Short
หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า

หลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า

By:  หลากอารมณ์Kumpleto
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
10Mga Kabanata
13.8Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ฉันขอร้องสามีไปหลายร้อยครั้ง ในที่สุดเขาก็ยอมตกลงว่าจะไปกับฉัน พาพ่อออกไปกลางทะเล เพื่อส่งท่านเป็นครั้งสุดท้ายของชีวิต แต่ฉันยืนอยู่ริมฝั่งทะเล อุณหภูมิในร่างของพ่อที่นั่งอยู่บนรถเข็นค่อย ๆ เย็นลงทีละน้อย ฉันยังไม่เห็นแม้แต่เงาของสามีเลย ผู้หญิงในดวงใจของเขาโพสต์ลงโซเชียล เป็นรูปที่พวกเขายืนดูเมฆอยู่บนทุ่งหญ้า “ขอแค่มีเธอ ก็ไม่ต้องการอะไรบนโลกใบนี้อีกแล้ว” ฉันเผลอกดไลก์ไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ไม่นานเขาก็ส่งข้อความมาถามทันที “บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับชิงชิง ถ้ายังควบคุมมือตัวเองไม่ได้ก็หย่ากันไปเลย ! ” ฉันจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไรที่เขาเอาเรื่องหย่ามาขู่ฉัน ฉันฟังจนเบื่อแล้ว “ได้สิ หย่ากันเลย”

view more

Kabanata 1

บทที่ 1

لقد أمضيتُ ثلاثة أيام وليالٍ أتعذب في الفراش بفعل شهاب أبو العزم.

كان في السابق صهرًا وضيعًا، لم أكن أسمح له بلمسي فحسب، بل كنت أدفعه تحت أقدامي وأهينه.

الآن أنا في حالة بؤس بينما هو في ازدهار، وكأنه ينتقم، لديه طاقة لا تنضب يستخدمها عليّ.

زوجي هو الرجل الذي انتقل للعيش في بيت عائلتي.

في الأصل كنت أحب شقيقه، ولكن بسبب حفل اجتماع الزملاء، استغل سكري وشاركني الفراش.

وانتشر الخبر بين الجميع.

لم يجد والدي بُدًّا من تزويجي منه، لكن بشرط أن ينتقل للعيش في منزل عائلتنا.

وهو ابن والده من زوجته السابقة، بعد طلاق والده وزواجه مرة أخرى، لم يعره والده اهتمامًا يذكر.

لكن ظروف عائلتي المالية جيدة جدًا، وأنا كنت دائمًا مدللة والديّ منذ طفولتي، فطلبنا منه أن يسكن في منزل عائلتنا كان أمرًا يرغب فيه والده بشدة.

وهكذا تزوجنا.

لكنني لم أكن راضية، فأنا أحب شقيقه.

وبسبب استيائي، كنت أهاجمه على جميع الأصعدة، أجبره على النوم على الأرض ليلًا، ولم أسمح له مطلقًا بأن يشاركني السرير.

أثناء تناول الطعام، كنت أنا وأخي نستهزئ به ونضطهده باستمرار، ولا نسمح له بتناول الطعام من الأطباق.

عندما ألتقي بأصدقائي وكانت تمطر، كان يأتي بلطف ليحضر لي المظلة، لكنني كنت أصرخ عليه.

باختصار، إذا لم أشتمه، فإن قلبي لا يهدأ.

لكنه كان شخصًا غريبًا بعض الشيء، وكأنه لا يملك أي غضب، فبغض النظر عن كيفية قمعي أنا وعائلتي له وإذلاله، لم يغضب أبدًا، وكان دائمًا هادئًا.

على الرغم من أنه كان وسيمًا، إلا أنه في أيام الدراسة كان انطوائيًا للغاية، وكانت نتائجه الدراسية متدنية، وكثيرًا ما كرر الصفوف، وكان وجوده في المدرسة شيئًا يثير الازدراء.

أما شقيقه فكان مختلفًا تمامًا، كان مشرقًا وسيمًا، ونتائجه الدراسية ممتازة، وكان شخصية بارزة في المدرسة.

عندما أتذكر أن شعلة الحب التي كانت قد بدأت تتقد بيني وبين شقيقه قد خمدها هو، استولى على قلبي مرة أخرى شعور بعدم الرضا.

في منتصف الليل، نزلت من السرير وركلته ليستيقظ من نومه العميق على الأرض، وقلت إنني عطشانة.

