Share

EP03:ความกวนตีน

last update Tanggal publikasi: 2026-10-02 16:35:05

หลายวันต่อมา@ร้านกาแฟ

“นายมีอะไรจะคุยกับฉันก็ว่ามา ฉันไม่ได้ว่างมากพอจะมานั่งจิบกาแฟกับนายทั้งวันหรอกนะ”

น้ำเอ่ยขึ้นทันทีที่วางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ สายตาคมกริบจ้องชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ไว้ใจ

ตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาในร้าน เธอก็รู้สึกได้ทันทีว่าการนัดครั้งนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ ๆ

เพราะถ้าไม่มีอะไรสำคัญจริง ๆ วายุคงไม่ลงทุนโทรศัพท์ตามเธอถึงสามรอบ แถมยังพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์แบบที่ทำให้เธออยากวางสายใส่ตั้งแต่ประโยคแรก

“งั้นเปลี่ยนจากจิบกาแฟ มาจูบปากผมแทนไหมครับ คุณน้ำ”

วายุยิ้มกว้างก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาอย่างหน้าตาเฉย

“ทั้งวันผมก็ให้ได้”

ไม่ใช่แค่พูดอย่างเดียว เพราะหมอนี่ยังยื่นหน้าเข้ามาใกล้จริง ๆจนน้ำต้องรีบเอียงหน้าหนี พร้อมยกมือดันหน้าผากเขาเอาไว้สุดแรง

“หยุดเลย!”

“ทำไมครับ?”

“แค่พูดเฉย ๆ ก็ได้ไหม ไม่จำเป็นต้องเอาหน้าหื่น ๆ ของนายเข้ามาใกล้ฉันขนาดนี้!”

น้ำผลักเขาออกห่าง ก่อนจะขยับเก้าอี้ถอยหลังอีกนิดเพื่อสร้างระยะปลอดภัยให้ตัวเอง

“ถ้าให้ฉันเลือกว่าจะจูบกับนายหรือจิบกาแฟ ฉันเลือกจิบกาแฟไปทั้งชาติยังดีกว่า!”

“แต่เราก็เคยจูบกันแล้วนี่ครับ”

รอยยิ้มของวายุยิ่งกว้างขึ้น

“ผมยังจำได้อยู่เลย”

“...”

“อยากจูบอีกจัง”ชายหนุ่มทำหน้าตาเหมือนกำลังครุ่นคิด ก่อนจะยกแก้วกาแฟขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์

“ขออีกได้ไหมครับ? ผมจะจ่ายค่าดองล่วงหน้าสิบล้าน แลกกับจูบของคุณ”

“...”น้ำถึงกับอ้าปากค้างมือที่กำลังจะหยิบแก้วกาแฟชะงักกลางอากาศจ่ายค่าดองล่วงหน้าสิบล้านเพื่อแลกกับจูบ?ผู้ชายคนนี้ยังสติดีอยู่หรือเปล่า

"ถ้าคุณต้องการทำมากกว่านี้ผมก็ให้เพิ่มได้"

"__"นี่มันคนหรือเครื่องคิดเลขกันแน่ ทำไมทุกอย่างถึงตีราคาเป็นเงินได้หมด!

หญิงสาวจ้องหน้าเขาอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนจะพึมพำอยู่ในใจ...คนบ้าอะไรเอาเงินสิบล้านมาพูดเหมือนเป็นแบงก์ยี่สิบ..

“สติผมดีทุกประการครับ”

"__'น้ำชะงักทันทีดวงตาของเธอค่อย ๆ หรี่ลง

อีกแล้ว...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่วายุพูดเหมือนรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

หลายครั้งแล้วที่เธอเพิ่งด่าเขาในใจไม่ทันไร ชายหนุ่มก็เหมือนจะรู้ทันแล้วพูดสวนกลับมาเสียอย่างนั้นราวกับอ่านใจคนได้แต่จะเป็นไปได้ยังไง?เรื่องแบบนี้มีแต่ในละครเท่านั้นแหละ!

