تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 8
أحدث فصل
รักเหมือนเดิม บทที่ 19
ฉันจับประเด็นสำคัญ "งานเลี้ยงรุ่นมหาวิทยาลัยของพวกเธอคือเมื่อไหร่เหรอ?""ก็ต้นเดือนนี้เองนะ น่าจะเป็นวันที่ 6 มั้ง""..."คุณปู่เสนอให้ฉันแต่งงานกับตระกูลฉวีคือวันที่ 8เวลาล่วงหน้าล่วงหลังกันแบบนี้ มันประจวบเหมาะกันพอเห็นฉันเหม่อลอย เหลียงซูเหอก็เขย่าแขนฉัน "เป็นอะไรไป? เหม่อไปถึงไหนแล้วเนี่ย?""เหลียงซูเหอ เธอจะบอกว่า..."ฉันไม่อยากจะเชื่อ "ฉวีซือสิงชอบฉันมาตั้งนานแล้ว ถึงได้มาคอยถามข่าวคราวของฉันจากเธอเนี่ยนะ?""ถ้าไม่ใช่แล้วจะอะไรล่ะ? เขาเป็นบ้าหรือไง?""..."ตลอดทั้งวัน หัวใจของฉันเต้นรัวแรงไม่หยุดเลยพอนึกย้อนไปถึงตอนที่อยู่ในรถเมื่อวันก่อน ที่ฉวีซือสิงยอมรับออกมาตรงๆ ว่าเขามีคนที่ชอบความรู้สึกในใจยิ่งพลุ่งพล่านหนักขึ้นไปอีกทั้งประหลาดใจ ตกใจ สับสน ไม่แน่ใจ และยังมีความรู้สึก... ยินดีอยู่ลึกๆยินดีที่สามีในอนาคตของฉัน ชอบฉันมากมายขนาดนี้จนกระทั่งถึงช่วงเช้ามืด ฉันยังคงนอนกระสับกระส่ายไปมาอยู่บนเตียงจู่ๆ ก็มีข้อความเด้งเข้ามาในมือถือฉวีซือสิงส่งข้อความ [นอนไม่หลับเหรอ?]ฉันลุกขึ้นมานั่งพรวดทันที แล้วรีบพิมพ์ตอบกลับไปรัวๆ [คุณรู้ได้ยังไง?][ดึกดื่นขนาดนี้
รักเหมือนเดิม บทที่ 18
ถ้าเป็นคนอื่น ก็อาจจะคอยพ่นคำใส่ร้ายป้ายสีเจียงจืออี้ไม่หยุดหย่อนแต่สวี่โย่วหนิงไม่ทำแบบนั้นเธอรู้จักฟูไห่นานดีเธอตั้งใจจะคอยเตือนสติฟูไห่นานซ้ำแล้วซ้ำเล่า คอยย้ำเตือนและปักหนามที่ชื่อว่า "เจียงจืออี้" ให้ลึกยิ่งขึ้นไปอีกเพื่อให้ฟูไห่นานต้องจมอยู่กับความรู้สึกผิดและความเสียดายไปตลอดชีวิตเพราะมีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ฟูไห่นานถึงจะ...ไม่มีกะจิตกะใจจะไปหาผู้หญิงคนใหม่มาเปลี่ยนหน้าไปเรื่อยๆและเธอก็จะได้ครอบครองทุกอย่างที่เธอต้องการสองวันก่อนงานแต่งงานของเจียงจืออี้ เฉินหลินขอลาพักร้อนแล้วบินตรงมาที่เมืองจิงทันทีฟูไห่นานเป็นคนเซ็นอนุมัติใบลาเองเขาจ้องมองเหตุผลการลาในใบลาของเฉินหลิน แล้วนิ่งไปนานไปต่างจังหวัดเพื่อร่วมงานแต่งงานของเพื่อนสนิททั้งที่ความจริงแล้ว...ใบลาใบนี้ของเฉินหลิน ควรจะถูกใช้ในงานแต่งงานของเขากับจืออี้แท้ๆแต่ในตอนนี้ผู้หญิงที่เคยใช้ชีวิตร่วมกับเขามาตลอดหกปี พรุ่งนี้กำลังจะไปยืนอยู่เคียงข้างผู้ชายคนอื่นฟูไห่นานยันตัวลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน แล้วค่อยๆ เดินตรงไปยังแผนกออกแบบทีละก้าวแผนกออกแบบมีผู้อำนวยการคนใหม่มาแทนที่แล้วแต่ห้องทำงานของเจียงจืออี้
