Novels by ผัดบวบ

ปลายฝัน จำเป็นต้องจดทะเบียนสมรสกับพิพิชญ์ เมื่อดาหลายื่นข้อเสนอเพื่อแลกกับการยื่นมือช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดู เมื่อพ่อแม่ของเธอประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทั้งคู่ พิพิชญ์ เขาอยากงาบเมียเด็กใจจะขาด แต่เขารู้ดีว่าผู้หญิงเรียบร้อยอ่อนหวานเช่นเธอ ไม่มีทางชอบผู้ชายอย่างตน ปลายฝันมองเห็นทุกอย่างผ่านม่านน้ำตา มือบางสองข้างพยายามปิดกั้นเสียงสะอื้น ไม่ให้ดังเล็ดลอดรบกวนห้วงเวลาความสุขของสามี เธอรู้แล้ว...ว่าพิพิชญ์ไม่เคยต้องการเธอ เขาไม่แม้แต่จะให้โอกาสได้ทำหน้าที่ภรรยา มีเพียงถ้อยคำ ร้ายกาจ ถากถางให้เจ็บปวด ไม่อาจทนมองภาพเหล่านั้นได้อีก ใบหน้าเนียนฟุบลงกับหน้าขา สองมือกอดเข่าสะอื้นตัวโยน ได้แต่ภาวนาให้ผ่านพ้นช่วงเวลานี้ไปโดยเร็ว และนั่นทำให้เธอไม่ทันล่วงรู้ว่า เซ็กซ์โฟนที่เกิดขึ้นจบลงตั้งแต่เมื่อไหร่ แบบไหน... “ฉันเพิ่งรู้นะ ว่าผู้หญิงเรียบร้อย อ่อนหวานอย่างเธอ จะหน้าไม่อาย เป็นพวกถ้ำมอง” กายสาวชาดิก กับน้ำเสียงดุดันที่กล่าวราดรดศีรษะ ใบหน้าเนียนซีดเผือดค่อยๆ เงยขึ้นอย่างขลาดกลัว “พี่พิชญ์...”

ส้มหวาน กับ จักริน "ฉัน...อยากนอนกับคุณ" กล่าวออกไปอย่างเลื่อนลอยแต่มันคือสิ่งที่อยู่ในความคิดตลอดหลายวันที่ผ่านมา ไม่สิ...มันแทบจะเป็นความฝันที่ตามหลอกหลอนในทุกค่ำคืน สะโพกผายขยับขึ้นลงบนเนื้อตัวกำยำ กลีบเนื้อถูกความแข็งร้อนเสียดสีทุกจังหวะโยกขย่ม... เธออยากมีเซ็กซ์กับจักริน กรามแกร่งขบกันแน่น ความแข็งร้อนกลางร่าง เบ่งบานขีดสุด "เสียใจด้วยแต่คืนนี้ ฉันไม่ว่างสำหรับเธอส้มหวาน" เขาดันร่างของเธอออก มองด้วยแววตาว่างเปล่า ใบหน้าเนียนชาดิก เสมือนถูกน้ำเย็นจัดสาดใส่ เขาวางธนบัตรปึกใหญ่ลงบนโต๊ะ "ฉันขอตัว" "เดี๋ยว เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย อย่าเดินหนีฉันแบบนี้นะ !" ************ ใบหน้าเนียนเห่อร้อน สายตาคู่คมที่เปี่ยมไปด้วยแรงตัญหาจับจ้องมาที่เธอ เขาครางยาวห่อปาก “โอ้ว...เยี่ยม แบบนั้น อย่าแย่งกัน ค่อยๆ อม” มือหนาทั้งสองข้างลูบศีรษะของสตรีทั้งสองที่ใช้ปาก และลิ้นโลมเลียเนื้ออวบ “…” ปากอิ่มเผยอค้าง ฝ่าเท้าเสมือนถูกตรึงให้อยู่กับที่ควรก้าวหนีไปจากกิจกรรมที่เห็น แต่กลับยืนมองอยู่อย่างนั้น

แม้จะขลาดกลัวสักเพียงใด ร่างกายร้อนรุ่มราวกับจับไข้ไม่ฟังเสียงร้องเตือนของสมองซีกซ้าย เผยอริมฝีปากรับจูบทั้งน้ำตา ปากกระด้างตะโบมจูบจนกลีบปากบวมเจ่อ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ลมหายใจติดขัดทุกอากัปกิริยาดั่งคนถ่อยที่ปราศจากเซ็กซ์มาแรมปี นิยามของเซ็กซ์ สำหรับมาร์โคซิโอ้ ฟาลาเบียส คือความเร่าร้อน รุนแรง ดิบเถื่อน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นเวลานี้ มันคือความกระหายอยาก อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิต ความเปียกชื้นเปื้อนเลอะใบหน้าทำให้คนตัวโตผละกายออก มันคือคราบน้ำตา หัวใจแกร่งถูกเขย่าอย่างรุนแรง แต่สิ่งที่กล่าวออกไปกลับตรงกันข้าม “ญาติเสียหรือไง ! เห็นแล้วหมดอารมณ์” ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองทั้งน้ำตา ปากอิ่มเม้มแน่นกลืนก้อนสะอื้นลงอก “พ่อแม่จัสมินเสียหมดแล้วค่ะ ไม่มีญาติที่ไหน จะมีก็แต่พี่บรูโน่ค่ะ” คนตัวโตขบกรามแน่น อยากเขย่าร่างสาวให้หัวสั่นคลอน

