Masukสิบนาทีต่อมา
เสื้อผ้าเราทั้งคู่ถูกปลดเปลื้องออกจนหมด เผยให้เห็นร่างกายเปลือยเปล่าของกันและกัน ยอมรับเลยว่าหุ่นพี่เวย์ดีมาก กล้ามแขนเป็นมัด ลอนหน้าท้องที่ดูเซ็กซี่ แบบอู้หูว ~
และก็ของลับที่เห็นแล้วแบบ...
จะพังไหมนะ มันจะอะไรขนาดนั้นอะ เกินไป!
“มองหน้าพี่บ้างก็ได้”
เสียงทักท้วงทำให้ฉันดึงสติกลับมาแล้วผละสายตาออกจากของลับเขา
“พี่ได้ไปทำมาหรือเปล่าคะ หรือว่ามัน...”
โอ๊ย! ถามอะไรออกไปเนี่ยยัยพาย
“ไอ้นี่เหรอ” พี่เวย์ไม่พูดเปล่า เขาหยิบของลับขึ้นมาแล้วทาบมันลงที่ขาอ่อนฉัน “ธรรมชาติ พกมาตั้งแต่เกิด” ว่าจบเขาก็จับมันลงแล้วมองหน้า “หน้าแดงนี่กลัว อาย หรือว่าเขิน?”
“...” ทั้งสามอย่าง แต่ไม่อยากพูดออกไป
“ครั้งก่อนเอาแบบลวกๆ ครั้งนี้เอาแบบเต็มลิมิตเลยนะ พายจะไหวไหม”
ตะ...เต็มลิมิตนี่คือแบบไหน!?
“คือว่า...”
“เอาเป็นว่าจะเบามือให้หน่อยก็แล้วกันนะ แบบว่านิดๆ หน่อยๆ”
ไม่ทันได้ตั้งตัว ก็โดนคนตรงหน้าขโมยจูบ เมื่อพอใจก็เลื่อนหน้าผ่านคอและมาหยุดที่อกอวบ ฝ่ามือใหญ่บีบเคล้นคลึงไปมาก่อนจะใช้ปากครอบงับจุกสีชมพูอ่อนที่ชูชัน เขาดูดเสมือนคนที่กระหาย
อ๊ะ!
เสียงครางเล็กๆ หลุดออกมาจากปาก มือข้างหนึ่งจับยึดบ่าแกร่ง อีกข้างก็ขยุมเส้นผมดกดำไว้ แอ่นอกขึ้นอย่างลืมตัว
ฝ่ามือหยาบเลื่อนต่ำลงจนถึงช่องทางสวยที่เคยผ่านการใช้งานแค่ครั้งเดียว นิ้วเรียวไล้ไปมาแล้วสอดแทรกเข้าไปภายใน แหย่เข้าแหย่ออกเพื่อสร้างน้ำหล่อลื่น
อ๊า ~
เผลอร้องครางออกมาด้วยความรู้สึกดีปนเสียว วินาทีนี้เหมือนหลุดลอยไปในห้วงสวาท
พี่เวย์หยุดการกระทำทุกอย่างแม้กระทั่งถอนนิ้วออกจากรูคับแคบ เขาเอานิ้วขึ้นมาตรงปากตัวเองแล้วใช้ลิ้นเลียน้ำสีใสที่เคลือบรอบๆ นิ้ว “ใช้ได้”
“...” ฉันเองถึงกับทำอะไรไม่ถูก ได้แต่นั่งหอบหายใจแรงๆ อยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งขนาดกลางๆ
“ทำหน้าแบบนั้น...รู้ไหมว่ามันยั่วพี่มาก”
สิ้นเสียง พี่เวย์ถาโถมกายเข้ามานัวเนีย ทาบทับจูบแสนดุเดือด เรียวลิ้นร้อนไล่ต้อนเรียวลิ้นเล็กก่อนจะแลกกันลิ้มรสความหวานปนขมของแอลกอฮอล์ที่ดื่มมาจากคลับ
เรียวขาเล็กถูกแหวกอ้าออกให้กว้างกว่าเดิม พี่เวย์แทรกกายมาอยู่ระหว่างกลางของขาทั้งสองข้าง ก่อนจะสัมผัสได้ถึงความแข็งขืนที่สอดแทรกเข้ามาในรูแคบ
“ดะ...เดี๋ยวค่ะ! พี่ใส่ถุงยางแล้วเหรอ” ร้องท้วงแล้วใช้มือดันหน้าท้องของพี่เวย์