รักเหมือนเดิม บทที่ 17
สวี่โย่วหนิงไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง"เธอกำลังจะแต่งงานกับคนอื่นแล้วนะ คุณยังจะส่งของล้ำค่าขนาดนี้ไปให้เธออีกเหรอ? ห้องชุดนี้ราคาตลาดตอนนี้มัน...""เธอกับมันคู่ควรกัน"ฟูไห่นานทิ้งท้ายไว้เพียงสามคำนี้แล้วเดินออกไปทันทีสวี่โย่วหนิงวิ่งตามไป "คุณจะไปไหนคะ?""ผมมีนัดแล้ว คุณกลับเองเถอะ""..."สวี่โย่วหนิงถูกฟูไห่นานทิ้งไว้ข้างหลังประกอบกับร่างกายที่ยังรู้สึกไม่สบาย ทำให้เธอวิ่งตามเขาไม่ทันจริงๆสุดท้ายเลยได้แต่เรียกแท็กซี่กลับบ้านเองแต่เธอไม่ได้เป็นคนอารมณ์ดีเหมือนเจียงจืออี้ พอยังไม่ถึงสามทุ่ม เธอก็เริ่มโทรหาฟูไห่นานสายแล้วสายเล่าฟูไห่นานไม่รับสายเธอก็ดึงดันจะโทรต่อไปไม่หยุดส่งข้อความไปรัวๆเจียงจืออี้น่ะหลอกง่าย แต่เธอหลอกไม่ได้หรอกผู้ชายน่ะถ้าคลาดสายตาเมื่อไหร่ ก็ไม่รู้ว่าจะเตลิดไปซุกตักผู้หญิงคนไหนบ้างเธอคิดไม่ตกจริงๆ ว่าเจียงจืออี้ไปร่ายมนต์เสน่ห์อะไรใส่เขาไว้ทั้งที่ก่อนหน้านี้ ก็ดูไม่ออกเลยว่าเขาจะรักเจียงจืออี้ลึกซึ้งอะไรขนาดนั้นแต่ตอนนี้กลับมาทำตัวเป็นพ่อหนุ่มคลั่งรักเสียอย่างนั้นจนกระทั่งตีสอง โทรศัพท์ของเธอถึงได้มีการเคลื่อนไหวแต่เสียงจากปลายสายนั้น
รักเหมือนเดิม บทที่ 16
ฟูไห่นานเดินทางกลับเมืองจิ่งเฉิงในคืนนั้นเลยเรียกได้ว่าแทบจะหนีหัวซุกหัวซุนกลับมาถ้อยคำทุกตัวอักษรในรูปเหล่านั้น ทำให้เขาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสู้ตาเจียงจืออี้ทันทีที่ลงจากเครื่องบิน เขาพุ่งตรงไปยังบ้านของสวี่โย่วหนิงทันที!สวี่โย่วหนิงได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว จึงเดินงัวเงียออกมาจากห้อง พอเห็นว่าเป็นฟูไห่นานเธอก็ดีใจจนเนื้อเต้นฟูไห่นานยังคงเลือกเธอ ระหว่างเธอกับเจียงจืออี้จริงๆ ด้วยเธอพยายามจะโผเข้ากอดฟูไห่นาน แต่กลับถูกเขาคว้าหมับเข้าที่ลำคอ แล้วกดตัวเธอลงกับโซฟาอย่างแรง!ความรู้สึกหายใจไม่ออกที่เกือบจะปลิดชีวิตได้นั้น ทำให้เธอตื่นเต็มตาในทันทีเธอมองฟูไห่นานด้วยความตื่นตระหนก พยายามดิ้นรนสุดชีวิต "ฟูไห่นาน คุณบ้าไปแล้วเหรอ คุณจะฆ่าฉันหรือไง?!""ใครอนุญาตให้คุณส่งรูปพวกนั้นไปให้จืออี้?!"ฟูไห่นานตะโกนใส่และแรงที่มือไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่นิด เขาจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่แทบจะถลนออกมา "ตอนนี้เธอเข้าใจความสัมพันธ์ของเราผิดไปแล้ว คุณพอใจหรือยัง?""เปล่านะคะ ฉันไม่ได้..."สวี่โย่วหนิงพยายามหาคำแก้ตัว "ฉันส่งไม่ได้ส่งจริงๆ นะ! อ้อ นึกออกแล้ว ฉันนึกออกแล้ว! มีอยู่วันหนึ่งพี่เจียงจ
