LOGINShare
CHAPTER 1 Introduction
publish date:
2026-09-06 21:25:05“เธอมาทำอะไรที่นี่?” ใบหน้าที่คุ้นเคย เดินมาหยุดอยู่ต่อหน้าฉัน เสียงอันดัง ทำให้ทุกคนหันมามองเป็นตาเดียว น้ำเสียงของเขาแฝงด้วยอารมณ์โกรธ ฉันฟังมันออก เขายังคงโกรธฉันอยู่
แววตาฉันเศร้าขึ้นมาในทันที เขาชะงักไป แต่ก็กลับมาชักสีหน้าใส่ฉันอีกครั้ง ฉันที่ยังคงมองหน้าเขา ความทรงจำที่เกี่ยวกับเขาคนนี้ “ธีร์” แฟนเก่าฉันเอง จะไม่ให้เขาโกรธฉันได้ไงกัน ก็ฉันเล่นทิ้งไปเขาไปอย่างไม่มีคำอธิบายใดๆ หากเป็นฉัน ฉันคงไม่ได้แค่โกรธ ... แต่คงทำอะไรที่มากกว่าที่เขาทำกับฉันในตอนนี้!
ฉันมองคนตรงหน้า เสียงเขายังดูดีสำหรับฉันเช่นเคย ฉันยิ้มเจื่อนๆ ส่งให้เขา “อือ...” ฉันลังเล ไม่รู้จะตอบตามจริงไหมว่าเพื่อนนัดมาหาที่นี่ แต่ใจที่ยังคงคิดถึงเขาและต้องการที่จะได้เขากลับคืนมา ดันปากพล่อย พูดออกไปว่า “มาหานายนั่นแหละ!”
คำตอบนั้นทำให้ธีร์นิ่งไปชั่วครู่ ดวงตาของเขาสะท้อนความประหลาดใจ แต่ไม่นานก็ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาและความไร้เยื่อใย เขาเดินมาใกล้ฉันใกล้เสียจนใจฉันเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ เสียอาการ ตัวสั่นเล็กน้อย เขายื่นหน้าเข้ามา พร้อมกับคำพูดที่แทงเข้าสู้หัวใจของฉัน จนชา ...
“เหรอ… มาหาฉัน! คงเสียเที่ยวแล้วล่ะ เพราะฉันไม่มีอะไรจะพูดกับเธออีก!” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกระด้าง ก่อนจะเดินถอยห่างฉัน ... และเดินจากไป ซ้ำร้ายเขายังแทนตัวเองว่าฉัน ฟังดูมันห่างเหินจริงๆ
มันก็น่าจะเป็นอย่างนั้นนั่นล่ะ ก็ฉันกับเขาเราเลิกกันมาเกือบปีกว่าแล้ว ตั้งแต่ขึ้นปี 2 ฉันก็เลิกกับเขา เขาเป็นรุ่นพี่ฉันปีหนึ่ง ตอนนี้เขาอยู่ปี 3
ฉันนิ่ง หลังจากที่เขาพูดอย่างไร้เยื่อใยใส่ฉัน ความรู้สึกเหมือนโดนบีบรัดจนแทบหายใจไม่ออก ฉันพยายามสะกดกลั้นความเจ็บปวดที่แล่นผ่านหัวใจ มันเจ็บอย่างนี้นี่เอง ความเจ็บที่ถูกคนที่ตัวเองรักปฏิเสธ!
(อิงไม่ได้ต้องการที่จะทิ้งพี่ธีร์เลย… จริงๆ นะ พี่ธีร์เชื่ออิงได้ไหม?) ฉันที่ได้แต่คิด ปากไม่ขยับ ยืนมองคนที่เดินจากไป แผ่นหลังที่ไม่หันกลับ มันเล่นเอาฉันเจ็บแปลบสุดๆ
“อิงอิง” ไอน้ำเพื่อนฉันตบไหล่เบาๆ เพื่อเรียกสติฉันกลับมา “พี่ธีร์เขาไปแล้ว” ไอน้ำบอกฉันเมื่อเห็นว่าฉันยืนนิ่งมองคนที่เดินจากไป
ฉันนั่งลงที่โต๊ะ ขาสั่น เสียงสั่น “อือ ... กูไม่เป็นไร”
ความทรงจำและความรู้สึกผิดยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของฉัน ฉันที่อยากจะกลับไปแก้ไขอดีต ระหว่างเราสองคน ฉันที่นั่งจมอยู่กับความคิดของตัวเอง
มันจะเป็นยังไงนะ…ถ้าวันนี้ข้างๆ ฉันยังมีพี่ธีร์อยู่ ถ้าวันนั้นใจฉันเข้มแข็งกว่านี้ คงไม่ต้องมานั่งเสียใจอยู่แบบนี้ หากพี่ธีร์รู้ความจริงถึงเหตุผลที่ฉันทิ้งเขาไป เขาจะให้อภัยฉันหรือเปล่า? และที่สำคัญ…ใจของเขาในตอนนี้ มันยังพอมีฉันอยู่ในนั้นบ้างไหม!?
แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้แน่ชัดคือ… ความรักที่ฉันมีให้พี่ธีร์นั้นไม่เคยจางหาย
และครั้งนี้! ฉันจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้หัวใจของพี่ธีร์กลับคืนมา แม้ว่าฉันจะต้องเจอกับอะไรก็ตาม!!
Latest chapter
รีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ CHAPTER 11 เจอกันอีกแล้ว 2
ฉันใช้เวลาเขียนแบบไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ แต่มันนานพอที่จะทำให้ฉันลืมเรื่องเขาไปได้บ้าง ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู “แป๊บเดียวจะสองทุ่มแล้ว เฮ้ย~” ฉันถอนหายใจออกมาก่อนจะรีบเก็บของใส่กระเป๋า ทำไมไม่มีรถผ่านมาเลยนะ ฉันยืนรอรถแถวหน้ามหาวิทยาลัย แต่นี่ก็รอมาเกือบจะชั่วโมงได้แล้วนะ ปรี๊ด! ปรี๊ด! ... เสียงแตรรถดังขึ้น รถยนต์คันหนึ่งแล่นมาหยุดตรงที่ฉันรอรถ กระจกรถถูกเลื่อนลง ทำให้ฉันรู้ว่าเป็นใคร พี่ดิวนั้นเอง ... พักนี้ฉันดูเหมือนจะเจอเขาบ่อยจัง “ขึ้นมาสิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง ดึงมากเดี๋ยวมันอันตราย” เขาเท้าแขนตรงประตู เรียกฉันขึ้นรถ “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวอิงกลับแท็กซี่ได้” ฉันตอบด้วยความเกรงใจ “แสดงว่าอิงอยากรู้สินะว่าเด็กดื้อจะโดนอะไร!?” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของพี่ดิว ทำเอาฉันมันเขี้ยว อยากข่วนหน้าเขาจริงๆ ฉันทำหน้างอก่อนเดินไปเปิดประตูรถ แล้วขึ้นไปนั่ง “ชิ! … ขู่เก่งจริงนะ นึกว่าเป็นพังพอนซะอีก” ฉันพูดประชดหลังขึ้นรถเสร็จ พร้อมทำหน้างอใส่ ทำให้เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ มันจะใกล้เกินไปแล้วนะ! “ก็อยากเป็นมากกว่าพังพอน อิงอยากให้พี่เป็นอะไรล่ะ!?” คำพูดเจ้าเล่ห์ที่อ
รีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ CHAPTER 10 เจอกันอีกแล้ว
“ก็เปล่า แค่อยากให้เป็นกันเอง เห็นหน้าก็รู้แล้วว่าอารมณ์ไม่ดี ... เอ๋~ แล้วนั่นขาไปโดนอะไรมา?” นี่เขามองเห็นด้วยเหรอ ผิดจากบางคนที่ไม่สนใจอะไรด้วยซ้ำ ทั้งๆ ที่เขาก็อยู่ในเหตุการณ์ “หกล้มนิดหน่อย” ฉันตอบปัดๆ ไป “รอพี่ตรงนี้แป๊บหนึ่งนะ อย่าเพิ่งไปไหนล่ะ” เขาพูดก่อนจะรีบวิ่งออกไป ไม่นานเขาก็กลับมาพร้อมกับถุงยาและอุปกรณ์ทำแผล “ยื่นขามาสิ” พูดเสร็จ มือที่เตรียมพร้อมก็ยื่นมายังขาของฉันโดยที่ฉันยังไม่ได้ขยับมันเลย “นายจะทำอะไร!?” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงตกใจ เพราะเขาจับขาข้างที่ฉันเจ็บให้เหยียดออกทันที “อยู่นิ่งๆ จะทำแผลให้!” ฉันนิ่งตามที่เขาบอก เหลือเชื่อ ฉันฟังเขาซะงั้น “ไม่เป็นไร เดี๋ยวอิงทำเอง” แต่เดี๋ยวก่อน เรายังไม่รู้จักกันดีเลย เคยเจอกันแค่ครั้งเดียวเอง ฉันพยายามขยับขาตัวเองกลับ “นั่งเฉยๆ อย่าดื้อดิ!” เขาทำเสียงดุใส่ฉัน ดึงขาฉันให้นิ่ง “แค่นี้ทำไมต้องดุกันด้วยล่ะ!” ทำบุ้ยปากใส่ฉันด้วย เขาเงยหน้ามองฉัน พร้อมยักคิ้วกวนๆ “ถ้าไม่ดื้อ ก็ไม่ดุรู้ไหม?” เขาพูดพลางยกมือมายีหัวฉัน คนอะไรยังไม่รู้จักกันดีเลยนะ “เพื่อนเล่นเหรอ?” หัวฉันย
รีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ CHAPTER 9 ก้าวขาผิดข้าง 2
พี่ธีร์เห็นฉันเป็นอย่างนี้ เขารีบเข้ามาประคองฉัน ฉันมองเขาตาค้าง ยืนมือให้เขาอย่างว่าง่าย ว้อท! ช่วยบอกที … ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม? เข้าจับมือฉัน ปะครองฉัน โอ้แม่เจ้า! “ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเธอ! นี่คนของฉัน อย่ามายุ่งกับคนของฉันอีกเป็นอันขาด อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!” เสียงเข้ม ดุ ใส่กลับไปยังคนที่ทำฉันเจ็บ ฉันที่ยังใจลอยมองคนที่กำลังพยุงฉันขึ้นมายืนข้างๆ พร้อมปะครองฉันไว้ มันจะดีอะไรอย่างนี้วะยัยอิงอิง เอ๋ ... แต่เดี๋ยวนะ ... เหมือนฉันได้ยินอะไรนะ โอ๊ย!!! คนของฉันงั้นเหรอ? หรือหูฉันเพี้ยนไปแล้วหรือไงกัน! “เอมจะไม่ยอมเสียพี่ไปแน่!” ยัยนั่นพูดก่อนเดินออกไป ตอนนี้เหลือฉันกับธีร์สองคน ฉันที่ยังยืนข้างเขาโดยมีเขาประคองอยู่ เขามองฉัน และฉันก็มองเขา ฉันที่กำลังยิ้มหวานส่งให้เขาอย่างเผลอใจ พลัก! ... ฉันที่กำลังฝันหวาน ที่ได้ยืนข้างๆ เขาอีกครั้ง แต่เขาดับฝันฉันด้วยการผลักฉันออกอย่างไม่ทันตั้งตัว “พี่ธีร์ผลักอิงทำไม!?” ฉันที่ยังค้างจากฝัน ตกใจตื่นทันที “ฉันว่าฉันพูดชัดแล้วนะ ว่าอย่ามายุ่งกับฉัน!” เย็นชากว่าเสียงก็สีหน้าเขานี่แหละ เขาพู
รีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ CHAPTER 8 ก้าวขาผิดข้าง
เช้าวันใหม่ วันนี้แหละ … เป็นวันดีที่ฉันจะเริ่มแผนการ ฉันมีเรียนตอนบ่าย แต่อาจารย์ยกคลาส ส่วนเขาก็มีเรียนบ่าย และช่วงเช้านี้ฉันมีเวลาเตรียมตัว เพื่อไปดักรอเขาก่อนที่เขาจะไปเรียน ถ้าถามฉันว่า ... รู้ได้ยังไงเรื่องตารางเรียนของเขา? ก็ฉันเป็นใครกันล่ะ! ฉันอิงอิง คนที่ไม่มีคำว่า ‘พลาด’ ในพจนานุกรม ผู้ที่ต้องการอะไร ก็ต้องได้! แค่ตารางเรียน... เรื่องจิ๊บๆ! หน้าอาคารเรียนตึก C คณะวิศวะ “อือ ... ทำไมยังไม่มาอีก! … นี่ก็เลทมาครึ่งชั่วโมงแล้ว หรือเขาจะไม่มาเรียน!” ฉันเริ่มบน ถึงแม้การรอใครสักคนจะจะเป็นอะไรที่ไม่น่าอภิรมย์ แต่ฉันมาโดยไม่ได้นัดหมาย ฉันจึงต้องทนรอ “ให้ตายเถอะ! … นายนี้ชักเอาใหญ่แล้วนะ! กล้าโดดเรียนเชียว!” ปกติ ฉันเป็นคนที่ใจเย็นสุดๆ แต่พอเป็นเรื่องของพี่ธีร์ฉันจะกลายเป็นคนอารมณ์ร้อนขึ้นมาดื้อๆ ฉันรอมาจะเกือบจะชั่วโมงได้ เขาคงไม่มาจริงๆ แล้วล่ะ “ไม่รงไม่รอมันแล้ว! ฮึ เจอตัวเมื่อไหร่ เห็นดีกันแน่!” วันนี้ไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้เลยจริงๆ ไม่รู้ว่าฉันก้าวเท้าไหนออกจากห้องกันแน่ ระหว่างทางเดินกลับคณะ ฉันเดินผ่านสวนนั่งเล่นขอ
รีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ CHAPTER 7 วางแผน