“...” ฝ่ายที่ถูกถามเลี่ยงไม่ตอบแล้วเอามือฉันออก ก่อนจะกดลำท่อนเข้ามาทีเดียวจดมิด “อื้ม...” ใบหน้าหล่อเชิดขึ้น เสียงเข้มคำรามออกมาเบาๆ ขบสันกรามจนนูนเคลื่อนที่ไปมา สะโพกขยับเข้าออกให้เกิดความคุ้นชิน จากนั้นก็กระทุ้งแก่นกายตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน
ฉันทำได้แค่กัดเม้มปากตัวเอง แอ่นสะโพกตามอารมณ์เสียวสยิว ขาเรียวตวัดรัดร่างหนา แม้ไม่มีประสบการณ์แต่ทำไปตามสัญชาติญาณ
ลมหายใจอุ่นถูกพ่นออกมาเรื่อยๆ หยาดเหงื่อไหลเคลือบผิวกาย ใบหน้าแดงซ่านเร้าอารมณ์ ทำให้คนตรงหน้ากดกระแทกอย่างรุนแรงนับครั้งไม่ถ้วน ร่างกำยำเอี้ยวเข้ามาก่อนจะใช้ใบหน้าซุกไซ้ดมกลิ่นหอมกรุ่นจากซอกคอขาว ขบเม้มลำคอระหงจนขึ้นรอย
อ๊า ~
ร้องครางเสียงดังออกมาอย่างสุดจะกลั้น พลางมีเสียงเนื้อกระทบกันดังปะปน
และในจังหวะนั้น...
ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นสองทีก่อนจะตามมาด้วย...
“เป็นอะไรกันหรือเปล่า ย่าเดินผ่านมาแล้วได้ยินเสียงร้องดังลั่นห้องเลย”
และอยู่ๆ พี่เวย์ก็ใช้มือปิดปากฉัน “ชู่...” เขายังคงขยับเอวเข้าออกแรงขึ้นกว่าเดิม
ฉันเลยร้องครางกระหึ่มอยู่ในลำคอ แล้วเคลื่อนสะโพกหนี แต่ก็ถูกดึงกลับมาตามเดิม
“พาย เวนี่ เป็นอะไรหรือเปล่า ได้ยินย่าไหม” ย่าถามอีกครั้ง ฟังดูน้ำเสียงแล้วคงจะเป็นห่วง
“ไม่มีอะไรค่า พอดีเวนี่กับพายเราเต้นแอโรบิกท่ายากกันน่ะค่ะ เลยทำให้เสียหลักล้มบ้างไรบ้าง” พี่เวย์แอ๊บเสียงตอบกลับย่าด้วยเสียงเล็กเสียงน้อย ก่อนจะเปลี่ยนมากระซิบเสียงกระเส่าที่ข้างหูฉัน “จะเสร็จแล้ว” ก่อนที่ร่างจะกระตุกเกร็งแล้วฟุบหน้าลงบนบ่า “เสร็จแล้ว อ่าห์ รู้สึกดีเป็นบ้า”
“โอเค ระวังกันหน่อยนะลูก ย่าไม่กวนละ”
“ค่า” พี่เวย์ตอบกลับย่าอีกครั้ง
แฮ่ก แฮ่ก
ฉันถึงกับหอบหายใจรัวๆ ก่อนจะสูดลมหายใจลึกๆ เข้าปอด “เต้นแอโรบิกบ้าอะไร คิดได้ไงคะ”
“เอ้า หรือจะให้บอกไปตรงๆ ว่าเอากัน”
“ไม่ค่ะ และนี่ถ้าเสร็จแล้วก็ออกไปเลย ถุงยางไม่ใส่ แล้วยังมาปล่อยในอีกนะ”
“คนมันรีบน่ะ เดี๋ยวพายก็ไปกินยาคุมฉุกเฉินสิ”
รีบแค่ไหนก็ควรจะป้องกันไหมล่ะไอ้พี่เวย์!
“แล้วจะไปหายาคุมที่ไหนกินคะในเวลานี้ นี่ตีห้าค่ะ ร้านขายยาคงไม่เปิดมาฟังเสียงไก่ขันหรอก”
ผู้ชายอะไรไม่เตรียมพร้อมเอาเสียเลย
ถ้าพลาดทำท้องขึ้นมานะ
“เออว่ะ มักง่ายอีกแล้วกู!”
ใช่ โคตรมักง่าย!!
