ตอนที่ 4 ถ้าไม่ใช่สาวข้างบ้าน คงถูกตอกยับไปแล้ว

ขอบ..จาย..นะลิ..มา ฉานกลับก่อน” ปัทมาเอ่ยลาเพื่อนด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ยานคาง

“เออ!!..กลับ..ดี..ดีละ..บาย” เมื่อเพื่อนจากไปแล้ว อาลิมาก็ยกแก้วจ่อริมฝีปากแล้วกระดกมัน...แต่ปรากฏว่าไม่มีของเหลวในนั้น

“หืม!!...เหล้าหมดแล้วหรือ” เธอยกมือขึ้นเรียกบริกร แต่ทว่าได้มีร่างหนึ่งเดินเข้ามา กล่าวปฏิเสธแทนเธอ

“พอแล้วครับ..เมามากแล้ว”

“ไม่มาว..ใครบอกว่าฉันมาวยังกินได้อีก”

“คุณเป็นอะไรครับ เมื่อกลางวันยังดี ๆ อยู่เลย ตอนเย็นก็ยังเล่นกับเจ้าสตี๊สอยู่เลย หรือว่าอกหัก”

“บ้าน่า..ฉานยาง..ไม่เคยมีแฟน จาอกหักได้ยางไง”

“แล้วทำไมถึงดื่มเสียเมามายอย่างนี้ล่ะครับ”

“ดื่มเป็นเพื่อน กับเพื่อนฉานนะสิ ทะเลาะกันก็ตามเพื่อน ดีกันก็ทิ้งเพื่อน”

“อ๋อ!...ผมเข้าใจแล้ว..แต่เท่าที่ดูคุณไม่ค่อยจอยเลยนะ”

“จาให้ฉันจอยได้ไงล่ะ...เจ้าแม่นิยาย nc แต่กลับถูกนักอ่านสาป บอกว่า บทรักเร่าร้อนน่ะ ทามไมมันเหมือนกันทุกเรื่อง อ่านแล้วเซ็งไม่ได้อารมณ์ ก็จาให้ได้อารมณ์ยางไงละ ในเมื่อตั้งแต่เกิดมายางไม่เคยไปเอากะใครเลย” คำพูดของคนเมา ทำเอาคนข้างๆ ถึงกับกระตุกยิ้มมุมปาก

“ว่าแต่คุณตัวหอมจางเลย อื่ม!...หอมมาก..คุณสนใจจะไป One night Stand กับฉันไหม..เอาให้แซ่บไปเลย แล้วฉานจาได้เขียน Nc ให้แซ่บไปถึงดาวอังคารเล๊ย คอยดู”

“คุณแน่ใจหรือที่ชวนผมไป One night Stand น่ะถ้าไปแล้วคุณจะไม่เสียใจนะ” อาลิมาลุกขึ้นยืน แล้วหันหน้ามาเผชิญหน้ากับเขา ก่อนที่จะใช้นิ้วมือจิ้มไปที่หน้าอกแกร่งเบาๆ

“หรือว่าไม่กล้า” ร่างแกร่งถูกบดเบียดด้วยร่างบอบบางนุ่มนิ่ม ทำเอากายหนุ่มร้อนผะผ่าวและตึงคัดขึ้นมาตามประสาชายหนุ่ม เขาไม่พูดอะไรต่อ แต่กลับฉกริมฝีปากร้อน ๆ ลงมาประกบปากเล็กจิ้มลิ้ม เขาแทรกลิ้นเข้าไปชิมความหวาน ดูดดึงไล่ต้อนลิ้นน้อยที่เงอะงะไม่รู้จะตอบสนองอย่างไร แต่ทว่าเข่ากลับอ่อนระทดระทวยจนแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น ปกรณ์ช้อนอุ้มร่างบางขึ้นก่อนจะคว้ากระเป๋าของเธอ ที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วเดินออกไปจากผับทันที

เขาวางเธอบนเบาะข้างคนขับ ก่อนจะปรับเบาะให้อยู่ในท่าเอนแล้วรัดเข็มขัดให้ ก่อนจะทะยานรถออกไป แม้จะห้าทุ่มกว่าแล้วแต่การจราจรยังคงติดขัด เกือบครึ่งชั่วโมงต่อมาเขาก็จอดรถที่หน้าบ้านของอาลิมา ก่อนจะโทรตามเลขาชาย ให้มาเอากุญแจรถของอาลิมาแล้วเอารถของเธอมาจอดให้เรียบร้อย ที่เขาหยิบออกมาจากกระเป๋าถือของคนที่หลับตาพริ้ม แล้ววางกุญแจไว้ตรงเบาะรถฝั่งคนขับ แล้วอุ้มร่างบางเข้าไปที่บ้านของอาลิมา โดยการจับนิ้วมือของเธอมาสแกนประตู ก่อนจะเดินเข้าไป 

เขาวางเธอลงบนโซฟาหน้านุ่ม เปิดเครื่องปรับอากาศให้ ตั้งใจไว้ว่าส่งเธอที่บ้านแล้วก็จะกลับ เพราะอย่างน้อยก็เป็นเพื่อนบ้านกันเกรงว่าถ้าไม่มีการยับยั้งชั่งใจ เกิดเธอได้สติขึ้นมา มีหวังเป็นเรื่องแน่ เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจำต้องตัดใจ หยิบเอาผ้าห่มผืนบางนุ่มเป็นผ้าขนเป็ดขึ้นมาห่มให้หญิงสาวก่อนจะลุกออกไป เขาหยิบไอแพดขึ้นมาลองสไลด์หน้าจอดูปรากฏว่าไม่ได้ล็อก ยังไม่พอ แอปที่ใช้งานก็ไม่ได้กดออก ทำให้เขาเข้าถึงแอปที่ใช้งานได้โดยทันที แอปที่ใช้มีเพียงแอปแพลตฟอร์มที่เธอขายนิยายเท่านั้น เมื่อเห็นแอคเคาน์ ของเธอแล้วเขาจึงถ่ายรูปไว้ ก่อนที่จะเดินออกไปและปิดประตูให้เธอ มันล็อกออโต้ เมื่อเขาพ้นจากประตูบ้าน