รักเหมือนเดิม บทที่ 15
ทุกครั้งที่เขาเห็นรูปหนึ่งใบ สีหน้าก็ซีดลงไปทีละนิดรูปที่แคปไว้ทุกใบ เป็นเหมือนฝ่ามือที่ตบลงบนใบหน้าของเขาอย่างสุดแรงเขาพูดอะไรไม่ออกอีกเลยมีเพียงดวงตาทั้งสองข้างที่แดงก่ำจนน่ากลัวแต่ฉันกลับไม่มีความรู้สึกใดๆ หลงเหลืออยู่เลย ได้แต่ยื่นมือออกไปหาเขาด้วยใบหน้าเรียบเฉย "เอาจี้หยกมาด้วยหรือเปล่า เฉินหลินบอกว่าคุณไม่ยอมคืนให้เธอ"จากนั้นฉันก็พูดดักทางเขา "ถ้าไม่ได้เอามา พอกลับถึงเมืองจิ่งเฉิงแล้วส่งไปรษณีย์มาให้ฉันก็ได้""จืออี้..."เสียงของเขาแหบพร่า เขามองฉันด้วยสายตาเกือบจะเป็นการอ้อนวอน "ขอโอกาสให้ผมอีกสักครั้งไม่ได้เหรอ แค่ครั้งเดียวก็พอ""ฟูไห่นานคะ"ฉันกะพริบตา "ระหว่างคนสองคนน่ะ มันมีโอกาสให้แค่ครั้งเดียวเสมอแหละค่ะ"โอกาสที่จะได้รับความไว้วางใจอย่างเต็มเปี่ยมน่ะ มีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นเมื่อความเชื่อใจถูกทำลายลง ต่อให้จะพยายามปะติดปะต่อมันกลับมาแค่ไหน มันก็ยังเต็มไปด้วยรอยร้าวและความระแวงพอนานวันเข้า ก็จะยิ่งรู้สึกว่าหน้าตาของอีกฝ่ายน่ารังเกียจมากขึ้นเรื่อยๆชีวิตแบบนั้น ไม่เคยอยู่ในตัวเลือกของฉันเลยปลายนิ้วที่สั่นเทาของฟูไห่นานขยับเล็กน้อย เขานิ่งเงียบไปนานมาก
รักเหมือนเดิม บทที่ 14
"ตามใจคุณเถอะ"ฉันวางสายไป แล้วก็เห็นฉวีซือสิงยื่นถังหูหลู่มาให้ไม้หนึ่งนี่คือของโปรดที่สุดของฉันสมัยเรียนมัธยมต้นเลยต้องซื้อกินสักไม้ทุกวันหลังเลิกเรียน แล้วเดินกลับบ้านอย่างมีความสุขหลายปีมานี้ ฉันพยายามอย่างหนักที่จะเป็นผู้ใหญ่ ของเด็กๆแบบนี้เลยไม่ได้ซื้อกินอีกและก็ไม่มีใครเคยซื้อให้ฉันด้วยหลังจากฉันขอบคุณ และยังไม่ทันจะได้กัดลงไป ก็ได้ยินฉวีซือสิงกำชับว่า "ซานจามันเปรี้ยว กระเพาะคุณไม่ค่อยดี ทานแค่ไม่กี่คำพอให้รู้รส เอาไว้ช่วยย่อยก็พอแล้ว"ฉันชะงักไปเล็กน้อย "คุณรู้ได้ยังไงคะว่ากระเพาะฉันไม่ดี?"ขนาดแม่ของฉันเองก็เพิ่งจะรู้เมื่อวานนี้เองฉวีซือสิงตอบเสียงเรียบ "น้ำแกงยาจีนที่คุณดื่มน่ะ มีแต่ตัวยาที่ช่วยบำรุงกระเพาะทั้งนั้น""..."ฉันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยตอนอยู่บนโต๊ะอาหารเมื่อคืน ดูเหมือนเขาจะก้มหน้าก้มตาเอาแต่ทานข้าวอย่างเดียวไม่นึกเลยว่าจะสังเกตเห็นแม้กระทั่งเรื่องนี้ฉันกัดถังหูหลู่ไปคำหนึ่ง "คุณนี่ใส่ใจรายละเอียดดีเหมือนกันนะคะ""ก็พอได้ครับ"ฉวีซือสิงพยักหน้ายอมรับโดยไม่ถ่อมตัวเลยสักนิดฉันกลัวว่าเขาจะถามเรื่องโทรศัพท์สายเมื่อครู่ แต่โชคดีที่จนกระทั่ง
