تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 4
أحدث فصل
รักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต บทที่ 8
ผู้ชายคนนั้นออกไปได้ไม่นาน ข้างนอกก็โกลาหลขึ้นมาเหมือนเกิดเรื่องใหญ่พยาบาลหลายคนรีบร้อนเข้ามา โดยไม่พูดพร่ำก็ช่วยพยุงฉันขึ้นรถเข็น“พวกคุณจะพาฉันไปไหน”“คุณฮั่วอาการแย่มากแล้ว อยากเจอคุณเป็นครั้งสุดท้าย ภรรยาคุณฮั่วคะ ไปเจอเขาหน่อยเถอะ”“เป็นไปได้ยังไง” ฉันรู้สึกทันทีว่าพวกเธอกำลังโกหก เมื่อกี้เขายังดี ๆ อยู่เลย จะตายได้ยังไงพยาบาลอธิบายรัวเร็ว “หลินอวี่โหรวเพิ่งเสียชีวิต แม่ของเธอเหมือนเสียสติ เอามีดปอกผลไม้แทงคุณฮั่วไปหลายที”ในห้องฉุกเฉิน ฮั่วเหวินจิงนอนอยู่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือด เลือดไหลจากท้องน้อยไม่หยุด ราวกับห้ามยังไงก็ไม่อยู่พอฉันเข้าไป เขาก็มองตรงมาที่ฉัน แล้วยื่นมือที่เปื้อนเลือดมาฉันนิ่งไปไม่กี่วินาที สุดท้ายก็จับมือคู่นั้นไว้เลือดพุ่งออกจากปากเขาไม่หยุด เขาพูดกับฉันอย่างยากลำบาก “ถ้าฉันตาย…จะลบล้างความผิดของฉันได้ไหม”ฉันพยักหน้า“ฉันจะบริจาคอวัยวะทั้งหมด…เธอช่วยเห็นแก่ที่ฉันทำความดี…ทุกปีมาเยี่ยมหลุมศพฉันได้ไหม”ฉันพยักหน้าอีกครั้งเขายิ้มอย่างพอใจ จากนั้นแรงในมือค่อย ๆ คลายลงสองเดือนต่อมา วันเช็งเม้ง ฉันกับเหยียนสวินไปไหว้หลุมศพฮั่วเหวินจิงสุดท้ายหัว
รักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต บทที่ 7
ถูกขังอยู่ข้างกายฮั่วเหวินจิง ฉันรู้สึกว่าชีวิตไร้ความหมาย ไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกเลยการหมดสติกลายเป็นวิธีที่ได้ผลในการต่อต้านการกักขังของเขาจิตสำนึกของฉันลอยอยู่กลางอากาศ เฝ้ามองเขาทำอะไรกับร่างของฉันไม่ได้วันแล้ววันเล่าสีหน้าของเขาหม่นหมองและตึงเครียดขึ้นทุกวัน ทำได้เพียงระบายอารมณ์ใส่หมออย่างไร้หนทาง ซักถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเมื่อไหร่จะผ่าตัดปลูกถ่ายให้ฉันได้“ต้องรอให้ค่าตัวชี้วัดสำคัญของคนไข้ดีขึ้นก่อน ตอนนี้ผ่าตัดความเสี่ยงสูงมาก คนไข้อาจไม่รอดบนโต๊ะผ่าตัด”ฮั่วเหวินจิงโกรธจัดอีกครั้ง ห้ามใครพูดคำอัปมงคลเกี่ยวกับความตายเหมือนกับว่าถ้าไม่พูด ฉันก็จะไม่ตายอย่างนั้นแหละซ่งอวี่โหรวฟังอยู่ข้าง ๆ อย่างมีความสุข “งั้นก็เลี้ยงเธอไว้อีกสองสามวันเถอะ ถ้าค่าตัวชี้วัดเธอไม่ดีแล้วทำฉันซวยขึ้นมาจะไม่ดีนะ เหวินจิง ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะลงจากโต๊ะผ่าตัดอย่างปลอดภัยแน่นอน”หมอไร้จรรยาบรรณที่เคยผ่าตัดให้ฉันมองซ่งอวี่โหรว แล้วก็มองฉันที่นอนอยู่บนเตียง เหมือนอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายก็ไม่พูดคงสงสารที่ฉันกำลังจะถูกควักจนหมดตัวหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ฉันถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัด ยาสลบฉีดเข้าไป เข้าสู่ความว
รักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต บทที่ 6
ฉันนั่งดูละครน้ำเน่าเรื่องนี้ผ่านหน้าจออย่างสบายใจเหยียนสวินโทรมาหาฉัน น้ำเสียงเขาดูอ่อนแรงแปลก ๆ “ยังมีอะไรให้ผมช่วยอีกไหม? คิดรวมในแพ็กเกจหย่าแล้ว ไม่คิดเงินเพิ่ม”ฉันคิดดูดีๆ ว่ายังมีอะไรค้างอยู่ “อืม…หลังฉันตาย ฝากนายเอาเถ้ากระดูกฉันไปโปรยทะเลนะ อย่าให้ฮั่วเหวินจิงกักฉันไว้ ฉันไม่อยากเข้าไปอยู่สุสานตระกูลฮั่ว”ปลายสายเงียบไปไม่กี่วินาที ก่อนจะพูดเสียงต่ำ “อันนี้ผมรับปากไม่ได้ เพราะผมอาจตายก่อนคุณ”“ทำไม?” ฟังดูแปลกมาก เขาจะตายก่อนฉันได้ยังไง“โรคหัวใจ มีชีวิตไปวัน ๆ” น้ำเสียงเขาสบายๆ เหมือนคนไม่กลัวตายฉันถอนหายใจ “งั้นก็อยู่ให้นานกว่านี้หน่อยนะ ถ้าวันไหนฉันไม่ไหว ฉันจะบริจาคหัวใจให้คุณ”ตอนนี้ฉันก็เหลือแค่หัวใจที่ยังพอใช้ได้ ถือว่าเป็นการขอบคุณที่เขายอมรับคดีของฉันปลายสายเงียบไปนานมาก ไม่พูดอะไรเลยประตูห้องผู้ป่วยถูกเปิดออกกะทันหัน ฮั่วเหวินจิงเดินเข้ามา สีหน้าไร้ชีวิตฉันรีบตัดสายทันทีฉันคิดว่า หลังจากเปิดโปงเรื่องพวกนั้น เขาน่าจะโกรธจนเสียสติ แล้วเราคงไม่ต้องเจอกันอีกแต่เขากลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรมาก ยังคงเฝ้าอยู่ข้างเตียงฉันเหมือนเดิม เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “ถ้
รักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต บทที่ 5
ฮั่วเหวินจิงเหมือนไม่ได้ใส่ใจคำพูดเย็นชาของฉันเลยสักนิดเขาจับมือฉันไว้ หยิบแหวนวงหนึ่งออกมาจากกระเป๋า แล้วสวมลงบนนิ้วนางฉันแน่น น้ำเสียงอ่อนโยน “ยัยโง่ ถ้าขาดเงินทำไมไม่มาหาฉันล่ะ ต่อไปอย่าเอาของสำคัญแบบนี้ไปขายอีกนะ ได้ไหม?”ฉันกลั้นอารมณ์ ฝืนลุกขึ้นนั่งบนเตียง ไม่สนว่าอีกมือยังเสียบเข็มน้ำเกลืออยู่ ฉันดึงแหวนที่เขาสวมให้ ออกมา แล้วโยนทิ้งสุดแรง“ฮั่วเหวินจิง ฉันจะหย่ากับนาย! ฉันจะหย่า นายฟังไม่รู้เรื่องหรือไง!”เข็มที่หลังมือเริ่มมีเลือดไหลย้อน ความเจ็บแบบนี้…ฉันชินไปนานแล้ว หลายปีที่ผ่านมา ฉันใช้ชีวิตอยู่กับความเจ็บปวดมาตลอดจนกระทั่งผู้ชายคนนี้…มอบความเจ็บที่ร้ายแรงที่สุดให้ฉันมันเจ็บจนเหมือนจะตาย ฉันถึงขั้นเริ่มเฝ้ารอความตายด้วยซ้ำฉันกระชากเข็มออกจากมือ มองเขาอย่างเย็นชา แล้วถามเรียบๆ “ฮั่วเหวินจิง ถ้าฉันตาย นายจะยอมปล่อยฉันไหม”เขามองเลือดที่ซึมออกจากหลังมือฉัน ดวงตาสั่นไหวราวกับแตกสลาย เสียงกดต่ำหนักแน่น “ห้ามพูดคำนั้นอีก เธอจะต้องอายุยืน ฉันจะไม่ยอมให้เธอจากฉันไป”อายุยืนเหรอ…เป็นไปได้เหรอฉันหลับตาลง นอนนิ่ง ไม่อยากมองเขาอีกผ่านไปนานมาก ฉันถึงได้ยินเสียงเขาเปิดป
รักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต บทที่ 4