(นิยาย แนว โรมานซ์ อีโรติก) เด็กสาวตื่นขึ้นมาพร้อมกับข้อกล่าวหาร้ายกาจ นั่นคือการคบชู้กับคนงานในไร่ ภายในหัวว่างเปล่า ไม่อาจจนจำสิ่งใดได้ เมื่ออุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้สูญเสียความจำ รู้เพียงคนตรงหน้า...ที่จ้องมองดุดันไม่วางตาคือสามีที่ถูกเธอสวมเขา *********************** "มันก็แค่กอด ปลอบขวัญ ไม่ได้มีความหมายอะไร ถ้าหายตกใจก็กลับไปได้แล้ว" ไม่ต้องการให้เด็กสาวอยู่ใกล้ กลิ่นกายหอมอ่อนๆ รบกวนโสตประสาท มันคือกลิ่นเฉพาะที่ทำให้อวัยวะกลางกายเครียดเขม็ง นารามองชายหนุ่มที่ขยับออกห่าง รักษาระยะ รวบรวมความกล้า ทำตามความรู้สึก คว้ามือหนามาวางทาบบนหน้าอกข้างซ้าย "สำหรับนายหัวอาจจะไม่มีความหมาย ไม่รู้สึกอะไร แต่นารายังใจเต้นแรงไม่หายเลยค่ะ" เลือดในกายพลุ่งพล่าน สิ่งที่สัมผัสหาใช่จังหวะหัวใจที่เต้นระส่ำ แต่เป็นเนินอกอวบอิ่มที่ดันฝ่ามือ "นารา !" รีบชักมือออก ผุดลุกขึ้นยืน กำมือแน่น ข่มอารมณ์ปรารถนา เค้นน้ำเสียงดุดัน "อย่าทำให้ฉันต้องรังเกียจเธอมากกว่านี้เลย"

บัวบูชายังคงเฝ้ารอเขาด้วยความรัก โดยที่ชายหนุ่มไม่เคยล่วงรู้ว่าเซ็กซ์ครั้งแรกในชีวิตจะก่อกำเนิดเด็กหญิงหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับตนเป็นอย่างยิ่ง “หึ บัวบูชา เธอต้องการอะไรจากฉันนัก !” มือหนาตะปบบ่าบอบบางออกแรงบีบด้วยโทสะ กรามแกร่งขบกันแน่น “ขอให้ฉันช่วยลูกของเธอกับไอ้ปรเมศ และตอนนี้ยังกล้าขอไม่ให้ฉันเกลียดมันอีกหรือ” “ค่ะ...ถือว่าบัวขอ” มือบางยกขึ้นพนมทั้งน้ำตา ปากอิ่มเม้มแน่นข่มความเจ็บปวดบริเวณต้นแขนที่ถูกบีบรัดจนกระดูแทบป่น “คงจะไม่ได้ เพราะเด็กนั่นมันเป็นตัวแทนของความแพศยาของเธอ” กระแสสวาทคุกรุ่นไปกับโทสะร้าย ความปรารถนาทางกายก่อตัวทั้งที่เพิ่งร่วมสวาทไปกับผู้หญิงถึงสองคน “พี่ต่อ !” มือบางดันแผงอกแกร่งเต็มกำลังคนตัวโตแทบไม่ขยับเขยื้อน เธอเงื้อมมือขึ้นสูงแต่เขากลับคว้าข้อแขนเอาไว้เหวี่ยงร่างของเธอลงกับโซฟาตัวยาว “อ๊ะ...” ชายหนุ่มโถมกายทาบทับ ใบหน้าเนียนซีดเผือดไร้สีเลือด มือบางดันแผงอกแกร่งให้ผละออกห่าง แต่มันกลับบดเบียดหน้าอกอวบจนบี้แบน “ฉันรู้แล้วว่าเธอต้องการอะไรจากฉัน หึ...ต้องการเซ็กซ์ใช่ไหม แม่ม่ายผัวทิ้งอย่างเธอคงของขาด อดอยาก มากสินะ”

