอ.รามสูร รับสมัครหมอเพิ่มอีกสักคนไหมคะ”“จะยินดีมากถ้าแพทย์หญิงพรรณวรทไปเป็นหมอที่โรงพยาบาล แต่ท่าทางจะยากเพราะมีผัวขี้

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 95 The End [1]

    “พี่บัวขา น้องปุณณ์ น้องปัณณ์ พี่ฟ้าใสมาหาแล้ว” เสียงใส ๆ ของเรนิตาดังลั่นบ้านของแทนไท “ฟ้าใสวิ่งช้า ๆ สิคะ” แบมเอ่ยปรามลูกสาว“ถ้าช้าก็ไม่เรียกวิ่งสิคะคุณแม่” เท้าเล็ก ๆ หยุดวิ่ง หันมาบอกคนเป็นแม่หน้าทะเล้น“ฟ้าใสย้อนคุณแม่เหรอคะ” แบมตะโกนว่า แต่เรนิตาก็วิ่งเข้าบ้านไป ไม่ได้สนใจเสียงของคนเป็นแม่“เค้าว่าลูกพูดถูกนะ” สายฟ้าพูด“บี๋คงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม” แบมหันหน้ามาว่าคนเป็นสามี“บี๋อยากเป็นม่ายเหรอ” สายฟ้าถามหน้าทะเล้น“อืม เค้าจะได้หาพ่อใหม่ให้ฟ้าใส” แบมพยักหน้าตอบ“อย่าหวังเลย บอกเลยมีตาย ชู้ตายคาตีน เมียตายคาเตียง” สายฟ้าว่าพลางรั้งใบหน้าหวานเข้ามาจูบที่ขมับหนัก ๆ“แต่...” ยังไม่ทันที่แบมจะได้โต้เถียง น้ำเสียงสั่นเครือของลูกสาวก็ดังขึ้น“คุณพ่อขา คุณแม่ขา”“อ้าว ฟ้าใสเป็นอะไรคะ”“ไม่มีใครอยู่เลยค่ะ... ฮึก... ฮึก... พี่บัวไม่อยู่ น้องปุณณ์ไม่อยู่ น้องปัณณ์ไม่อยู่ คุณลุงอาชิกับน้าชะเอมก็ไม่อยู่ คุณปู่แทนคุณย่าพายด้วย”“โอ๋ ๆ ไม่ร้องนะครับคนเก่ง คุณพ่อโทร.ถามลุงอาชิให้นะครับ” สายฟ้าช้อนตัวลูกสาวขึ้นอุ้มแล้วปาดเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้ม“พี่แกริค สวัสดีค่ะ วันนี้ทุกคนไปไหนกันเหร

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 94 สายเลือดมาเฟีย [2]

    “พี่บัวของปุง” ปุณณภพวิ่งเข้ามากอดพี่สาวด้วยความดีใจ เมื่อพี่สาวกลับมาถึงบ้านในเวลาค่ำ“พี่บัวของปังด้วย” ปัณณธรก็วิ่งเข้ามากอดพี่สาวด้วยความดีใจเช่นกัน“น้องปุณณ์ น้องปัณณ์ของพี่บัว” เอมมาลินกอดแล้วก็หอมแก้มน้องชายฝา‍แฝดทั้ง 2 คน“จำไมพี่บัวไม่หอมปังก่อง”“ก็ปังเกิดทีหยัง พี่บัวก็ต้องหอมปังทีหยังฉิ” ปุณณภพพูด“ปุงเกิดก่องแป๊บเดียว”“ก็เกิดก่องอยู่ดีป้ะล่ะ”“แต่ปังอยากให้พี่บัวหอมปังก่อง”“ไม่เถียงกันสิคะ เอาแบบนี้ดีกว่า วันนี้พี่บัวหอมน้องปุณณ์ก่อน แต่วันพรุ่งนี้พี่บัวจะหอมน้องปัณณ์ก่อน สลับกันไปคนละวันดีไหม”“ดีฮับ” ปุณณภพ ปัณณธร ตอบพร้อมกัน“กอดแต่พี่บัว ไม่เห็นกอดคุณพ่อบ้างเลย”“กอดฮับ” ลูกชายฝาแฝดตอบและพุ่งตัวเข้าใส่คนเป็นพ่อพร้อมกัน“อุ้ย ! พี่บัวครับ คุณพ่อว่าพายุกำลังจะมา” อาชิกอดลูกชายฝาแฝดก่อนจะเหลือบมองเท้าของผู้หญิงที่เขาจำได้ดี ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นไปเรื่อย ๆ จนได้สบตากับดวงตาคู่งามที่ตอนนี้กำลังเขม่นมองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยความกราดเกรี้ยว“พายุอะไรเหรอคะคุณพ่อ อุ้ย ! จริงด้วยค่ะคุณพ่อ พี่บัวว่าไม่น่าจะใช่พายุธรรมดา แต่เป็นทอร์นาโดเลยค่ะ” เอมมาลินเอ่ยถามคนเป็น

