Se connecterPartager
EP04:ความหน้าด้านของวายุ
Date de publication:
2026-10-02 16:35:09“นายนี่มัน...”หญิงสาวยกมือขึ้นกุมขมับ
"ว่าไงครับ" “พูดแล้วยิ้มหวานได้มึนกว่านี้มีอีกไหม ฉันอยากจะบ้าตาย” “มีครับ” “อะไรอีก!” “ถ้าคุณอยากฟัง ผมพูดได้ทั้งวัน” “ไม่ต้อง!”น้ำรีบยกมือห้ามทันที“พอเลย ฉันยังไม่ได้ถามเรื่องที่นายเรียกฉันมาเลย แล้วนี่อะไร? เอาแต่พูดจาทะลึ่งอยู่ได้!” “อ้าว ผมก็กำลังสร้างบรรยากาศไงครับ” “บรรยากาศบ้านนายสิ!” “ก็บ้านเราในอนาคตไงครับ” “วายุ!”น้ำกัดฟันเรียกชื่อเขาเต็มเสียง ชายหนุ่มกลับหัวเราะเบา ๆ อย่างอารมณ์ดี ยิ่งเห็นเธอโมโห เขาก็ยิ่งดูสนุกสุดท้ายหญิงสาวจึงตัดสินใจยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มเพื่อระงับอารมณ์ แต่ยังไม่ทันได้กลืนกาแฟลงคอ... “จริง ๆ ผมว่าคุณน่าจะเตรียมใจไว้หน่อยนะครับผมรู้ว่าคุณยังซิงอยู่” “แค่ก!”น้ำสำลักทันที “ไม่ต้องห่วงครั้งแรกของคุณผมจะทำเบาๆแล้วไม่คุณไม่ต้องตกใจจนทำอะไรไม่ถูก” พรวด!!!กาแฟพุ่งออกจากปากทันที “แค่ก ๆ! ให้ตายเถอะ!” น้ำรีบคว้ากระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดปาก ใบหน้าแดงก่ำทั้งจากความอายและความโมโห “วายุ! ทำไมนายถึงได้...ได้...” เธอกำหมัดแน่น พยายามหาคำด่าที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้ชายตรงหน้าแต่สมองกลับว่างเปล่าไปหมด จะด่าว่าอะไรดี?ไอ้คนลามก?ไอ้หน้ามึน? ไอ้ผู้ชายโรคจิต?หรือรวมกันทุกคำเลยดี? สุดท้ายเธอก็เลือกคว้ากระเป๋าขึ้นมาถือ ก่อนจะลุกพรวดออกจากเก้าอี้ “ฉันกลับแล้ว!” “อ้าว?”วายุเงยหน้ามองอย่างไม่รีบร้อน “เพิ่งคุยกันเองนะครับ” “ฉันไม่คุยกับนายแล้ว!”น้ำรีบเดินออกจากร้านโดยไม่หันกลับไปมองจะไม่ให้เธอเผ่นออกมาได้ยังไง ดูแต่ละคำที่เขาพูดสิ ถึงเธอจะไม่ได้ใสซื่ออะไรขนาดนั้น แต่จะมีใครเขามาพูดจาลามก 18+กลางร้านกาแฟได้หน้าตาเฉยแบบนี้เหรอ แถมคนในร้านยังพากันหันมามองเธอเป็นตาเดียวอีกบางคนถึงกับแอบกระซิบหัวเราะคิกคักกันใหญ่ น้ำแทบอยากจะเอาหัวมุดดินหนีกลับบ้านจริง ๆเธอไม่น่าหลงกลมานั่งเสียเวลากับเขาเลย ถ้าเธอไม่มาที่นี่ ป่านนี้คงได้เดินช้อปปิ้งอย่างมีความสุขไปแล้ว “ป๊านะป๊า...”