فاستيقظ على الفور وذهب ليحضر لي الماء.

كان شديد الرعاية، ففي فصل الخريف كان يتذكر دائمًا أن يحضر لي كوبًا من الماء الدافئ.

لكن عندما تذكرت كيف استغل ضعفي في تلك الليلة، ثار غضبي ورفعت يدي وسكبت الكوب كله على وجهه.

حتى بعد كل هذا لم يغضب، بل ذهب بهدوء إلى الحمام.

بينما أنظر إلى ظهره الطويل والصامت، شعرت ببعض الذنب في أعماقي، لكنني ما إن تذكرت كيف دمر سعادتي مدى الحياة، حتى تبخر ذلك الذنب دون أثر.

وهكذا، ظللت أقمعهُ وأذله لمدة ثلاث سنوات.

لكن ثلاث سنوات تكفي لحدوث الكثير: عائلتي أفلسَت، بدأت أُحبّه، والأهم... أنه طلب مني الطلاق.

عندما قدم لي اتفاقية الطلاق، قال إن حبيبته القديمة قد عادت.

أعترف، في تلك اللحظة، كنت أشعر بألم كبير، وكأن يدًا كبيرة قبضت على قلبي، وشعرت بضيق لا يحتمل.

لكنّي، ونظرًا لنشأتي المدللة وكبريائي، لم أظهر أمامه أي حزن أو أسى، بل وقّعت على وثيقة الطلاق بلا تردد.

بعد التوقيع، سمعت صوته الهادئ والبارد بجانبي فجأة: "هل تريدين أن أرسل السائق ليوصلكِ؟"

استغرقت وقتًا حتى أدركت ما قاله.

نعم، هذه الفيلا التي عشت فيها لأكثر من عشرين عامًا لم تعد ملكًا لعائلتي بعد الآن.

فقد أفلسَت عائلتي، وتم بيع جميع الأصول.

أما هو، ذلك الرجل الذي تزوجني بحيلة واحتقرته عائلتي بأكملها، فقد أسس شركة سرًا دون علمنا، والآن أصبحت أعماله ناجحة جدًا لدرجة أنه اشترى هذه الفيلا.

لكنني لا أملك الحق لألومه، ولا لأطالبه بتقسيم الممتلكات، لأن كل ما حصل عليه كان نتيجة صبره وتحمله لسنوات عديدة، وجاء بجهوده الخاصة، حتى أنه لم يستخدم فلسًا واحدًا من عائلتنا.

كان ينظر إلي بهدوء دون أن يستعجلني.

وهذا الهدوء الذي يتحلى به جعلني أتذكر كل ما فعلته معه في الماضي، وشعرت بالخجل.

ففي مثل هذه الظروف، بعد أن أصبحت أنا في حالة بؤس وهو في ازدهار، كان ينبغي عليه أن يرد إليّ الإهانات التي تعرض لها مضاعفة.

لكنه لم يفعل، بل حتى أنه كان هادئًا كالمعتاد.

فقلت على الفور: "لا حاجة، يمكنني العودة بنفسي."

وبعد أن قلت ذلك، هرعت إلى الخارج في ذعر.

وسمعت صوت استفساره الخافت من خلفي: "هل أتيتِ لرؤيتي لسبب ما هذا المساء؟"

"لا"، واندفعت خارج السور دون أن ألتفت.

كان المطر يتساقط في الخارج، فشددت قبضتي على الهدية في يدي.

اليوم هو ذكرى زواجنا الثالثة.

لم أكن أحسنُ معاملته في الماضي، ولكن عندما أدركتُ أنني بدأت أشعر بالإعجاب نحوه، أردت أن أحتفل معه بهذه المناسبة بشكل لائق.

لكن لم أكن أتوقع أن ما كان ينتظرني هو وثيقة الطلاق.

ابتسمت ابتسامة ساخرة وتركت المطر الغزير يهطل عليَّ، حتى أصبحت في حالة مُزرية.

وفي اليوم التالي، مرضت واضطررت إلى البقاء في الفراش دون القدرة على النهوض.

وفجأة سمعت ضجة وصياحًا من الخارج.

سحبت جسدي الضعيف إلى الخارج لأرى، فشاهدت والدي جالسًا على سور الجدار المقشر، يقول إنه لا يريد العيش بعد الآن.

