MasukShare
แม่คะ... ผู้ชายคนนี้แหละตัวต้นเรื่อง! -2
Tanggal publikasi:
2026-09-24 16:26:12ตุลย์จินตนาการภาพตามแล้วก็เผลอกลืนน้ำลายลงคอ ความหวงแหนแล่นพล่านขึ้นมาในอก แม้คนที่กำลังตรวจจะเป็นแม่ของเขาก็เถอะ แต่คิดว่ามีคนอื่นกำลังจ้องมองพื้นที่หวงห้ามที่เขาเพิ่งประทับตราจองไปเมื่อคืน มันก็อดหงุดหงิดไม่ได้
"อูย... เจ็บนิดนึงนะคะ"
เสียงพริกแกงครางเครือออกมาเบาๆ ทำเอาคนแอบฟังถึงกับเผลอกำหมัดแน่น
"ตายแล้ว..." หมออรพึมพำเสียงดัง
"นี่ครั้งแรกของหนูจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย ทำไมแผลมันบอบช้ำขนาดนี้คะ"
ตุลาธรสะดุ้งนิดๆ ยืดตัวตรงแนบหูเข้ากับกำแพงมากขึ้น
"ค... ค่ะหมอ" เสียงพริกแกงตอบอ้อมแอ้ม
"แฟนหนูนี่มันยังไงกันฮะ" น้ำเสียงของหมออรเริ่มเปลี่ยนโหมดเป็นคุณแม่สายฉอด
"เป็นช่างก่อสร้างหรือไงถึงได้ตะบี้ตะบันทำรุนแรงขนาดนี้ ใช้งานไม่บันยะบันยังเลย ไม่รู้เลยเหรอว่าผู้หญิงครั้งแรกมันต้องทะนุถนอม ต้องเบามือ ผู้ชายสมัยนี้มันมักง่ายจริงๆ เห็นแก่ความสุขตัวเองจนลืมใส่ใจคู่นอน ใช้ไม่ได้เลย!"
ตุลย์ที่ยืนฟังอยู่หน้าห้องถึงกับหน้าชา คิ้วหนากระตุกยิกๆ
'โธ่แม่... ช่างก่อสร้างที่ไหนล่ะ ว่าที่วิศวกรเกียรตินิยมเลยนะนั่น แล้วที่มันช้ำขนาดนั้น ก็ลูกสะใภ้แม่เล่นดื้อตาใส กัดคอผม ทึ้งผมผมก่อน เครื่องมันก็เลยติดเบรกแตกสิครับ'
เขาเถียงมารดาอยู่ในใจ แต่ก็แอบรู้สึกผิดนิดๆ ที่รังแกคนตัวเล็กจนเดินขาถ่างเป็นนกเพนกวินมาคลินิกแบบนี้
"เดี๋ยวหมอจะสั่งยาแก้อักเสบกับยาทาให้นะคะ แล้วก็... เมื่อคืนป้องกันหรือเปล่าคะ"
หมออรซักประวัติต่อตามหน้าที่
"ม... ไม่ได้ป้องกันค่ะ"
"งั้นหมอจ่ายยาคุมฉุกเฉินให้ด้วย ทานทันทีเลยนะคะ แล้วก็งดมีเพศสัมพันธ์ไปก่อนอย่างน้อยหนึ่งอาทิตย์ ให้แผลมันสมานตัวก่อน เข้าใจไหมคะ"
"เข้าใจค่ะหมอ ขอบคุณมากนะคะ"
ตุลาธรผละออกจากกำแพงเมื่อได้ยินเสียงเลื่อนม่าน ชายหนุ่มเดินไปหยุดอยู่ที่เคาน์เตอร์พยาบาลหน้าห้องตรวจ สายตาคมกริบเหลือบไปเห็นแฟ้มประวัติคนไข้ที่พยาบาลเพิ่งนำมาวางเตรียมรอเรียกคิวจ่ายยา
มือหนาเอื้อมไปเปิดแฟ้มสีฟ้าออกอย่างรวดเร็ว กวาดสายตาอ่านข้อมูลบนกระดาษแผ่นบนสุด
'ชื่อ-สกุล: นางสาวภฤศภัค (พริกแกง) อายุ: 21 ปี ที่อยู่: คอนโดธาราเพลส ชั้น 5 ห้อง 502...'