หญิงสาวบ่นพึมพำระหว่างเดิน “จะหาผัวให้ฉันทั้งที หาคนดี ๆ สติสมประกอบกว่านี้ไม่ได้หรือไง!” “ทำไมคุณน้ำถึงเสียมารยาทล่ะครับ”เสียงของวายุดังขึ้นจากด้านหลัง น้ำหยุดเดินแล้วหันกลับไปมองอย่างหงุดหงิดไม่รู้ว่าเขาเดินตามมาตั้งแต่เมื่อไหร่ “อยู่ดี ๆ ก็เดินออกจากร้าน ไม่บอกผมสักคำ” เขาทำหน้าตาจริงจังอย่างน่าหมั่นไส้ "กับนายน่ะ ไม่ต้องมีหรอกมารยาท" “ที่บ้านคุณไม่สอนมารยาทเหรอครับ?” น้ำเบิกตากว้าง“นี่นายกำลังด่าฉัน!” “ผมเปล่าด่านะครับ”วายุตอบด้วยสีหน้าไร้เดียงสา “ก็แค่ถามดูเฉย ๆ” “นายนี่มัน!” น้ำยืนกัดฟันกรอด จ้องชายหนุ่มตรงหน้าที่เอาแต่พูดฉอด ๆด้วยรอยยิ้มเหมือนเด็กไม่มีพิษมีภัย ทั้งที่ความจริง...พิษสงเต็มตัว!!! นี่ขนาดยังไม่ได้แต่งงานกันเขายังกวนประสาทเธอได้ขนาดนี้ถ้าแต่งงานกันไปแล้วต้องอยู่ด้วยกันทุกวัน เธอคงประสาทเสียก่อนจะแก่แน่ ๆ “ไม่ต้องกลัวครับ”วายุยิ้มหวาน “ประสาทคุณไม่เสียหรอก” “...”น้ำหรี่ตามองเขา ชายหนุ่มขยับเข้ามาใกล้ ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ “เพราะต่อให้คุณปวดหัวแค่ไหน ผมก็จะดูแลคุณเอง” "__"น้ำชะงัก หัวใจเต้นผิดจังหวะไปเสี้ยววินาทีแต่เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นเพราะประโยคต่อมาของเขาทำให้เธออยากเอารองเท้าฟาดหน้าเขาแทน “โดยเฉพาะเวลาคุณดื้อ ผมจะค่อย ๆ สอนให้คุณรู้ว่า...การมีผมเป็นผัวมันไม่ได้แย่อย่างที่คิด” “วายุ!” เสียงตะโกนของน้ำดังขึ้นจนคนที่เดินผ่านไปมาต้องหันมามอง ส่วนเจ้าของชื่อกลับยืนยิ้มอย่างอารมณ์ดี ราวกับสิ่งที่พูดออกมาเมื่อครู่นี้ไม่ได้มีอะไรผิดปกติเลยแม้แต่น้อยและนั่นทำให้น้ำมั่นใจอย่างหนึ่งว่า... ชีวิตแต่งงานของเธอในอนาคตคงไม่สงบสุขแน่!!
Dernier chapitre
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP32 อยากตายพร้อมมันกูจัดให้
“อะไรที่ปล่อยวางได้ สุขภาพจิตเราก็ดีขึ้นค่ะ” น้ำตอบกลั้วหัวเราะ ท่าทางไม่ได้คิดมากกับเรื่องนี้นัก ตราบใดที่ทุกอย่างยังอยู่ในสายตาของเธอ “แต่สุดท้ายเขาก็กลับมาหาของดีมีคุณภาพอยู่ดีครับ ไม่ใช่ของที่ผ่านมือใครต่อใครมาแล้วตั้งกี่คน” รอยยิ้มของน้ำค้างอยู่บนใบหน้า ก่อนจะค่อย ๆ จางลง ทำไมประโยคนี้ถึงฟังดูคุ้นหูนักนะ? คำพูดที่เหมือนจะเหน็บแนมผู้หญิงเบา ๆ แต่พอฟังจริง ๆ กลับเจ็บจี๊ดขึ้นสมองแบบนี้... ชวนให้นึกถึงไอ้หมาวายุไม่มีผิด! “ดูท่าทางคุณคงไว้ใจแฟนคุณมากเลยนะครับ” “ก็ไม่เชิงค่ะ ถ้าเขาอยู่ในสายตา น้ำก็พอจะรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่” “อ๋อ!” ไฟพยักหน้ารับ สีหน้าเหมือนเข้าใจ แต่ก็ยังมีแววสงสัยอยู่เล็กน้อย “ความจริงเราสองคนเพิ่งแต่งงานกันค่ะ ทางผู้ใหญ่เขาจัดใส่พานถวายมาให้” “ฮ่า ๆ ๆ!” ไฟหัวเราะลั่นจนคนที่เดินผ่านโต๊ะต่างหันมามองเป็นตาเดียว น้ำหันไปมองเขาอย่างงุนงง “คุณไฟขำอะไรเหรอคะ?” “ก็ขำที่คุณพูดไงครับ” เขายิ้มกว้าง พลางเบะปากเล็กน้อย “จัดใส่พานถวายมาให้... หึ! ตลกฉิบหาย” ไฟยกแก้วขึ้นดื่มต่อ ปล่อยให้เสียงเพลงจากชั้นล่างเข้ามาแทนที่บทสนทนาที่ขาดหายไป หลังจากน