نحن نعيش الآن في مبنى سكني قديم، بيئته قذرة وفوضوية، لكن الإيجار رخيص.

بكت أمي بحرقة أمام والدي، قائلة إذا قفز فهي ستقفز أيضًا، ولن يعيش أحد بعد ذلك.

ذهبت لأقنع والدي برأس يكاد ينفجر من الألم، وقلت له إنه مجرد إفلاس، طالما نحن أحياء، فالأمل لا يزال موجودًا.

لكن والدي حدق في فجأة بنظرة ثقيلة، تلك النظرة الحارقة جعلت قلبي يرتجف.

ثم قال: "اذهبي لتتوسلي إلى شهاب ليساعدني، هو صهر عائلتنا، سيساعدنا لا محالة."

وأسرعت أمي قائلة: "نعم، على الرغم من أننا لم نكن طيبين معه في الماضي، لكن نظرًا لمكانتكِ، سيساعدنا بالتأكيد، لذا توسلي إليه."

ابتسمت ابتسامة مريرة، فوالداي لا يزالان لا يعلمان أن شهاب قد طلقني.

رفضت التوسل إلى ذلك الرجل، لكن والدي هددني بالانتحار مرة أخرى.

بلا خيار، وافقت في النهاية.

قبل خروجي، أنفقت أمي القليل من المال المتبقي لشراء ملابس لي: فستان طويل بخط عنق عميق، وأحذية أنيقة مدببة.

حتى أن أمي استعانت بشخص ما ليضع لي مكياجًا جميلًا ويصفف شعري بإتقان.

نظرت إلى نفسي في المرآة، وارتسمت ابتسامة ساخرة على شفتي.

لا يبدو هذا كما لو أنني ذاهبة لأتوسل، بل كما لو أنني ذاهبة للإغواء.

لكن الآن، حتى لو وقفت عارية أمام ذلك الرجل، فلن يمنحني حتى نظرة.

حتى الآن لا أفهم، لماذا شاركني الفراش في ليلة لقاء الزملاء؟ هل كان هو أيضًا سكرانًا فظنني حبيبته القديمة؟

بعد أن طردت تلك الأفكار المزعجة، ومن أجل جعل والديّ ييأسان، قررت أن أتظاهر بالذهاب للتوسل إلى شهاب.

علمت أن شهاب موجود الآن في شركته، لذا ذهبت مباشرة إلى شركته بهذا المظهر.

كان والداي ينتظران "الأخبار السارة" عند مدخل الشركة.

عندما رأيت التعبير المتوقع على وجهي والديّ، لم أعرف ماذا أقول للحظة، شعرت فقط ببعض الحزن.

عندما وصلت إلى الطابق الذي يوجد فيه، ألقى الكثير من الناس عليّ نظرات غريبة، وانتشرت في الهواء مناقشات وتعليقات سيئة.

تظاهرت بعدم السماع، شددت ظهري، وذهبت مباشرة إلى مكتب شهاب.

لكن بمجرد أن رأيته، جُبِنت، وانحنى ظهري قليلًا.

في تلك اللحظة، كان يجلس على الكرسي، بأناقة ووقار، يبتسم وينظر إليّ...

