LOGINEP 6
เด็กมันซื่อๆ ใสๆ (18+)
พาร์ทพาย
แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ ถึงจะอายุสิบแปดแต่ก็ไม่ได้โง่นะคะ คิดว่าคนอย่างพายจะตามผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างพี่เวย์ไม่ทันเหรอ
หึ! คิดผิดค่ะ
ที่เห็นใสๆ ซื่อๆ นั่นมันแค่การแสดง ตัวจริงตามทันโลกนะ แต่ทำไมวันนั้นถึงยอมให้พี่เวย์น่ะเหรอ?
ก็เพราะว่าจวนตัวไง มันหาทางหนีทีไล่ไม่ได้ในตอนนั้น ก็ต้องจำใจสมยอมไป
ตอนนี้น่ะเหรอ มาเถอะค่า จะทำให้รักให้หลงจนหัวปักหัวปำเลยคอยดู
“ไปบ้านพายดีกว่าไหม ดูน่าจะปลอดภัยกว่าค่ะ”
“...” พี่เวย์ทำท่าเหมือนตระหนักอะไรบางอย่าง
“พี่แพรไม่อยู่หรอกค่ะ ย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศกับแฟน ส่วนย่าก็ไม่ดุ ใจดีมาก...แบบมากๆ”
“จะดีเหรอ”
“ดีสิคะ แต่ถ้าพี่ไม่อยากไปก็ได้นะ”
“ไปสิไป” พี่เวย์รีบตอบตกลง “ไปกันเลยไหมล่ะ”
“ค่ะ”
เสร็จแน่ไอ้พี่เวย์
บ้านเพลินฤดี
เวลา 04:00 น.
“ว้าว นี่มันรถ Mercedes Benz s500 e AMG Premium รุ่นล่าสุดที่ราคาเกือบ 7,000,000 ล้านบาทเลยนะครับเนี่ย”
คนที่ดูตื่นตาตื่นใจกับรถยนต์คันหรูของพี่เวย์นั้นคือ ลุงนิด แกเป็นคนขับรถส่วนตัวของย่าฉันเอง กินนอนอยู่บ้านประหนึ่งเป็นคนในครอบครัว
“ผู้ชายคนนี้ใครล่ะหนูพาย” สาวใหญ่วัยหกสิบกว่าถามแล้วจ้องมองอย่างสงสัย
ท่านคือย่าของฉันเอง คุณหญิงเพลินฤดีที่มาจากวงตระกูลอันร่ำรวยและมีความสวยไม่เคยสร่าง
“อ๋อ เป็นเพื่อนสาวพายเองค่ะ ชื่อเวนี่”
“ฮะ!” พี่เวย์มีท่าทีตกใจแล้วมองมาที่ฉัน
“หมายถึงสาวประเภทสองน่ะเหรอ” ย่าย้ำถามแล้วมองพี่เวย์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ปกติแล้วท่านเป็นคนใจดี เข้าถึงง่าย ไม่ชอบบังคับลูกหรือหลาน แต่ติดอยู่อย่างเดียวคือ...
หวงหลานสาวคนเล็กอย่างฉันมาก ถ้าจะมีแฟนต้องพามาให้ท่านสแกนดูก่อนว่าผ่านไหม
“ใช่ค่ะ พอดีว่าเวนี่จะมาขอค้างที่บ้านเราน่ะค่ะ เย็นๆ ถึงจะกลับ คุณย่าไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ” ถามไปอย่างนั้น จริงๆ ท่านไม่ว่าอะไรหรอก
“ไม่จ้ะ ชื่อเวนี่น่ารักดีเนอะ” ย่ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่
“ครับ เอ๊ย! ค่ะ” พี่เวย์ยืนกระมิดกระเมี้ยนแล้วยิ้มจางๆ
“...” ฉันเห็นแล้วถึงกับกลั้นขำสุดฤทธิ์
พี่แกก็หลงกลเล่นตามน้ำเนอะ ขำอะ ฮ่าๆ
“ไปๆ ไปพักผ่อนกันเถอะ ไว้ตื่นแล้วย่าจะให้คนทำของอร่อยๆ ให้กิน”
“ค่ะ ไม่รู้ว่ากู๊ดไนท์ทันหรือเปล่า ยังไงก็กู๊ดไนท์นะคะ ม๊วฟ” บอกกู๊ดไนท์ย่าก่อนจะหอมแก้มฟอดใหญ่
จากนั้นก็จูงมือพี่เวนี่ เอ๊ย! พี่เวย์เดินเข้าบ้าน ก่อนจะพาขึ้นไปยังห้องนอนของฉันที่อยู่ชั้นบน
แอ๊ด ~ ปัง!
