Share

ตอนที่3

Penulis: monsita
last update Tanggal publikasi: 2025-08-28 13:29:57

"พ่อคะ..สวัสดีค่ะ..คิดถึงพ่อที่สุดเลย"

เดียร์เดินเข้าไปนั่งลงข้างหน้าพ่อแล้วยกมือไหว้ก่อนจะกอดเอวของพ่อ

"คิดถึงแต่ไม่เคยจะมาหาพ่อเลยนะเด็กดื้อ..รู้มั้ยว่าพ่อคิดถึงเราจะแย่"พ่อกอดเดียร์แน่น

"ขอโทษนะคะ...พอดีช่วงนี้เรียนหนักค่ะ..แต่หลังจากนี้จะมาบ่อยๆนะคะ"เดียร์ยิ้ม

"ดีลูก..กลับมาบ้านบ้าง..แล้วทำไมไม่ขับรถมา..ขี่มอเตอร์ไซค์มาอันตราย"พ่อบ่น

"ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ..เดียร์ชินแล้ว"เดียร์ยังคงกอดเอวของพ่ออยู่

"กลับบ้านได้แล้วเหรอยายเดียร์..แล้วดูแต่งตัวเข้าสิ..เหมือนอะไรก็ไม่รู้"

ษาที่เดินลงบันไดมาพูด เธอเห็นเดียร์กับพ่อกำลังคุยกัน

"สวัสดีค่ะพี่ษา"เดียร์ยกมือไหว้

"ย่ะ..เมื่อไหร่แกจะแต่งตัวเหมือนลูกสาวบ้านอื่นเขาบ้างนะ..ชั้นล่ะอายเขาจริงๆ"ษาว่า

"เดียร์ชอบแต่งแบบนี้ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่คะ..พี่ษาไม่ชอบก็อย่ามองสิ"เดียร์บอก

"เอ๊!ยายเดียร์นี่..ชั้นบอกดีๆนะ."ษาเริ่มโมโห

"เอาล่ะๆเลิกเถียงกันได้แล้ว...เดียร์ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะลูก..ส่วนษาก็จะไปยุ่งกับน้องทำไม..นานๆน้องจะกลับมาที"พ่อว่า

"ค่ะพ่อ"เดียร์พูดแล้วเดินขึ้นบันไดไป

"พ่อก็เข้าข้างทุกทีอ่ะ...แล้วดูสิเนี่ย..ดื้อจะตายอยู่แล้ว"ษาบ่น

"พ่อไปทำงานต่อล่ะ...เบื่อจะฟัง"พ่อพูดแล้วเดินเข้าห้องทำงานไป

เดียร์เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ลงมาแล้วเดินเข้าไปในครัว

"เดียร์มาแล้วค่ะ.."เดียร์พูด

"ป้าเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว...คุณเดียร์ลงมือทำได้เลยค่ะ"ป้านิ่มบอก

"ค่ะ..งั้นมาเริ่มกันเลย"เดียร์ยิ้ม

เธอเริ่มลงมือผัดไส้ขนม หลังจากนั้นก็ลงมือทำน้ำอัญชัญผสมมะนาว พอทำทั้งสองอย่างเสร็จก็เตรียมแป้งสำหรับห่อไส้ขนม

"เดียร์ว่า..เราไปนั่งห่อขนมที่โต๊ะข้างๆบ้านดีกว่าค่ะ..ลมเย็นดี..เดี๋ยวเดียร์เล่นกีต้าร์ให้ฟังนะคะ"เดียร์บอกยิ้มๆ

"ดีเลยค่ะ..พี่ไม่ได้ฟังคุณเดียร์เล่นกีต้าร์มานานแล้ว"นุ่นพูด

"เอาล่ะ..งั้นก็ช่วยกันย้ายของออกไป"ป้านิ่มบอก

คนงานที่เหลือจึงช่วยกันขนไส้ขนมกับแป้งและเครื่องมือสำหรับจับจีบขนมออกไปที่โต๊ะข้างๆบ้าน