รักเหมือนเดิม บทที่ 12
วินาทีที่พุ่งตัวเข้าไปในบ้านหัวใจของฟูไห่นานนอกจากจะไม่ได้สงบลงแล้ว กลับยิ่งตึงเครียดหนักกว่าเดิมบ้านดูว่างเปล่าอย่างเห็นได้ชัดมันสะอาดสะอ้าน ราวกับบ้านที่กำลังรอเจ้าของใหม่มาดูแลต่อไม่มีร่องรอยของการอยู่อาศัยหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่นิดเดียวผนังรูปถ่ายที่เจียงจืออี้เคยชอบที่สุด ตอนนี้ไม่มีรูป
รักเหมือนเดิม บทที่ 7
เฉินหลินถอนหายใจ "นั่นน่ะคุณชายที่เกิดมาบนกองเงินกองทองของจริงเลยล่ะ บริษัทเราจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ได้ไหมต้องคอยดูสีหน้าของเขา แต่ฉันได้ยินมาว่า จริงๆ แล้วบริษัทรุ่ยต๋าอินเวสต์เมนต์ก็แค่ของเล่นที่ตระกูลฉวีโยนให้เขาไว้ฝึกมือเท่านั้นเอง"เมืองจิงตระกูลฉวี ฉวีซือสิง บริษัทการลงทุนทุกอย่างตรงกันหมดเ
รักเหมือนเดิม บทที่ 2
กลับถึงบ้าน ฉันนั่งนิ่งค้างอยู่บนโซฟาเป็นเวลานานจุดเริ่มต้นของรอยร้าวในความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับฟูไห่นาน จริงๆ แล้วมันเริ่มปรากฏให้เห็นตั้งแต่เดือนที่แล้วตอนแรกฉันคิดยังไงก็คิดไม่ตก ว่าความรักมันจะเปลี่ยนไปง่ายๆ แบบนี้ได้อย่างไรทุกครั้งที่ฉันสงสัยในความสัมพันธ์ของเขากับสวี่โย่วหนิง เขาจะพูดเสม
รักเหมือนเดิม บทที่ 1
"แม่คะ... ฝากบอกคุณปู่ทีนะคะว่าหนูตกลงจะกลับไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ค่ะ""จริงเหรอ?!" แม่ของฉันดูดีใจขึ้นมา แต่แล้วก็รู้สึกถึงความผิดปกติ "เดี๋ยวก่อนนะ แล้วแฟนที่คบกันมาหลายปีคนนั้นล่ะ? คือพวกเราอยากให้ลูกหาคนที่ฐานะเหมาะสมกันก็จริง แต่ถ้าเกิดว่า...""ไม่มีแล้วค่ะ จัดการเรื่องแต่งงานให้หนูได้เลย"
قد تعجبك أيضًا
ใจที่มอดไหม้
กิ่งไม้แปลวเพลิง13.5K وجهات النظرแฟนออนไลน์ฉันเป็นเจ้านาย
มู่หือ9.5K وجهات النظرสุดปลายของหมอกขาว ไม่มีผู้ใดกลับมา
เค้กครีมเผือก5.7K وجهات النظرใต้ดาวนับพันก็ยังรักเธอ
มะระผัดไข่19.3K وجهات النظرวิวาห์ล่ม 18 หน
ห้วงฝัน1.6K وجهات النظرฉันทำให้เพื่อนสมัยเด็กของสามีเป็นหวัด สามีก็โยนฉันเข้าไปในห้องน้ำแข็ง
ปลาวาฬ3.8K وجهات النظرจันทร์กระจ่างไร้เงาคนไกล
พิษบำรุงจิต2.1K وجهات النظرภรรยาผู้พิพากษาแย่งไตผมไปช่วยรักแรก
นิรนาม537 وجهات النظر