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
10 Kabanata
บทที่ 1
หลังจากจัดการงานศพของพ่อเสร็จ ก็ล่วงเข้ากลางดึกแล้วทั้งที่ดึกขนาดนี้แล้ว แก้วตาดวงใจของกู้เฉิงเจ๋ออย่างเสิ่นหวยชิงก็ยังอัปเดตสถานะใหม่พวกเขาสองคนอยู่ในทุ่งหญ้า ร่วมกับชาวบ้าน ล้อมวงรอบกองไฟดูดาวกู้เฉิงเจ๋อที่ไม่เคยโผล่ในโซเชียลของใคร กลับไปคอมเมนต์ใต้รูปของเธอว่า“ขอแค่เธอชอบก็พอแล้ว”เพื่อนร่วมกันต่างพากันเข้าไปอวยพรให้พวกเขาทั้งที่ทุกคนรู้ว่าฉันมีตัวตนอยู่ แต่ก็ยังคิดว่ากู้เฉิงเจ๋อกับเสิ่นหวยชิงคือคู่กันส่วนฉัน ถึงจะเป็นภรรยาตามกฎหมายของเขากลับเหมือนเป็นคนนอกที่ฉวยโอกาสตอนเสิ่นหวยชิงไม่อยู่กู้เฉิงเจ๋อสามารถวิ่งไปหาทุ่งหญ้าที่เขาทนสภาพอากาศบนที่สูงไม่ได้ เพียงเพราะเสิ่นหวยชิงแต่กลับไม่ยอมไปเป็นเพื่อนฉันที่ชายหาดซึ่งอยู่ห่างออกไปแค่ไม่กี่กิโลเมตรคำขอร้องนับร้อยครั้งของฉัน ยังเทียบไม่ได้กับสายตาเพียงครั้งเดียวของเสิ่นหวยชิงฉันเหนื่อยมากแล้วจริง ๆหลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ ฉันขึ้นไปยืนบนดาดฟ้าของโรงพยาบาล มองดูแสงจันทร์เหนือเมืองที่มีดาวประปรายตอนนั้นเอง กู้เฉิงเจ๋อถึงโทรมาเพราะคำว่า “หย่า” ที่ฉันตอบไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน“เธอเอาเรื่องหย่ามาทะเลาะกับฉันทุกว
Magbasa pa
บทที่ 2
ต่อมา เขาก็เริ่มตามจีบฉันอย่างหนักฉันเคยคิดว่าตัวเองได้ตกหลุมรักแล้วแต่พอเสิ่นหวยชิงกลับมา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเขาไม่อยู่บ้านอีกต่อไป แต่คอยเจียดเวลาเล็กน้อย ๆ ทุกช่วงไปอยู่กับเสิ่นหวยชิง8 ปีทำให้เขาลืมการทรยศของเสิ่นหวยชิง แต่ไม่เคยลืมความรักที่มีต่อเธอและฉันก็เป็นเพียงตัวตลก ที่ฉวยโอกาสมีความสุขชั่วครู่ ในช่วงเวลาที่เธอไม่อยู่ฉันหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียงขึ้นมา ส่งข้อความหากู้เฉิงเจ๋อบอกให้เขาแจ้งฉันตอนกลับมา ฉันจะได้เอาทะเบียนบ้านไปหย่าที่อำเภอเลยครั้งนี้กู้เฉิงเจ๋อตอบกลับเร็วผิดปกติ“ชิงชิงป่วย ยังขาดคนดูแลไม่ได้จริง ๆ”“เลิกงอแงได้แล้ว อยู่บ้านดี ๆ รอฉันกลับมานะ”ฉันไม่ได้ว่างขนาดจะรอเขาได้พยาบาลบอกว่าฉันต้องพักฟื้น ฉันเลยทำเรื่องนอนโรงพยาบาลเพื่อพ่อ ฉันเฝ้าโรงพยาบาลมา 2 เดือนแล้ว พยาบาลยังเหมือนเป็นครอบครัวของฉันมากกว่ากู้เฉิงเจ๋อเสียอีกส่วนกู้เฉิงเจ๋อ เขาเป็นคนตามจีบฉัน แล้วก็แต่งงานกับฉันเขารู้ว่าฉันมีแค่พ่อเป็นญาติคนเดียวเขารู้ว่าฉันเป็นเด็กที่พ่อเก็บมาเลี้ยง ไม่มีใครพึ่งพาในโลกนี้เขาเคยสัญญาว่าจะเป็นครอบครัวของฉันตลอดไปแต่พอเวลาผ่านไป 8 ปี สุดท้าย