นุ่นเดินไปเอากีต้าร์มาให้เดียร์ เดียร์นั่งเล่นกีต้าร์และร้องเพลงสลับกับห่อขนมไปด้วย คนงานก็นั่งฟังเพลงไปและห่อขนมไปเรื่อยๆ

พีทขับรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้านของเดียร์ เขาเห็นรถบิ๊กไบค์ของเดียร์จอดอยู่ที่โรงรถก็อมยิ้ม วันนี้คงจะได้เจอกันจริงๆสักที หลังจากที่เขาตามดูเธออยู่หลายวัน

พีทเดินเข้าไปข้างในบ้าน เด็กรับใช้ให้เขาไปนั่งรอที่ห้องรับแขกและเดินไปบอกนาวินกับนาริษาว่าพีทมา

"สวัสดีคับคุณลุง"พีทยกมือไหว้

"สวัสดีตาพีท..นั่งก่อนลูก"นาวินยกมือรับไหว้

"พี่พีทมาถึงแล้วเหรอคะ..ษากำลังรออยู่เลยค่ะ"

ษาเดินเข้ามาและตรงไปนั่งข้างๆพีท

"พอดีพี่เพิ่งทำธุระเสร็จน่ะ"พีทบอก

"ลุงขอโทษด้วย..เลยต้องให้พีทมาอีกรอบ"นาวินพูด

"ไม่เป็นไรคับลุงนาวิน...ผมอยากมาอยู่แล้ว"พีทบอก

"เออ..แล้วนี่..ยายเดียร์อยู่ที่ไหนล่ะ..ษาเห็นน้องมั้ย"นาวินถาม

"ก็คงจะอยู่กับพวกคนใช้อีกล่ะค่ะ..บอกไม่เคยฟังว่าอย่าไปยุ่งกับคนพวกนั้น"ษาพูด เธอทำหน้าออกจะรังเกียจ

"เอ่อ..น้อย..คุณเดียร์อยู่ที่ไหน"

นาวินส่ายหัวกับคำพูดของษาแล้วเรียกเด็กรับใช้มาถาม

"คุณเดียร์เล่นกีต้าร์กับห่อขนมอยู่ข้างบ้านกับป้านิ่มและคนอื่นๆค่ะ"น้อยบอก

"ไปตามคุณเดียร์มานี่หน่อย"นาวินบอก

"ไม่ต้องไปตามหรอกคับคุณลุง...ผมว่าเราเดินไปกันก็ได้"พีทบอกยิ้มๆ

เขาอยากเห็นและได้ยินเดียร์เล่นกีต้าร์

"เอางั้นเหรอ..ก็ได้..งั้นไปกัน..ลุงจะพาไป"นาวินบอก

"จะไปกันทำไมคะ..สกปรกจะตาย..ให้น้อยไปตามน่ะดีแล้ว..นะคะพี่พีท"ษาพูด

"ถ้าษาไม่อยากไปก็รอตรงนี้..เดี๋ยวพี่ไปกับคุณลุงเอง"พีทลุกขึ้นยืน

"ษาไปด้วยก็ได้ค่ะ"ษาลุกขึ้นเอามือจับแขนของพีท

นาวินส่ายหัวแล้วเดินนำไปทางข้างบ้าน

เมื่อเดินออกไปข้างๆบ้านก็ได้ยินเสียงกีต้าร์ลอยมาเบาๆพร้อมกับเสียงคนร้อง ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ก็ได้ยินชัดมากขึ้นเรื่อยๆ

พีทที่ตั้งใจฟังเสียงอยู่รู้สึกว่าเสียงกีต้าร์ก็เพราะแต่เสียงคนร้องเพราะกว่ามากๆ

เดียร์นั่งเล่นกีต้าร์และร้องเพลงหันหลังให้กับบ้านจึงไม่เห็นว่าพ่อ ษาและพีทมายืนฟังอยู่ จนกระทั่งเธอร้องเพลงจบ

