Share

บทที่ 9

last update Terakhir Diperbarui: 2025-05-05 12:00:58

ใต้ต้นไม้ข้างๆ ตึกคณะวิศวะสี่สาวนั่งพูดคุยเล่นกันอยู่ที่โต๊ะหินอ่อน เพื่อรอขึ้นไปเรียนหนังสือในคาบบ่ายกัน เนยหนึ่งในกลุ่มของน้ำอุ่นก็สังเกตเห็นเหมือนว่ากลุ่มของกายที่นั่งอยู่ใต้คณะนั้นชอบมองมาทางกลุ่มของพวกเธออยู่หลายครั้งแล้ว หรือว่าจะมีคนในกลุ่มนั้นแอบสนใจคนในกลุ่มของพวกเธอกันนะ แต่คิดอีกทีมันก็ไม่น่าใช่เพราะตอนที่รับน้องนั้น พวกเขาแกล้งกลุ่มของพวกเธอซะน่วมเลยนี่น่า จนเพื่อนๆ คนอื่นไม่มีใครกล้ามาคุยกับกลุ่มพวกเธอเลยเพราะกลัวว่าจะโดนหางเลขไปด้วย

“นี่พวกเราฉันเห็นกลุ่มของพี่ว๊ากแอบมองมาทางกลุ่มของเราหลายรอบแล้ว ฉันว่ามันจะต้องมีอะไรแน่ๆ” เนยเอ่ยพูดกระซิบบอกเพื่อนๆ ในกลุ่มของตัวเองออกมาเสียงเบา เธอว่ามันจะต้องมีอะไรแน่ๆ ไม่งั้นพวกรุ่นพี่ไม่หันมองมาทางพวกเธอบ่อยขนาดนี้หรอก

“ไหน..ไหน” ไอรินกับอิงอิงรีบหันไปทางที่พวกชายหนุ่มนั่งกันอยู่ทันที

เพียะ!!

“ยัยบ้า!…แล้วพวกเธอจะหันไปทำไมกันเล่า” เนยรีบยกมือของตัวเองขึ้นตีไปที่แขนของเพื่อนทั้งสองคนไปหนึ่งที ยัยบ้าพวกนี้นี่หันไปแบบนั้นพวกพี่เขาก็รู้หมดกันพอ ดีว่าพวกเธอกำลังนินทาพวกเขาอยู่น่ะ

“แหะๆ …ขอโทษที” ไอรินหัวเราะแห้งๆ ก็เธอลืมตัวนี่นา อยู่ๆ มาบอกว่าพวกรุ่นพี่แอบมองอยู่ใครมันจะไม่ตกใจกันล่ะ

“คงไม่มีอะไรหรอกมั้งเธอคิดมากไปเองหรือเปล่ายัยเนย” เสียงของอิงอิงพูดขึ้น เพราะหลังจากรับน้องจบลง พวกเธอก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับพวกรุ่นพี่อีกเลยนี่นา หรือว่าพวกเขาจะมาหาเรื่องอะไรพวกเธออีกนะ

“หรือว่าจะมีคนในกลุ่มของพี่เขาแอบชอบยัยน้ำอุ่นอยู่หรือเปล่า” เนยพูดขึ้นอีกครั้ง แล้วหันหน้าไปมองทางเพื่อนของตัวเอง เธอว่ามันจะต้องเป็นแบบนั้นแน่นอนเธอรู้สึกได้

“มีเหตุผล” ไอรินก็พยักหน้าตามความคิดของเนย เพราะเธอก็รู้สึกว่าแววตาของพี่เฮดว๊ากคนนั้นชอบมองน้ำอุ่นมันแปลกๆ อยู่เหมือนกัน หรือพวกรุ่นพี่จะสนใจเพื่อนของเธอจริงๆ กันนะ

“ยัยน้ำอุ่นได้ยินที่พวกฉันพูดกันหรือเปล่าเนี่ย” เนยหันไปพูดกับคนที่นั่งก้มหน้าก้มตาเล่นเกมอยู่ข้างๆ มือข้างหนึ่งก็ดึงหูฟังที่หูของเพื่อนตัวเองออกไปด้วย เธอรู้นะว่ายัยเพื่อนบ้านี่มันได้ยินที่พวกเธอพูดกันอยู่ทุกคำ แต่ยัยนี่เลือกที่จะไม่สนใจคำพูดของพวกเธอก็เท่านั้นเอง