“ไม่ใช่แค่สติผมดีอย่างเดียวนะครับ”วายุวางแก้วลง ก่อนจะยิ้มมุมปาก

“อย่างอื่นก็ดีเหมือนกัน”

“...”น้ำถึงกับพูดไม่ออก

มีเพียงแค่คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม ส่วนสายตาก็จ้องเขม็งไปยังชายหนุ่มตรงหน้า

“นี่นาย...”

“ครับ?”

“นายตั้งใจพูดให้ฉันโมโหใช่ไหม?”

“เปล่านะครับ”วายุตอบหน้าตาย

"ฉันว่าใช่!!"

“ผมแค่พูดตามข้อเท็จจริง”

“ข้อเท็จจริงบ้าบออะไรของนาย!”

“ก็ข้อเท็จจริงที่ว่าผมยังโสด และพร้อมจะดูแลคุณเต็มที่ไงครับ”

“ใครขอให้นายดูแล”

“คุณไง”

“ฉันไปขอตอนไหน”

“ในอนาคตครับ”

“...”น้ำแทบอยากเอาหัวโขกโต๊ะนี่เธอกำลังคุยอยู่กับคนปกติจริง ๆ ใช่ไหม?

“ว่าไงล่ะครับ สนใจผมไหม?”

วายุเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างสบายใจ ก่อนจะมองหญิงสาวด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

“ถ้าคุณอยากให้ผมบริการดูแลเป็นพิเศษ ผมก็ยินดีนะครับ”

“บริการอะไรของนาย!”

“บริการแบบที่ทำให้คุณไม่ต้องเหงาไงครับ”

เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจังเสียจนคนฟังแทบอยากกรี๊ด

“หรือถ้าคุณอยากให้ผมดูแลเป็นพิเศษกว่านั้นก็ได้”

วายุยกคิ้วขึ้น

"__"น้ำกรอกตามองบน

“บริหารหัวใจของคุณไว้ให้ดีนะครับ พอถึงวันเข้าหอจะได้ไม่ตกใจช็อคตายคาอกผม”

“นี่นาย!”น้ำรีบลดเสียงลงทันทีเมื่อเห็นว่าคนโต๊ะข้าง ๆ เริ่มหันมามอง เธอกรอกสายตามองไปรอบร้านอย่างระแวดระวัง ก่อนจะก้มหน้าลงแล้วกัดฟันพูด

“จะพูดจาอะไรหัดแหกตาดูบ้าง นี่มันพื้นที่ส่วนรวม ไม่ใช่พื้นที่ส่วนตัวที่นายจะพูดอะไรตามใจปากหื่น ๆ ของนายได้!”

“ผมว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาตินะครับ”

"ธรรมชาติกับผีสิ"

“คุณไม่เห็นต้องอายเลย”

“ฉันไม่ได้อาย!”

“เหรอครับ?”เขาเหลือบตามองใบหน้าที่เริ่มแดงของเธอแล้วอมยิ้ม

“แต่ผมว่า อีกหน่อยคุณคงชิน”

“ไม่มีทาง!”

“เดี๋ยวก็รู้ครับ”

“รู้อะไร!”

“ว่าคนที่คุณบอกว่าไม่เอาเนี่ย...สุดท้ายอาจจะขาดผมไม่ได้”

“ฝันไปเถอะ!”น้ำสวนกลับทันที

เธอไม่รู้ว่าควรจะโมโหหรือขำกับความมั่นหน้าของเขาก่อนดี นี่เหรอ...ผู้ชายที่พ่อของเธอเลือกให้เป็นสามีในอนาคต?

เฮ้อ...อกอีแป้นจะแตก!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP32 อยากตายพร้อมมันกูจัดให้