ตุลย์กระตุกยิ้มมุมปาก ล้วงสมาร์ตโฟนในกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดโทรออกหา 'ไอ้เจ็ท' เพื่อนในกลุ่มที่ครอบครัวทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และเป็นนายหน้าปล่อยเช่าคอนโดย่านมหาลัย
"ฮัลโหลไอ้เจ็ท กูมีเรื่องให้มึงช่วยด่วน" ตุลย์กรอกเสียงลงไปทันทีที่ปลายสายรับ
"กูต้องการเช่าห้องที่คอนโดธาราเพลส ชั้น 5... ขอห้อง 501 หรือ 503 ก็ได้ ที่มันติดกับห้อง 502 แบบกำแพงชนกำแพง"
"เชี่ยไรเนี่ยไอ้ตุลย์ ร้อยวันพันปีมึงนอนแต่บ้าน วันนี้ผีอะไรเข้าถึงจะมาเช่าคอนโด แถมเจาะจงห้องอีก มึงจะไปดักตีหัวใครหรือไง" เจ็ทโวยวายมาตามสาย
"กูจะไปทวงหนี้" ตุลาธรตอบเสียงเรียบ นัยน์ตาคมทอประกายมาดมั่น
"กูต้องการย้ายเข้าวันนี้ บ่ายนี้เลย ค่าเช่ากี่เดือนมึงเรียกมา กูจ่ายไม่อั้น จ่ายล่วงหน้าให้ปีนึงเลยก็ยังได้ จัดการให้กูที"
"เออๆ ไอ้ลูกคนรวย ไอ้สายเปย์! กูเช็กให้เดี๋ยวนี้แหละ รอแป๊บ"
ตุลย์กดวางสาย เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า จังหวะเดียวกับที่ประตูห้องตรวจเปิดออก พริกแกงเดินกระเผลกออกมาในชุดเดิม เพิ่มเติมคือใบหน้าที่แดงก่ำไปถึงลำคอ หญิงสาวก้มหน้าก้มตา ไม่ยอมแม้แต่จะปรายตามองผู้ชายตัวโตที่ยืนพิงเคาน์เตอร์อยู่เลยสักนิด เธอรีบสับเท้า (เท่าที่ความเจ็บจะเอื้ออำนวย) ตรงไปรับยาที่ช่องจ่ายยาอย่างรวดเร็ว
ชายหนุ่มมองตามแผ่นหลังเล็กที่สวมทับด้วยแจ็กเกตหนังของเขาจนลับสายตา
ฟันเขาแล้วทิ้ง ตีราคาประธานรุ่นวิศวะแค่สองพันบาท ขโมยเสื้อแจ็กเกตตัวเก่งไป แถมยังปล่อยให้แม่เขาด่าเขาฉอดๆ ผ่านม่านอีก
"หลอกฟันฉันแล้วจะหนีไปฟรีๆ เหรอพริกแกง..."
ตุลาธรพึมพำกับตัวเองเบาๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
"ฝันไปเถอะ เตรียมตัวรับแรงกระแทกจากเพื่อนบ้านคนใหม่ไว้ได้เลย"
Bab terbaru
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที คนที่ไม่รู้อะไรเลย
แกร๊ก...จังหวะที่บานประตูห้อง 502 เปิดออก ประตูห้อง 501 ก็ถูกดึงเปิดออกมาพร้อมกันพอดิบพอดีพริกแกงชะงักฝีเท้า หันไปมองตามสัญชาตญาณผู้หญิงคนเมื่อคืนก้าวเท้าออกมาจากห้องของตุลย์ ทว่าสภาพของเธอตอนนี้ไม่ได้อยู่ในชุดเสื้อครอปรัดรูปอีกต่อไป แต่เธอกำลังสวม 'เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่ง' คอกว้าง... เสื้อตัวเดียวกับที่พริกแกงเคยกำขยุ้มไว้แน่นตอนที่เผลอหลับไปบนเตียงของเขา!