ประตูถูกเปิดออกโดยคนมือเบา ก่อนจะปิดลงโดยคนมือหนัก ทำให้เสียงดังลั่นแก้วหูจะแตก
“ทำไมถึงบอกย่าแบบนั้น” น้ำเสียงดูเหมือนไม่พอใจเล็กน้อย “พี่ชายแท้แมนทั้งแท่งเลยนะ ไม่ใช่เพื่อนสาวหรือสาวสองของพาย”
“โห พายช่วยพี่นะคะเนี่ย ไม่อย่างนั้นพี่คงจะโดนย่าเพ่งกบาลแตกไปแล้ว” พูดหลอกไปอย่างนั้น จริงๆ ย่าเป็นคนใจดี
“เอ้า ไหนบอกว่าย่าใจดีไม่ดุ”
“ลืมบอกไปว่าเฉพาะกับผู้หญิงหรือผู้ชายหัวใจหญิงน่ะค่ะ”
“แล้วคือพี่ต้องแอ๊บสาวใช่ปะ”
“ใช่ค่ะ เอาไว้แอ๊บตอนที่อยู่ต่อหน้าย่าก็พอ ตอนนี้ทำตัวตามปกติเลย”
“โอเคๆ”
หลอกง่ายชะมัด ก็นึกว่าจะฉลาดกว่านี้ ฮ่า ~
“พี่เลือกเลยค่ะว่าจะนอนตรงไหน”
“ฮะ...!?”
“ทำไมคะ”
“เอาจริงดิพาย นี่พาพี่มาบ้านเพื่อมานอนเฉยๆ เนี่ยนะ”
ว่าแล้วว่าคนอย่างไอ้พี่เวย์ไม่ยอมมาโดยไม่หวังอะไรหรอก หื่นกามชะมัด!
“ถ้าไม่นอน...แล้วพี่จะทำอะไรเหรอคะ?” แสร้งทำเป็นไม่รู้ แล้วมองหนุ่มตรงหน้าตาใสแจ๋ว
“แหม่ๆ ยังจะให้พี่ตอบอีกเหรอน้องพายครับน้องพาย” เขาเดินเข้ามาประชิดแล้วกอดรวบรัด ก่อนจะใช้มือลูบผมยาวสลวยไปมา “ตรงโต๊ะหรือเตียง?” เสียงแตกพร่ากระซิบถาม แล้วเลียติ่งหูเบาๆ หนึ่งที
ซึ่งนั่นทำให้ฉันรู้สึกสยิวขึ้นมา
คิดจะจับเสือ เหยื่ออย่างเราต้องใจกล้าสิ!
