Share

บทที่6 เล้าโลม

last update Tanggal publikasi: 2025-02-05 21:04:09

“อ๊า...ทะ...ท่านพี่ อ๊า...”

หานชินครางเรียกสามี เมื่อนางเหมือนกำลังโดนกลั่นแกล้ง มือบางขยุ้มผมดกดำแรงขึ้น เมื่อนิ้วของสามีเริ่มขยับขึ้นลงอีกครั้ง โดยที่ปากของเขายังครอบครองดูดดึงยอดถันของนางอย่างหิวกระหาย

“พี่จะสอนให้เจ้าอย่าได้ซุกซนอีก”

ชายหนุ่มยังคงเอ่ยเย้า ด้วยน้ำเสียงแหบพร่ากับอกเต่งตึงของภรรยา ก่อนจะขยับเลื่อนใบหน้าลงมายังหน้าท้องแบนราบ แม่ทัพหนุ่มใช้ปลายลิ้นเลียวนรอบ ๆ สะดือเล็ก ก่อนจะระรัวปลายลิ้นหยอกเอินเบา ๆ โดยที่นิ้วเรียวยังขยับอยู่ยังร่องสวาทที่ฉ่ำไปด้วยน้ำเหนียวเยิ้ม

หานชินแอ่นกายขึ้นรับปลายลิ้นของสามี โดยที่มือบางเปลี่ยนจากขยุ้มผมชายหนุ่ม เป็นกำผ้าปูที่นอนแน่น หญิงครางไม่เป็นสรรพเมื่อปลายลิ้นร้ายได้ลากต่ำลงไปยังเนินสวาทของนาง

“อ๊ะ...โอ๊ว...อ๊า...”

หวังลู่ฉงใช้สองมือจับต้นขางามขยับแยกออกกว้างกว่าเดิม ก่อนจะใช้ปลายลิ้นสากลากลงตามร่องกลีบบางยาว ๆ ก้นงอนงามยกรับการจู่โจมจากปากของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

ชายหนุ่มใช้นิ้วค่อย ๆ เปิดกลีบบางออกเผยให้เห็นเม็ดสวาทสีแดงสด เขามิรอช้าก้มลงดูดชิมเม็ดสวาทฉ่ำเยิ้มนั้นแรง ๆ สลับใช้ปลายลิ้นระรัวถี่ ๆ ชายหนุ่มลากลิ้นลงตามร่องกลีบอีกครั้งจนถึงรูสวาท ปลายลิ้นสากได้สอดเข้าไปภายในพร้อมกระดกขึ้นลงถี่ ๆ

“โอ้ว...อ๊า...ทะ...อ๊า...ขะ...ข้าเสียวเหลือเกินท่านพี่ อ๊า...”

หานชินยกก้นงามสวนรับลิ้นของสามี น้ำหวานฉ่ำเยิ้มไหลออกมามากกว่าเดิมหลายเท่า ชายหนุ่มมิเอ่ยสิ่งใด นอกจากตวัดดูดกลืนความฉ่ำแฉะนั้นอย่างพึงใจ

หวังลู่ฉงขยับใบหน้าถอยห่างจากเนินสวาทอย่างช้า ๆ ชายหนุ่มขยับขึ้นมาจูบซับริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง ก่อนจะคว้ามือบางของภรรยา ให้ไปสัมผัสกับแก่นกายของเขา

“เจ้าอยากรู้มิใช่หรือว่ามันคืออะไร ไหนลองจับแล้วเล่นมันอีกสักครั้งซิ”

          ชายหนุ่มกระซิบข้างหูภรรยา ก่อนจะซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอีกครั้ง โดยที่มือหนาค่อย ๆ นำพามือบางที่กำรอบท่อนมังกรของเขา ขยับรูดขึ้นลงเบา ๆ

          “ซู๊ดดด อื้ม”

          ชายหนุ่มสูดปาดแรง ๆ เมื่อมือบางของภรรยากำรอบท่อนมังกรแน่นขึ้น พร้อมทั้งขยับรูดขึ้นลงตามแนวแก่นกายอย่างไม่ปะสา เขาแทบจะข่มกลั่นการปลดปล่อยเอาไว้ไม่ได้ เมื่อนางคิดจะขยับเร่งจังหวะให้กระชั้นถี่ขึ้น

          “อย่ารีบร้อน พี่ยังมิอยากเสียน้ำศักดิ์ด้วยมือเจ้า อื้อ..”