Magbasa pa
บทที่ 3
“อาการแพ้ความสูงของเสิ่นหวยชิงสำคัญกว่า ฉันไม่โทษคุณหรอก”กู้เฉิงเจ๋อเม้มปาก มือที่วางข้างลำตัวดูเหมือนเกะกะ แกว่งไปมาอย่างกระวนกระวาย“หิวไหม ฉันจองร้านอาหารฝรั่งเศสไว้ ร้านที่เธอชอบ ไปกินข้างนอกกันเถอะ”“ไม่ล่ะ” ฉันส่ายหน้า “ฉันเหนื่อย”“แล้วก็ ฉันไม่ได้ชอบอาหารฝรั่งเศส”“ฉันเป็นคนธรรมดา กินของดิบไม่ได้ มันทำให้แพ้น่ะ”ความเห็นใจชั่วคราวของเขา ฉันขี้เกียจจะไปรับมือจริง ๆ4.คนที่ชอบอาหารฝรั่งเศสไม่ใช่ฉัน แต่เป็นเสิ่นหวยชิงคนที่ชอบเที่ยวไปเรื่อย ใช้ชีวิตหรู ๆ ก็เป็นเสิ่นหวยชิงในสายตาของเขา และเพื่อน ๆ ของเขาฉันก็เป็นแค่คนบ้าน ๆ ที่พาไปออกสังคมไม่ได้พวกบ้านนอกที่พยายามทำตัวสูงส่ง อาศัยกู้เฉิงเจ๋อไต่เต้าขึ้นไป เหมือนปลิงดูดเลือดถึงกู้เฉิงเจ๋อจะไม่เคยพูดตรง ๆ แต่คำพูดพวกนั้นจากเพื่อนเขา เขาก็ไม่เคยปฏิเสธเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง“ปกติฉันงานยุ่งมาก จริง ๆ แล้วไม่มีเวลามาสนใจเธอ”“ที่ไปทุ่งหญ้ากับชิงชิงก็เพราะไปหาข้อมูล เธอต้องรับผิดชอบงานออกแบบของบริษัทในไตรมาสหน้า”“เรื่องพวกนี้เธอไม่เข้าใจ ฉันไม่โทษเธอหรอก เธอก็อย่าคิดมากเลย”เขากลัวเหลือเกินว่าฉันจะเข้าใจเสิ่นหวยชิง
Magbasa pa
บทที่ 4
เสิ่นหวยชิงมองกู้หมิงหยาที่กัดฟันแน่นจนแทบแตก ก่อนจะตบหลังมือเธอเบา ๆ เป็นเชิงห้าม แล้วส่ายหน้าจากนั้นก็หันมาพูดกับฉัน “อย่าคิดว่ามีคุณนายช่วยแล้ว จะนึกว่าตัวเองนั่งตำแหน่งคุณผู้หญิงตระกูลกู้ได้มั่นคงจริง ๆ นะ”มั่นคงงั้นเหรอฉันไม่เคยคิดจะอยู่บ้านนี้ต่ออยู่แล้วพูดอะไรกับเธอก็ไม่มีประโยชน์ ฉันเลยคิดว่าจะเข้าไปทักคุณนายแล้วก็กลับแต่ไม่คิดเลยว่าจะเจอกู้เฉิงเจ๋อพยุงคุณนายเดินเข้ามาพอดี“เธอกลับมาทำไม”ฉันกำลังจะเล่าเรื่องเมื่อกี้ให้ฟัง เพื่อไม่ให้กู้เฉิงเจ๋อมาหาเรื่องฉันอีกแต่ไม่คาดคิดเลยว่า รอยยิ้มในสายตาของเขาจะดูจริงขนาดนั้นฉันชะงักไป เสิ่นหวยชิงลุกขึ้น ก้มหน้าเล็กน้อย สีหน้าดูอ่อนแอน่าสงสาร“พี่ลู่บอกว่าฉันเป็นคนนอก ไม่ควรมาบ้านใหญ่ ไล่ให้ฉันกลับไป...”“เจียงลู่งั้นเหรอ” ความอ่อนโยนในสายตาของกู้เฉิงเจ๋อหายไปทันที เหลือแต่คำเตือนและการตำหนิ“ฉันอดทนกับเธอมากแล้ว แต่ชิงชิงก็มีเจตนาดี กลับมาหลังจากหายไปนาน ยังอุตส่าห์มาหาผู้ใหญ่ด้วย”“เธอมาช้าขนาดนี้ ยังกล้าไล่ชิงชิงอีกเหรอ”กู้เฉิงเจ๋อกลั้นอารมณ์ไว้ มองคุณนายกู้ที่เริ่มไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมา“แม่ก็เห็นแล้ว เจ