“ตรงโต๊ะค่ะ”
“เลือกได้ดี”
EP พิเศษ 2จุดเริ่มต้นของพี่ต้ากับน้องกัสพี่ต้ากับน้องกัสร้านนาฬิกาข้อมือแบรนด์หรู“เดี๋ยวกัสช่วยรับลูกค้าคนสำคัญให้แม่ทีนะ พอดีว่าแม่มีธุระด่วนต้องรีบไปทำน่ะจ้ะ”“ไปนานไหมคะ? พอดีกัสไม่ถนัดรับลูกค้า” ฉันถามแม่แล้วมองตาแป๋ว ปกติไม่เคยต้องมารับลูกค้าอะไรแบบนี้ มีแต่ให้พนักงานที่จ้างมาดูแลแทนตลอด“ไม่น่าจะนานนัก ยังไงเดี๋ยวแม่จะโทร.มาบอกนะจ๊ะลูกรัก” แม่จุ๊บลงที่ผมฉันเบาๆ หนึ่งที“ค่ะ เดี๋ยวกัสจะดูแลให้ก็ได้ค่ะ” ตอบรับคำขอของแม่แล้วก็เดินมานั่งที่โซฟาตัวหรูพอดีแม่เปิดร้านขายนาฬิกาข้อมือน่ะแต่จะเป็นจำพวกแบรนด์ดัง เป็นร้านขนาดกลางๆ ไม่ใหญ่ ภายในร้านจะมีนาฬิกาข้อมือหลากหลายทั้งของผู้ชาย ผู้หญิง และของเด็ก ปกติแม่จะเป็นคนที่คอยดูแลร้านเอง ส่วนพ่อของฉันท่านทำงานเป็นท่านทูตอยู่ที่สหรัฐอเมริกาไม่ใช่คนว่างงานหรอกแต่เป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่หก พอดีว่าวันนี้เป็นวันหยุดน่ะสิ“มาดูนาฬิกาข้อมือที่สั่งจองไว้ครับ” เสียงเข้มพูดขึ้น ก่อนจะก้าวฝีเท้ามาหยุดตรงหน้าฉัน“ได้ค่ะ ไม่ทราบว่า...” ฉันนิ่งชะงักเมื่อคนตรงหน้าเป็นผู้ชายที่หล่อมาก“พอดีว่าคุยกับคุณกชกรไว้น่ะ เรื่องนาฬิกาข้อมือตัวใหม่” ใบหน้
EP พิเศษ 1มนุษย์ผัวพี่เวย์กับน้องพายผู้ชายเป็นเพศที่อ่อนแอตั้งแต่เริ่มมีเมียนี่มันจริง จริงมาก จริงสัสๆ! เช้า“พี่เวย์ล้างจานยังคะ”“ล้างแล้ว”“ล้างยังคะ!”“ก็บอกว่าล้างแล้ว...ครับ” มาทำเป็นขึงตาใส่ เดี๋ยวต่อยให้หร่อก กูหยอกเล่นครับ“ล้างขวดนมลูกยังคะ?”“เรียบร้อยแล้วครับ”“ตากผ้าด้วยนะคะ”“ครับ”“เสร็จแล้วก็อย่าลืมรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านด้วยล่ะ” “ค้าบบบบ”สั่งได้สั่งดีสั่งกูฉิบหายวายวอด นี่ผัวนะไม่ใช่ทาส! “เดี๋ยวเย็นๆ พายจะไปบ้านย่านะคะ” “ไปทำไมเหรอ?”“ไปกินข้าวค่ะ ครูพัฒจะมา”“ช่างมันสิ ข้าวบ้านมันไม่มีแดกเหรอ!”แป๊ะ! เสียงฝ่ามือกระแทกที่ปากอย่างจัง ตบมาได้ เลือกกบปากแล้วมั้งกู“พายบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้พูดดีๆ ครูพัฒอายุเยอะกว่าพี่ตั้งหลายปีนะคะ แถมยังเป็นครูที่พายเคารพรัก”“เคารพพอ ไม่ต้องรัก!”“หึงไม่เข้าเรื่อง”“เอ้า หึงเมียมันผิดตรงไหนล่ะ”“แล้วแต่ค่ะ พายจะไปพักผ่อน พี่ก็อย่าลืมทำงานบ้านให้เสร็จล่ะ” ว่าจบคุณนายเมียก็สะบัดก้นขึ้นไปนอนส่วนผมก็ทำงานบ้านจนหำหดไปสิครับท่าน ไหนจะต้องดูลูกแฝดที่โคตรจะซนอีก แม่งอายุสามขวบแต่รู้มากสุดๆ บ่นอะไรนิดหน่อยเอาไปไปฟ้องแม่มันหมด“ป้อขา” เ
