Masuk"ริสไม่ อ๊วก อ้วกกกก อึกกก" พูดยังไม่ขาดคำ เธอก็ต้องรีบวิ่งไปอ้วก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นหนักขนาดนี้ "ไอริส" และเขาก็ต้องรีบวิ่งตามเธอเข้าไปในห้องน้ำ อาการแบบนี้ไม่ปกติแล้ว ยังไงก็ต้องพาไปหาหมอเดี๋ยวนี้ เผื่อเธอเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ณ โรงพยาบาล "หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณผู้หญิงตั้
ณ Zurich Switzerland คู่รักข้าวใหม่ปลามัน ที่เพิ่งผ่านการแต่งงานกันมา และตอนนี้กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างถึงพริกถึงขิง ท่ามกลางบรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก "อืออออ พอแล้วค่ะพี่คีย์ ริสไม่ไหวแล้ว" "ขออีกรอบนะ จ๊วบบบ อื้มมม" เขาพูดพร้อมกับ ปากที่ยังคาบยอดทุมถัน ของเธอไม่ยอมปล่อย ตั้งแต่ได้เธอมาค
เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ออกไปรับแขกด้วยกัน ทั้งเจ้าบ่าวในตอนนี้ ยังดูมีความสุขมาก เขากอดภรรยาไว้แน่น พร้อมกับเดินตามอยู่ไม่ห่าง พาไปแนะนำคนนั้นคนนี้จนทั่วงาน ทำให้คนมาร่วมงานอดแซวไม่ได้ "พวกมึง นี่น้องไอริสเมียกูนะ" "รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว" ทั้ง 4 คนก็พูดขึ้นพร้อมกัน "ก็ให้พวกมึงรู้จักอีกไง ต่
หลายวันต่อมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก "คุณไอริสคะ มีเรื่องใหญ่แล้วค่ะ" พัดชาก็รีบเข้ามาบอกด้วยหน้าตาที่ตื่นเต้น "เกิดอะไรขึ้นคะ" "คุณไอริสออกไปดูเองดีกว่าค่ะ" "..." แล้วเธอก็รีบออกไปดู ด้วยสีหน้าที่ตกใจ กลัวว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นอีก เมื่อออกมาก็ต้องตกใจจริงๆ เพราะดอกกุหลาบสีขาว หลายช่อ ถูกจัดเรียงไว้อ
"พี่คีย์ปล่อยริสเถอะค่ะ พนักงานมองกันหมดแล้ว" "มองก็มองสิ แค่กอดเมียไม่เห็นมีอะไรน่าเกลียด" ยิ่งเธอไม่อยากเป็นที่สนใจ เขายิ่งกระชับโอบเอวบางเธอแน่นขึ้น "พี่คีย์" "สวัสดีค่ะคุณคีย์ คุณไอริส" "สวัสดีค่ะคุณทราย นี่ของฝากค่ะ" "ขอบคุณมากค่ะ ห้องประชุมพร้อมแล้วค่ะ อีก 10 นาทีเชิญนะคะ" "โอเค ขอเข้าไ
วันต่อมา แล้วเธอที่นั่งรถมากับเขาก็ทำหน้างอ เนื่องจากคนหน้ามึน ที่ขับรถอยู่กระทำกับร่างกายเธอทั้งคืน แบบไม่รู้จักเน็ดเหนื่อย จนเธอเกือบหมดสติไปเขาถึงได้หยุด "หน้างออะไรขนาดนั้นครับ หืม" เขาพูดพร้อมกับจับมือบางเธอขึ้นมาจูบหลายๆที "ไม่ต้องมาพูดเลย คนหื่น เมื่อคืนริสก็ไม่ได้กลับบ้าน ทั้งไม่ได้โทรบอก
"..." และเปรมก็ค่อยๆ หันมามองมินตรา "มินพูดจริงค่ะ มันเป็นทางเดียวที่พี่จะได้ยัยนั่นคืน" "พี่ไม่..." "อย่าเป็นคนดีไปหน่อยเลย ยัยนั่นก็คงยังรักพี่อยู่ เพียงแต่มีพี่ปริ้น เลยกลับไปหาพี่ไม่ได้มินเชื่อแบบนั้น" "..." และเปรมก็คิดตาม "เราสองคนต้องร่วมมือกัน" เมื่อเห็นว่าเปรมมีท่าทีสนใจมินตราก็พูดขึ้น
"..." รรินดาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่หันไปทางอื่น "มาแล้วหรอครับ กลับกันเลยไหม" ปริญก็เดินออกมาจากห้องพอดี พร้อมกับมองทั้งสองคนอย่างไม่ค่อยพอใจ "ค่ะ" รรินดาก็ตอบพร้อมกับยิ้มให้ปริญอย่างสดใส "ผมกับน้องหลินขอตัวกลับก่อนนะครับ" ปริญมองเปรมและพูดเสียงเรียบ "ครับ" เปรมก็พูดพร้อมกับมองไปที่รรินดาอีกเช่นเ
อยู่ๆ เจินก็ส่งข้อความมาบอกว่าจะกลับบ้าน เพราะมีธุระด่วนกระทันหัน แบบนี้ก็เข้าทางปริญอีกเช่นเคย แล้วตอนนี้ห้องที่เขาซื้อไว้ให้เธอ จากหนึ่งห้องก็เป็นสองห้องไปแล้ว วันนี้ก็พอดีได้พาเธอเข้ามาดู ห้องพร้อมอยู่ยังไม่ได้ตกแต่งอะไรมากมาย เพราะเขาให้กรรมสิทธิ์เธอเต็มที่ ห้องนี้คือห้องของเธอ เธอจะตกแต่งยังไง
เธอนั่งทับบนตักแกร่งของเขา พร้อมกับเปิดแฟ้มให้เขาเซ็นเอกสาร ส่วนเขาก็เกยคางไว้ที่บ่าเล็กของเธอ มืออีกข้างก็กอดเอวบางเธอไว้แน่น เมื่อเซ็นเสร็จแล้วเขาก็จะหอมแก้มให้รางวัลเธอ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่ได้กำไร "เดี๋ยวหลินออกไปเอากาแฟมาให้นะคะ" เมื่อเห็นว่าเขารู้สึกง่วงๆ เธอก็พูดขึ้น "ครับ ฟอด" เขาก็ต