แปะ แปะมีเสียงปรบมือดังขึ้นจากข้างหลังของเดียร์ เธอจึงหันไปมอง

"หนูยังเล่นกีต้าร์และร้องเพลงเพราะเหมือนเดิมเลยนะ"พ่อชม

"พ่อมายืนฟังตั้งแต่เมื่อไหร่คะ..เดียร์ก็เล่นได้เท่านี้..ไม่เก่งหรอกค่ะ"เดียร์ยิ้มน้อยๆ

เธอเห็นว่ามีหนุ่มแปลกหน้ามาด้วย และษาเองก็เกาะแขนของหนุ่มคนนั้นอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ สงสัยคงเป็นแฟนใหม่ของษาล่ะมั้งเดียร์คิด

พีทมองเดียร์ด้วยความสนใจ เขาเพิ่งรู้ว่าเธอเล่นกีต้าร์ได้แถมร้องเพลงเพราะอีกด้วย

"เดียร์มารู้จักลูกชายอาพิศาลกับอาวัลยาสิลูก...พี่เขาเพิ่งเรียนจบโทมาจากอเมริกา..นี่พี่พีทนะลูก..รู้จักกันไว้"พ่อบอก

"สวัสดีค่ะพี่พีท"เดียร์ยกมือไหว้

"สวัสดีคับน้องเดียร์"พีทรับไหว้

"เรียกเดียร์เฉยๆก็ได้ค่ะ"เดียร์ยิ้ม

"เดียร์เล่นกีต้าร์และร้องเพลงเพราะนะ"พีทชม

"แค่พอได้...ไม่เพราะหรอกค่ะ"เดียร์ยิ้มมากขึ้น

"ษาว่า..เข้าไปนั่งคุยในบ้านกันดีกว่านะคะ..พี่พีท"ษาพูด

"นั่นสิคะพ่อ..ให้พี่ษาพาพี่พีทไปคุยในบ้านเถอะค่ะ...ตรงนี้ไม่สะดวกสบายหรอกค่ะ"เดียร์บอก

"แต่พี่ว่านั่งตรงนี้ดีกว่านะ..มีเพลงฟังด้วย"พีทพูด

เขานั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆเดียร์ทันที

"งั้น..ก็นั่งคุยกันไปก่อนนะ...พ่อเข้าไปทำงานต่อก่อน..ตาพีทตามสบายนะ..ลุงขอตัวก่อน"พ่อบอก

"คับคุณลุง"พีทบอก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่95

    พีทจับมือของเดียร์แล้วมองตาเธอตรงๆ "รู้มั้ย..วันนี้พี่ตกใจมากแค่ไหน..ตอนที่น้าเบิ้มโทรมา..พี่แทบหยุดหายใจ..ถ้าเดียร์เป็นอะไรไป..พี่จะอยู่ต่อไปได้ยังไงกัน"พีทพูดเสียงเศร้าๆ "เดียร์ขอโทษค่ะ..เป็นเพราะเดียร์ขับรถไม่ดีเองแหละค่ะ..เลยทำให้พี่พีทต้องเป็นห่วงและตกใจ"เดียร์พูดเบาๆ "ต่อไปพี่จะไปกับเดียร์ทุกที่..จะไม่ปล่อยให้คลาดสายตาอีกแล้ว..พี่รักเดียร์นะ..รักมาก..พี่คงอยู่ต่อไปไม่ได้..ถ้าไม่มีเดียร์"พีทบอกจริงจัง "พี่พีท!!"เดียร์อึ้งตกใจกับสิ่งที่พีทพูด เธอรู้ว่าเขารักเธอแต่ไม่คิดว่าจะมากอย่างนี้ พีทจ้องตาของเดียร์ก่อนจะค่อยๆก้มหน้าลงมาเอาปากประกบจูบลงมาบนริมฝีปากของเธอเบาๆ เขาใช้ลิ้นไล้ไปตามริมฝีปากเพื่อให้เธอเผยอริมฝีปากออกยอมให้เขาเอาลิ้นเข้าไปควานหาความหวานภายในปากอย่างมีความสุข เดียร์ปล่อยให้พีทส่งลิ้นเข้าไปพัวพันดูดดึงกับลิ้นเล็กของเธออย่างไม่ขัดขืน เธอรู้สึกมีความสุขเหมือนกันแม้ว่าจะตอบโต้ด้วยท่าทางตะกุกตะกักก็ตาม "อื้ออ..อา"เดียร์ส่งเสียงครางออกมาเบาๆ พีทกดจูบร้อนแรงมากขึ้นจนเหมือนจะสูบลมหายใจของเดียร์ไปจนหมดเขาถึงได้ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ เดียร์ก้มหน้าไม่กล้ามองหน้าของพีทเพร