เช้าวันใหม่ วันนี้ฉันไม่มีเรียนเลยนัดไอน้ำมาเดินห้าง จริงๆ ไม่ได้ตั้งใจจะมาซื้ออะไรหรอก ฉันแค่เบื่อๆ น่ะ อยู่ห้องคนเดียว เดี๋ยวฟุ้งซ่านเอาได้ ระหว่างเดินคิดอะไรเพลินๆ ตุ้บ! “อะ! … ขอโทษค่ะ” ฉันถอยหลัง พร้อมกับกล่าวคำขอโทษออกไปอย่างรวดเร็ว หลังจากเดินชนเข้ากับใครก็ไม่รู้ จากนั้นฉันเอามือลูบจมูกตัวเองไปมา เพราะเจ็บจากการชนแผนหลังหนาๆ ของผู้ชายตัวโตๆ “ขอโทษครับ เป็นอะไรหรือเปล่า?” ชายคนนั้นขอโทษฉันกลับ “ไม่เป็นไรค่ะ ขอโทษอีกครั้งนะคะ อิงเป็นคนชนจะให้พี่มาขอโทษ ดูจะไม่เหมาะเลยค่ะ” ฉันเป็นคนเดินชนเขา ฉันจึงขอโทษเขาอีกครั้ง ฉันก้มหัวขอโทษคนที่ยืนอยู่ข้างหน้า อือ ... ถ้ามองดีๆ เขาก็หล่อเหมือนกันนะเนี่ย ฉันที่เห็นผู้ชายหน้าตาดี แล้วแอบคิดดีไม่ได้ ใจบาปก็ปรากฏ แต่เสียใจด้วยนะพี่ชาย ตอนนี้ฉันมีพี่ธีร์คนเดียวเท่านั้น ฉันพูดในใจอย่างลั่นล้า อะ! แต่เดี๋ยวนะ ... ยัยอิงอิง เธอลืมอะไรไปหรือเปล่า อิพี่ธีร์ยังไม่ยอมญาติดีเลยนะ! ฉันที่กลับมาคิดได้ หลังจากเข้าข้างตัวเองไปแวบหนึ่ง คิดแล้วหัวใจก็ห่อเหี่ยวชะมัด “ถ้าไม่เป็นอะไรมาก งั้นพี่ขอตัวก่อนนะ
รีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ CHAPTER 6 เผชิญหน้า2
ฉันตามเขามา จนเห็นเขาหยุดอยู่ใต้ต้นไม้ริมสระน้ำ เขาหันหน้าไปทางสระน้ำ มือเท้าสะเอว (เอ๋ ... นั้นนายทำอะไรน่ะ!) ฉันหยุดดูสิ่งที่เขากำลังทำ ฉันเห็นควันสีขาวลอยออกมา ขณะที่เขายังหันหลังให้ฉัน นี่เขากลับไปดูดบุหรี่อีกแล้วเหรอ!? เขาเคยเลิกมันแล้วนิ!? เป็นอีกครั้งที่ขาฉันเร็วกว่าสมอง ฉันเดินไปด้านหลัง มือฉันก็เร็ว คว้าบุหรี่ในมือคนที่กำลังถือมันอยู่ออกทันที ก่อนจะโยนทิ้งตรงหน้าเขา “มึง! กล้าดียังไงวะ?” เขาพูดเสียงดัง อารมณ์พร้อมน้ำเสียงแสดงถึงความไม่พอใจขั้นสุด ก่อนที่เขาจะหันมาเผชิญหน้ากับฉัน “เธอ!?” สายตาเขาดูตกใจ เพียงเสี้ยววินาที ก็กลับมาทำตาดุใส่ฉันแทน เมื่อรู้ว่าฉันเป็นคนที่เข้าไปยุ่งกับเรื่องของเขา “พี่ธีร์เลิกบุหรี่แล้วนิ แล้วทำไมถึงยังดูดมันอีก?” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง ตอนคบกัน ฉันเป็นคนขอให้เขาเลิกบุหรี่ เขาก็ทำตามที่ฉันต้องการ เขาเลิกบุหรี่ได้จริงๆ แต่นี่! ตอนนี้เขากลับมาสูบมัน! “ยุ่ง! … ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน! … อีกอย่าง ...” เขาหยุดพูด ทำตาดุ มองหน้าฉัน ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ กลิ่นบุหรี่ที่เพิ่งพ่นลมออกมายังคงติดอยู่ที่ปากเข
You May Also Like
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน99.7K viewsม่านหมอก
นิยายของเนม93.3K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา61.2K viewsภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์282.4K viewsเมียเดิมพัน ซีรีส์ชุด เมียยอดรัก ลำดับที่ 2
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง146 viewsติดใจนายหัว
ลิลลี่โรส13 viewsBAD BOY DOWN พี่สิ้นลายแล้วครับ
วิฬาร์นิล226 viewsพวกพี่ชายข้างบ้านสมัยเด็กเห็นทีจะมีแต่คนบ้า (4P)
พีชพิงค์เรนนี่ss47 views