ผมลอนยาวสลวยยุ่งเหยิงนิดๆ ทรงเพิ่งตื่นนอนอย่างเห็นได้ชัด ผู้หญิงคนนั้นยกมือขึ้นปิดปากหาวหวอดใหญ่ ก่อนจะหันมาสบตากับพริกแกงที่ยืนถือถุงขยะแข็งทื่อเป็นรูปปั้นแทนที่จะตกใจหรือหลบสายตา กันย์ที่จำได้ทันทีว่าสาวน้อยหน้าตาน่ารักห้องข้างๆ คือว่าที่ 'น้องสะใภ้' ของตัวเอง ก็ส่งยิ้มหวานหยดย้อยมาให้พริกแกงอย่างเป็นมิตร พยักหน้าทักทายเบาๆ ก่อนจะเดินฮัมเพลงสวนทางไปทางลิฟต์ ปล่อยให้กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงผสมกับกลิ่นแชมพูสระผมลอยจางๆ ผ่านหน้าพริกแกงไปแต่ในมุมของพริกแกง รอยยิ้มนั้นมันคือการประกาศชัยชนะเย้ยหยันกันชัดๆ!เพล้ง...ถ้ามีใครเอาเครื่องฟังเสียงมาทาบที่หน้าอกของพริกแกงตอนนี้ คงได้ยินเสียงหัวใจแตกสลายดังสนั่นหวั่นไหวหลักฐานคาตาขนาดนี้ ไม่ต้อง
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที พี่สาวฝาแฝด
ตัดภาพมาที่ห้อง 501บานประตูไม้ปิดสนิทลง ตุลย์โยนคีย์การ์ดลงบนถาดใส่ของตรงเคาน์เตอร์ครัว ถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อเห็นผู้หญิงในชุดเสื้อครอปรัดรูปเดินเตาะแตะไปทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดสภาพ'กันยาธร' หรือ 'กันย์' แฝดพี่สาวของตุลย์ เตะรองเท้าส้นสูงทิ้งไปคนละทิศคนละทาง ยกขาขึ้นพาดโต๊ะญี่ปุ่นอย่างไม่รักษาภาพพจน์นางเอกโฆษณาที่เจ้าตัวเพิ่งไปแคสติ้งมาเลยสักนิด"แอร์ห้องแกเย็นช้าจังวะตุลย์" กันย์บ่นอุบ หยิบรีโมตแอร์มากดลดอุณหภูมิรัวๆ"เพิ่งเปิดมันก็ต้องรอสิเจ๊" ตุลย์ส่ายหน้า เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าโยนให้พี่สาวขวดหนึ่ง "แล้วนี่ลมอะไรหอบมาถึงคอนโดผม ร้อยวันพันปีไม่เห็นจะยอมถ่อมาไกลขนาดนี้""ลมพายุจากคุณนายแม่น่ะสิ" กันย์รับขวดน้ำมาเปิดดื่มรวดเดียวครึ่งขวด "ยายฝากของมาให้แม่ แกเอาไปให้แม่ที่บ้านหน่อยดิ วางอยู่หลังรถฉันน่ะ"ตุลย์ขมวดคิ้ว "อ้าว แล้วทำไมเจ๊ไม่เอาไปให้เอง โยนขี้ให้ผมตลอด""โอ๊ย ฉันเพิ่งไปทำสีผมไฮไลต์มาใหม่ แม่เห็นแม่ด่าหูชาแน่ ขี้เกียจฟัง!" กันย์เบ้ปาก ชี้มือไปที่น้องชายฝาแฝด "แกนั่นแหละลูกรัก เอาไปให้หน่อย ถือซะว่าทำบุญช่วยชีวิตพี่สาวผู้บอบบาง""บอบบางบ้าอะไร ผมเพิ่งโดนแม่ฟาดก้านม
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ผู้หญิงหน้าห้อง 501
ถุงพลาสติกใส่มินิมาร์ทในมือพริกแกงร่วงหล่นลงพื้น เสียงถุงขนมขบเคี้ยวกระทบพื้นกระเบื้องดังสวบสาบ โชคดีที่พรมทางเดินช่วยซับเสียงไว้ได้บ้าง หญิงสาวรีบก้มลงเก็บข้าวของด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะสับเท้าวิ่งหนีกลับเข้าห้อง 502 ปิดล็อกกลอนประตูสามชั้นแล้วพิงแผ่นหลังลงกับบานประตูไม้หัวใจที่เคยเต้นแรงเพราะความเขินอาย บัดนี้เต้นกระหน่ำด้วยความรู้สึกชาวาบไปทั้งอก ความรู้สึกเหมือนถูกผลักตกจากยอดตึกร้อยชั้นลงมากระแทกพื้นคอนกรีตเต็มแรง'มาช้าจังวะตุลย์ รอกุญแจจนขารากงอกแล้วเนี่ย!'