บทที่ 82

"อื้อออ ไอริส" คนป่วยที่นอนอยู่หลายชั่วโมงแล้ว พอตื่นขึ้นมาจิตใต้สำนึก ก็คิดถึงแค่อริสาคนเดียว

"ตื่นแล้วเหรอคะ"

"คิดถึงจังเลย" เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อน

"หิวไหมคะ"

"หิว"

"งั้นริสเตรียมอาหารให้สักครู่นะคะ"

"พี่ไม่ได้หิวข้าว"

"พี่คีย์"

"มาให้กอดหน่อย"

แล้วเธอก็เดินเข้าไปหาเขา พร้อมกับป