เมื่อไปถึงบ้านก็รีบอาบน้ำ แล้วมายืนอยู่ ๆ ตรงระเบียง มองมาก็เห็นเลขาของเขาขับรถเข้ามาจอดที่บ้านของอาลิมาเรียบร้อยแล้วก่อนจะกดโทรรายงานเขาแล้วก็ขับรถออกไป แต่ปกรณ์ยังไม่นอน เขาเข้าไปดูผลงานของเธอที่ผ่านมา “ลิมาซ่า” อันเป็นนามปากกาของเธอ แต่ละเรื่องมียอดโหลดระดับพัน ถึงหลาย ๆ พันเล่ม

แต่เล่มที่เธอเพิ่งวาง กลับมียอดโหลดแค่ไม่ถึงร้อย ก็เป็นธรรมดาที่แม่ไรท์สาวจะเครียดจนเมาแอ๋ เขาไม่ได้เพียงแค่ดูเท่านั้น แต่ยังทำตัวเป็น fc สายเพย์ทั้งโหลดและโดเนตให้เธออีกนับแสนบาท โหลดอีบุ๊ก และให้เลขาช่วยโหลดรวมถึงพนักงานที่เลขาคุ้นเคยให้ช่วยกันโหลดโดยยอมจ่ายเงินให้แต่ละคนนับหมื่น เงินที่เหลือให้เก็บไว้ และสิ้นเดือนจะมีโบนัสพิเศษให้อีก

พอรุ่งเช้าอาลิมาตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวราวกับถูกค้อนทุบ หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นพยายามปรับโฟกัสสายตาให้เข้าที่ ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือบ้านของเอง กลิ่นเหฟล้ายังคงคละคลุ้งในปากพยายามยันกายให้ลุกขึ้นนั่ง สะบัดหัวช้าๆ ไล่ความมึนงง

เอ้!...เมื่อคืนเธอดื่มกับยัยปัทจนเมามาย น๊อตแฟนของเธอมารับหลังจากปรับความเข้าใจกันแล้ว แต่ตอนนั้นเธอเมามาก คลับคล้ายคลับคลาว่ามีผู้ชายหล่อเหลาเข้ามาคุยด้วย และหลังจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้เลย จำไม่ได้ว่าขับรถกลับมาที่บ้านได้ยังไงเธอต้องกลับมาเองแน่นอน เพราะนอกจากมือเธอแล้วยังจะมีใครเปิดประตูได้อีก แต่ว่าเมื่อคืนยังฝันอีก อาลิมายกมือขึ้นลูบริมฝีปาก ความวาบหวามเกิดขึ้นอย่างประหลาด ฝันว่าถูกจูบ เธอเสียจูบไปแล้วในฝัน ถ้าโดนจูบจริงๆ ได้ความรู้สึกจะเป็นอย่างไรนะ

“ติ๊งต่อง” เสียงนั้นทำเอาคนที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ถึงกับสะดุ้งโหยง อาลิมา ลุกขึ้น กดDoorlock ออกไป ก็เห็นเพื่อนบ้าน ถือหม้อเก็บความร้อนใบขนาดย่อม ยืนอยู่หน้าบ้าน เขาอยู่ในชุดสูทพอดีตัวสุดเนี๊ยบ ดูก็รู้ว่ากำลังจะออกไปทำงาน หญิงสาวเดินออกไปอย่างงงๆ

“Good morning ครับ เช้านี้เป็นยังไงบ้างครับเช้านี้ นี่ชุบแก้เมาค้างน่ะครับ เป็นซุบไก่ที่ผมตื่นมาเคี้ยว ตั้งแต่เช้าหวังว่าคุณจะรับไว้”

“ขอบคุณค่ะ” อาลิมากล่าวขอบคุณพร้อมกับรับหม้อเก็บอุณหภูมิมาจากมือเขาแบบงงๆ

“อาการเมาเป็นยังไงบ้างครับ เมื่อคืนดื่มไปไม่น้อยเลย”

“มะ!..หมายความว่ายังไง..ทำไมคุณถึงรู้ว่าฉันเมา”

“อ้าว...นี่คุณจำอะไรไม่ได้เลยหรือครับนี่”

“จะ...จำอะไรหรือค่ะ” อาลิมาตอบออกมาอย่างตะกุกตะกัก ในสมองกำลังประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง ว่าตาลุงข้างบ้างนี่รู้เรื่องที่เธอเมาได้ยังไง

“ไม่มีอะไรหรอกครับ...ผมแค่บังเอิญเห็นคุณเดินลงรถเมื่อคืนด้วยอาการโซซัดโซเซ คิดว่าคงจะเมา และซุปนี่ถือว่า เป็นการขอบคุณสำหรับที่ส่งเจ้าสตี๊สให้ผมเมื่อวาน และเป็นการขอโทษ ที่ทำเสียงดังรบกวนคุณเมื่อวาน..นี่ก็สายแล้วผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ แล้วเจอกัน