บทที่ 3 ขย่มพี่หมี

คอมเมนท์ของบุรุษเพศที่รัวขึ้นมาบนหน้าจอที่เต็มไปด้วยความชื่นชมแทะโลม หยาบโลน ดูถูก เหยียดหยาม ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกโกรธเคืองแต่อย่างใด มีเพียงความอัปยศอดสูเท่านั้นที่เธอต้องแบกรับ

ข้อความของผู้ชมไลฟ์สดโชว์เสียวผ่านแอพพลิเคชั่นเซ็กซ์เซอร์วิสดันขึ้นจนอ่านไม่ทัน

‘เต้น เลยครับ’

‘ขอท่าขย่มหน่อยครับ’

‘วันนี้น่ากินเหมือนทุกวันเลย’

‘อยากเลีย’

‘จ่ายไม่อั้น ฉันอยากเจอเธอ’

อัลเกรโด้ พิมพ์ข้อความขึ้นไปเขายิ้มกริ่มอย่างหมายมั่น คำว่าจ่ายไม่อั้น ไม่มีทางที่ผู้หญิงคนไหนจะปฏิเสธ

“วันนี้ฮันนี่รีบนะคะ อาจจะอยู่กับพี่ๆ ได้ไม่นาน แต่ฮันนี่ยังอยากให้ทุกคน ช่วยโดเนทเหรียญทองให้ฮันนี่ด้วยนะคะ”

พูดจบหญิงสาวทำตามสเต็ปอย่างที่เคย ราวกับมันคือละครฉากหนึ่ง เธอนั่งอยู่บนเตียงคร่อมทับตุ๊กตาหมีตัวโต ขยับร่อนเอวขึ้นลง โชว์ความพลิ้วไหวลีลาเจนจัด

คอมเมนต์รัวขึ้นนับพัน รวมถึงเสียงโดเนทเหรียญทองที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ตลอดการไลฟ์

“อ๊ะ...อ๊า”

ปากอิ่มส่งเสียงร้องคราง เป็นระยะไม่ต่างไปจากการเล้าโลมบุรุษทั่วโลกที่กำลังรับชมผ่านแอพเซ็กซ์เซอร์วิสเธอขยับขย่มตุ๊กตาพี่หมีในจังหวะระรัวมากขึ้น ปากอิ่มเผยอสลับกับการแลบลิ้นสีแดงสด

“อ๊า...พี่ๆ ขา อูยส์”

คอมเมนต์ระรัวขึ้นอีกระลอก เพื่อบอกความต้องการของตัวเอง

‘ครางชื่อ โจนาธานหน่อย’

‘เรียกพี่เซฟหน่อยครับ’

‘ขย่มเร็วอีก ฮันนี่ของผม’

อัลเกรโด้ ขบกรามแน่นเขาไม่ทางพิมพ์ข้อความร้องขอน่าสมเพชเยี่ยงบุรุษเหล่านั้น ลีลาการขยับขย่มของเธอมันทำให้ความเป็นชายแข็งขืน มือหนากำแน่นข่มความปรารถนาทางกาย แต่ท้ายที่สุดปราการเหล่านั้นพังทลายลงไม่เป็นท่า

“เวรเอ้ย !”

ซิปกางเกงถูกรูดออก มือหนาควักความเป็นชายบวมเบ่งมากอบกุมไว้ในฝ่ามือ สายตาคู่คมจับจ้องหญิงสาวที่ขยับยักย้ายส่ายร่อนอย่างมืออาชีพด้วยความกระสันสุดกู่

ความเครียดเขม็งทางกายกระจายไปทั่วร่าง ก่อนที่จะมารวมตัวอยู่ที่แกนกลางชาย ข้อแขนแข็งแกร่งขยับรูดรั้งถี่ จ้องมองทรวงอกคู่แฝดที่กระดอนขึ้นลง

“อึมส์...สุดยอด”

ไม่รู้อะไรที่ดึงดูดให้ร่างกายขานรับต่อเสน่ห์ของสตรีในไลฟ์สด เธอไม่ใช่ตัวท็อปของเซ็กซ์เซอร์วิส หน้าอกอวบอิ่มแต่ไม่ได้ล้นทะลัก แต่ช่วงล่างนั้นอวบอูมทิ่มแทงสายตาเป็นอย่างยิ่ง

เอื๊อก !         

มันคือเสียงกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกกระหาย ไม่เคยสักครั้งที่ต้องช่วยตัวเองเช่นนี้ โดยเฉพาะเวลางาน

"อ๊าก...โอ้ว”

เขาคำราม ข่มเสียงกู่ร้องที่มันจะดังกระหึ่มจนผู้อื่นได้ยิน จ้องมองหยาดน้ำขาวขุ่นที่เปื้อนทะลักกางเกงสีดำสนิท สีของมันแตกต่างจนมองเห็นหลักฐานความใคร่ที่เกิดขึ้น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ต้องปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติ ซึ่งเขาทำมันได้ดี

“คุณเกรย์ครับ ที่ประชุมพร้อมแล้วครับ”

เสียงของจาคอปดังขึ้นจากด้านนอก ซึ่งเจ้าตัวนั้นลุ้นไม่น้อยว่าจะได้ยินเสียงตำหนิของผู้เป็นนาย แต่ให้ทำอย่างไรได้ในเมื่อมันเลยเวลาการประชุมมาหนึ่งชั่วโมงแล้ว

“อีกห้านาที”

อัลเกรโด้ เอ่ยผ่านบานประตู เขาผุดลุกขึ้นยืนอย่างหัวเสีย ยังคงจ้องมองหญิงสาวนามฮันนี่ ที่เธอผละออกจากตุ๊กตาหมีมายืนอยู่หน้ากล้องพร้อมกับถอดผ้าซีทรูออก เผยให้เห็นเรือนร่างขาวเนียน

“ขาวมาก...”

แม้จะยังมีบราเซียร์ แพนตี้ตัวจิ๋วปกปิดแต่เขาพอที่จะจินตนาการในส่วนที่เหลือได้ไม่ยาก ทุกอย่างคงขาวเนียนไปหมด

 มือบางบีบขยำหน้าอกอวบพร้อมกับกัดริมฝีปาก เนื้อตัวเครียดเขม็งอีกครั้ง รวมถึงแกนกลางชายที่ผงาดขึ้นราวกับมีใครเรียกหา

“เวรล่ะ นี่มันเรื่องบ้าอะไร !”   

เขาหายใจแรงกว่าทุกครั้ง มันคงเพราะเลือดลมที่สูบฉีดอย่างพลุ่งพล่าน แต่เมื่อหลุบสายตามองนาฬิการาคาแพงระยับบนข้อมือ ตัดใจกดปิดแอพพลิเคชั่น แล้วข่มความทรมานเหล่านี้ ก้าวเข้าไปในห้องน้ำ

อัลเกรโด้ ก้าวออกมาจากห้องทำงานด้วยใบหน้าเรียบเฉย จาคอปที่เดินตามเจ้านายหนุ่ม ขมวดคิ้วมองตามด้วยความสงสัย กางเกงที่สวมใส่ไม่เข้ากับชุดสูทด้านบน แต่เขาไม่ใช่คนพูดมาก

“ขอโทษที่ทำให้คอยนะครับ”

ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องประชุม เสียงพูดคุยเงียบสงบลงราวกับภายในห้องนี้ปราศจากผู้คนอย่างสิ้นเชิง

 “เรามาเริ่มที่หัวข้อแรกของเราเลยล่ะกันครับ”