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่94

    "เดียร์ไม่เป็นอะไรแล้วใช่มั้ย?..ปวดตรงไหนมั้ย?"ชาช่าถาม "เดียร์ไม่เป็นอะไรค่ะพี่ช่า"เดียร์ยิ้มนิดๆ "แล้วนี่ขับรถภาษาอะไรล่ะ!..ถึงได้ชนเสาไฟฟ้าได้..ขับมาก็ตั้งนานแล้ว..ขยันทำตัวให้คนอื่นต้องลำบาก"ษาว่า "ยายษา!!!"นาวินทำเสียงดุ "ไม่มีใครคิดว่าลำบากหรอกนะ..หรือถ้าจะมี..ก็คงมีแค่เธอคนเดียวนั่นแหละ..และถ้าไม่พอใจก็กลับไปได้เลย..ชั้นกับคนอื่นๆดูแลเดียร์ได้..จะได้ไม่ต้องมาพูดให้รำคาญ"ชาช่าว่าอย่างไม่เกรงใจ "ได้!!..ชั้นกลับก็ได้..พ่อ..อาพิ..อาชาย..หนูกลับก่อนนะคะ"ษาหันไปบอกนาวิน พิศาลกับเชิงชายอย่างไม่พอใจมาก "อืม..กลับไปก่อน..เดี๋ยวพ่อก็จะกลับเหมือนกัน"นาวินก็ไม่พอใจกับคำพูดของษาเหมือนกัน "ค่ะ"ษาพูดแล้วเดินออกไปอย่างไม่พอใจ "อย่าไปสนใจคำพูดพี่เขาเลยนะลูก.."นาวินลูบผมของเดียร์เบาๆ "ที่พี่ษาพูดก็ถูกค่ะ..หนูไม่ระวังเองเลยทำให้รถไปชนเสาไฟฟ้าได้"เดียร์บอก "พี่อยากรู้ว่า..มันเกิดอะไรขึ้น..เดียร์ขับรถไม่เร็ว..ทำไมพอมีรถตัดหน้าถึงเบรคไม่อยู่ล่ะ!?"พีทถาม "เดียร์ก็ไม่แน่ใจค่ะ..เดียร์ขับรถมาตามปกติ..พอเห็นรถกะบะขับพุ่งเข้ามาตัดหน้า..เดียร์ก็พยายามเหยียบเบรค..แต่มันเบรคไม่อยู่มันเหมือนรถไม่มี

