All Chapters of รักลับๆกับคุณอาข้างบ้าน 18+: Chapter 1 - Chapter 10

“เอาวะ...ในเมื่อจะไม่ได้นอนแล้วก็ปั่นนิยายตอนจบพร้อมตอนพิเศษให้รีดอันเป็นที่รัก ที่ทั้งโหลดและเปย์โดเนทให้เธอ เดือน ๆก็ไม่ใช่น้อย ๆ เมื่อตัดสินใจดังนั้น นักเขียนสาวสวยและรวยมากอย่างเธอก็เดินโยกย้ายส่ายสะโพกขึ้นบันได ตรงไปยังห้องทำงานที่อยู่อีกฟากของบ้านที่ไม่ได้แชร์ผนังกับคนข้างบ้าน ทันทีที่นั่งลงบนเก้าอี้ตัวแพง เพราะเธอต้องสรรหาของที่ดีที่สุด เพื่อดูแลสุขภาพตัวเอง เพื่อให้อยู่ดีสบายจะได้ทำงานหาเงินไปอีกนาน ๆเธอเปิด MacBook แล้วเชื่อมต่อไปยังจอขนาด 42 นิ้วเพื่อความสบายตา ก่อนจะนั่งอ่านตอนรองจบ เพื่อที่จะได้เขียนตอนจบต่อไปให้ลื่นไหล พร้อมกับจิบกาแฟไปด้วย ใช้เวลาไปครึ่งค่อนวันเขียน ๆ ลบ ๆ ในที่สุดตอนจบก็เรียบร้อยก่อนที่จะอัปลงแล้วตั้งเวลาไว้ที่ 17.05 น. นั่นเป็นเวลาอีกสามชั่วโมงต่อจากนี้ เมื่อปิดคอมเสร็จ เสียงท้องร้องประท้วงดังโครกคราก จึงรู้ว่าเธอยังไม่ได้ทานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย นอกจากกาแฟถ้วยเดียวอาลิมาเดินเข้าไปในครัว เปิดตู้เย็นสองประตู ที่แบ่งโซนไว้อย่างเป็นระเบียบ เธอหยิบอะโวคาโด ออกมาหนึ่งลูก โยเกิร์ตถ้วยหนึ่ง เมล็ดเจียที่แช่ไว้แล้ว หยิบผักสลัดที่เธอจัดใส่กล่องไว้เป็นชุด

ขอบ..จาย..นะลิ..มา ฉานกลับก่อน” ปัทมาเอ่ยลาเพื่อนด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ยานคาง“เออ!!..กลับ..ดี..ดีละ..บาย” เมื่อเพื่อนจากไปแล้ว อาลิมาก็ยกแก้วจ่อริมฝีปากแล้วกระดกมัน...แต่ปรากฏว่าไม่มีของเหลวในนั้น“หืม!!...เหล้าหมดแล้วหรือ” เธอยกมือขึ้นเรียกบริกร แต่ทว่าได้มีร่างหนึ่งเดินเข้ามา กล่าวปฏิเสธแทนเธอ“พอแล้วครับ..เมามากแล้ว”“ไม่มาว..ใครบอกว่าฉันมาวยังกินได้อีก”“คุณเป็นอะไรครับ เมื่อกลางวันยังดี ๆ อยู่เลย ตอนเย็นก็ยังเล่นกับเจ้าสตี๊สอยู่เลย หรือว่าอกหัก”“บ้าน่า..ฉานยาง..ไม่เคยมีแฟน จาอกหักได้ยางไง”“แล้วทำไมถึงดื่มเสียเมามายอย่างนี้ล่ะครับ”“ดื่มเป็นเพื่อน กับเพื่อนฉานนะสิ ทะเลาะกันก็ตามเพื่อน ดีกันก็ทิ้งเพื่อน”“อ๋อ!...ผมเข้าใจแล้ว..แต่เท่าที่ดูคุณไม่ค่อยจอยเลยนะ”“จาให้ฉันจอยได้ไงล่ะ...เจ้าแม่นิยาย nc แต่กลับถูกนักอ่านสาป บอกว่า บทรักเร่าร้อนน่ะ ทามไมมันเหมือนกันทุกเรื่อง อ่านแล้วเซ็งไม่ได้อารมณ์ ก็จาให้ได้อารมณ์ยางไงละ ในเมื่อตั้งแต่เกิดมายางไม่เคยไปเอากะใครเลย” คำพูดของคนเมา ทำเอาคนข้างๆ ถึงกับกระตุกยิ้มมุมปาก“ว่าแต่คุณตัวหอมจางเลย อื่ม!...หอมมาก..คุณสนใจจะไป One night Stand กับฉันไหม.