อัลเกรโด้ ฟาลาเบียส และ น้ำผึ้ง (ฮันนี่) ซึ่งพระเอกจะเรียกเธอติดปากว่าฮันนี่ เนื่องจากนางเอกเราใช้ชื่อนี้ในการไลฟ์สดโชว์เสียวเพื่อแลกกับเงิน อัลเกรโด้ผู้ชายเย่อหยิ่งจองหองถึงกับหัวร้อน เมื่อเขาโดเนท (จ่ายเงิน) พร้อมทั้งส่งข้อความให้ หญิงสาวนามว่าน้ำผึ้ง รับงานนอก เมื่อเขาอยากจ้างให้เธอมาร่อนเอวบนเนื้อตัวกำยำมากกว่าการขย่มตุ๊กตาหมีขนปุย แต่เธอกลับปฏิเสธเพิกเฉยอย่างที่ไม่เคยมีใครกระทำ แน่นอนว่ามันทำให้ชายหนุ่มนั่งไม่ติด หัวร้อนจนกระทั่งบินข้ามทวีปเพื่อมาจัดการคนที่บังอาจปฏิเสธความต้องการของตน “ถ้าไม่ได้ขายตัว ก็คิดเสียว่าทำเพื่อการกุศลล่ะกัน เพื่อผลบุญจะได้ส่งให้ชาตินี้ ชาติหน้า สวย รวย และได้ผัวหล่อแบบฉัน” เขากล่าวอวยตัวเองแบบมั่นหน้า แต่ไม่ได้เกินความจริง “อื้อ...คุณมัน อุปส์...”

นรี กับ นนท์ การช่วยตัวเองไม่ใช่สิ่งที่ผิด แต่บุคคลในห้วงมโน ไม่ควรเป็นเพื่อนสนิท แต่เธอไม่สามารถสลัดใบหน้า น้ำเสียง รวมถึงกลิ่นกายของภานนท์ได้เลย เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้เธอรีบตลบกระโปรง ปึงปึงปึง ! เสียงเคาะที่ไม่ต่างจากการทุบ ทำให้รีบตรงไปเปิดประตู เกรงว่าเพื่อนข้างห้องจะตำหนิเอา เมื่อมันเกือบเที่ยงคืนแล้ว เธอมองผ่านตาประตู เห็นว่าเป็นใครจึงรีบเปิดประตู ก่อนที่เขาจะใช้กำปั้นทุบลงจนเกิดเสียงอีกครั้ง "นนท์...แกมาทำไม นี่แกกินเหล้ามาหรอ" กลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้ง ภานนท์ระบายยิ้มหวาน เขาคงดื่มกับเพื่อนที่คณะ ไม่ก็ไปกับแพทตี้ "ทำไมแกเปิดประตูช้าจัง" พูดเพียงเท่านี้ คนตัวโตกว่า เดินแทรกผ่านเข้าไปในห้อง "เดี๋ยว...นนท์ แกจะเข้าไปไม่ได้นะ" เขาไม่ฟังสักนิด คงเพราะปกติก็แวะเข้ามาที่นี่เป็นประจำ แต่ตอนนี้มันผิดปกติไง มันดึกแล้ว และเขาก็เมาด้วย

น้ำริน เด็กสาวอาภัพที่อาศัยอยู่กับยาย ไม่เคยได้พบเจอแม่ ผู้คนในหมู่บ้านต่างรังเกียจกล่าวหาว่าแม่ของเธอเป็นผู้หญิงหากิน ในวันที่โชคร้าย ถูกผู้ใหญ่บ้านขืนใจ ราเชนทร์ ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ ความอ่อนโยนที่ได้รับก่อเกิดความรักอย่างง่ายดาย เขาอาสาพาเธอไปพบแม่...โดยหารู้ไม่ว่าความใจดีที่เขาหยิบยื่นให้นั้นเป็นเพียงภาพลวงตา แท้จริงแล้วเขาเกลียดเธอเข้าไส้ ***** "แม่เธอพยายามยั่วฉัน อยากได้ฉันเป็นผัว ทั้งที่มีไอ้ชันย์อยู่แล้ว" แววตาดุดันจ้องมองด้วยความขยะเเขยงชิงชัง ประหนึ่งเด็กสาวคือปานดาว "แม่...ทำแบบนั้นจริงๆ หรือคะ" ปากอิ่มเผยอค้าง กะพริบตาถี่ "คนอย่างฉันไม่เคยโกหก และไม่เคยมองอะไรผิดพลาด" "หมายความว่าอย่างไรคะ ไม่เคยมองพลาด..." ราเชนทร์ยิ้มหยัน กระชากข้อแขนบอบบางเต็มแรง เด็กสาวเสียหลัก มือหนาอีกข้างตรึงท้ายทอยสวย กระแทกริมฝีปากกดจูบอย่างเร่าร้อน "อื้อ...พะ พ่อเลี้ยง" ปากกระด้างบดขยี้กลีบปากอิ่มดุดัน โทสะที่บังเกิดมาจากความหงุดหงิดงุ่นง่านไร้ที่มาตลอดค่ำคืน จูบไม่ประสาของเด็กสาวรบกวนทุกโสตประสาท จนไม่อาจข่มตานอน อวัยวะไร้กระดูกผงาดแข็งขืนสร้างความปวดร้าวไม่เลิกรา