ตอนที่ 5 อาหารกระชับมิตร

“ค่ะ!..ขอบคุณอีกครั้งนะคะ “เขาส่งยิ้มให้เธอ ก่อนที่จะขับรถออกไป อาลิมาเดินถือหม้อเก็บความร้อนเดินเข้าบ้าน เมื่อเปิดหม้อ กลิ่นหอมฟุ้งลอยกระทบจมูก แต่แทนที่มันจะผะอืดผะอมมันกลับไม่ได้เป็นอย่างนั้น หรือมันจะเป็นซุปแก้เมาจริงๆ

อาลิมาหยิบถ้วยใบเล็กออกมาจากลิ้นชัก เทน้ำซุปลงในถ้วย มีโสมแผ่นและสมุนไพรต่างๆ ลงมาในชามด้วยแต่ไม่มีชิ้นเนื้อไก่เลยสักชิ้น แต่รสสัมผัสมีรสไก้เข้าข้น จะว่าไปแล้วคุณลุงข้างบ้านนี่ก็ไม่เลวนะ..ไหนๆ ก็ใจดีไม่เลว เปลี่ยนจากคุณลุงมาเป็นคุณอาก็ได้ ดูจะเหมาะสมกว่า *-*

หลังจากดื่มซุปไปไม่นาน อาการปวดหัวก็เริ่มคลายลง เธอจึงเดินขึ้นไปอาบน้ำ แต่ครั้งนี้ไม่ได้แช่น้ำอุ่น แต่เธอต้องการน้ำเย็นเพื่อความสดชื่น ก่อนที่จะลงมาข้างล่างเปิดแท็บแล็ตดู ปรากฏว่ายอดวิวเริ่มขยับขึ้นจนหน้าตกใจ เป็นพันกว่าเล่มเพียงชั่วข้ามคืน

“กรี๊ดดด...นี่ไงๆ มันต้องแบบนี้สิ “

“ติ๊ง!” ...ระบบแจ้งเตือนจากเครื่องสมาร์ทโฟน มียอดเงินโอนเข้าอีกหนึ่งแสนบาท อาลิมาถึงกับมือสั่น จะใช่พวกสแกรมเมอร์มันส่งมาผิดหรือเปล่านะ ช่วงเวลานี้ค่าหนังสือเว็บไหนก็ยังไม่ออกนี่นา หรือว่าจะไปติดต่อที่ธนาคารดี

วันนั้นทั้งวัน อาลิมาคิดถึงเรื่องฝันแทบทั้งวัน ทำไมความฝันมันเหมือนจริงขนาดนั้นความวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย

“นี่แค่ฝันนะ!...ถ้าจูบจริงจะรู้สึกดีขนาดไหน แค่จูบฉันก็สามารถบรรยายความรู้สึกได้มากมายขนาดนี้ ถ้าต้องมีเซ็กจริงฉันคงต้องมีเรื่องบรรยายมากมายแน่หลากหลายสถานที่ มันคงหลากหลายอารมณ์ดีพิลึก!..ว่าแต่ แกจะลงทุนทุ่มเทกับงานเขียนมากถึงขนาดจะยอมไปโบ๊ะบ๊ะกับใครก็ได้อย่างนั้นเหรอ พรหมจรรย์ 24 ปีเชียวนะ”

“แต่งานเขียนก็เป็นทั้งชีวิตของเธอ เพียงแค่สามปีที่เริ่มเป็นนักเขียนตอนอยู่ปี 4 ตอนนั้นเธอยังเป็นเด็กกำพร้า เรียนด้วยทุนของผู้มีอุปการคุณท่านหนึ่งที่เธอยังไม่มี  โอกาสรู้เลยด้วยซ้ำ ว่าผู้มีพระคุณของเธอเป็นใคร ผลงานเขียนของเธอก็ปังปุริเย่ตั้งแต่เรื่องแรก เขียนสไตล์รักว้าวุ่น เพียงแค่หนังสือเล่มแรกเธอก็ได้จับเงินแสนแล้ว

สามปีมานี้ทุ่มเทให้งานเขียนมาตลอดจนสามารถสร้างเนื้อสร้างตัว๙อบ้านด้วยเงินสด สามล้านห้า รถมินิคูเปอร์ ผ่อนสองปีหมด แถมยังมีเงินเก็บอีก เพราะเธอเป็นคนมัธยัส เงินที่ใช้จ่าย ก็หมดไปกับการดูแลตัวเอง ซื้ออาหารดีๆ มากินเพื่อดูแลสมองและสุขภาพ เพราะมันคือต้นทุนในการทำงานของเธอ แต่ถ้าการไปโบ๊ะบ๊ะกับใครสักคน ก็ถือเสียว่ามันคือการลงทุนเชิงธุรกิจ พรหมจรรย์สมัยนี้ใครเขาแคร์กัน  จะว่าไปผู้ชานในฝันก็ดันเหมือนตาลุงข้างบ้านของเธออีก คิดๆ ไปมือก็เลื่อนไปดูที่แฟนๆ โดกเนทเข้ามา แล้วก็ต้องตาโตเมื่อมีข้อความแนบมากับการโดเนทด้วยรถซูปเปอร์คาร์ ราคาในแอปอ่านนิยายรายตอน