          ร่างหนาถึงกับสั่นสะท้าน เมื่อเจ้าของมือบางมิค่อยจะเชื่อฟังสักเท่าใดนัก ชายหนุ่มขยับลุกนั่ง โดยที่ท่อนมังกรยังอยู่ในมือของหญิงสาว ชายหนุ่มจับร่างบางให้ลุกตาม ก่อนที่เขาจะสบตาหวานเยิ้ม แล้วก้มลงจูบหนัก ๆ ยังปากอวบอิ่ม

          “ข้าทำสิ่งใดมิถูกต้องเจ้าคะ”

          หานชินเอ่ยถามเบา ๆ พร้อมกับก้มมองสิ่งที่อยู่ในมือ ก่อนจะช้อนสายตามีคำถามมองสามีอีกครั้ง

          “เห็นน้ำนั้นหรือไม่ ลองชิมมันให้พี่สิ”

          ชายหนุ่มเริ่มสอนภรรยากำจัดความปวดร้าวของเขา ให้บรรเทาลงหรือจะทรมานกว่าเดิม เขาไม่อยากที่จะคิดให้มากความแล้วในตอนนี้

          หานชินมองท่อนมังกรที่อยู่ในมือ ตรงปลายที่กำลังเบ่งบานปานดอกเห็ด กำลังมีน้ำใส ๆ ไหลเยิ้มออกมาจากรูเล็กนั่นมิขาดสาย หญิงสาวทำเช่นเดียวกับที่สามีทำกับนางเมื่อครู่ที่ผ่านมาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ

          “อ๊า...อื้ม...”

          เพียงปลายลิ้นเล็กสัมผัสกับปลายท่อน ร่างหนาถึงกับสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่าน หญิงสาวค่อย ๆ ลากลิ้นเลียชิมน้ำใส ๆ ตรงปลายท่อนจากเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเลียไปรอบ ๆ ดอกเห็ดที่กำลังเบ่งบานจนเป็นสีแดงเข้ม

          “ช้า ๆ สิจ๊ะ อืม...อย่างนั้น อ๊า...”

          ชายหนุ่มใช้สองมือรวบจับศีรษะเล็กเอาไว้ ก่อนจะค่อย ๆ บอกให้หญิงสาวทำตาม หานชินอ้าปากแล้วค่อย ๆ ครอบครองปลายท่อนอย่างช้า ๆ เพียงความนุ่มและอุ่นซ่านของน้ำลายจากปากเล็ก ที่ค่อย ๆ กลืนกินท่อนมังกรเข้าไปทีละน้อย ร่างหนาถึงกับแหงนหน้าสูดปากแรง ๆ ด้วยความเสียวซ่าน

          เสียงลมหายใจหนัก ๆ ดังออกมาประหนึ่งม้าศึกของชายหนุ่ม ยิ่งเพิ่มความตื่นเต้นระพอใจให้กับหญิงสาว มือบางรูดลงตามแนวแก่นกาย โดยมีปากเล็กเลื่อนตามลงไปช้า ๆ ต้นขาแกร่งสั่นระริกด้วยความกระสัน

          “ให้สุดเด็กดี อ๊า...โอ้ว...”

          แม่ทัพหนุ่มครางกระเส่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อปากเล็กของภรรยาครอบครองท่อนมังกรเขาจนสุดลำ ปลายดอกเห็ดที่แตะลำคอของนางทำให้ร่างใหญ่สั่นระริกจนแทบจะข่มกลั่นเอาไว้ไม่อยู่

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รักเร่าร้อนของฮูหยินทั้งห้า   บทที่101 แต่งงานกับข้านะ

