LOGIN"ริสไม่ อ๊วก อ้วกกกก อึกกก" พูดยังไม่ขาดคำ เธอก็ต้องรีบวิ่งไปอ้วก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นหนักขนาดนี้ "ไอริส" และเขาก็ต้องรีบวิ่งตามเธอเข้าไปในห้องน้ำ อาการแบบนี้ไม่ปกติแล้ว ยังไงก็ต้องพาไปหาหมอเดี๋ยวนี้ เผื่อเธอเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ณ โรงพยาบาล "หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณผู้หญิงตั้
ณ Zurich Switzerland คู่รักข้าวใหม่ปลามัน ที่เพิ่งผ่านการแต่งงานกันมา และตอนนี้กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างถึงพริกถึงขิง ท่ามกลางบรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก "อืออออ พอแล้วค่ะพี่คีย์ ริสไม่ไหวแล้ว" "ขออีกรอบนะ จ๊วบบบ อื้มมม" เขาพูดพร้อมกับ ปากที่ยังคาบยอดทุมถัน ของเธอไม่ยอมปล่อย ตั้งแต่ได้เธอมาค
เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ออกไปรับแขกด้วยกัน ทั้งเจ้าบ่าวในตอนนี้ ยังดูมีความสุขมาก เขากอดภรรยาไว้แน่น พร้อมกับเดินตามอยู่ไม่ห่าง พาไปแนะนำคนนั้นคนนี้จนทั่วงาน ทำให้คนมาร่วมงานอดแซวไม่ได้ "พวกมึง นี่น้องไอริสเมียกูนะ" "รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว" ทั้ง 4 คนก็พูดขึ้นพร้อมกัน "ก็ให้พวกมึงรู้จักอีกไง ต่
หลายวันต่อมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก "คุณไอริสคะ มีเรื่องใหญ่แล้วค่ะ" พัดชาก็รีบเข้ามาบอกด้วยหน้าตาที่ตื่นเต้น "เกิดอะไรขึ้นคะ" "คุณไอริสออกไปดูเองดีกว่าค่ะ" "..." แล้วเธอก็รีบออกไปดู ด้วยสีหน้าที่ตกใจ กลัวว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นอีก เมื่อออกมาก็ต้องตกใจจริงๆ เพราะดอกกุหลาบสีขาว หลายช่อ ถูกจัดเรียงไว้อ
"พี่คีย์ปล่อยริสเถอะค่ะ พนักงานมองกันหมดแล้ว" "มองก็มองสิ แค่กอดเมียไม่เห็นมีอะไรน่าเกลียด" ยิ่งเธอไม่อยากเป็นที่สนใจ เขายิ่งกระชับโอบเอวบางเธอแน่นขึ้น "พี่คีย์" "สวัสดีค่ะคุณคีย์ คุณไอริส" "สวัสดีค่ะคุณทราย นี่ของฝากค่ะ" "ขอบคุณมากค่ะ ห้องประชุมพร้อมแล้วค่ะ อีก 10 นาทีเชิญนะคะ" "โอเค ขอเข้าไ
วันต่อมา แล้วเธอที่นั่งรถมากับเขาก็ทำหน้างอ เนื่องจากคนหน้ามึน ที่ขับรถอยู่กระทำกับร่างกายเธอทั้งคืน แบบไม่รู้จักเน็ดเหนื่อย จนเธอเกือบหมดสติไปเขาถึงได้หยุด "หน้างออะไรขนาดนั้นครับ หืม" เขาพูดพร้อมกับจับมือบางเธอขึ้นมาจูบหลายๆที "ไม่ต้องมาพูดเลย คนหื่น เมื่อคืนริสก็ไม่ได้กลับบ้าน ทั้งไม่ได้โทรบอก
"..." "ริสไม่เคยมีความสุขเลย ไม่เคยมี ไม่มี แม้แต่วันเดียว ก็ไม่เคยมีเลยค่ะ" "ไอริส" "ผู้หญิงคนนึง ที่สามีไม่เคยรักเลย ทำอาหารให้ทุกวันก็ไม่เคยกิน เททิ้งทุกวันจนล้นขยะ แต่ละวันต้องเฝ้ารอสามีกลับบ้านจนดึกดื่น วันไหนที่กลับมาแบบเมา ก็จะต่อว่ากับคำซ้ำๆ เดิมๆ ว่าไม่ได้รัก ไม่อยากอยู่ที่นี่ ทั้งยั
เมื่อกินข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้วคุณเนตรก็แยกตัวกลับบ้านไป เหลือไว้เพียงแต่อริสา ที่ให้อยู่รอกลับพร้อมกับสามี "วันนี้พี่มีประชุมถึงดึกนะ" "ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวริสนั่งรอได้" "ถ้าไม่เบื่อก็ตามใจ" เขาก็พูดพร้อมกับยังอ่านเอกสารอยู่ "มีอะไรให้ริสช่วยไหมคะ" "ไม่มี" "ค่ะ" เมื่อเขาตอบมาแบบนั้น เธอก็หยิบ iP
"ริสขับรถมาเองแล้วค่ะป๊า" "ลูกเนี่ยนะขับรถมาเอง" "ค่ะ พอดีว่าริสรีบมาหาป๊าไปหน่อย" "เก่งจังเลยลูกสาวป๊า" เจ้าสัวชาตรีก็โน้มตัวมาก่อนลูกสาวสุดที่รักจนแน่น พร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความปลื้มใจ ณ บ้านเรือนหอ อริสาก็ตั้งใจจะกลับบ้านมาพักผ่อนสักพัก แล้วก็เก็บของใช้บางอย่าง เพื่อจะกลับไปนอนเฝ้าพ่อที่โรงพ
ณ บ้านเรือนหอ เมื่ออริสาขับรถเข้ามาภายในบ้าน ก็เห็นว่าคีรินยืนรออยู่ด้วยท่าทางที่เคร่งเครียด จนเธอเองตอนนี้ก็ยิ่งรู้สึกทำอะไรไม่ถูก เขาจะห่วงเธอหรือห่วงรถมากกว่ากัน "ไอริส!" คีริน ก็พูดขึ้นเสียงดังเมื่อเธอลงมาจากรถ "พี่คีย์..." เธอก็เรียกเขาพร้อมกับน้ำตาซึม "..." เมื่อเห็นน้ำตาเธอเขาก็พูดอะไรไม่