    “อะไรที่ปล่อยวางได้ สุขภาพจิตเราก็ดีขึ้นค่ะ” น้ำตอบกลั้วหัวเราะ ท่าทางไม่ได้คิดมากกับเรื่องนี้นัก ตราบใดที่ทุกอย่างยังอยู่ในสายตาของเธอ “แต่สุดท้ายเขาก็กลับมาหาของดีมีคุณภาพอยู่ดีครับ ไม่ใช่ของที่ผ่านมือใครต่อใครมาแล้วตั้งกี่คน” รอยยิ้มของน้ำค้างอยู่บนใบหน้า ก่อนจะค่อย ๆ จางลง ทำไมประโยคนี้ถึงฟังดูคุ้นหูนักนะ? คำพูดที่เหมือนจะเหน็บแนมผู้หญิงเบา ๆ แต่พอฟังจริง ๆ กลับเจ็บจี๊ดขึ้นสมองแบบนี้... ชวนให้นึกถึงไอ้หมาวายุไม่มีผิด! “ดูท่าทางคุณคงไว้ใจแฟนคุณมากเลยนะครับ” “ก็ไม่เชิงค่ะ ถ้าเขาอยู่ในสายตา น้ำก็พอจะรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่” “อ๋อ!” ไฟพยักหน้ารับ สีหน้าเหมือนเข้าใจ แต่ก็ยังมีแววสงสัยอยู่เล็กน้อย “ความจริงเราสองคนเพิ่งแต่งงานกันค่ะ ทางผู้ใหญ่เขาจัดใส่พานถวายมาให้” “ฮ่า ๆ ๆ!” ไฟหัวเราะลั่นจนคนที่เดินผ่านโต๊ะต่างหันมามองเป็นตาเดียว น้ำหันไปมองเขาอย่างงุนงง “คุณไฟขำอะไรเหรอคะ?” “ก็ขำที่คุณพูดไงครับ” เขายิ้มกว้าง พลางเบะปากเล็กน้อย “จัดใส่พานถวายมาให้... หึ! ตลกฉิบหาย” ไฟยกแก้วขึ้นดื่มต่อ ปล่อยให้เสียงเพลงจากชั้นล่างเข้ามาแทนที่บทสนทนาที่ขาดหายไป หลังจากน

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP31 เจอผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง

    “คิดว่าฉันจะกลัวงั้นเหรอ? เหอะ! ปัญญาอ่อนชะมัด... ‘อย่าทำให้ผมโมโห ถ้าไม่อยากโดนคว้านไส้ให้อีกากิน หึ!’” น้ำเลียนเสียงวายุในใจอย่างหมั่นไส้ ก่อนยกแก้วขึ้นจิบอย่างไม่ใส่ใจ เธอไม่คิดด้วยซ้ำว่าคำพูดที่กำลังนินทาเขาอยู่จะมีทางไปถึงหูเจ้าตัวได้ หลังจากเสร็จธุระ วายุก็ลงไปนั่งดื่มกับกลุ่มเพื่อนที่ชั้นล่างของผับ ส่วนน้ำเลือกขึ้นมานั่งบนชั้นสอง เพราะบรรยากาศเงียบสงบกว่าด้านล่าง เธอไม่ชอบสายตาของบรรดาสาว ๆ ที่มองมา โดยเฉพาะเวลาที่พวกหล่อนเข้ามาขอเบอร์วายุแล้วหันมามองเธอราวกับต้องการหยั่งเชิง แค่เห็นก็หงุดหงิดแล้ว! “นั่งคนเดียวไม่เหงาเหรอครับ?” น้ำชะงักมือที่กำลังยกแก้วขึ้นดื่ม ก่อนหันไปมองทางต้นเสียงเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายกระซิบอยู่ใกล้ ๆ จากด้านหลัง ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งก้าวออกมาจากด้านหลังโต๊ะ เผยให้เห็นใบหน้าหล่อคมที่ชวนให้เธอรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด “ไงครับ คุณน้ำ” “คุณ...?” น้ำขมวดคิ้ว มองอีกฝ่ายตั้งแต่ใบหน้าจรดปลายเท้า พยายามนึกว่าเคยเจอกันที่ไหน “อย่าบอกนะครับว่าคุณจำผมไม่ได้ น่าน้อยใจจัง” “...” เธอยังคงนึกไม่ออก แม้ใบหน้าของเขาจะดูคุ้นตาอยู่ไม่น้อยก็ตาม “

