ราคีร้าย 14

“แต่...”

          “หรือเธอต้องการให้ฉันทำอะไรเธอถึงได้พูดมากขวัญ”

          “ค่ะๆ ขวัญจะไปปิดไฟแล้วมานอน”

          “อือ...ว่าง่ายๆ ถ้าพูดเยอะได้มีอะไรทำกันแน่” แล้วเขาก็มองคนท้องลุกเดินไปปิดไฟที่มุมประตูของห้องนอน

          พอปิดไฟเสร็จ พาขวัญก็หมุนตัวมองไปยังเตียงนอนของตัวเองในความมืด ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นและบ่นพึมพำให้ตัวเองได้ยินคนเดียว ‘เขาเป็นอะไรของเขา อยู่ๆ ก็มาขอนอนด้วยเนี่ย’ แล้วเธอก็เดินไปยังเตียงนอนพร้อมกับเคลื่อนตัวขึ้นไปนอน พอล้มตัวนอนลงก็ถูกเขาตวัดแขนกอดรัดรั้งเข้าไปหาเขาทันที

          “ว้าย! คุณอชิ”

          “นอนได้แล้ว”

          “คุณปล่อยขวัญก่อนสิคะ อึดอัดค่ะ” เธอแกะแขนของเขาที่กอดรัดเอวกลมของตัวเองออก

          “นอนเถอะน่า เตียงเล็กแค่นี้เดี๋ยวเธอก็นอนดิ้นตกเตียงหรอก ให้ฉันกอดน่ะดีแล้ว” เขาบอกเธอ

          “แต่คุณสกปรกไม่ได้อาบน้ำ อีกอย่างขวัญไม่เคยนอนดิ้น”

          “ไม่อาบน้ำแค่วันเดียวเชื้อโรคไม่ทำงานหรอก อีกอย่างเธอไม่เคยนอนดิ้น แต่วันนี้อาจจะนอนดิ้นก็ได้นะ ถ้าขืนพูดไม่หยุดแบบนี้ ฉันจะไม่อดทนแล้วนะขวัญ” เขาขู่เธอในท้ายประโยคพร้อมเคลื่อนมือที่กอดรัดท้องโตของเธอขึ้นมาบีบขยำเต้าอวบอูมของเธอ

          “อะ! เจ็บ” เธอร้องเจ็บเมื่อถูกมือใหญ่บีบขยำหน้าอก และอีกอย่างเธอไม่คิดว่าเขาจะมาจึงไม่ได้ใส่ชุดชั้นในทั้งบนและล่างด้วย นึกแล้วก็รู้สึกหนาวๆ ขึ้นมาทันที

          “ถ้าไม่นอนเงียบๆ ฉันจะทำมากกว่านี้”

          “นอนค่ะ ขวัญไม่พูดมากแล้ว” เธอตอบเขาแล้วดึงมือใหญ่ที่บีบขยำเต้าของตัวเองออก ตอนนี้พาขวัญรู้แล้วว่าตัวเองอยู่ใกล้อันตรายแค่ไหน ถ้าขืนยังคงดื้อไม่ยอมเขาคงได้เกิดอะไรขึ้นมากกว่าแค่ขอนอนด้วยและกอดแน่ๆ

          “ว่าง่ายๆ แบบนี้สิ จะได้นอนสักที” เขากระแซะหน้าเข้าไปซุกกับซอกคอระหง แล้วกระชับกอดคนของตัวเองแน่นขึ้น เขาสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ เมื่อได้รับกลิ่นกายหอมๆ ของพาขวัญ เขารู้สึกสดชื่นและปรารถนาในตัวของหล่อน แต่ในเมื่อเขาบอกจะทำแค่กอดเธอนอน เขาจึงได้แต่นับหนึ่งถึงร้อยในใจ