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่93

    "ใจเย็นๆ..เดียร์ไม่เป็นอะไรหรอกมึง"ชัยเดินมาตบบ่าพีทเบาๆ "ใช่คับ..คุณพีท"แอนดิวบอก "แต่กูกลัววะ..กูรู้สึกไม่สบายใจมาตั้งแต่เช้าแล้ว..กูไม่น่าปล่อยเดียร์ไปมหาลัยคนเดียวเลย..ถ้ากูไปส่ง..เดียร์คงไม่เกิดอุบัติเหตุและต้องมาเจ็บตัวแบบนี้"พีทบอกหน้าเศร้ามาก "ไม่ใช่ความผิดของพีทหรอกลูก..อย่าโทษตัวเองเลย"นาวินบอก "ใช่ค่ะพี่พีท..ไม่มีใครจะรู้หรอกค่ะว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง"ชาช่าบอก สักพักหมอก็เดินออกมาจากห้องICU "ลูกสาวผมเป็นอย่างไรบ้างคับหมอ"นาวินถาม "คนไข้กระดูกข้อมือข้างซ้ายร้าว..มีแผลที่ศรีษะแต่ไม่ลึกมากและมีรอยฟกช้ำตามตัวนิดหน่อยแต่พ้นขีดอันตรายแล้ว..คงต้องให้นอนโรงพยาบาลเพื่อรอดูอาการก่อนนะคับ..."หมอบอก "ขอบคุณมากคับหมอ"นาวินพูด ทุกคนพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก "เดี๋ยวเราจะย้ายคนไข้ไปห้องพักฟื้นนะคับ"หมอบอก "คับหมอ..ผมขอห้องพิเศษด้วยนะคับ"นาวินบอก "ได้คับ"หมอบอก หลังจากนั้นทุกคนก็ไปที่ห้องพักฟื้นที่เดียร์นอนอยู่ พีทเดินเข้าไปยืนข้างๆเตียงแล้วเอามือลูบผมของเธอเบาๆพลางมองข้อมือที่ใส่เฝือกกับแผลที่หัวของเธอด้วยความเสียใจ นาวินกับคนอื่นๆก็พากันมายืนอยู่รอบๆเตียง "ดีแล้วล่ะ..ที่

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่92

    1เดือนต่อมาที่บริษัทของพีท "พี่พีทคะ..วันอังคารนี้เดียร์ต้องไปมหาลัยนะคะ"เดียร์บอก "ไปทำอะไรล่ะ!?"พีทถาม "ไปยื่นเรื่องฝึกงานค่ะ.." "งั้น..พี่ไปส่งนะ" "ไม่ต้องค่ะ..เดียร์ไปเองได้..พี่พีทมาบริษัททำงานไปก่อน..ถ้าเสร็จเรื่องที่มหาลัยแล้วเดียร์จะตามมาค่ะ" "แต่พี่เป็นห่วงนะ" "ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ...เดียร์มีน้าเบิ้มตามไปด้วยอยู่แล้ว" "ก็ได้..แต่พี่โทรไปต้องรับนะ" "ค่ะ" เดียร์ยิ้มกับความเป็นห่วงของพีท เขาเสมอต้นเสมอปลายตลอด ตั้งแต่เริ่มรู้จักกันกระทั่งมาเป็นแฟนจนทุกวันนี้ วันอังคารตอนเช้าที่ห้องของเดียร์ "เดียร์ไปมหาลัยกี่โมงล่ะ?"พีทถามขณะกินข้าวเช้าอยู่ "เดี๋ยวก็ออกไปพร้อมกับพี่พีทนี่แหละค่ะ"เดียร์ยิ้มนิดๆ "พี่อยากไปส่งแฟนของพี่จังเลยคับ"พีทบอกออ้นๆ "ไม่ได้ค่ะ..พี่พีทชอบเกงานอยู่เรื่อยเลย..และอีกอย่างวันนี้มีประชุมตอน10โมงเช้าด้วยค่ะ" "เลื่อนไปประชุมตอนบ่ายก็ได้นี่นา!" "ไม่เกเรสิคะ..เดียร์ไปแค่ครึ่งวันเอง..เดี๋ยวตอนบ่ายก็เจอกัน" "ก็ได้คับ...แต่ขอกำลังใจหน่อยนะคับ" ฟอด!..ฟอด!พีทหอมแก้มเดียร์ทั้งสองข้าง "พี่พีทอ่ะ!!..ขี้โกงทุกทีเลยค่ะ" "แก้มแฟนพี่หอมจัง..วันนี้พี่มีกำลังใจทำ