ครึ่งเดือนต่อมา ในบ่ายวันหนึ่ง ฉันมาตั้งหลักอยู่ที่เมืองเล็กๆ ริมทะเลเรียบร้อยแล้วฉันขายแหวนแต่งงานไป ได้เงินก้อนใหญ่ ใช้ชีวิตกินของอร่อย ดูวิวสวย ๆ ทุกวันบางครั้งร่างกายก็ยังปวดแปลบ ๆ เป็นระยะ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกนานแค่ไหน เลยใช้ทุกวันเหมือนเป็นวันสุดท้ายนอนเอนอยู่บนเก้าอี้ชายหาด ฟังเสียงคลื่นซัดฝั่ง ตลอด 27 ปีที่ผ่านมา ฉันไม่เคยใช้ชีวิตได้อิสระและสบายใจแบบนี้มาก่อนเลยมีเงาคนหนึ่งเดินเข้ามาหาฉันบนชายหาด เขาคือทนายหย่าของฉัน — เหยียนสวินได้ยินว่าในวงการเรียกเขาว่า “เทพเจ้าแห่งโชคลาภ” แค่จ่ายเงินถึง คดีใครก็รับและก็คงมีแค่เขานี่แหละที่กล้ารับคดีหย่าของฉันผู้ชายคนนี้ดูเจ้าสำราญนิด ๆ หน้าตาหล่อสวยยิ่งกว่าผู้หญิงเสียอีก เสื้อเชิ้ตปลดกระดุมสองเม็ดบนตลอด ดูเหมือนทนายไม่เอาไหนเขาล้วงกระเป๋ากางเกง มองฉันแล้วพูดเรียบๆ “ผมคุยให้แล้วนะ คุณชายฮั่วไม่ยอมหย่า ต่อให้คุณไม่เอาทรัพย์สินสักบาท เขาก็ไม่ยอม”“ตอนนี้เขาไม่ไปบริษัทแล้ว ตามหาคุณแทบจะเป็นบ้า ผมกว่าจะหนีเขามาเจอคุณได้ก็ยากนะ ดูเหมือนคุณจะสำคัญกับเขามากเลย”“หึ” ฉันหัวเราะเบา ๆ “เขาแค่เก่งเรื่องแสดงละคร จริงๆ ก็แ
รักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต บทที่ 3
แม่ฉันจัดโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเมนูที่ “ซ่งอวี่โหรว” ชอบ เพื่อฉลองที่เธอตั้งครรภ์ซ่งอวี่โหรวปิดจมูก บอกว่าไม่ค่อยอยากอาหาร ฮั่วเหวินจิงเลยเสนอจะส่งพี่เลี้ยงที่บ้านไปทำอาหารให้เธอซ่งอวี่โหรวอมยิ้มเล็กน้อย ชี้มาที่ฉัน “ไม่ต้องหรอกนะ ดูหนิงหนิงเหมือนไม่ค่อยพอใจ ฉันไม่อยากให้พวกเธอทะเลาะกันเพราะฉัน”แม่ฉันขมวดคิ้ว ดุฉันทันที “แกก็ไม่ได้ท้อง มีมือมีเท้าทำไมดูแลตัวเองไม่ได้เหรอ ตั้งแต่เด็กจนโตเห็นแก่ตัวตลอด ให้ทำอะไรนิดหน่อยก็โอดโอย!”แม่คลอดฉันมาเพื่อเอาเลือดสายสะดือไปรักษาพี่สาว ในสายตาเธอ ฉันเป็นแค่เครื่องมือรักษาโรค ห้ามขัดขืนแม้แต่นิดเดียวฉันไม่อยากเถียง วางตะเกียบลง แล้วตั้งใจจะกลับไปนั่งสงบใจในห้องเล็ก ๆ ของตัวเอง แต่กลับพบว่ามันกลายเป็นห้องเก็บของไปแล้วน้ำตาร่วงลงมาโดยไม่รู้ตัว ฉันรีบปาดออกลวกๆ“งอนเหวินจิงอยู่เหรอ? ดูเหมือนเธอยังไม่รู้ที่ของตัวเองนะ ความสัมพันธ์ของฉันกับเหวินจิงมาหลายปี ไม่ใช่สิ่งที่เธอจะมาแทรกได้” ซ่งอวี่โหรวเดินตามเข้ามา น้ำเสียงหยิ่งยโสเหมือนเมียหลวงสั่งสอนเมียน้อยฉันหัวเราะเยาะ “งั้นทำไมเธอไม่แต่งงานกับเขาไปล่ะ?”รอยยิ้มเธอลึกขึ้น “ของที่ไม่ได้มาน่ะดี
قد تعجبك أيضًا
สามีแกล้งตายเพื่อความรัก
เป้ยรุ่ยลี่3.8K وجهات النظرจดหมายฉบับสุดท้าย
ปอเปี๊ยะสตรอว์เบอร์รี7.0K وجهات النظرสุขที่ไม่อาจเอ่ย
ผ่าน15.7K وجهات النظرฉันผู้ถูกคู่หมั้นทิ้งให้รอความตาย
เฝยเฝยกู3.2K وجهات النظرรักอำมหิตที่ไม่มีวันหวนคืน
เสวียนจีเต้าจ้วน24.9K وجهات النظرหนึ่งฝันหวนคืน ครองคู่กับท่าน
บุปผาเดือนเพ็ญ30.6K وجهات النظرอโศกเมื่อพบอีกครา
ข้าวปั้นไข่แดง15.2K وجهات النظرความตายพราก แต่รักกลับคืน
ตงหลิวชวี่6.2K وجهات النظر