“100,000 คงเข้าบัญชีแล้วนะครับ เป็นกำลังใจสำหรับไรท์คนเก่ง “  นี่แหละคือผลพลอยได้จากการลงหมายเลขบัญชีเพื่อรับการสนับสนุนจากแฟนๆ

24 ชั่วโมง e-book มียอดโหลด พันสองร้อยโหลด ราคาเล่มละ 359 จาเป็นเงินเท่าไหร่น๊า 1200x359-32%= 292944 ว้าวๆๆ แค่นี้ก็เปรมปรีหัวใจหลังจากหักค่าใช้จ่าย 32% บวกกับเงินเปย์จากพ่อบุญทุ่มอีก 100,000 ก็เกือบสี่แสนบาทแล้ว คงไม่ต้องไปหาใครมาโบ๊ะบ๊ะแล้วล่ะทุกเดือนอาลิมาจะกลับไปยังบ้านเด็กกำพร้าเพื่อเยี่ยมน้องๆ ชวนน้องๆ ทำกิจกรรมพิเศษต่างๆ เลี้ยงอาหาร เลี้ยงไอศกรีม และทุกเกือนเธอจะมอบเงินให้สถานสงเคราะห์เดือนละ 30,000 บาททุกเดือน อีกทั้งยังถ่ายทอดการใช้ชีวิตและจุดประกายความฝันให้เด็กๆ ได้มีเป้าหมายในชีวิต

“เอ้!..วันนี้เพื่อนบ้านแก่ทำซุปแก้เมาแก้แฮ็งมาให้แล้วเราจะตอบแทนเขายังไงดีนะ  รับของเขามาก็ต้องตอบแทน เดี๋ยวติดบุญคุณกัน ไม่ดีๆ สิ่งที่จะตอบแทนได้ก็คงจะเป็นอาหารนี่แหละ คนสายสุขภาพก็ต้องกินอาหารดีๆ เย็นนี้ทำสเต็กปลาแซลม่อนชิ้นโตให้เขาซักชิ้น แต่ตอนนี้ขอพักสมองก่อนที่จะทำพล็อตนิยายเรื่องใหม่

แต่นิยายเรื่องใหม่ ยังไม่มีพล็อตเลย หรือจะเขียนเกี่ยวกับคนข้างบ้านดี..อื่มไม่เลวๆ ..” รักลับๆ กับคุณอาข้างบ้าน” ..ว้าวเด็ดไม่เบา  อย่าไปคิดอะไรเยอะเลยนังอาลิมาเอ้ย..มันก็แค่นิยาย มันคือหนทางทำมาหากิน แล้วอีกอย่างตาลุงข้างบ้านไม่ได้อ่านซักหน่อย ไม่เห็นต้องคิดมากเลย

ว่าแล้วก็ขึ้นไปเปลี่ยนชุดโยคะ ใช้เวลาในการออกกำลังกายเพียงหนึ่งชั่วโมง  หลังจากใช้เวลาในการออกกำลังกายเรียกเหงื่อไปเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม อาลิมาก็ทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนเสื่อโยคะ หอบหายใจเบาๆ ด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวยันกายลุกขึ้น เดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายอีกครั้ง

คราวนี้เธอเลือกสวมชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าคอตตอนเนื้อนิ่มสีฟ้าพาสเทล ความยาวกรอมเข่าที่ดูเรียบร้อยแต่ก็แอบเผยให้เห็นช่วงไหล่และไหปลาร้าสวยงาม ดูเป็นชุดอยู่บ้านที่สบายๆ แต่มองมุมไหนก็ยังน่ารักน่าหยิก ผมยาวสลวยถูกรวบขึ้นเป็นมวยหลวมๆ เผยลำคอระหงส์ อาลิมาเดินฮัมเพลงเข้าไปในครัวเพื่อเริ่มภารกิจ '  ตอบแทนคุณลุงข้างบ้าน'  ตู้เย็นขนาดใหญ่ถูกเปิดออก หญิงสาวหยิบปลาแซลมอนนอร์เวย์ชิ้นหนา

เกรดพรีเมียมออกมา ซับน้ำจนแห้งสนิท โรยเกลือหิมาลัยและพริกไทยดำบดหยาบลงไปเล็กน้อยเพื่อดึงรสชาติความหวานของเนื้อปลา จากนั้นตั้งกระทะเทฟลอน หยดน้ำมันมะกอกลงไปนิดหน่อย พอเตาเริ่มร้อนก็วางชิ้นปลาแซลมอนลงไป เสียงฉ่าของเนื้อปลาที่กระทบกับความร้อนพร้อมกับกลิ่นหอมหวนชวนหิวก็ลอยเตะจมูก

เธอใส่เนยจืดลงไป ตามด้วยกระเทียมบุบและก้านโรสแมรี่สด ตักน้ำเนยที่หอมกลิ่นสมุนไพรมาราดลงบนชิ้นปลาซ้ำๆ จนหนังปลาเริ่มกรอบและเนื้อปลาเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพูน่าทานสุดๆ เธอจัดจานอย่างพิถีพิถัน เคียงคู่กับหน่อไม้ฝรั่งและเบบี้แครอทผัดเนย ปิดท้ายด้วยเลมอนฝานบางๆ เพื่อตัดเลี่ยน ทุกอย่างดูเพอร์เฟกต์ราวกับออกมาจากครัวของเชฟมิชลินสตาร์