เมื่อพึงพอใจเขาก็โผล่ออกมาแล้วเปลี่ยนเป็นย่อตัวลงให้หน้าอยู่ระดับเดียวกับเนินเนื้อ ขาเรียวถูกอ้าออกแล้วยกให้ฝ่าเท้าเหยียบอยู่บนโต๊ะ ปลายนิ้วเขี่ยปุ่มกระสันไปมา ก่อนจะฉีกกางเกงในที่เป็นสิ่งกีดขวางออกจนขาดเป็นชิ้นๆ แล้วเหวี่ยงลงพื้นดวงตาหื่นกระหายฉายชัดเมื่อได้เห็นสิ่งตรงหน้า มีแอบกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะขยับใบหน้ามาใกล้ๆ “พี่จะทำให้พายรู้สึกดีนะ” “ค่ะ”ปลายลิ้นไล้ลงที่รูสวยก่อนจะลากขึ้นลงเนิบๆ แล้วเร่งจังหวะในภายหลัง เรียวลิ้นสอดลึกทำให้เด้งสะโพกขึ้น กำมือตัวเองไว้แน่น แล้วเผยอปากร้องคราง“อ๊า พะ...พายไม่ไหว” ตอนนี้ร่างกายอ่อนปวกเปียกไปหมด หอบหายใจราวกับวิ่งรอบสนามเมื่อได้ยินสิ่งที่บอก พี่เวย์ก็รัวลิ้นแล้วใช้นิ้วช่วยเขี่ยปุ่มกระสันอีกแรง ซึ่งนั่นทำให้เสียวจวนจะขาดอากาศหายใจตาย อ๊ะ อ๊า ~ และฉันก็เสร็จจนได้ มันเป็นเรื่องที่น่าอายมากแต่ก็รู้สึกโล่งดีเหมือนกันใบหน้าหล่อผละออกก่อนจะใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำเสียวสีใสๆ ที่ฉันปล่อยออกมา เขาไม่มีทีท่ารังเกียจเลยสักนิดแต่กลับใช้ปลายลิ้นลิ้มเลียส่วนที่เช็ดไม่ถึงออกแล้วกลืนมันลงคอพี่เวย์ไม่รอช้า รีบหยิบแก่นกายออกมาแล้วชักรูดสองทีก่อนจะยัดเยียดเข้า
EP 27แฮป(ปี้)สุดๆ (18+)หลายต่อหลายเดือนต่อมาจ๊ะเอ๋ ~เสียงคนหยอกล้อเล่นกับเจ้าแฝดวัยหนึ่งขวบกว่า กำลังหัดพูดอ้อแอ้ หัดเดิน วัยกำลังน่ารักน่าหลง ทั้งย่าของฉันและพ่อแม่ของพี่เวย์เห่อหลานๆ กันมาก ต่างแย่งกันอุ้มไม่มีใครยอมใครซึ่งตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านของตัวเอง พี่เวย์ลงทุนซื้อที่ดินและสร้างบ้านใหม่ที่อยู่ใกล้ๆ กับบ้านย่า แถมยังยกบ้านหลังนี้ให้เป็นชื่อฉันแต่เพียงผู้เดียวนี่สินะที่เขาว่าเมียมักจะอยู่เหนือกว่าเสมอ อิ อิ“วันนี้แม่เอาหลานไปนอนด้วยได้ไหม?” แม่พี่เวย์ถามพลางมองมาที่ฉัน“ได้ครับ เอาไปเลยครับแม่” พี่เวย์รีบตอบอย่างไว แล้ววิ่งขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านเพื่อไปเตรียมข้าวของและเสื้อผ้าเจ้าแฝด ก่อนจะวิ่งแจ้นลงมาพร้อมกระเป๋าใบใหญ่สองใบ “นี่ของใช้ เสื้อผ้า แล้วก็ขวดนมครับ” พี่เวย์วางลงที่โซฟา“นี่พี่จะให้ลูกไปนอนเป็นอาทิตย์เหรอคะ” ฉันท้วงขึ้นเมื่อเห็นกระเป๋าสงสัยยัดอะไรได้คงยัดๆ ไปหมดอะมั้ง“โถ่พาย บ้านแม่อยู่ไกล เตรียมไปเหลือดีกว่าขาดนะ” พี่เวย์ตอบกลับ“ว่าแต่แกมีแผนอะไรหรือเปล่าถึงรีบยกลูกให้ไปนอนกับแม่แกง่ายๆ แบบนี้” พ่อพี่เวย์ถามแล้วมองลูกชายอย่างมีเลศนัย “แต่ก็นะ พ่อก็เคยเป็นแบบแก
