ログイン"ริสไม่ อ๊วก อ้วกกกก อึกกก" พูดยังไม่ขาดคำ เธอก็ต้องรีบวิ่งไปอ้วก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นหนักขนาดนี้ "ไอริส" และเขาก็ต้องรีบวิ่งตามเธอเข้าไปในห้องน้ำ อาการแบบนี้ไม่ปกติแล้ว ยังไงก็ต้องพาไปหาหมอเดี๋ยวนี้ เผื่อเธอเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ณ โรงพยาบาล "หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณผู้หญิงตั้
ณ Zurich Switzerland คู่รักข้าวใหม่ปลามัน ที่เพิ่งผ่านการแต่งงานกันมา และตอนนี้กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างถึงพริกถึงขิง ท่ามกลางบรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก "อืออออ พอแล้วค่ะพี่คีย์ ริสไม่ไหวแล้ว" "ขออีกรอบนะ จ๊วบบบ อื้มมม" เขาพูดพร้อมกับ ปากที่ยังคาบยอดทุมถัน ของเธอไม่ยอมปล่อย ตั้งแต่ได้เธอมาค
เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ออกไปรับแขกด้วยกัน ทั้งเจ้าบ่าวในตอนนี้ ยังดูมีความสุขมาก เขากอดภรรยาไว้แน่น พร้อมกับเดินตามอยู่ไม่ห่าง พาไปแนะนำคนนั้นคนนี้จนทั่วงาน ทำให้คนมาร่วมงานอดแซวไม่ได้ "พวกมึง นี่น้องไอริสเมียกูนะ" "รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว" ทั้ง 4 คนก็พูดขึ้นพร้อมกัน "ก็ให้พวกมึงรู้จักอีกไง ต่
หลายวันต่อมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก "คุณไอริสคะ มีเรื่องใหญ่แล้วค่ะ" พัดชาก็รีบเข้ามาบอกด้วยหน้าตาที่ตื่นเต้น "เกิดอะไรขึ้นคะ" "คุณไอริสออกไปดูเองดีกว่าค่ะ" "..." แล้วเธอก็รีบออกไปดู ด้วยสีหน้าที่ตกใจ กลัวว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นอีก เมื่อออกมาก็ต้องตกใจจริงๆ เพราะดอกกุหลาบสีขาว หลายช่อ ถูกจัดเรียงไว้อ
"พี่คีย์ปล่อยริสเถอะค่ะ พนักงานมองกันหมดแล้ว" "มองก็มองสิ แค่กอดเมียไม่เห็นมีอะไรน่าเกลียด" ยิ่งเธอไม่อยากเป็นที่สนใจ เขายิ่งกระชับโอบเอวบางเธอแน่นขึ้น "พี่คีย์" "สวัสดีค่ะคุณคีย์ คุณไอริส" "สวัสดีค่ะคุณทราย นี่ของฝากค่ะ" "ขอบคุณมากค่ะ ห้องประชุมพร้อมแล้วค่ะ อีก 10 นาทีเชิญนะคะ" "โอเค ขอเข้าไ
วันต่อมา แล้วเธอที่นั่งรถมากับเขาก็ทำหน้างอ เนื่องจากคนหน้ามึน ที่ขับรถอยู่กระทำกับร่างกายเธอทั้งคืน แบบไม่รู้จักเน็ดเหนื่อย จนเธอเกือบหมดสติไปเขาถึงได้หยุด "หน้างออะไรขนาดนั้นครับ หืม" เขาพูดพร้อมกับจับมือบางเธอขึ้นมาจูบหลายๆที "ไม่ต้องมาพูดเลย คนหื่น เมื่อคืนริสก็ไม่ได้กลับบ้าน ทั้งไม่ได้โทรบอก
เมื่อเดินเข้ามาในร้านชาบู ก้องเพื่อนสนิทของทั้งคู่ก็โบกมือเรียก เจินกับรรินดาก็เดินตามเสียงนั้นไป "ไม่เจอนานเลย" ก้องก็ทักทายทันทีที่ทั้งสองสาวนั่งลง "เป็นไงบ้างก้อง" เจินก็ถามด้วยความแปลกใจ ลุคของก้องดูเป็นผู้ใหญ่และโตขึ้นมากๆ "ก็ดี ช่วงนี้มีอะไรให้ทำเยอะเลย" "ก้องดูหล่อขึ้นนะ" และรรินดาก็ทัก พ
เมื่อดูๆ แล้วหญิงสาวตรงหน้า จะยังไม่ไว้ใจเขา เขาก็เลยต่อสายหาท่านประธานหนุ่มทันที เพื่อให้เธอได้รับรู้ด้วย "ชัดแล้วนะครับ" "ค่ะ นี่คีย์การ์ดค่ะ หลินต้องขอโทษด้วยนะคะ" "ดีแล้วแหละครับ รอบคอบมากระวังตัวดีที่สุด" เฟยพูดพร้อมกับยิ้มบางๆ ให้ "งั้นหลินขอตัวไปกินข้าวก่อนนะคะ" "เดี๋ยวก่อนครับ" "คะ?"
"เหมือนที่มีผู้หญิงมาทักคุณปริญใช่ไหมคะ" เธอก็ถามกลับเสียงเรียบ "อันนั้นมันอดีต" เขาพูดเสียงแผ่ว เมื่อเธอพูดเรื่องเมื่อกลางวันขึ้นมา "ค่ะ" "ตอนนี้โสด" อยู่ๆ เขาก็พูดขึ้นอีกครั้ง "ค่ะ" เขาจะบอกเธอทำไม Rrrr Rrrr Rrrr และโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เธอมองดูแล้วกดปิดเสียงไว้ เขาแปลกใจไม่น้อยที่เวลานี้
ถ้าเป็นแบบนี้อีกเรื่อยๆ เธอต้องแย่แน่ๆ เลย อันตรายต่อใจชมัด คิดไปก็ใจสั่นไป "น้องหลิน" "คะ...ค่ะพี่อร" "วันนี้พี่จะอธิบายงานนะคะ" "ค่ะ" "ถ้ามีพบลูกค้าหรือออกไปข้างนอก ระหว่างที่น้องหลินมาฝึกงานน้องหลินจะต้องเป็นคนออกไปกับคุณปริญนะคะ" "คะ...แล้วพี่อรล่ะคะ" "ปกติแล้วพี่จะไปด้วยค่ะ แต่ตอนนี้พี่ม