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP31 เจอผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง
“คิดว่าฉันจะกลัวงั้นเหรอ? เหอะ! ปัญญาอ่อนชะมัด... ‘อย่าทำให้ผมโมโห ถ้าไม่อยากโดนคว้านไส้ให้อีกากิน หึ!’” น้ำเลียนเสียงวายุในใจอย่างหมั่นไส้ ก่อนยกแก้วขึ้นจิบอย่างไม่ใส่ใจ เธอไม่คิดด้วยซ้ำว่าคำพูดที่กำลังนินทาเขาอยู่จะมีทางไปถึงหูเจ้าตัวได้ หลังจากเสร็จธุระ วายุก็ลงไปนั่งดื่มกับกลุ่มเพื่อนที่ชั้นล่างของผับ ส่วนน้ำเลือกขึ้นมานั่งบนชั้นสอง เพราะบรรยากาศเงียบสงบกว่าด้านล่าง เธอไม่ชอบสายตาของบรรดาสาว ๆ ที่มองมา โดยเฉพาะเวลาที่พวกหล่อนเข้ามาขอเบอร์วายุแล้วหันมามองเธอราวกับต้องการหยั่งเชิง แค่เห็นก็หงุดหงิดแล้ว! “นั่งคนเดียวไม่เหงาเหรอครับ?” น้ำชะงักมือที่กำลังยกแก้วขึ้นดื่ม ก่อนหันไปมองทางต้นเสียงเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายกระซิบอยู่ใกล้ ๆ จากด้านหลัง ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งก้าวออกมาจากด้านหลังโต๊ะ เผยให้เห็นใบหน้าหล่อคมที่ชวนให้เธอรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด “ไงครับ คุณน้ำ” “คุณ...?” น้ำขมวดคิ้ว มองอีกฝ่ายตั้งแต่ใบหน้าจรดปลายเท้า พยายามนึกว่าเคยเจอกันที่ไหน “อย่าบอกนะครับว่าคุณจำผมไม่ได้ น่าน้อยใจจัง” “...” เธอยังคงนึกไม่ออก แม้ใบหน้าของเขาจะดูคุ้นตาอยู่ไม่น้อยก็ตาม “
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP30 คำเตือน&Nc18+
"เหม่... พูดมาซะยาวเหยียดยันชาติชั่ว ที่แท้คุณก็แค่งอนผมเรื่องเมื่อเช้า" "ฉันไม่ได้งอน! มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องงอนนายด้วย" น้ำปฏิเสธเสียงแข็งแบบลนลาน ดวงตาคู่สวยเลิ่กลั่กเหมือนเด็กที่ถูกจับได้ว่าโกหก "นั่นสินะ... คุณมีเหตุผลอะไรต้องงอน นอกเสียจาก..." วายุเว้นช่วงคำพูดพลางใช้นิ้วชี้เรียวเขี่ยริมฝีปากบางเบาๆ แล้วยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับผิวแก้มของเธอ "คุณเริ่มหลงรักผมแล้ว... ใช่ไหมล่ะครับคุณน้ำ?" "__" หญิงสาวเม้มปากแน่น ความเงียบกลายเป็นคำตอบที่ทำให้ชายหนุ่มจุดยิ้มร้ายเหนือกว่า "แค่บอกว่างอนเรื่องเมื่อเช้าก็จบ ผมจะได้ง้อ... ไม่ใช่มาตะคอกเสียงใส่ผัวแบบนี้ มันดูไม่น่ารักเลยรู้ไหม? แต่ถ้าคุณชอบแบบฮาร์ดคอร์... ผมก็จัดให้ได้ ถ้าชอบสไตล์นั้น" "พูดบ้าอะไรของนาย! ฉะ...