    สามเดือนต่อมา หลังจากการสืบสวนของศาล ผลสรุปของคดี ฉีชางพร้อมด้วยมารดาเลี้ยงของเขา ได้รับโทษประหาร ส่วนฮั่วเยว่อิงและมารดารวมถึงเฉินป๋อหยาถูกส่งไปใช้แรงงานในเหมือง ในฐานะนักโทษเป็นเวลาสิบปี ทางด้านเด็กน้อยเสี่ยวเป่า ฮั่วเสารับดูแลในฐานะลูก โดยทุกคนได้รับคำสั่งไม่ให้พูดเรื่องชาติกำเนิดแท้จริงกับเด็กน้อย เฉินห้าวหนานยืนมองเป้าหมาย ที่กำลังนั่งเหม่ออยู่ไม่ไกล เขาหอบลูกติดตามหญิงสาวมาจนถึงชายแดนตะวันออก ทว่าทางสำนักคุ้มภัยบอกแก่เขาว่านางอยู่ที่นี่ หลังจากทำการเจรจากับท่านตาและท่านยายของหญิงสาวเป็นที่เรียบร้อย เขาจึงได้มาหานางที่นี่ ชายหนุ่มวางบุตรชายเอาไว้บนพื้นหญ้า ก่อนจะทำให้เจ้าก้อนแป้งส่งเสียงร้องงอแง ฮั่วเหลียนชินหันหาที่มาของเสียงร้อง ที่นางคุ้นเคยในทันที ก่อนที่นางจะเดินตามเสียงนั้นเสมือนต้องมนต์ แม้ในใจจะคิดว่านางคงกำลงคิดถึงหลานชายจนหูแว่ว “ห้าวหยาง!” ร่างบางวิ่งเข้าอุ้มหลานชายขึ้นสู่อ้อมแขนในทันที หญิงสาวกดจมูกลงบนแก้มอวบอ้วนด้วยความคิดถึง “เจ้ามาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไรกัน บิดาเจ้ารังแกเช่นนั้นรึ หลี

  • รักเร่าร้อนของฮูหยินทั้งห้า   บทที่100 แม่ขอโทษ

    “ท่านแม่! ข้าเป็นลูกของท่านพ่อใช่หรือไม่ ข้ามิใช่ลูกเขาใช่ไหมขอรับ” เฉินป๋อหยาเอ่ยถามมารดา ด้วยน้ำเสียงแหบแห้งกว่าปกติหลายเท่านัก มารดาบอกแก่เขาว่าตนเป็นลูกของนางอย่างแท้จริง แต่เฉินห้าวหนานเป็นลูกชายของน้องสาว ที่แต่งมาเป็นอนุของบิดา ทว่าตอนนี้ไยทุกอย่างมันกลับกลายเป็นเขา ที่มิใช่สายเลือดสกุลเฉินไปได้ “แม่ขอโทษป๋อหยา’ ไม่ต้องมีคำอธิบายใด ๆ อีกแล้ว ทุกอย่างกระจ่างชัดจนชายหนุ่มทนรับมันต่อไปไม่ได้ ร่างสูงก้าวช้า ๆ ตรงไปยังประตูห้องจัดเลี้ยง เขาไม่ใช่คนสกุลเฉิน แต่เป็นลุกพ่อบ้านจวนสกุลฮั่ว หนำซ้ำคนผู้นั้นยังเป็นคนอยู่เบื้องหลังการตายของใครอีกหลายคน มารดาของเขาคือฆาตกรสังหารน้องสาวตนเอง เพื่อช่วงชิงลูกของนางมาเป็นของตนเอง ทุกอย่างมันร้ายแรงเกินกว่าที่เขาจะทนรับมันได้ ทว่าเพียงก้าวพ้นประตู เฉินป๋อหยาก็ถูกทหารรวบตัวเอาไว้ เพราะมีส่วนร่วมในการลอบสังหารฮูหยินในท่านแม่ทัพเฉินห้าวหนาน เฉินป๋อหยาไม่มีท่าทีขัดขืนใด ๆ ชายหนุ่มเหม่อลอยจนน่าตกใจ ก่อนที่เขาจะหันกลับเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง มารดาถูกคุมตัวนั่งเคียงข้างบิดาที่เขาเพิ่งรู้จัก อีกข้า