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 16 ชุดว่ายน้ำ [1]

    “ว่าไง” อาชิหยิบสมาร์ต‍โฟนเครื่องหรูมากดรับ เมื่อเดลโทร.เข้ามาขณะที่นอนกอดร่างนุ่มนิ่มของชะเอมเพื่อพักเหนื่อยหลังจากทำกิจกรรมเข้าจังหวะในรอบที่ 4 เสร็จ(กว่าจะรับได้นะมึง ไอ้อาชิ มึงอยู่ไหน กูกับไอ้ภูมารอมึงตั้งแต่ 5 โมงเย็นแล้วนะเว้ย)“กูอยู่บ้านเอม”(แล้วมึงนัดกู 2 คนมาบ้านมึงทำเชี่ยอะไรตั้งแต่ 5

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 15 I want you so badly. [2]

    “ผมจะช่วยเอมจัดกระเป๋าเองครับ แล้วคืนนี้ให้เอมไปค้างที่บ้านผมได้ไหมครับ คือ... คือพรุ่งนี้ต้องออกเดินทางแต่เช้าน่ะครับ...” ยังไม่ทันที่อาชิจะบอกเหตุผลจนจบ คุณยายก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน“ได้สิ ยายอนุญาต ชะเอมไม่อยากไปเหรอลูก นั่งก้มหน้านิ่งเลย”“ยะ... อยากไปค่ะ”“งั้นก็รีบขึ้นไปจัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋า

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 8 พ่อแทน... แม่พาย [2]

    “ได้ยินว่าพ่อแม่ของชะเอมเป็นหมอทั้งคู่เลยเหรอ” พรพระพายเอ่ยถามขึ้นเมื่อถูกแทนไทสะกิดอยู่หลายรอบ“ใช่ค่ะ”“แล้วเป็นหมออยู่ที่ไหนล่ะ” แทนไทถาม“พ่อกับแม่เอมเป็นหมอประจำอยู่ที่นิวยอร์กค่ะ แล้วก็เป็นอาจารย์พิเศษให้กับมหาวิทยาลัยที่นั่นด้วยค่ะ”“พ่อแม่เป็นหมอทั้งคู่ แล้วชะเอมอยากเป็นหมอด้วยหรือเปล่า” พร

  • รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ..My Hero)   ตอนที่ 8 พ่อแทน... แม่พาย [1]

    “ติวหนังสือกันเสร็จแล้วเหรอเด็ก ๆ อยู่กินข้าวเย็นด้วยกันก่อนนะ แม่พายให้แม่บ้านทำเผื่อไว้แล้ว ชะเอม อยู่กินข้าวด้วยกันนะลูก” พรพระพายเอ่ยบอกเมื่ออาชิและเพื่อน ๆ เดินกลับมาจากศาลาริมน้ำ“เออ... ค่ะ แต่เอมขอโทร.บอกคุณยายก่อนนะคะ”“ได้สิคะ เดลกับภูด้วยนะ อยู่กินข้าวกันก่อน”“ครับ” เดลกับภูตอบพร้อมกัน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status