Magbasa pa
บทที่ 5
กู้เฉิงเจ๋อก้าวเข้ามาอีกก้าว ยืนชิดฉันมากขึ้นฉันรับรู้ถึงลมหายใจที่ถี่กระชั้นของเขา ร้อนระอุอยู่ตรงหน้า จังหวะไม่เป็นระเบียบอีกต่อไป“เธอกล้าหย่ากับฉันจริง ๆ เหรอ”คำพูดนี้ ฟังแล้วชวนขำจริง ๆฉันจะไม่กล้าอะไรล่ะด้านคุณนายกู้พอได้ยินที่ฉันพูด ก็รีบร้อนเดินเข้ามา มือสั่นเล็กน้อยคว้ามือฉันไว้ “ลู่ลู่เอ๊ย ทำไมจู่ ๆ ถึงจะหย่าล่ะ อาเจ๋อทำไม่ดีกับหนูเหรอ”คุณนายกู้จ้องกู้เฉิงเจ๋ออย่างไม่พอใจ “ยังไม่รีบขอโทษลู่ลู่อีก ! ”กู้เฉิงเจ๋อขมวดคิ้ว เหมือนไม่เข้าใจคำพูดของฉันเขาส่ายหน้าเบา ๆ “ถ้าฉันกับชิงชิงมีอะไรกันจริง ฉันจะมาแต่งงานกับเธอทำไม”ต่างจากทุกครั้ง คราวนี้น้ำเสียงของเขากลับมีความอ่อนลงเล็กน้อยเหมือนกำลังอธิบายกับฉันอย่างจริงจังถ้าเป็นเมื่อก่อน แค่ความอ่อนโยนเพียงนิดเดียวแบบนี้ ฉันคงซาบซึ้งจนแทบล้มทั้งยืนคงพุ่งเข้าไปบอกเขาว่า ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณไม่มีวันทรยศฉันแต่ตอนนี้ ฉันมองทะลุฉากหน้าที่แสนเหลวไหลของเขาไปแล้ว“กู้เฉิงเจ๋อ วันนั้นฉันก็บอกคุณไปแล้ว”“พ่อฉันเสียแล้ว ฉันไม่ต้องการให้คุณมาแสดงละครเป็นสามีภรรยารักกันอีก”“ระหว่างเราถือว่าจบกัน ต่อไปต่างคนต่างอยู่ คุณจ
Magbasa pa
บทที่ 6
แววตาของกู้เฉิงเจ๋อหลบไปชั่วขณะ“ตัวเธอเองไม่มีน้ำยา จะมาโทษพี่ฉันทำไม?”กู้หมิงหยากอดอก เอามือเท้าเอว พูดอย่างไม่พอใจ“ฉันท้องไม่ได้ บางทีอาจจะเป็นเพราะกู้เฉิงเจ๋อไม่มีน้ำยาก็ได้”“เธอ” กู้เฉิงเจ๋อโกรธจนหน้าแดง ชี้นิ้วใส่ฉันเขาอยากเถียง แต่ไม่กล้า“เถียงสิ เอาหลักฐานมาสิ” ฉันยั่วเขาแต่เขาก็ได้แค่ชี้นิ้วค้างไว้ ไม่กล้าพูดอะไรฉันเองก็เคยคิดว่าที่ท้องไม่ได้เป็นเพราะตัวฉันตอนนั้นความสัมพันธ์ของเรายังไม่เลวร้ายถึงขั้นนี้ตอนนั้นเสิ่นหวยชิงยังเป็นแผลในใจของเขาพวกเรายังเคยอยู่ใกล้ชิดกัน หวานชื่นกันแต่แต่งงานกันมากว่าสองปี โดยที่ไม่ได้ตั้งใจป้องกัน ฉันก็ไม่เคยตั้งท้องเลย ฉันเริ่มรู้สึกว่ามันผิดปกติฉันกลัวว่าเป็นปัญหาของตัวเอง เลยไปตรวจที่โรงพยาบาลแต่ดันไปเจอกู้เฉิงเจ๋อที่มารับยาฉันกำลังจะเข้าไปทักเขา แต่กลับได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับหมอ“ผมให้เธอท้องไม่ได้ มันเหมือนทรยศชิงชิง”“ชิงชิงอาจจะทำผิดกับผม แต่ผมจะทำผิดต่อชิงชิงไม่ได้”ตอนนั้นฉันถึงได้รู้ คนที่กินยามาตลอดคือเขาเพื่อไม่ให้ฉันท้อง แต่ก็ไม่อยากให้ฉันสงสัย เขาถึงทำกับตัวเองขนาดนั้นตั้งแต่ตอนนั้น ฉันก็รู้แล้
Magbasa pa
บทที่ 7