EP พิเศษ 2จุดเริ่มต้นของพี่ต้ากับน้องกัสพี่ต้ากับน้องกัสร้านนาฬิกาข้อมือแบรนด์หรู“เดี๋ยวกัสช่วยรับลูกค้าคนสำคัญให้แม่ทีนะ พอดีว่าแม่มีธุระด่วนต้องรีบไปทำน่ะจ้ะ”“ไปนานไหมคะ? พอดีกัสไม่ถนัดรับลูกค้า” ฉันถามแม่แล้วมองตาแป๋ว ปกติไม่เคยต้องมารับลูกค้าอะไรแบบนี้ มีแต่ให้พนักงานที่จ้างมาดูแลแทนตลอด“ไม่น่าจะนานนัก ยังไงเดี๋ยวแม่จะโทร.มาบอกนะจ๊ะลูกรัก” แม่จุ๊บลงที่ผมฉันเบาๆ หนึ่งที“ค่ะ เดี๋ยวกัสจะดูแลให้ก็ได้ค่ะ” ตอบรับคำขอของแม่แล้วก็เดินมานั่งที่โซฟาตัวหรูพอดีแม่เปิดร้านขายนาฬิกาข้อมือน่ะแต่จะเป็นจำพวกแบรนด์ดัง เป็นร้านขนาดกลางๆ ไม่ใหญ่ ภายในร้านจะมีนาฬิกาข้อมือหลากหลายทั้งของผู้ชาย ผู้หญิง และของเด็ก ปกติแม่จะเป็นคนที่คอยดูแลร้านเอง ส่วนพ่อของฉันท่านทำงานเป็นท่านทูตอยู่ที่สหรัฐอเมริกาไม่ใช่คนว่างงานหรอกแต่เป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่หก พอดีว่าวันนี้เป็นวันหยุดน่ะสิ“มาดูนาฬิกาข้อมือที่สั่งจองไว้ครับ” เสียงเข้มพูดขึ้น ก่อนจะก้าวฝีเท้ามาหยุดตรงหน้าฉัน“ได้ค่ะ ไม่ทราบว่า...” ฉันนิ่งชะงักเมื่อคนตรงหน้าเป็นผู้ชายที่หล่อมาก“พอดีว่าคุยกับคุณกชกรไว้น่ะ เรื่องนาฬิกาข้อมือตัวใหม่” ใบหน้
EP พิเศษ 1มนุษย์ผัวพี่เวย์กับน้องพายผู้ชายเป็นเพศที่อ่อนแอตั้งแต่เริ่มมีเมียนี่มันจริง จริงมาก จริงสัสๆ! เช้า“พี่เวย์ล้างจานยังคะ”“ล้างแล้ว”“ล้างยังคะ!”“ก็บอกว่าล้างแล้ว...ครับ” มาทำเป็นขึงตาใส่ เดี๋ยวต่อยให้หร่อก กูหยอกเล่นครับ“ล้างขวดนมลูกยังคะ?”“เรียบร้อยแล้วครับ”“ตากผ้าด้วยนะคะ”“ครับ”“เสร็จแล้วก็อย่าลืมรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านด้วยล่ะ” “ค้าบบบบ”สั่งได้สั่งดีสั่งกูฉิบหายวายวอด นี่ผัวนะไม่ใช่ทาส! “เดี๋ยวเย็นๆ พายจะไปบ้านย่านะคะ” “ไปทำไมเหรอ?”“ไปกินข้าวค่ะ ครูพัฒจะมา”“ช่างมันสิ ข้าวบ้านมันไม่มีแดกเหรอ!”แป๊ะ! เสียงฝ่ามือกระแทกที่ปากอย่างจัง ตบมาได้ เลือกกบปากแล้วมั้งกู“พายบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้พูดดีๆ ครูพัฒอายุเยอะกว่าพี่ตั้งหลายปีนะคะ แถมยังเป็นครูที่พายเคารพรัก”“เคารพพอ ไม่ต้องรัก!”“หึงไม่เข้าเรื่อง”“เอ้า หึงเมียมันผิดตรงไหนล่ะ”“แล้วแต่ค่ะ พายจะไปพักผ่อน พี่ก็อย่าลืมทำงานบ้านให้เสร็จล่ะ” ว่าจบคุณนายเมียก็สะบัดก้นขึ้นไปนอนส่วนผมก็ทำงานบ้านจนหำหดไปสิครับท่าน ไหนจะต้องดูลูกแฝดที่โคตรจะซนอีก แม่งอายุสามขวบแต่รู้มากสุดๆ บ่นอะไรนิดหน่อยเอาไปไปฟ้องแม่มันหมด“ป้อขา” เ