  • รักเร่าร้อนของฮูหยินทั้งห้า   บทที่99 เปิดโปง

    “หยุดนะห้าวหนาน วันนี้เป็นวันดีของน้องชาย เจ้าจะเอาเรื่องไร้สาระเช่นนี้ มาเล่าเพื่อสิ่งใดกัน” “อย่าได้ร้อนตัวสิขอรับท่านแม่ อย่างไรก็ฟังให้จบเสียก่อนจะดีกว่า” “นั่นสิ! เฉินฮูหยินให้หลานชายข้าเล่าต่อให้จบเถิด” ท่านเจ้ากรมการคลัง ได้พูดแทรกขึ้น เพราะเขาเองก็อยากจะฟังเรื่องนี้ให้จบ เพื่อความแน่ใจว่าสิ่งที่เขาเคยได้ยินมานั้น มันมิใช่สิ่งที่คิดไปเอง ซึ่งแขกในงานต่างแสดงความต้องการ เช่นเดียวกันกับท่านเจ้ากรม “เช่นนั้นต่อเลยนะขอรับ ในวันที่น้องสาวของนางคลอดบุตรชาย ตัวนางเองก็คลอดบุตรชายเช่นกัน อ่อ! ในตอนนั้น นางเลือกที่จะพาน้องสาวกลับไปคลอดยังบ้านเกิดมารดา อีกทั้งสามีที่เป็นแม่ทัพก็มิอาจปลีกตัวติดตามไปได้ ข่าวดีและร้ายได้เกิดขึ้นในวันเดียวกัน นั่นคือท่านแม่ทัพได้บุตรชายสองคน ทว่าเพียงสองชั่วยามภรรยาและลูกชายอีกคนได้สิ้นใจลงอย่างน่าอนาถ” “แล้วมันยังไง ก็แค่เมียเอกกับเมียน้อยคลอดลูกพร้อมกัน ส่วนเรื่องคลอดลูกแล้วตกเลือดจนตายก็นับเป็นเรื่องที่มีให้เห็นอยู่ไม่น้อย เด็กไม่แข็งแรงจะสิ้นใจก็ไม่แปลก” “แปลกตรงที่แท้จริงเมียเอกมิได

  • รักเร่าร้อนของฮูหยินทั้งห้า   บทที่98 ยกยิ้มร้าย

    ตลอดสามวันที่เขาปล่อยข่าวว่าออกนอกเมืองไป มันทำให้เขาได้รู้เห็นเรื่องในบ้าน จนเรียกว่าเจ็บจนแทบจะกระอักเลือดเลยก็ว่าได้ “สัญญากับข้า อย่าได้แหวกหญ้าให้งูตื่น เพียงเพราะโทสะของท่าน” “ข้าสัญญา เจ้าก็ต้องรับปากข้า ว่าจะไม่เอาตนเองมาเสี่ยงเช่นนี้อีก เข้าใจหรือไม่” “เราเป็นอะไรกันเช่นนั้นรึ จึงต้องทำตามคำขอของท่าน ซึ่งมันมิใช่ส่วนรวมเช่นคำขอของข้าเลยสักนิด” “เจ้ากับลูกเป็นทุกสิ่งของข้า” “อย่าได้หมิ่นเกียรติข้าเกินไปนัก รู้ตนเองบ้างว่าท่านกับข้าเป็นใคร” “เพราะรู้ข้าถึงกล้ายอมรับมัน” “…” ฮั่วเหลียนชินมิอาจเอ่ยสิ่งใดตอบโต้ชายหนุ่มได้ นางทำเพียงก้าวเคียงข้าเขาไปเงียบ ๆ เพราะคร้านจะโต้แย้ง “ความรู้สึกมิใช่เงินตราก็ซื้อหาได้ ข้าคิดเช่นไรก็พูดออกไปเช่นนั้นมิได้โป้ปด ทุกอย่างสุดแท้แต่เจ้าจะมองเห็นเหลียนชิน” เฉินห้าวหนานเอ่ยขึ้นเบา ๆ พร้อมกระชับร่างบางให้แนบกายมากขึ้น ด้วยเกรงว่าเขาจะมิได้ชิดใกล้นางเช่นนี้อีก หลังจากกลับมาถึงจวน เฉินฮูหยินได้รีบมาที่เรือนของลูกสะใภ้ พร

  • รักเร่าร้อนของฮูหยินทั้งห้า   บทที่97 โอหัง!

