LOGIN“โอว์! เธอจะรู้ว่าสิ่งที่เธอเรียกร้องจากฉันมันน่ากลัวแค่ไหน” เขากัดฟันแน่นเมื่อต้านทานความปรารถนาในกายเล็กไม่ไหว หนีไม่ได้ถอยไปก็ต้องดิ้นขาดใจตายแน่ ฉะนั้นเขาต้องพุ่งชนด้วยความเร็วสูงเท่านั้น
“มาเลยค่ะ โปรดรักหมวยเยี่ยงสัตว์เดรัจฉานอ่ะ! อือ!” หล่อนดันหน้าตัวเองจากหว่างขาขึ้นมาพูด และคำพูดนี้ไม่ใช่ท้าทายแต่มันเป็นการเปิดทางเชิญชวนและปลุกเร้าความดิบเถื่อนที่หลับนิ่งมานานปีของยาวให้คึกคะนองเร่าสวาทอีกครั้ง
“หืม!”
หนุ่มใหญ่คำรามกร้าวในลำคอเมื่อถูกสาวน้อยไม่ประสีประสาปลุกเร้าอารมณ์ของตน เท้าหนาจิกเกร็งกับพื้น สองมือใหญ่กำขอบโซฟาแน่นด้วยความทรมาน ยิ่งตอนนี้ใบหน้าสวยของสาวด้อยประสบการณ์กำลังคลุกเคล้าคลึงเฟ้นแก่นกายแข็งขึงความเป็นบุรุษก็ยิ่งปวดร้าว
“อุวะ!”
ยาวสบถออกมาอย่างสุดจะทน ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว ความเป็นตัวเอง ความต้องการที่คิดว่าตัวเองเบื่อหน่ายการทำกิจกรรมเข้าจังหวะ แต่ตอนนี้มันกลับตรงกันข้าม คิดว่าควบคุมตัวเองได้ แต่ก็พ่าย พ่ายแพ้ต่อแรงยั่วเย้าของแฟนคลับเหรอ? ใช่แฟนคลับ ก็หล่อนเป็นคนบอกเองว่าติดตามผลงานของเขาทุกเรื่อง ฉะนั้นไฟติดแล้วก็ไม่มีอะไรต้องหยุดอีก เพราะมันได้ตื่นฟื้นคืนชีพอีกครั้งแล้ว
“ตะบองเพชร” เหรอ เขาแสยะปากยิ้มหยันตัวเองอย่างสมเพชก่อนจะเคลื่อนมือมากดคลึงหัวทุยน้อยของหมวยซุกบดเบียดกลางหว่างขาของตน
ความเงอะงะของหมวยทำให้เลือดร้อนในกายหนุ่มใหญ่แล่นพล่านหมุนเวียนไปทั่วเรือนกาย มือกดหัวทุยน้อยขยับเคลื่อนไซ้เป็นจังหวะเร่าร้อน แม้ว่าคนตัวเล็กจะพยายามทำแต่มันยังไม่ถึงใจและมันผิดจังหวะ เขาจะสอนหล่อนเอง ในเมื่ออยากเรียนรู้ อยากลอง เขาก็จะจัดให้อย่างสาสมอย่างที่หมวยเรียกร้องหา
“โอว์! คนสวย ทำแบบนี้มันไม่ทันได้แตกหรอก อ่า!”
เสียงทุ้มพร่าเปล่งออกมาด้วยความยากลำบาก ใครบอกล่ะ ก็ความไม่ประสาของหล่อนนี่แหละทำให้เขาแทบคลั่งตายปริแตกในตอนนี้
“อ่ะ! อือ! ตะ...ต้องทำยังไงคะคุณหมอ...อะ ” แหงนเงยขึ้นถามเสียงซื่อ มองตาใส
“หึหึ แบบนี้ไงคนสวย” ว่าจบก็ผลักร่างน้อยนอนลงไปกับพื้นพรมของบ้านตัวเอง แล้วตัวเขาเองก็เคลื่อนตัวลุกขึ้นไปทรุดกายนอนราบแทรกหน้ากลางหว่างขาเรียวสวย
“อะ...จะทำแบบในหนังเรื่อง...ใช่ไหมคะ ชูว์! อ่า!” หมวยพูดเองก็เขินเอง ตอนนี้ตัวของเธอแดงเป็นสีชมพูระเรื่อน่าขบเม้มไปทุกสัดส่วนก็ว่าได้
“หึหึ แล้วเธอคิดว่ายังไงล่ะ แล้วเธอก็น่าจะรู้ว่าในหนัง พวกเธอแสดงท่าทางยังไง”
“คุณยอมรับแล้วใช่ไหมคะว่าคุณคือหนุ่มตะบองเพชร อ่ะ! อุ๊ย!” ร่างน้อยสะดุ้งแอ่นยกเอวเล็กคอดขึ้นสนองตอบเรียวลิ้นสากที่ตวัดไล้เลื้อยสอดแทรกตามกลีบสวาทอย่างเผลอไผล
เงียบ!