เมื่อพึงพอใจเขาก็โผล่ออกมาแล้วเปลี่ยนเป็นย่อตัวลงให้หน้าอยู่ระดับเดียวกับเนินเนื้อ ขาเรียวถูกอ้าออกแล้วยกให้ฝ่าเท้าเหยียบอยู่บนโต๊ะ ปลายนิ้วเขี่ยปุ่มกระสันไปมา ก่อนจะฉีกกางเกงในที่เป็นสิ่งกีดขวางออกจนขาดเป็นชิ้นๆ แล้วเหวี่ยงลงพื้นดวงตาหื่นกระหายฉายชัดเมื่อได้เห็นสิ่งตรงหน้า มีแอบกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะขยับใบหน้ามาใกล้ๆ “พี่จะทำให้พายรู้สึกดีนะ” “ค่ะ”ปลายลิ้นไล้ลงที่รูสวยก่อนจะลากขึ้นลงเนิบๆ แล้วเร่งจังหวะในภายหลัง เรียวลิ้นสอดลึกทำให้เด้งสะโพกขึ้น กำมือตัวเองไว้แน่น แล้วเผยอปากร้องคราง“อ๊า พะ...พายไม่ไหว” ตอนนี้ร่างกายอ่อนปวกเปียกไปหมด หอบหายใจราวกับวิ่งรอบสนามเมื่อได้ยินสิ่งที่บอก พี่เวย์ก็รัวลิ้นแล้วใช้นิ้วช่วยเขี่ยปุ่มกระสันอีกแรง ซึ่งนั่นทำให้เสียวจวนจะขาดอากาศหายใจตาย อ๊ะ อ๊า ~ และฉันก็เสร็จจนได้ มันเป็นเรื่องที่น่าอายมากแต่ก็รู้สึกโล่งดีเหมือนกันใบหน้าหล่อผละออกก่อนจะใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำเสียวสีใสๆ ที่ฉันปล่อยออกมา เขาไม่มีทีท่ารังเกียจเลยสักนิดแต่กลับใช้ปลายลิ้นลิ้มเลียส่วนที่เช็ดไม่ถึงออกแล้วกลืนมันลงคอพี่เวย์ไม่รอช้า รีบหยิบแก่นกายออกมาแล้วชักรูดสองทีก่อนจะยัดเยียดเข้า
EP 27แฮป(ปี้)สุดๆ (18+)หลายต่อหลายเดือนต่อมาจ๊ะเอ๋ ~เสียงคนหยอกล้อเล่นกับเจ้าแฝดวัยหนึ่งขวบกว่า กำลังหัดพูดอ้อแอ้ หัดเดิน วัยกำลังน่ารักน่าหลง ทั้งย่าของฉันและพ่อแม่ของพี่เวย์เห่อหลานๆ กันมาก ต่างแย่งกันอุ้มไม่มีใครยอมใครซึ่งตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านของตัวเอง พี่เวย์ลงทุนซื้อที่ดินและสร้างบ้านใหม่ที่อยู่ใกล้ๆ กับบ้านย่า แถมยังยกบ้านหลังนี้ให้เป็นชื่อฉันแต่เพียงผู้เดียวนี่สินะที่เขาว่าเมียมักจะอยู่เหนือกว่าเสมอ อิ อิ“วันนี้แม่เอาหลานไปนอนด้วยได้ไหม?” แม่พี่เวย์ถามพลางมองมาที่ฉัน“ได้ครับ เอาไปเลยครับแม่” พี่เวย์รีบตอบอย่างไว แล้ววิ่งขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านเพื่อไปเตรียมข้าวของและเสื้อผ้าเจ้าแฝด ก่อนจะวิ่งแจ้นลงมาพร้อมกระเป๋าใบใหญ่สองใบ “นี่ของใช้ เสื้อผ้า แล้วก็ขวดนมครับ” พี่เวย์วางลงที่โซฟา“นี่พี่จะให้ลูกไปนอนเป็นอาทิตย์เหรอคะ” ฉันท้วงขึ้นเมื่อเห็นกระเป๋าสงสัยยัดอะไรได้คงยัดๆ ไปหมดอะมั้ง“โถ่พาย บ้านแม่อยู่ไกล เตรียมไปเหลือดีกว่าขาดนะ” พี่เวย์ตอบกลับ“ว่าแต่แกมีแผนอะไรหรือเปล่าถึงรีบยกลูกให้ไปนอนกับแม่แกง่ายๆ แบบนี้” พ่อพี่เวย์ถามแล้วมองลูกชายอย่างมีเลศนัย “แต่ก็นะ พ่อก็เคยเป็นแบบแก