          คนที่ถูกกอดก็ได้แต่นอนนิ่งตัวเกร็งไม่กล้าขยับ จนตอนนี้ผ่านไปนานเกือบชั่วโมงเห็นจะได้และอชิระก็นอนหลับไปแล้ว เพราะเสียงลมหายใจของเขาดังสม่ำเสมอ เธอถึงได้ผ่อนลมหายใจและไม่เกร็งตัวเหมือนเดิม

          “ยัยขวัญหยุดใจเต้นแรงได้แล้ว” เธอสั่งตัวเอง แต่ก็ยิ่งเต้นแรงเมื่อถูกคนตัวโตที่นอนเบียดกระแซะกอดและจมูกของเขาก็เลื้อยซุกกับซอกคอของเธอ

          “อือ...คุณอชิ” เธอครางเรียกชื่อของเขา เมื่อคนที่นอนหลับกำลังเลื้อยไล้สัมผัสเธอ ท่อนแขนแข็งแรงที่กอดพาดท้องของเธออยู่ก็ขยับเคลื่อนมาจับเต้าของเธอพร้อมบีบเคล้นคลึงเป็นจังหวะ ความไม่เคยชินจึงทำให้เธอเบ้หน้าด้วยความเจ็บหน้าอกและก็ต้องเบี่ยงหลบหน้าและคอตัวเองออกห่างจากปากและจมูกซุกซนของอชิระ

          “อือ...หอมเหลือเกิน...” อชิระครางเสียงพร่าทั้งๆ ที่หลับอยู่ ตอนนี้เขากำลังฝันดีจนไม่อยากตื่นเลย และมือใหญ่ก็บีบขยำเต้าของเธอหนักหน่วงกว่าเดิม

          “อะ...อือ คุณอชิ...อ่า...” หล่อนปลุกเขาและพยายามจับมือหนาให้หยุดการเคลื่อนไหว ตอนนี้เธอรู้สึกร้อนวูบไหวในทรวงกายแปลกๆ และยิ่งไปกว่านั้นเหมือนยิ่งห้ามมือของเขา เขาก็ยิ่งรุกเธอหนัก

          “อือ...ให้ฉันเถอะนะขวัญ ฉัน...ฉันบอกไม่ถูกว่าทำไมถึงต้องการเธอขนาดนี้” เขาบอกเธอเสียงพร่าพร้อมกับลืมตาในความมืด ตอนนี้อชิระตื่นเต็มตาแล้ว ก่อนหน้านี้เขากำลังฝันว่าได้ควบขี่ร่างอวบอิ่มอยู่ และตอนนี้เขาก็กำลังบีบเคล้นหน้าอกของเธอและกอดรัดเธออยู่ด้วย

          “ไม่ได้นะคะ ไหนคุณอชิบอกว่าจะแค่นอนเฉยๆ ไงคะ”

          “ตอนแรกน่ะใช่ แต่ตอนนี้ฉัน...ฉันต้องการเธอนะขวัญ” เขาบอกเสียงพร่าพร้อมกับลูบไล้มือใหญ่ไปมากับหน้าอกของเธอที่อวบอูมเต็มไม้เต็มมือ ขนาดบีบขยำผ่านเสื้อยังล้นมือขนาดนี้

          “ไม่ได้นะคะ คุณอชิจะทำแบบนี้ไม่ได้”

          “ทำไมจะไม่ได้ ฉันเป็นผู้ชาย เธอเป็นผู้หญิง”

          “แต่คุณจะแต่งงานกับคุณแก้วตาแล้วนะคะ”

          “ฉันรู้ แต่ฉันต้องการเธอ ฉันบอกไม่ถูกเหมือนกัน ยิ่งได้เห็นเธอทุกวัน ได้กลิ่นตัว ได้มองร่างอวบๆ ของเธอ ฉันก็ร้อนรุ่มตลอด และตอนนี้ฉันก็อยากได้เธอ”

          “คุณอชิไม่ควรทำแบบนี้นะคะ ถ้าว่าที่เจ้าสาวของคุณรู้ เธอจะเสียใจได้นะคะ”