ฉันไม่ได้.. อื้อ!" ริมฝีปากเรียวบางถูกปิดลงด้วยจูบหนักหน่วงจากคนร่างสูง วายุไม่คิดจะฟังคำแก้ตัวไร้สาระให้เสียเวลา กำปั้นเล็กๆ ของน้ำรบระทุบลงบนอกแกร่งซ้ำๆ เพื่อหวังให้เขาถอนจูบ แต่กลับยิ่งกระตุ้นความกระหายในตัวชายหนุ่มให้พลุ่งพล่านขึ้นไปอีก "อืม... ทุบอีกสิ ทุบแรงๆเวลาลงโทษผมจะได้กระแทกคืนให้แรงกว่าน
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP29 :แต่ของผมสามนิ้ว
น้ำมองตั้งแต่ใบหน้าของหญิงสาวลงไปยังแขนของวายุ ก่อนยกคิ้วขึ้นอย่างประชดประชัน นมติดแขนเลยนะ... ไม่ใช่แค่ตัวติดกันแล้ว “ทีหลังหัดเคาะประตูก่อนเข้าด้วยนะครับ” น้ำเสียงของวายุฟังดูขุ่นเคือง “เข้ามาแบบนี้มันเสียมารยาท” น้ำแทบหลุดหัวเราะ เซ็งล่ะสิ คงเสียดายที่เธอโผล่มาขัดจังหวะความสุขของเขา สันดานผู้ชายก็เป็นแบบนี้สินะ “ทำไม” เธอเท้าสะเอว ก่อนปรายตามองสามสาวตรงหน้า “กลัวฉันเข้ามาแล้วเจอนายกำลังสวิงแม่สาวน้อยสามคนอยู่ว่างั้น” วายุถอนหายใจยาว แต่แทนที่จะตอบ เขากลับลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินตรงมาหาเธอ “เอาเป็นว่า ถ้าสะดวกเริ่มงานพรุ่งนี้ก็มาทำได้เลยครับ” เขาพูดพลางเหลือบมองสามสาว “ที่นี่ยังว่างอีกหลายตำแหน่ง จะสมัครตำแหน่งไหนก็ลงชื่อไว้” ชายหนุ่มหยุดตรงหน้าเธอ “ที่นี่มีทุกตำแหน่ง ยกเว้นตำแหน่ง...” “เมียน้อย” น้ำสวนขึ้นทันที เธอแสยะยิ้ม ก่อนเบะปากแล้วยักไหล่ให้หญิงสาวทั้งสามคนที่กำลังมองมาอย่างไม่เป็นมิตร อย่านะคะ อย่านะคะ อีน้ำไม่สู้แรดนะคะ สู้แต่คนนะคะ “หึงผมเหรอ” น้ำชะงัก เธอไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าวายุมายืนอยู่ด้านหลังตั้งแต่เมื่อไร แ
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP28 :จงให้ยั่วให้หึง
วายุมองท่าทางนั้นเงียบ ๆ น้ำเป็นคนขี้สงสัยกว่าที่เจ้าตัวคิดเสียอีก เธอหันซ้าย หันขวา มองทุกอย่างรอบตัวราวกับเด็กที่เพิ่งเข้ามาในสถานที่แปลกใหม่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เจ้าตัวก็เคยใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ และน่าจะคุ้นเคยกับสถานบันเทิงมากกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ แต่สำหรับประเทศไทย น้ำแทบไม่ได้ออกเที่ยวกลางคืนเท่าไร เรื่องแบบนี้...