นี่เป็นครั้งที่นับไม่ถ้วนของการมาเรือนจำ ฉันอยากจะเจอพี่แพรมากแต่เธอไม่เคยยอมออกมาเลยสักครั้ง ไม่เลยครั้งนี้ก็หวังว่าจะได้เจอหน้า เพราะฉันเองก็มีบางอย่างในใจที่อยากจะบอกกับพี่สาว มันจะได้ไม่มีอะไรติดค้างบอกกับเจ้าหน้าที่ว่ามาเยี่ยมใครแล้วรอคิวเข้าไป เมื่อถึงคิวฉันก็เข้าไปคนเดียวให้พี่เวย์รอด้านนอก นั่งลงที่เก้าด้วยใจที่หวิวๆ เพราะกลัวว่าครั้งนี้พี่แพรจะไม่ออกมาเจอ แต่เหมือนว่าฟ้าจะเข้าข้าง ผู้หญิงที่อยากเจอหน้าเธอเดินมานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามซึ่งมีช่องกระจกกั้นกลางแล้วมีรูเล็กๆ ไว้ให้เสียงลอดผ่าน“พี่แพร...” “...”“เป็นไงบ้างคะ” “...”พี่แพรนั่งเงียบไม่พูดสักคำ สายตาเธอมองไปทางอื่น“วันนี้พายเอาของมาฝากด้วยนะ ย่าก็ฝากของมาให้พี่ด้วยเช่นกัยค่ะ” เอาจริงๆ ถึงจะร้ายจะเลวยังไงย่าก็ไม่เคยคิดที่จะเลิกรักพี่แพร มีบางครั้งที่ท่านเผลอพูดว่าคิดถึงถ้าเกิดพี่แพรไม่ทำร้ายฉันเราก็คงจะอยู่ด้วยกันแต่นั่นก็ทำได้แค่คิด เพราะต่อจะให้รักยังไง คนทำผิดก็ต้องรับผิดและชดใช้กรรมที่ก่อไว้“...”“วันนี้พายดีใจนะที่พี่ยอมออกมา มีบางอย่างที่อยากจะบอก พายอโหสิและยกโทษให้พี่แพรนะคะ หลังจากนี้ขอให้พี่จำเรื่องนี้
EP 26รอมาตั้งนานพาร์ทพายในที่สุดสิ่งที่รอคอยก็มาถึง พี่เวย์ยอมคุกเข่าต่อหน้าแล้วอ้อนวอนขอฉันคบ มันเหมือนทุกอย่างปลดล็อกไปหมด ใจฟูอย่างบอกไม่ถูก“ก็แค่เนี้ย คุกเข่าแต่แรกก็จบเรื่องแล้วค่ะ” ทำเป็นลีลาไม่รู้ประสีประสาอยู่ได้“ก็ใครมันจะไปรู้เล่า ถ้ารู้ก็คุกจนเข่าถลอกไปแล้ว” “ลุกขึ้นมาเถอะค่ะ พายยอมให้โอกาสพี่แล้วนะ หลังจากนี้พี่ต้องรักษามันเป็นอย่างดี เพราะนี่คือครั้งสุดท้าย” แน่นอนว่าฉันให้โอกาส แต่นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น เพราะให้บ่อยๆ กับคนที่ทำผิดซ้ำซากมันก็ไม่ใช่อะ อันนี้แค่เปรียบเฉยๆ นะ ไม่ได้เจาะจงพี่เวย์“ขอบคุณนะพาย” พี่เวย์รีบดีดตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยยิ้มแห่งความดีใจ “พายจะไปอยู่บ้านพี่หรือจะให้พี่มาอยู่บ้านพาย?”“เดี๋ยวค่ะ นี่เราจะอยู่ด้วยกันเลยเหรอคะ” แค่ยอมคบด้วย แต่ยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน“ใช่สิ ผัวเมียกันก็ต้องอยู่ด้วยกัน” “ขี้ตู่ หนูแค่บอกว่าคบแต่ไม่ได้ถึงขั้นผัวเมีย คนอะไรชอบคิดไปเอง” “เอาน่า ไม่อยู่ตอนนี้แล้วจะอยู่ตอนไหน อีกอย่างวันพรุ่งนี้เราสองคนต้องไปรับลูกๆ ออกจากโรงบาลมาเลี้ยงที่บ้านแล้ว เพราะฉะนั้นพี่จะช่วยเ