"เอาล่ะ หวังว่าจะถูกปากตาลุงข้างบ้านนะ" เธอพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ ก่อนจะจัดการครอบจานด้วยฝาแก้วใสกันฝุ่น แล้วเดินถือจานสเต๊กแซลมอนกลิ่นหอมฉุยตรงไปยังประตูบ้าน เมื่อก้าวออกมายืนอยู่หน้ารั้วบ้านแฝดที่กั้นระหว่างพื้นที่ของเธอและเขา อาลิมาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปกดกริ่ง"ติ๊งต่อง..."ยืนรอเพียงไม่กี่อึดใจ ประตูบ้านของเขาก็เปิดออก ปกรณ์ปรากฏตัวในชุดอยู่บ้านที่ทำเอาคนมองถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลาย เขาไม่ได้ใส่สูทเนี้ยบกริบเหมือนเมื่อเช้าแสดงว่าคงกลับมาถึงบ้านพักใหญ่แล้ว เขาสวมเพียงเสื้อยืดคอวีสีขาวเนื้อผ้าบางเบาที่แนบไปกับแผงอกกว้างและกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เห็นเป็นลอนจางๆ จับคู่กับกางเกงวอร์มสีเทาหลวมๆ ผมที่เคยเซ็ตทรงอย่างดีบัดนี้ตกลงมาปรกหน้าผากเล็กน้อย ดูเซอร์ๆ แต่อบอุ่นและหล่อเหลาทำลายล้างขั้นสุด!"อ้าว คุณลิมา มีอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ?"เสียงทุ้มเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ทำเอาหัวใจคนฟังกระตุกไปหนึ่งจังหวะ"เอ่อ... คือว่า..." อาลิมาดึงสติกลับมา ยื่นจานสเต๊กใบโตไปตรงหน้าเขา"ฉันทำสเต๊กปลาแซลมอนมาให้น่ะค่ะ ถือเป็นการตอบแทนสำหรับซุปแก้แฮงก์เมื่อเช้า หวังว่าคุ

[ประกาศจากไรท์ลิมาซ่า : กราบขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่สนับสนุนอีบุ๊กนะคะ และขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับคุณ 'Supercar' ที่โดเนทเข้ามาเป็นกำลังใจก้อนโต ไรท์ซาบซึ้งใจมากๆ เลยค่ะ! หากคุณ Supercar ได้อ่านข้อความนี้ รบกวนทัก Messenger ของไรท์ (แนบลิงก์) มาหน่อยนะคะ ไรท์อยากจะส่งของขวัญเล็กๆ น้อยๆ เพื่อเป็นการขอบคุณส่วนตัวค่ะ รักรี๊ดทุกคนนะคะ จุ๊บๆ]หญิงสาวกดโพสต์ข้อความนั้นลงไป รอยยิ้มภูมิใจปรากฏบนใบหน้า แม้จะโดนบูลลี่เรื่องฉาก NC อยู่บ้าง แต่รายได้ขนาดนี้ก็เพียงพอที่จะหล่อเลี้ยงหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอให้ฟูฟ่องแล้ว เธอนั่งจัดแจงพล็อตนิยายเรื่องใหม่ 'รักลับๆ กับคุณอาข้างบ้าน' โดยเอาคาแรคเตอร์ของปกรณ์มาเป็นต้นแบบพระเอกอย่างไม่ลังเล ทั้งความเนี้ยบ ความหล่อ และสายตาคมกริบที่มองมาเมื่อครู่ ทั้งหมดถูกถ่ายทอดลงเป็นตัวอักษรอย่างลื่นไหล เวลาผ่านไปจนล่วงเลยเข้าสู่ช่วงค่ำ ขณะที่เธอกำลังพิมพ์เพลินๆ อยู่นั้นเอง..."ติ๊ง!" เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชัน Messenger ดังขึ้นขัดจังหวะ อาลิมาละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ เอื้อมมือไปหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาดูหน้าจอปรากฏข้อความจากบุคคลแปลกหน้าที่ไม่ได้เป็นเพื่อนในเฟซบุ๊ก โปรไฟล

เสียงดนตรี EDM จังหวะหนักหน่วงดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณผับ V ย่านทองหล่อ แสงไฟเลเซอร์หลากสีสาดส่องตัดกับความมืด สร้างบรรยากาศเร้าใจให้กับนักท่องราตรี ทว่าสำหรับอาลิมาในชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงเพลิงที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามา เธอกลับรู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงและเร็วยิ่งกว่าจังหวะเบสในร้านเสียอีกเธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เชิดหน้าขึ้นเพื่อเรียกความมั่นใจ ก่อนจะก้าวเดินด้วยรองเท้าส้นเข็มตรงไปยังบันไดทางขึ้นโซน VIP ชั้นสองตามที่นัดหมายไว้ สายตาหลายคู่ของหนุ่มๆ ชั้นล่างต่างจับจ้องมาที่เรือนร่างอรชรของเธอเป็นตาเดียวแต่เป้าหมายของอาลิมาในคืนนี้มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น... ‘คุณ Supercar’ เมื่อเดินมาถึงโซน VIP มุมในสุดที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว อาลิมาก็กวาดสายตามองหาผู้ชายที่น่าจะเป็นนักอ่านสายเปย์ของเธอ ที่โต๊ะตัวนั้นมีเพียงร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งนั่งหันหลังให้ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำที่คุ้นตา ทรงผมและการเซ็ตที่ดูคุ้นเคยอย่างประหลาด..."เอ่อ... ขอโทษนะคะ ใช่คุณ Supercar หรือเปล่าคะ?"อาลิมาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เล็กน้อย ชายหนุ่มเจ้าของแผ่นหลังกว้างค่อยๆ หมุนตัวกลับมาพร้อมกับแก้วคริสตัลบรรจุออนเดอะร็อกในมือ แ