น้ำเสียงสนิทสนมของผู้หญิงเสื้อครอปรัดรูปคนนั้นยังดังก้องอยู่ในหู ภาพท่อนแขนแกร่งที่เธอเพิ่งกอดเมื่อไม่ถึงสิบนาทีก่อน ตวัดรัดเอวผู้หญิงคนนั้นเข้าหาตัวอย่างเป็นธรรมชาติ... มันชัดเจนจนขอบตาร้อนผ่าว"โง่ซ้ำซากจริงๆ เลยพริกแกง..."เธอสบถด่าตัวเองเสียงสั่น ยกมือขึ้นขยี้ตาแรงๆ เพื่อไล่หยาดน้ำใสๆ ที่ทำท่าจะรื้นขึ้นมา ไอ้กำแพงใจที่อุตส่าห์ก่อไว้ตั้งสูงลิบ ดันไปยอมทุบทิ้งเพราะหลงกลคำหวานและสกินชิพฉาบฉวยของผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนั้น เขาเพิ่งจะบอกฝันดีเธออยู่หยกๆ แต่พอลับหลังก็พาผู้หญิงอีกคนเข้าห้องที่กำแพงติดกันเนี่ยนะ!ติ๊ด... แกร๊ก!เสียง
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ลูกหนี้ที่รักของประธานรุ่น
พริกแกงหลับตาลง ค่อยๆ ยกมือขึ้นกอดตอบแผ่นหลังกว้างของเขาอย่างเก้ๆ กังๆ ตุลย์ชะงักไปนิดหนึ่งเมื่อรับรู้ถึงแรงกอดตอบ รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ฝังจมูกลงบนกลุ่มผมนุ่มของเธอ สูบดมความหอมอย่างแสนรัก"ฝันดีนะ... ลูกหนี้ของพี่" เขากระซิบชิดใบหู"ฝันดี... เจ้าหนี้หน้าเลือด" เธอตอบกลับเสียงอู้อี้พริกแกงผละออกจากอ้อมกอด เปิดประตูรถวิ่งลงมาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำไปถึงคอ "เดี๋ยวฉันแวะซื้อขนมที่มินิมาร์ทข้างล่างแป๊บนึงนะ" เธอบอกเขาผ่านกระจกรถตุลย์พยักหน้ายิ้มๆ แล้วขับรถเลี้ยวไปหาที่จอดพริกแกงแวะเข้ามินิมาร์ทใต้คอนโด หยิบตะกร้าเดินเลือกซื้อขนมขบเคี้ยวและน้ำอัดลมเตรียมไว้ เพราะคืนนี้มีนัดปั่นงานกับเจย์และวาโย ซึ่งสองคนนั้นขอแวบไปซื้อของที่ห้างก่อนแล้วจะตามมาสมทบทีหลัง หญิงสาวหยิบมันฝรั่งทอดใส่ตะกร้า ก่อนจะล้วงโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพิมพ์ลงในแชตกลุ่ม[พริกแกง: พวกมึงจะช้อปกันอีกนานไหมเนี่ย รีบๆ มาเลย กองชานอ้อยรอพวกมึงอยู่!]รอไม่ถึงสิบวินาที ข้อความก็ถูกกดอ่าน เจย์รัวแป้นพิมพ์ตอบกลับมาอย่างไว[เจย์จอมพลัง: โอ๊ยยย อีพริก! กูกับอิวาโยอุตส่าห์เปิดโอกาสให้มึงได้อยู่กับ
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ดอกเบี้ยก่อนนอน
วิศวะหนุ่มตัวโตที่ปกตินิ่งขรึมและกวนอวัยวะเบื้องล่าง บัดนี้ใบหูทั้งสองข้างแดงเถือกไปจนถึงลำคอ เขาตักข้าวเข้าปากรัวๆ ไม่กล้าสบตาเธอ"พวกมึงกินๆ ไปเลย พูดมากเดี๋ยวข้าวก็ติดคอตายหรอก" ตุลย์บ่นอุบอิบ"ความลับแตกแล้วว่ะประธานรุ่น!" ทิวเขาหัวเราะชอบใจ "น้องพริกแกงรู้ไว้เลยนะว่าไอ้ตุลย์มันคลั่งรักน้องมาก ตอนเห็นน้องเดินควงกับไอ้ธันวาเมื่อปีที่แล้ว มันซึมไปเป็นอาทิตย์ นั่งตัดเหล็กไปถอนหายใจไปจนเพื่อนคิดว่ามันโดนผีสิง"เจย์กับวาโยที่นั่งฟังอยู่อ้าปากค้าง