นี่เป็นครั้งที่นับไม่ถ้วนของการมาเรือนจำ ฉันอยากจะเจอพี่แพรมากแต่เธอไม่เคยยอมออกมาเลยสักครั้ง ไม่เลยครั้งนี้ก็หวังว่าจะได้เจอหน้า เพราะฉันเองก็มีบางอย่างในใจที่อยากจะบอกกับพี่สาว มันจะได้ไม่มีอะไรติดค้างบอกกับเจ้าหน้าที่ว่ามาเยี่ยมใครแล้วรอคิวเข้าไป เมื่อถึงคิวฉันก็เข้าไปคนเดียวให้พี่เวย์รอด้านนอก นั่งลงที่เก้าด้วยใจที่หวิวๆ เพราะกลัวว่าครั้งนี้พี่แพรจะไม่ออกมาเจอ แต่เหมือนว่าฟ้าจะเข้าข้าง ผู้หญิงที่อยากเจอหน้าเธอเดินมานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามซึ่งมีช่องกระจกกั้นกลางแล้วมีรูเล็กๆ ไว้ให้เสียงลอดผ่าน“พี่แพร...” “...”“เป็นไงบ้างคะ” “...”พี่แพรนั่งเงียบไม่พูดสักคำ สายตาเธอมองไปทางอื่น“วันนี้พายเอาของมาฝากด้วยนะ ย่าก็ฝากของมาให้พี่ด้วยเช่นกัยค่ะ” เอาจริงๆ ถึงจะร้ายจะเลวยังไงย่าก็ไม่เคยคิดที่จะเลิกรักพี่แพร มีบางครั้งที่ท่านเผลอพูดว่าคิดถึงถ้าเกิดพี่แพรไม่ทำร้ายฉันเราก็คงจะอยู่ด้วยกันแต่นั่นก็ทำได้แค่คิด เพราะต่อจะให้รักยังไง คนทำผิดก็ต้องรับผิดและชดใช้กรรมที่ก่อไว้“...”“วันนี้พายดีใจนะที่พี่ยอมออกมา มีบางอย่างที่อยากจะบอก พายอโหสิและยกโทษให้พี่แพรนะคะ หลังจากนี้ขอให้พี่จำเรื่องนี้
EP 26รอมาตั้งนานพาร์ทพายในที่สุดสิ่งที่รอคอยก็มาถึง พี่เวย์ยอมคุกเข่าต่อหน้าแล้วอ้อนวอนขอฉันคบ มันเหมือนทุกอย่างปลดล็อกไปหมด ใจฟูอย่างบอกไม่ถูก“ก็แค่เนี้ย คุกเข่าแต่แรกก็จบเรื่องแล้วค่ะ” ทำเป็นลีลาไม่รู้ประสีประสาอยู่ได้“ก็ใครมันจะไปรู้เล่า ถ้ารู้ก็คุกจนเข่าถลอกไปแล้ว” “ลุกขึ้นมาเถอะค่ะ พายยอมให้โอกาสพี่แล้วนะ หลังจากนี้พี่ต้องรักษามันเป็นอย่างดี เพราะนี่คือครั้งสุดท้าย” แน่นอนว่าฉันให้โอกาส แต่นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น เพราะให้บ่อยๆ กับคนที่ทำผิดซ้ำซากมันก็ไม่ใช่อะ อันนี้แค่เปรียบเฉยๆ นะ ไม่ได้เจาะจงพี่เวย์“ขอบคุณนะพาย” พี่เวย์รีบดีดตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยยิ้มแห่งความดีใจ “พายจะไปอยู่บ้านพี่หรือจะให้พี่มาอยู่บ้านพาย?”“เดี๋ยวค่ะ นี่เราจะอยู่ด้วยกันเลยเหรอคะ” แค่ยอมคบด้วย แต่ยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน“ใช่สิ ผัวเมียกันก็ต้องอยู่ด้วยกัน” “ขี้ตู่ หนูแค่บอกว่าคบแต่ไม่ได้ถึงขั้นผัวเมีย คนอะไรชอบคิดไปเอง” “เอาน่า ไม่อยู่ตอนนี้แล้วจะอยู่ตอนไหน อีกอย่างวันพรุ่งนี้เราสองคนต้องไปรับลูกๆ ออกจากโรงบาลมาเลี้ยงที่บ้านแล้ว เพราะฉะนั้นพี่จะช่วยเ