พร้อมกับการขยับเรียวลิ้นหยุดลง แหงนเงยขึ้นมองสบดวงตาคู่หวานสดใสของหมวย ก่อนจะเม้มปากแน่นไม่ตอบสิ่งใดออกมา แล้วลุกขึ้นนั่งพิงขอบโซฟา ไม่สนใจร่างเปลือยเปล่าที่นอนอ่อนระทวยอยู่บนพื้น ตอนนี้เขาพยายามหักห้ามความปรารถนา กัดฟันกรามแน่นจนเป็นเส้นเลือดปูนโปนขึ้นอย่างน่ากลัว แต่กับหมวยแล้ว หล่อนกลับมองว่ามันเซ็กซี่เหลือเกิน
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วที่สาวเจ้าขยับตัวไปมาบนเตียงด้วยความงัวเงีย พลิกกายไปมา พอนึกได้ว่าตนอยู่ไหน มาทำอะไรจึงสะดุ้งดีดตัวขึ้นด้วยความตกใจ แล้วสอดส่องสายตาไปทั่วห้อง แล้วสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่คนตัวโตนั่งทำงานอย่างเคร่งเครียดอยู่แล้วเธอก็เผลอยิ้มออกมาน้อยๆ ด้วยความอิ่มอกอิ่มใจที่ได้เห็นมุมเคร่งเครียดจริงจังกับงานของชายหนุ่ม แล้วก็ต้องเขินอายเมื่อคิดว่าเขาอุ้มตนมานอนบนเตียงกว้าง เพราะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตอนมาถึงนั้นตัวเองนอนเล่นอยู่ที่โซฟา ตอนนี้เวียนนากำลังตกในวังวนรัก จนไม่รู้ว่าคนที่ตัวเองเห็นนั่งเคร่งเครียดกับงานนั้นได้มายืนจ้องมองตนอยู่ที่ปลายเตียงแล้ว กว่าจะรู้สึกตัวก็ตอนเมื่อเสียงห้าวเรียก “จะนั่งคิดถึงใครอีกนานไหม?” เวียนนาหุบยิ้มเหลือบตามายังต้นเสียงด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเธอจะใจลอยมากขนาดนี้จนไม่รู้ว่าเขานั้นลุกเดินมาหาตนนานแล้ว “คะ...คือว่าฉัน...”