ก่อนจะกรี๊ดอัดหน้ากันเองแบบไร้เสียง ทำหน้าที่แทนคนอ่านมโนไปไกลริบ สองเพื่อนซี้เขย่าแขนกันรัวๆ ไม่บันยะบันยังเมื่อรู้ว่าเพื่อนตัวเองโดนประธานรุ่นแอบแซ่บทางสายตามานานแล้วจิ๊กซอว์ในหัวพริกแกงถูกสลับตำแหน่งและประกอบขึ้นมาใหม่ ภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นที่ผับ... ตอนที่เธอเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อเขา กัดคอเขา เขาไม่ได้ขัดขืนอย่างจริงจังเลยสักนิด แถมยังช้อนตัวเธอขึ้นพาดบ่าอย่างง่ายดายนี่เธอไม่ใช่เหยื่อที่บังเอิญไปติดกับ... แต่เธอเดินเข้าไปในกรงของคนที่กางตาข่ายรออยู่แล้วต่างหาก!พริกแกงมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของคนข้างๆ หัวใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ค
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ความลับถูกแฉกลางโรงอาหาร
"ไอ้พี่ตุลย์! ไปแย่งขนมน้องมันกินทำไมเนี่ย เสียมารยาท!" พริกแกงตีท่อนแขนแกร่งดังเพียะ"หึง" ตุลย์ตอบสั้นๆ คำเดียวจบ เล่นเอาคนฟังถึงกับไปไม่เป็น แก้มใสซับสีเลือดฝาดขึ้นมาดื้อๆ "เที่ยงนี้ไปกินข้าวที่โรงอาหารวิศวะนะ พี่จะให้พวกไอ้ต้นไม้จองโต๊ะไว้ให้""ไม่ไป! โรงอาหารวิศวะร้อนจะตาย ผู้ชายก็เยอะ ฉันจะกินที่นี่""ถ้าไม่ไป... พี่จะอุ้มเธอพาดบ่าเดินข้ามตึกให้คนมองทั้งมหาลัยฯ เลยคอยดู" ตุลย์ขู่เสียงเรียบ ก้มหน้าลงมากระซิบใกล้ๆ "เที่ยงตรงเจอกันตรงลานเกียร์ ห้ามเลท""ไปแก ไป! พวกฉันไปเป็นเพื่อน คอยพิทักษ์แกเอง!" เจย์รีบเสนอหน้าชูมือสุดแขน"อย่ามาเลยอีเจย์ มึงจะไปส่องผู้ชายเพื่อนพี่ตุลย์ใช่ไหม อย่าเอากูมาอ้าง อีเพื่อนทรยศ!" พริกแกงหันไปแหวใส่เพื่อนเก้งที่ทำตาพราวระยับตุลย์ขยี้ผมพริกแกงจนยุ่งไม่เป็นทรงแล้วเดินล้วงกระเป๋ากลับไปเรียน ทิ้งให้พริกแกงนั่งหน้าแดงก่ำ ท่ามกลางเสียงโห่ฮิ้วของเจย์และวาโยที่ส่งเสียงแซวกันลั่นสตูดิโอ...เที่ยงตรง ลานเกียร์คณะวิศวกรรมศาสตร์เต็มไปด้วยนักศึกษาในชุดช็อปสีเลือดหมูเดินกันขวักไขว่ พริกแกงพร้อมกับเจย์และวาโยเดินกอดกระเป๋าเข้ามาด้วยความประหม่าสายตาหลายคู่หันมามอง
Anda juga akan menyukai
ภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.6K Dibacaอาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X137.7K Dibacaบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.6K Dibacaเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว183.7K Dibacaความลับของไอดอลสาว
นายไข่เค็ม143 Dibacaเฮียโซ่ช่างสัก
Summerrain404125 Dibacaของหวงเกมเดิมพัน
ซาลาห์195 Dibacaสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn58 Dibaca