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP30 คำเตือน&Nc18+

    "เหม่... พูดมาซะยาวเหยียดยันชาติชั่ว ที่แท้คุณก็แค่งอนผมเรื่องเมื่อเช้า" "ฉันไม่ได้งอน! มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องงอนนายด้วย" น้ำปฏิเสธเสียงแข็งแบบลนลาน ดวงตาคู่สวยเลิ่กลั่กเหมือนเด็กที่ถูกจับได้ว่าโกหก "นั่นสินะ... คุณมีเหตุผลอะไรต้องงอน นอกเสียจาก..." วายุเว้นช่วงคำพูดพลางใช้นิ้วชี้เรียวเขี่ยริมฝีปากบางเบาๆ แล้วยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับผิวแก้มของเธอ "คุณเริ่มหลงรักผมแล้ว... ใช่ไหมล่ะครับคุณน้ำ?" "__" หญิงสาวเม้มปากแน่น ความเงียบกลายเป็นคำตอบที่ทำให้ชายหนุ่มจุดยิ้มร้ายเหนือกว่า "แค่บอกว่างอนเรื่องเมื่อเช้าก็จบ ผมจะได้ง้อ... ไม่ใช่มาตะคอกเสียงใส่ผัวแบบนี้ มันดูไม่น่ารักเลยรู้ไหม? แต่ถ้าคุณชอบแบบฮาร์ดคอร์... ผมก็จัดให้ได้ ถ้าชอบสไตล์นั้น" "พูดบ้าอะไรของนาย! ฉะ...ฉันไม่ได้.. อื้อ!" ริมฝีปากเรียวบางถูกปิดลงด้วยจูบหนักหน่วงจากคนร่างสูง วายุไม่คิดจะฟังคำแก้ตัวไร้สาระให้เสียเวลา กำปั้นเล็กๆ ของน้ำรบระทุบลงบนอกแกร่งซ้ำๆ เพื่อหวังให้เขาถอนจูบ แต่กลับยิ่งกระตุ้นความกระหายในตัวชายหนุ่มให้พลุ่งพล่านขึ้นไปอีก "อืม... ทุบอีกสิ ทุบแรงๆเวลาลงโทษผมจะได้กระแทกคืนให้แรงกว่าน

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP29 :แต่ของผมสามนิ้ว

    น้ำมองตั้งแต่ใบหน้าของหญิงสาวลงไปยังแขนของวายุ ก่อนยกคิ้วขึ้นอย่างประชดประชัน นมติดแขนเลยนะ... ไม่ใช่แค่ตัวติดกันแล้ว “ทีหลังหัดเคาะประตูก่อนเข้าด้วยนะครับ” น้ำเสียงของวายุฟังดูขุ่นเคือง “เข้ามาแบบนี้มันเสียมารยาท” น้ำแทบหลุดหัวเราะ เซ็งล่ะสิ คงเสียดายที่เธอโผล่มาขัดจังหวะความสุขของเขา สันดานผู้ชายก็เป็นแบบนี้สินะ “ทำไม” เธอเท้าสะเอว ก่อนปรายตามองสามสาวตรงหน้า “กลัวฉันเข้ามาแล้วเจอนายกำลังสวิงแม่สาวน้อยสามคนอยู่ว่างั้น” วายุถอนหายใจยาว แต่แทนที่จะตอบ เขากลับลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินตรงมาหาเธอ “เอาเป็นว่า ถ้าสะดวกเริ่มงานพรุ่งนี้ก็มาทำได้เลยครับ” เขาพูดพลางเหลือบมองสามสาว “ที่นี่ยังว่างอีกหลายตำแหน่ง จะสมัครตำแหน่งไหนก็ลงชื่อไว้” ชายหนุ่มหยุดตรงหน้าเธอ “ที่นี่มีทุกตำแหน่ง ยกเว้นตำแหน่ง...” “เมียน้อย” น้ำสวนขึ้นทันที เธอแสยะยิ้ม ก่อนเบะปากแล้วยักไหล่ให้หญิงสาวทั้งสามคนที่กำลังมองมาอย่างไม่เป็นมิตร อย่านะคะ อย่านะคะ อีน้ำไม่สู้แรดนะคะ สู้แต่คนนะคะ “หึงผมเหรอ” น้ำชะงัก เธอไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าวายุมายืนอยู่ด้านหลังตั้งแต่เมื่อไร แ