วายุรู้ดี เพราะเขาไม่ได้ปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้คลาดสายตาไปง่าย ๆ อยู่แล้ว เรียกว่าตามติดทุกฝีก้าวก็ยังได้ “สวัสดีครับคุณวายุ” เสียงของลูกน้องดังขึ้นจากด้านหน้า “พวกเด็ก ๆ รออยู่ด้านในแล้วครับ” “อืม” วายุพยักหน้ารับสั้น ๆ ก่อนก้าวขายาวเดินเข้าไปด้านในทันที ทิ้งให้น้ำเดินตามหลังด้วยสีหน้าขมวดมุ่น ชายหนุ่มไม่ได้หันกลับไปมองในทันที แต่เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็เหลือบมองผ่านหางตา แล้วก็ต้องกลั้นยิ้ม หญิงสาวกำลังทำหน้าราวกับคนกำลังคิดบัญชีใครสักคนอยู่ในใจ ปากขยับยุกยิกโดยไม่มีเสียงหลุดออกมาแม้แต่นิดเดียว แต่สำหรับวายุ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว เขาเดาได้ไม่ยากว่าเธอกำลังคิดอะไร ‘รีบแบบนี้ น่าจะมีพวกอีหนูมาแหกขารอให้เสียบล่ะสิ’ มุมปากของชายหนุ่มกระตุกขึ้น หึงหรือ? น่าสนใจด
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP27 :คำสัญญา
น้ำจ้องเขาเขม็ง ก่อนจำใจสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “ก็ได้ ฉันจะเชื่อฟังนาย!” “ดี” วายุปล่อยมือทันทีน้ำรีบถอยออกมา จัดเสื้อผ้าตัวเองด้วยใบหน้าแดงก่ำ ส่วนชายหนุ่มกลับยืนมองอย่างใจเย็น “ตกลงตามนี้” เขากระตุกยิ้ม “ถ้าคุณผิดคำกับผมเมื่อไหร่ ก็อย่าหาว่าผมไม่เตือนนะครับ คุณน้ำ” น้ำกำหมัดแน่น “ฝากไว้ก่อนเถอะ!” เธอจ้องเขาอย่างคาดโทษ ก่อนเปิดประตูขึ้นรถ แต่ในใจกลับสาปแช่งผู้ชายตรงหน้าไม่หยุด ‘ไอ้หมาวายุ!’ #โรงพยาบาล ทันทีที่มาถึง น้ำก็รีบตรงไปหาเจ๊ปู วายุเดินตามหลังมาเงียบๆตลอดทางเขาแทบไม่ได้พูดอะไร แต่ภาพที่น้ำคอยถามถึงอาการของเจ๊ปูซ้ำๆ กลับติดอยู่ในหัวอย่างน่ารำคาญทั้งที่อีกฝ่ายเป็นแค่รุ่นพี่ แถมยังมีสามีแล้วแต่ทำไมเธอถึงดูเป็นห่วงขนาดนั้น? “คุณหมอคะ พี่ฉันเป็นยังไงบ้างคะ?” วายุเหลือบมองทันที ‘พี่ฉัน’ คำเรียกธรรมดาแท้ๆ แต่พอฟังจากปากน้ำแล้วกลับรู้สึกขัดหูอย่างบอกไม่ถูก “ไม่ทราบว่าคนไข้ไปโดนอะไรมาครับ?” คุณหมอถาม น้ำหันไปมองวายุแวบหนึ่ง ก่อนตอบด้วยสีหน้ากวนๆ “พอดีเจ๊เขาสะดุดล้มค่ะ แล้วหัวไปฟาดกับสันแข้งหมา” "__"วายุเลิกคิ้วขึ้น..สันแข้งหมา ?เขาก้มมองขาตัวเ
Vous vous intéresseriez aussi à
มาเฟียร้ายพ่ายรัก Devil beside you
DharDhara9.7K Vuesพยัคฆราช
ชะนีติดมันส์18.6K Vuesแผนรัก มังกรร้าย
dragonred2414.6K VuesBad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน8.6K Vuesทาสสวาทเจ้าพ่อซาดิสม์
P. Chamomile521 VuesMafia Game ร้ายปกครองรัก
นัวร์เนีย24 Vuesคลั่งรักแม่ตัวแสบ
คุณลูกเกด2.7K Vuesเด็กพยศของประธานเหนือ
นิษฐา012.4K Vues