    “หึ ๆ ไม่นึกว่าวันนี้จะได้ยลโฉมคุณหนูใหญ่สกุลฮั่ว” เสียงจากด้านหลังหินก้อนใหญ่กลางสวน ไม่ได้ทำให้หญิงสาวทั้งสามรู้สึกตื่นเต้นเลยสักนิด ยิ่งอีกฝ่ายเรียกนางได้อย่างถูกต้อง นั่นแสดงว่าจิ้งจอกพิการทั้งสอง รนรานกลับไปหานายเก่าแล้ว และหากนางเดาไม่ผิดทั้งสองคนไร้ลมหายไปแล้วเช่นกัน “รวดเร็วทันใจดีแท้ หึ ๆ” หญิงสาวเอ่ยเบา ๆ กับสาวใช้ทั้งสอง ก่อนจะมองไปยังคนที่เผยตัวออกมาอย่างใจเย็น ทว่าเขายังคงปิดบังใบหน้าตนเองเอาไว้ “ไยต้องบิดบังใบหน้าด้วยเล่า ช่างไร้มารยาทในการพบเจอยิ่งนัก” “ไม่นึกเลยว่าเด็กขี้โรคเมื่อวันวาน จะกลายเป็นหญิงงามในวันนี้” “ขอบคุณที่ชม แต่ข้าก็ยังแปลกใจอยู่ดี ว่าเหตุใดกันเจ้าจึงมารอพบข้าที่นี่ อย่าบอกนะว่าเป็นเรื่องบังเอิญ มันย่อมไม่มีทางเป็นเช่นนั้นไปได้ เพราะความบังเอิญนี้มันเหมาะเจาะจนเกินไป” ฮั่วเหลียนชินกระชับอ้อมแขนรัดร่างอ้วนให้แน่นขึ้น นางสัมผัสได้ถึงไอสังหารที่อีกฝ่าย ตั้งใจปลดปล่อยออกมาเพื่อกดดันนาง อีกอย่างคือกำลังประเมินฝีมือของนางไปในตัว “จะกล่าวเช่นนั้นก็ย่อมได้ น่าเสียดา

  • รักเร่าร้อนของฮูหยินทั้งห้า   บทที่96 ชมดอกไม้

    สามวันถัดมา เฉินฮูหยินได้ให้สาวใช้มาแจ้งแก่ฮั่วเหลียนชิน ว่าจะพานางกับลูกไปไหว้พระ เพื่อขอพรให้กับครอบครัว หญิงสาวได้ตอบรับคำเชิญของแม่สามี หญิงสาวยกยิ้มร้าย เมื่อกล้าท้าทายนางก็พร้อมท้าชนเช่นกัน “บาดแผลของนายหญิง ยังไม่หายดีนะเจ้าคะ” “บาดแผลหนักกว่านี้พวกเราก็ผ่านกันมาแล้ว หากให้ผู้อื่นรู้ว่าข้าบาดเจ็บย่อมต้องเป็นสงสัยของทุกคน แค่เขารู้คนเดียวข้าก็หนักใจอยู่ไม่น้อย” ฮั่วเหลียนชินรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ เพราะถึงแม้ตอนนี้นางไม่รู้ว่าจะวางใจเฉินห้าวหนานได้มากแค่ไหน แม้เขาจะพูดกับนางอย่างตรงไปตรงมา ถึงความรู้สึกที่มีต่อน้องสาวของนาง ‘แม้ข้ามิได้รักนาง แต่ข้าก็มิคิดที่จะให้นางกับลูกตาย ห้าวหยางคือลูกชายของข้า ไยข้าจะชิงชังเขาได้เล่า แต่ข้าไม่นึกว่าการเดินทางของนาง จะเป็นการจากไปมิหวนคืนเช่นนี้’ “จิ้งจอกถูกปล่อยแล้วใช่หรือไม่” “เจ้าค่ะ ตอนนี้ท่านพี่ฉงอานกำลังจับตาดูอยู่เจ้าค่ะ” “ดี! มองอยู่เงียบ ๆ รอให้สาวถึงปลาตัวใหญ่ ค่อยลงมือในคราเดียว” “สาวใช้จากเรือนหลีหยา มาป้วนเปี้ยนบ่อยยิ่งนักเจ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status