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP28 :จงให้ยั่วให้หึง

    วายุมองท่าทางนั้นเงียบ ๆ น้ำเป็นคนขี้สงสัยกว่าที่เจ้าตัวคิดเสียอีก เธอหันซ้าย หันขวา มองทุกอย่างรอบตัวราวกับเด็กที่เพิ่งเข้ามาในสถานที่แปลกใหม่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เจ้าตัวก็เคยใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ และน่าจะคุ้นเคยกับสถานบันเทิงมากกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ แต่สำหรับประเทศไทย น้ำแทบไม่ได้ออกเที่ยวกลางคืนเท่าไร เรื่องแบบนี้...วายุรู้ดี เพราะเขาไม่ได้ปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้คลาดสายตาไปง่าย ๆ อยู่แล้ว เรียกว่าตามติดทุกฝีก้าวก็ยังได้ “สวัสดีครับคุณวายุ” เสียงของลูกน้องดังขึ้นจากด้านหน้า “พวกเด็ก ๆ รออยู่ด้านในแล้วครับ” “อืม” วายุพยักหน้ารับสั้น ๆ ก่อนก้าวขายาวเดินเข้าไปด้านในทันที ทิ้งให้น้ำเดินตามหลังด้วยสีหน้าขมวดมุ่น ชายหนุ่มไม่ได้หันกลับไปมองในทันที แต่เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็เหลือบมองผ่านหางตา แล้วก็ต้องกลั้นยิ้ม หญิงสาวกำลังทำหน้าราวกับคนกำลังคิดบัญชีใครสักคนอยู่ในใจ ปากขยับยุกยิกโดยไม่มีเสียงหลุดออกมาแม้แต่นิดเดียว แต่สำหรับวายุ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว เขาเดาได้ไม่ยากว่าเธอกำลังคิดอะไร ‘รีบแบบนี้ น่าจะมีพวกอีหนูมาแหกขารอให้เสียบล่ะสิ’ มุมปากของชายหนุ่มกระตุกขึ้น หึงหรือ? น่าสนใจด

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP27 :คำสัญญา

    น้ำจ้องเขาเขม็ง ก่อนจำใจสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “ก็ได้ ฉันจะเชื่อฟังนาย!” “ดี” วายุปล่อยมือทันทีน้ำรีบถอยออกมา จัดเสื้อผ้าตัวเองด้วยใบหน้าแดงก่ำ ส่วนชายหนุ่มกลับยืนมองอย่างใจเย็น “ตกลงตามนี้” เขากระตุกยิ้ม “ถ้าคุณผิดคำกับผมเมื่อไหร่ ก็อย่าหาว่าผมไม่เตือนนะครับ คุณน้ำ” น้ำกำหมัดแน่น “ฝากไว้ก่อนเถอะ!” เธอจ้องเขาอย่างคาดโทษ ก่อนเปิดประตูขึ้นรถ แต่ในใจกลับสาปแช่งผู้ชายตรงหน้าไม่หยุด ‘ไอ้หมาวายุ!’ #โรงพยาบาล ทันทีที่มาถึง น้ำก็รีบตรงไปหาเจ๊ปู วายุเดินตามหลังมาเงียบๆตลอดทางเขาแทบไม่ได้พูดอะไร แต่ภาพที่น้ำคอยถามถึงอาการของเจ๊ปูซ้ำๆ กลับติดอยู่ในหัวอย่างน่ารำคาญทั้งที่อีกฝ่ายเป็นแค่รุ่นพี่ แถมยังมีสามีแล้วแต่ทำไมเธอถึงดูเป็นห่วงขนาดนั้น? “คุณหมอคะ พี่ฉันเป็นยังไงบ้างคะ?” วายุเหลือบมองทันที ‘พี่ฉัน’ คำเรียกธรรมดาแท้ๆ แต่พอฟังจากปากน้ำแล้วกลับรู้สึกขัดหูอย่างบอกไม่ถูก “ไม่ทราบว่าคนไข้ไปโดนอะไรมาครับ?” คุณหมอถาม น้ำหันไปมองวายุแวบหนึ่ง ก่อนตอบด้วยสีหน้ากวนๆ “พอดีเจ๊เขาสะดุดล้มค่ะ แล้วหัวไปฟาดกับสันแข้งหมา” "__"วายุเลิกคิ้วขึ้น..สันแข้งหมา ?เขาก้มมองขาตัวเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status