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่91

    "พี่พีท!!!ปล่อยเดียร์ลงเลยค่ะ" เสียงของเดียร์ดังมาจากทางเดินไปห้องครัว "วัลว่า..คงไม่โกรธกันหรอกค่ะพี่วิน..นี่ตาพีทก็ตามเข้าไปดูหนูเดียร์ในครัวด้วย..นั่นไงคะ..เสียงมานั่นแล้ว"วัลยายิ้ม ทุกคนจึงหันไปตามเสียงก็เห็นพีทกำลังอุ้มเดียร์เดินพ้นมุมห้องเข้ามาพอดี "ตาพีท..ไปแกล้งอะไรน้อง"วัลยาถามยิ้มๆ "ก็ลูกสะใภ้ของแม่...ชอบดื้ออ่ะ..บอกไม่ต้องไปช่วยทำก็ไม่ฟัง..ผมเลยต้องอุ้มมาแบบนี้ล่ะคับ" พีทบอกยิ้มๆพลางก้มมองหน้าคนในออ้มแขน "ปล่อยค่ะ..!!"เดียร์หน้าแดง "สวัสดีคับพ่อ" พีทยกมือไหว้นาวินหลังจากวางเดียร์ลงแล้ว "สวัสดีค่ะพ่อ..พี่ษา"เดียร์ยกมือไหว้ "สวัสดีลูก..ตาพีทต้องทำใจนะ..เรื่องทำอาหารน่ะห้ามยาก" นาวินยิ้ม เขาดีใจที่เห็นพีทกับเดียร์ไม่ได้โกรธกันเหมือนที่เขากังวล "ผมก็ไม่ได้ห้ามคับ..แต่ก็กลัวว่าเดียร์จะเหนื่อยเกินไปน่ะ"พีทบอก "แหม!!ห่วงกันจังนะคะพี่พีท..สวัสดีค่ะลุงพิ..ป้าวัล..ลุงวิน" ชาช่ายิ้มแล้วยกมือไหว้ เธอเดินเข้ามาพร้อมกับเชิงชาย ชัยและแอนดิว "สวัสดีคับลุงพิ..ป้าวัล..ลุงวิน"ชัยกับแอนดิวยกมือไหว้ "สวัสดีลูก..ตามสบายนะ"วัลยาบอก "สวัสดีค่ะ/คับอาชาย"พีท เดียร์กับษายกมือไหว้ "

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่90

    "แจ๋วจริงๆ...เดียร์นี่เก่งมากนะที่สามารถแก้ไขเรื่องแขไขได้...ไม่อย่างนั้นงานแถลงข่าววันนี้..แย่แน่ๆ"ชัยชม "ใช่..พี่ก็เห็นด้วย"แอนดิวเสริม "ไม่ได้เก่งค่ะ..แค่คิดว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้ก็เลยมองหาความผิดพลาดมากกว่าค่ะ..งั้นเดียร์ออกไปทำงานก่อนนะคะ" เดียร์บอกยิ้มๆก่อนจะเดินออกจากห้องไป "แล้วนี่มึงโทรบอกพ่อกับแม่มึงและลุงวินหรือยังวะ..ไอ้พีท"ชัยถาม "บอกแล้ว..แม่กูบอกให้กูพาเดียร์ไปกินข้าวที่บ้านกู...พรุ่งนี้ตอนเย็นด้วย..แล้วมึงกับช่าและแอนดิวว่างมั้ยวะ..จะได้ไปด้วยกัน"พีทถาม "ว่างค่ะ..พี่พีท..พวกหนูกับพี่ชัยไปด้วยแน่ๆ"ชาช่ายิ้ม "งั้น..พรุ่งนี้กูก็ต้องปิดร้านอีกแล้วสิวะ"ชัยว่า "ใช่สิวะ...กูจะพาคู่หมั้นกลับไปกินข้าวที่บ้าน..แล้วเดียร์ไม่อยู่สักคน..ร้านมึงก็เงียบอยู่แล้ว..ไม่ใช่เหรอวะ"พีทยิ้มนิดๆ "เออ!!มึงไม่ต้องมาย้ำ"ชัยว่า "กูว่า..มึงเตรียมเปลี่ยนอาชีพใหม่ได้เลย..เพราะถ้าเดียร์แต่งงานกับกูเมื่อไร..กูก็ไม่ให้เดียร์มาทำงานที่ร้านของมึงแน่ๆ"พีทบอกจริงจัง "ทำไมวะ!?"ชัยถาม "ก็เรื่องอะไร..กูจะให้เมียกูมานั่งให้ผู้ชายคนอื่นดูล่ะวะ"พีทบอก "เออ!!.ไอ้ขี้หวง..กูรู้อยู่แล้วล่ะ..ตอนแรกกูนึก

