Masuk"ยินดีด้วยนะฉัตร ชีวิตเธอดีมากๆ มีความสุขกับชีวิตแล้วใช่ไหม" หงส์หยกก็พูดพร้อมกับจ้องตาอดีตลูกน้องคนสนิท ฉัตรตอนนี้มีชีวิตดุจเจ้าหญิงไปแล้ว "ขอให้ชีวิตมีแต่ความสุขนะฉัตร" ชรัชเองก็พูดพร้อมยิ้มออกมา เพราะเขาก็รู้เรื่องราวของฉัตร มาจากแฟนสาวของเขาพอสมควร "ค่ะคุณหงส์พี่เฟิส ฉัตรมีความสุขมากค่ะ คุณช
ณ บ้านป้าเนียม ทั้งสองคนก็มาเก็บของ และก็มาลาป้าเนียม ที่เธอเคารพเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งถึงบ้าน และเล่าเรื่องราว ที่ไม่เข้าใจกันให้ป้าเนียมฟังทุกอย่าง และผู้ใหญ่ใจดีอย่างป้าเนียมก็เข้าใจเหตุผลทุกอย่าง "ฉัตรมาลาจ้ะป้าเนียม" เธอพูดพร้อมกับก้มลงกราบที่ตัก "ขอบคุณ คุณป้านะครับ ที่ดูแลฉัตรอย่างดีต
"..." เธอก็น้ำตาไหลออกมา เขารักลูกเหมือนที่เธอรัก... "ไม่เป็นไรแล้วนะฉัตร" หงส์หยกก็พูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง "ไม่เป็นไรแล้วค่ะคุณหงส์" แล้วเธอก็ผละออกจากอกเขา พร้อมกับสายตาตัดพ้อของเขาที่มองเธอ "เธอชื่อฉัตรใช่ไหม" คุณหญิงมณีรัตน์กับคุณแดทาลล์พ่อและแม่ของชาลล์ ก็ต่างหันไปมองหญิงสาว ที่ลูกชายตัวเอง
"ฉัตร" เขาก็หันไปเรียกเธอเสียงแผ่ว "ค่ะ ฉัตรผิดเอง ฉัตรเป็นคนทำน้ำหกใส่คุณผู้หญิง ฉัตรยอมรับผิดทุกอย่างค่ะ" แล้วเธอก็พูดพร้อมกับกั้นความเสียใจเอาไว้ ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจก็ปะเดปะดังเข้ามา พร้อมกับสายตาที่ตัดพ้อ "ฉัตร" เสียงเรียบนิ่งของหงส์หยกก็ดังขึ้น "คะ...คุณหงส์" เมื่อเห็นอดีตเจ้านายสาวกับแ
จากนั้นแหวนก็รีบเดินออกไปหาฉัตรที่รออยู่ เพราะกลัวว่าเธอจะมาเจอเข้า เมื่อหาหมอจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เอกสารที่อยู่ในซองของเธอก็ถูกเก็บลงในกระเป๋า แล้วทั้งคู่ก็เอาขนมไปส่งที่โรงแรม ณ โรงแรมหรู "ที่นี่หรอคะ" เมื่อมาถึงโรงแรมดังกล่าว ฉัตรก็รีบหันหน้าไปถามแหวน "ใช่ค่ะ ที่นี่แหละค่ะ" "เอิ่ม..." เพราะท
"นายครับ นายจะไปไหนครับ" ลูกน้องเขาก็รีบถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเจ้านายกำลังจะลงจากรถไป "กูจะไปหาเมียกับลูกกู" ยิ่งเขามองเธอจากในรถแบบนี้ เขายิ่งคิดถึงเธอมากขึ้นไปอีกเรื่อยๆ แล้วเขาก็แทบจะบ้าขึ้นทุกวัน "ให้แหวนเขาจัดการเถอะครับนาย ถ้านายเข้าไปตอนนี้มีแต่แย่กับแย่" ลูกน้องคนสนิทก็คอยเตือนสติ "พวกมึงไม่
บรรยากาศในงานก็เริ่มขึ้น เครื่องประดับทั้ง 4 ชุด ถูกนำมาจัดเรียงอย่างสวยงาม ก่อนที่เครื่องประดับชุดฟินาเล่จะถูกจัดแสดง แล้วตอนนี้ก็มาถึง 5 อันดับสุดท้าย ซึ่ง 1 ในนั้นก็มีบริษัทของหงส์หยกและรตี ชรัชที่นั่งข้าง ๆ หงส์หยกก็แอบจับมือเธอไว้แน่น พร้อมกับพยักหน้าให้กำลังใจ หญิงสาวก็ได้แต่ยิ้มบาง ๆ ให้ ซึ่
งานประกวดเครื่องประดับที่จะจัดขึ้นในอีก 1 เดือนข้างหน้า ถึงตอนนี้เธอยังไม่มีแบบที่ถูกใจเลย เป็นเรื่องที่หนักใจมาก สำหรับหญิงสาวเป็นอย่างมากในตอนนี้ ลวดลายที่เธอออกแบบไปอย่างตั้งใจก็ถูกขโมยไป แรงบันดาลใจก็ยังไม่มีมากพอ "แก้ว ฉันจะไปฮ่องกง" "ได้ค่ะ เดี๋ยวแก้ว..." "ไม่เป็นไร เธอไม่ต้องไป เดี๋ยวฉันไป
เมื่อได้ยินคำบอกเลิกจากผู้เป็นสามี ทั้งยังจะให้เธอไปจดทะเบียนหย่า วิภาก็รู้สึกชาไปทั้งตัว แล้วยิ่งมองไปที่หน้าของผู้หญิงคนนั้น ก็เห็นว่ากำลังแสยะยิ้มให้เธออยู่ อารมณ์ความโกรธก็ทวีคูณขึ้นมา "ไม่นะเฮีย! วิไม่เลิก" "ไม่เลิกก็ต้องเลิก!" "เพราะนังผู้หญิงหน้าด้านคนนี้ใช่ไหมที่ทำให้เฮียเปลี่ยนไป" วิภาพู
"ชอบแกล้งผมดีนัก" "เออ แล้วฉัตรก็ไม่มีแฟนด้วยนะ พอเห็นที่ตรวจครรภ์ หงส์กับแก้วไปหาที่คอนโดฯ ก็พบว่าคอนโดฯ ที่ฉัตรอยู่ขายไปแล้ว" เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนใจ เพราะไม่รู้จริง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น "มันต้องมีอะไรที่มากกว่านั้น แค่ท้องแล้วหนีเฉย ๆ คงไม่ใช่" แล้วชายหนุ่มก็เริ่มวิเคราะห์เหตุการณ์ "แล้วก็ไม่มีช





![คุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