“เธอย้ายออกไปแล้วเหรอ”ฉันแปลกใจที่เขายังสังเกตเห็นได้เพราะของเพียงอย่างเดียวที่ฉันเอาออกมา คือของขวัญแต่งงานที่พ่อให้เราเป็นไม้แกะสลักรูปต้นสนกับต้นไซเปรส ที่วางอยู่ตรงทางเข้าบ้านมาตลอดเขามักจะกลับมาบ้านแล้วก็แขวนหมวกกับผ้าพันคอไว้บนนั้นฉันเคยคิดว่าในสายตาเขา ของชิ้นนี้ก็คงเป็นแค่ของตกแต่งธรรมดาไปแล้ว“อืม”ฉันตอบเรียบ ๆฉันไม่ได้ยินเสียงจากฝั่งเขา ผ่านไปนานจนฉันคิดว่าเขาวางสายไปแล้วกู้เฉิงเจ๋อถึงได้พูดขึ้น เสียงแหบเล็กน้อย“เธอกลับมาเถอะ ตอนนั้นฉันพูดไปเพราะอารมณ์”น้ำเสียงของเขาเบาราวกับที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน แถมยังเหมือนมีแววขอร้องอยู่ด้วยไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ยังพูดว่าฉันไม่คู่ควรอยู่เลย ตอนนี้กลับลดตัวลงมาขนาดนี้“ฉันขอหย่า มันไม่ตรงกับที่คุณต้องการเหรอ คุณจะไม่พอใจอะไรอีก”“ไม่... ฉันกับชิงชิงไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบที่เธอคิด” กู้เฉิงเจ๋อรีบอธิบาย แต่ก็พูดได้แค่ประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมา“กู้เฉิงเจ๋อ ฉันไม่ได้ไม่เข้าใจว่าคุณกำลังยื้ออะไรอยู่”“คุณไม่ได้ชอบฉัน แต่ก็ไม่กล้าจะไปคบกับเสิ่นหวยชิงจริง ๆ เพราะกลัวว่าเธอจะหักหลังคุณอีก”“คุณเลยทั้งรั้งฉันไว้ ทั้งทอดทิ
Magbasa pa
บทที่ 8
ฉันต้องเร่งตามความคืบหน้าของอาจารย์ เลยจำเป็นต้องอดหลับอดนอนอ่านหนังสือทบทวนใหม่แต่ก็ยังดี ของที่เคยเรียนมา พอกลับมาอ่านอีกครั้งก็ไม่ได้ยากเกินไปนักงานผู้ช่วยสอนไม่ได้ยุ่งมาก วิชายังเป็นอาจารย์สอนเหมือนเดิม ส่วนฉันรับหน้าที่ช่วยจัดการเรื่องติดต่อกับบริษัทต่าง ๆถึงฉันจะไม่ได้ทำงานในบริษัทกู้ แต่ก็เคยได้ยินกู้เฉิงเจ๋อคุยงานทางโทรศัพท์ที่บ้านบ่อย ๆพอได้ลองทำจริง ถึงได้รู้ว่าฉันซึมซับมาโดยไม่รู้ตัว จนทำได้คล่องแม้แต่การนัดกินข้าวกับนักลงทุน ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไรแต่ฉันไม่คิดเลยว่า จะได้มาเจอกู้เฉิงเจ๋ออีกครั้งในสถานการณ์แบบนี้ฉันออกจากกู้เฉิงเจ๋อมาได้ครึ่งเดือนแล้วยังเหลือเวลาอีกระยะก่อนขึ้นศาล ฉันไม่ได้ติดต่อเขา และเขาก็ไม่ได้ติดต่อฉันเหมือนกันด้วยความสามารถของเขา ถ้าจะหาฉันก็คงไม่ยาก ฉันเลยคิดว่าเขาคงกำลังมีความสุขกับเสิ่นหวยชิงจนไม่สนใจอะไรตอนเดินเข้าร้านอาหาร ได้ยินคนข้าง ๆ คุยซุบซิบกันบอกว่าเจ้านายของพวกเขากำลังมีปัญหาหย่ากันที่บ้าน ผ่านไปครึ่งเดือนสภาพดูไม่ได้เลย ซูบผอมมาก“แม้แต่คุณเสิ่นไปง้อยังไม่สำเร็จ ได้ข่าวว่าวันนั้นยังไล่คุณเสิ่นออกมาอีก”“จริงเหรอ ก่อน