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่78

    "ใช่ค่ะ..ลุงพิ..ป้าวัล..เอ่อ..ลุงนาวินคะ..พี่พีทบอกกับคนทั้งงานว่าเดียร์เป็นเลขาส่วนตัว..และก็เป็นแฟนด้วย..ยังไม่พอยังบอกกับคุณรุ่งระวีว่าเดียเป็นว่าที่คู่หมั้นด้วยนะคะ"ชาช่ายิ้ม เธอคอยมองสีหน้าและท่าทางของษาอยู่ตลอด และเห็นว่าษาไม่พอใจตั้งแต่เห็นหน้าเดียร์เดินมาพร้อมกับพีทแล้ว และยิ่งตอนที่เธอพู

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่77

    "สร้อยที่พี่ให้..ห้ามถอดออกนะ..ใส่ไว้จะได้เหมือนมีพี่อยู่กับเดียร์ตลอดเวลา..เข้าใจมั้ยคับ" "แต่เดียร์กลัวมันจะหายนะคะ" "ถ้าหาย..พี่จะซื้อให้ใหม่..แต่ถ้าถอดออก..พี่จะทำโทษ" "ทำโทษเหรอ..ยังไงคะ"เดียร์เอียงคอมองพีท พีทหันมองหน้าเดียร์แล้วหลุบสายตามองที่ปาก เดียร์พอเห็นสายตาของพีทก็รู้ว่าหมายถึงอะ

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่70

    "คุณสุดา..ผมไปพบลูกค้าและคงไม่กลับเข้ามาแล้ว..ถ้ามีอะไรก็โทรหาผมได้นะ"พีทบอก "ค่ะบอส..แล้วเมื่อกี้..เกิดอะไรขึ้นคะ"สุดาถาม "ไม่มีอะไรหรอก..ผมแค่บอกไปตรงๆว่าผมมีคนที่รักแล้ว..ไปคับเดียร์"พีทหันไปบอกเดียร์ที่ยืนอยู่ข้างหลัง "ค่ะ..เดียร์ไปก่อนนะคะ..พี่สุ..พรุ่งนี้เจอกันค่ะ"เดียร์ยิ้ม "จ้า..เดียร์"

  • รักหมดใจยัยเด็กดื้อ   ตอนที่69

    "พี่พีทคะ..ทำไมถึง" "ก็พี่ขอเดียร์แล้วว่าเอาไว้ 1 รูปไง..พี่ก็ทำตามแล้วนะ" เดียร์พูดไม่ออก เธอไม่คิดว่าพีทจะเอารูปนี้ไว้เพราะมันเป็นรูปที่ใหญ่ที่สุดแล้วติดไว้ด้านหลังโต๊ะทำงานของเขาพอดี เรียกได้ว่าใครเข้ามาก็ต้องเห็น เป็นรูปตอนที่ไปงานเลี้ยงของษา จริงๆมันก็สวยดีแต่มันใหญ่เกินไปน่ะสิ สุดาถึงกับยิ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status