“หมายความตามที่พูดนั่นแหละ ส่วนข้าวของไม่ต้องห่วง ฉันให้เด็กเตรียมให้แล้วก่อนออกมาจากบ้านเมื่อเช้านี้” “ทำไมคุณไม่ถามฉันเลยว่าอยากค้างที่นี่ไหม อยากมาไหม อะไรๆ ก็คิดเองเออเองคนเดียว” “ไม่เห็นจะสำคัญตรงไหนเลย อย่าลืมสิว่าตอนนี้เธอเป็นอะไร ฉันเป็นอะไร หรือจะให้ทวนให้ฟังฮึ” อินทัชรู้ว่าเวียนนานั้นดื้อมากแค่ไหน เพราะตลอดหลายวันที่ได้แนบชิดและสังเกตนิสัยมานั้น ไม่ว่าเขาจะบอกอะไรสั่งอะไรหล่อนมักจะทำตรงกันข้ามเสมอ แต่มีหรือคนอย่างเขาจะยอมให้ผู้หญิงไร้ค่าอย่างเธอ ชีวิตเธอก็เปรียบเสมือนขยะชิ้นหนึ่งที่ถูกเก็บเข้าบ้านเท่านั้นแหละ “ค่ะ ฉันมันก็แค่คนไร้ค่าที่โชคร้ายมาเจอซาตานอย่างคุณ” สะบัดหน้าเมินไปทางอื่นด้วยความกรุ่นโกรธชายหนุ่ม “อย่าส
“นินา อะ! ไม่ไหวแล้วค่ะ อุ๊ย! อ๊า!” จากคราแรกไม่ต้องการ ไม่ปรารถนา แต่ตอนนี้เธอต้องการแนบชิดชายใต้ร่างไม่ห่างกาย มือเล็กลูบไล้เคล้าคลึงไปตามกล้ามอก กล้ามหน้าท้อง ปากเล็กก้มลงขบเม้มไปทั่วเรือนกายด้วยความเสียว “ซี้ดดดด นางฟ้าน้อย อ๊า! เธอช่างวิเศษเหลือเกิน ขย่มผมที ผมอยากให้คุณขย่มผมเหมือนกับขี่ม้า อา! อือ!” อินทัชบอกสาวน้อยเหนือร่าง ที่ตอนนี้แปลงร่างเป็นแมวสาวยั่วสวาทเสียแล้ว เวียนนาทำตามเสียงพร่าอย่างว่าง่าย น้ำในอ่างอาบน้ำกระเพื่อมไหวไปตามแรงกระแทกของหญิงสาวและแรงโยกเด้งรับของชายหนุ่ม จนทำให้น้ำกระฉอกล้นอ่างอาบน้ำ “อื้อ! อะ! อ่อย!” เสียงครวญเล็กออกมาเป็นระลอกพร้อมกับจังหวะเร้าของเอวเล็กที่ขย่มลงหาชายหนุ่ม สองเสียงร้องครวญครางประสานกัน พร้อมกับความอ่อนเร้าของความร้อนที่สอดประสานกันสอดแทรกดุนดันความเสียวซ่านสาดซัดเข้าหากันด้วยความมัวเมา “โอว์! เยส! ทั้งมันทั้งแน่นนินาจ๋า อ๊า! มันเหลือเกิน ซี้ดดดด” เสียงพร่าคำราม มือใหญ่รั้งเอวเล็ก เอวสอบแอ่นเด้งรับแรงขย่มของหญิงสาวด้วยความซ่านเสียว จนน้ำในอ่างล้นไหลนองไปทั่วพื้นรอบอ่างอาบน้ำ “
เบื่อจะเถียง จะโต้ตอบก็เลยไม่รีรอที่จะถอดชุดของตนออกแล้วเคลื่อนกายเล็กนวลเนียนลงไปในอ่างอาบน้ำที่มีเสือร้ายรอท่าอยู่ในนั้น “อ๊า! นั่นแหละนินา นางฟ้าของฉัน ชูว์!” คำรามเสียงพร่ามือหยาบกร้านลูบไล้เรียวขาเล็กด้วยความต้องการ เรียวขาเล็กหนีบเข้าหากันด้วยความรู้สึกกลัว และรังเกียจสัมผัสอันหยาบโลนของฝ่ายชาย “นั่งคร่อมบนร่างฉันนินา ซี้ดดดดด” สูดปากด้วยความเสียวซ่าน เพียงแค่ได้เห็นเนื้อนวลเนียนของหญิงสาวความเป็นชายของอินทัชนั้นตื่นตัวโผล่เหนือน้ำแทบจะทันที จนทำให้คนที่จะนั่งคร่อมตามคำสั่งนั้นสั่นกลัว “อย่ากลัวฉันนินา ฉันอยากให้เธอรักและนั่งถูไถมัน ตรงนี้คนดี อ๊า!” มือใหญ่เอื้อมจับเอวเล็กแล้วดึงรั้งให้ลงมาคร่อมร่างของตนอย่างต้องการ “ไม่นะ อย่าทำแบบนี้ ฉันไม่อยากทำ ไม่อยากสัมผัสคุณ” เธอดิ้นหนี แต่ไม่สามารถหนีได้ เมื่อถูกมือใหญ่ล็อกร่างตรึงไว้เสียแล้ว “ไม่ทันแล้ว อะ! รู้ไหมเธอทำให้ฉันร้อนอยากสอดแทรกกายเล็กของเธอจะตายแล้วนางฟ้าน้อย โอว์!” เสียงแหบพร่าคำรามเสียว เมื่อเนินสวาทของคนตัวเล็กแนบชิดถูไถไปกับแก่นกายร้อนที่ชูชันรออยู่ใต้น้ำในอ่าง