Magbasa pa
บทที่ 9
“ผู้หญิงจะไปเข้าใจเคมีได้ยังไง!”“เธอเป็นนักเรียนที่อาจารย์จากมหาวิทยาลัย A อยากได้ตัวไปเรียนต่อปริญญาเอก บทความระดับ C ที่เธอตีพิมพ์ ยังเยอะกว่าสัญญาที่คุณเคยเซ็นอีก”กู้เฉิงเจ๋อเดินออกมาจากด้านหลังฉัน วางมือลงบนไหล่ฉัน“เธอไม่เข้าใจ แล้วคุณเข้าใจเหรอ”นักลงทุนเห็นเขา ก็ถึงกับตัวสั่น พูดตะกุกตะกัก “คุณกู้... ที่แท้เธอก็รู้จักกับคุณเหรอ”“เธอเป็นภรรยาของผม” กู้เฉิงเจ๋อพูดจบก็มองมาที่ฉัน สีหน้าเหมือนรอคำชม“ฉันไม่ใช่”รอยยิ้มของกู้เฉิงเจ๋อแข็งค้างอยู่บนใบหน้าเขากำลังจะพูดอะไรต่อ แต่มือที่วางบนไหล่ฉันถูกอีกคนปัดออกผู้ชายที่ฉันไม่รู้จักเดินเข้ามา ยิ้มให้ฉัน “เธอคือผู้ช่วยของอาจารย์ฝู่ใช่ไหม ได้ยินชื่อมานานแล้ว ฉันชื่อเซี่ยอวิ๋นถิง เป็น...รุ่นพี่ของเธอ”ฉันเคยได้ยินอาจารย์พูดถึง เขาทำงานอยู่ในแล็บต่างประเทศ และจะเข้าร่วมโปรเจกต์นี้ด้วย“ฉันเคยดูงานทดลองของเธอ อยากรู้จักมานานแล้ว ฉันเชื่อว่าถ้ามีเธอช่วย โปรเจกต์นี้จะยิ่งสมบูรณ์แบบ”ฉันพยักหน้า แล้วขยับตัวออกห่างจากกู้เฉิงเจ๋อ ไปยืนข้างเซี่ยอวิ๋นถิง“ลู่ลู่ อย่าเอาแต่ใจเลย คนเยอะขนาดนี้นะ”กู้เฉิงเจ๋อยื่นมือมาหาฉัน แต่ฉันหลบ
Magbasa pa
บทที่ 10
เซี่ยอวิ๋นถิงส่ายหัว “สั่งเพิ่มให้พวกเขาแล้ว ของยังมาไม่ถึง”เขาพูดแบบนั้น ฉันก็ไม่กล้าปฏิเสธอีกเราสองคนย่อตัวนั่งอยู่ในทางเดินของแล็บ กินไก่ทอด เหมือนได้ย้อนกลับไปสมัยเรียนแล็บไม่ให้กินของกิน แต่หิวจนทนไม่ไหว ก็แอบมากินข้างทางทุกครั้งกลับไปก็โดนอาจารย์จับได้เซี่ยอวิ๋นถิงก็เคยโดนเหมือนกัน เราสองคนเลยหัวเราะกันกับความทรมานของชีวิตนักศึกษาปริญญาโทหัวเราะไป แล้วย้อนความทรงจำเรื่องอื่น ๆ ต่อจนกระทั่งกู้เฉิงเจ๋อเดินมาที่หน้าฉัน ขัดจังหวะบทสนทนาสนุก ๆ ของเราเขาถือกระติกเก็บความร้อนมา แล้วยื่นมาให้ฉัน“เธอยังไม่ได้กินข้าวเย็นดี ๆ เลย จะปวดท้องนะ”เขายังจำได้ด้วยสมัยทำแล็บ เรามักหิวบ้างอิ่มบ้าง ทำให้ระบบย่อยอาหารแย่ตามเวลาตอนคบกัน เขายังเคยนวดท้องให้ฉันเอง“ฉันกินเสร็จแล้ว เอากลับไปเถอะ”กู้เฉิงเจ๋อเริ่มใจร้อน “เธอยังจะปฏิเสธฉันอีกเหรอ”“ให้ฉันมีโอกาสแก้ตัวสักหน่อยไม่ได้เหรอ”ฉันส่ายหัวเซี่ยอวิ๋นถิงลุกขึ้น มองกู้เฉิงเจ๋อจากหัวจรดเท้า“พี่ชายคนนี้ พวกเราก็ผู้ชายกันทั้งคู่ ไม่ต้องมาแสดงละครหรอก”“เจอผู้ชายแบบแกกลับตัวกลับใจมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วนะ เธอคงให้โอกาสแกไม่รู
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status