“มันปากของฉัน ยิ้มของฉัน อยากยิ้มให้ใครก็ได้ถ้าฉันต้องการ” เธอกัดฟันตอบกลับ “อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนินา ฉันไม่ใช่ผู้ชายใจดีอ่อนโยนกับผู้หญิงนะ อีกอย่างเธอเป็นขยะที่ฉันเก็บมาใช้ก็เท่านั้น อย่ามาต่อต้านฉัน” เอ่ยพลางบีบต้นแขนหญิงสาว รู้ว่าอีกฝ่ายเจ็บ แต่ก็จะทำเพื่อเป็นการสั่งสอน “แกมันไม่ใช่ผู้ชาย” “ว่าไปเถอะ ผู้ชายไม่ผู้ชายเดี๋ยวคืนนี้รู้กัน ไม่เช้าไม่นอน” ว่าแล้วก็ผลักร่างเล็กออกห่างตนแล้วเดินยิ้มไปยังห้องรับประทานอาหารที่มีน้องชายรออยู่ เวียนนาจ้องมองตามหลังอินทัชไปด้วยความโกรธแค้น เธอไม่มีทางยอมให้ผู้ชายเลวระยำคนนี้ทำกับเธอได้บ่อยหรอก สักวันต้องเป็นวันของเธอ “อย่าร้องไห้นะนินา” ปลอบใจตัวเองเพื่อไม่ให้แสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น ก่อนจะเดินตามชายหนุ่มไป หลังจากทานข้าว ทานของหวานเสร็จอินศรก็ขอตัวกลับไปคอนโดของตน เพราะที่ห้องของเขาก็มีหญิงสาวที่หวานและนุ่มมือรอเขาอยู่ที่ห้องเช่นกัน จึงเหลือทิ้งไว้แต่พี่ชายกับเวียนนา “อาบน้ำกันนินา ผมเหนียวตัวอยากอาบน้ำพร้อมคุณ” เมื่อเข้ามาในห้องอินทัชก็ไม่รอช้าที่จะหาเวลาได้แนบอิงกายกับสาวเ
พอเลิกงานอินทัชก็รีบกลับบ้านทันที โดยมีน้องชายอย่างอินศรติดรถกลับบ้านมาด้วย สองพี่น้องเดินเข้ามาในบ้านด้วยอารมณ์ที่แตกต่างกัน อินทัชเดินเข้ามาในบ้านด้วยอารมณ์ที่ตื่นเต้นจนปิดไม่มิด ส่วนอินศรนั้นเดินตามเขามาด้วยอารมณ์เบื่อหน่าย “พี่จะตื่นเต้นดีใจอะไรขนาดนั้นครับ ก็แค่เลิกงานกลับบ้าน พี่ทำอย่างกับว่าไม่ได้กลับบ้านมาเป็นปีอย่างนั้นแหละ” อินศรถามด้วยความสงสัย “เรื่องของพี่น่า นายจะไปไหนก็ไปเถอะ ถึงบ้านแล้วไม่ต้องเดินตามพี่ก็ได้” ตีหน้าขรึมเอ่ยไล่น้องชายเป็นนัยๆ “อะไรกัน ผมแค่พูดนิดหน่อยถึงกับไล่เลยเหรอครับพี่ โอว์!” พูดสุดประโยคอินศรก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นสาวสวยร่างเล็กกำลังเดินมาทางเขาและพี่ชาย “ห้ามมองเธอนะศร” อินทัชไม่พอใจมากตอนนี้ ไม่พอใจสายตาที่น้องชายจ้องมองแม่นางฟ้าน้อยของตน จนตัวเขาเองต้องรีบเดินไปรวบร่างเล็กเข้ามาโอบกอดไว้ โดยไม่สนอาการดิ้นรนของคนตัวเล็ก “หึหึ ทำเป็นหวงไปได้พี่ชาย ของสวยๆ งามๆ แบบนี้แบ่งกันชิมกันชมจะเป็นไรไปครับ ว่าไหมคนสวย” อินศรเดินเข้ามาใกล้ทั้งสอง มือหนายกขึ้นลูบไล้แก้มเนียนของเวีย