“อืมมม!…ได้ยินแล้ว” น้ำอุ่นที่ถูกเพื่อนๆ รบกวนการเล่นเกม ก็เงยหน้าขึ้นมาพูดคุยกับเพื่อนๆ อย่างเสียอารมณ์ ไม่รู้จะอะไรกันนักหนากับเรื่องของพวกผู้ชายเนี่ย พวกพี่เขาจะมาสนใจเธอได้ยังไง ดูตอนรับน้องสิลงโทษพวกเธอกันเกือบตายแทบทุกวัน ยังจะมาบอกว่าพี่เขาชอบเธอกันอีกหรือไง

“เธอคิดว่าไง” เนยรีบถามความเห็นของเพื่อนตัวเอง

“ไร้สาระน่า…ยัยเนย พวกพี่พวกเขาฮอตกันซะขนาดนั้น แถมมีผู้หญิงสวยๆ เข้าหาเต็มไปหมด แล้วพวกเขาจะมาสนใจอะไรกับคนธรรมดาอย่างฉันกันล่ะ”

น้ำอุ่นพูดบอกไปตามที่ตัวเองคิดเพราะตั้งแต่หญิงสาวเข้าเรียนมาจนถึงวันนี้ ก็พอได้ยินเรื่องกลุ่มของหนุ่มๆ ผ่านเข้าหูมาอยู่บ้าง ทั้งที่บอกว่าเป็นหนุ่มฮอตที่สุดของมหาลัย และยังเรื่องที่เป็นเสือผู้หญิงตัวพ่อกันด้วย ถ้าพวกเขามาสนใจเธอเข้าจริงๆ น้ำอุ่นก็ไม่มีวันเล่นด้วยอย่างแน่นอน ถึงจะหล่อมาจากไหนเธอก็ไม่สนใจหรอก แถมเกลียดที่สุดเลยอีกด้วยซ้ำ พวกที่เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นแบบนี้น่ะ

“นั้นสิ…จะมีใครสั่งลงโทษคนที่ตัวเองสนใจตั้งแต่รับน้องวันแรกจนถึงวันสุดท้ายบ้างล่ะ” อิงอิงพูดเสริมขึ้น ใครจะบ้าสั่งลงโทษคนที่ตัวเองสนใจกันบ้างเล่า โดนกันมาซะขนาดนั้นยังไม่สำนึกกันอีกนะยัยพวกนี้

“ไร้สาระอะไรกันล่ะ…น้ำอุ่นก็ถือว่าเป็นคนสวยคนหนึ่งเลยนะ” เนยรีบพูดเถียงกลับไปทันทีถ้าพี่เขาจะมาสนใจเพื่อนของเธอมันจะแปลกอะไร น้ำอุ่นก็ถึงว่าเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่งเลยนี่นา ไม่สนใจนะสิถึงจะแปลก

“ใช่…ใช่…ถ้าเธอลองเลิกก้มหน้าเล่นแต่โทรศัพท์นะ เธอก็จะเห็นว่ามีพวกผู้ชายเป็นสิบที่ชอบแอบมองเธออยู่นะ ยัยน้ำอุ่น” ไอรินพูดเสริมเนยอีกคน

น้ำอุ่นเป็นคนสวยตัวเล็กผิวขาวน่ารักผู้ชายคนไหนเห็นก็ต้องหยุดมองกันทั้งนั้น คงมีแต่เจ้าตัวนี่ล่ะมั้งที่คิดว่าตัวเองไม่สวยนะ ที่ห้องไม่มีกระจกหรือไงกันยัยเพื่อนคนนี้ มีความสวยแต่กับใช้ไม่เป็นเอาซะเลย

“ช่างพวกเขาสิ…ฉันไม่สนใจนี่” น้ำอุ่นนั่งเงียบไปพักหนึ่งแล้วเอ่ยพูดขึ้นพร้อมกับยักไหล่ให้กับความคิดของเพื่อนๆ อย่างไม่สนใจอะไร แล้วหันไปสนใจโทรศัพท์มือถือในมือตัวเองต่อเหมือนเดิม

เนยที่เห็นสภาพเพื่อนของตัวเองแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาด้วยความเหนื่อยใจสุดๆ นี่เพื่อนเธอคิดจะอยู่กับพวกแมวกับโทรศัพท์มือถือแบบนี้ไปตลอดชีวิตเลยหรือยังไงกัน เธอนะอยากรู้จริงๆ ว่าผู้ชายคนไหนกันนะที่จะมาเปิดโลกเพื่อนของเธอคนนี้ได้

เนยนั่งทอดสายตามองไปทางโต๊ะกลุ่มของกายอีกครั้ง แล้วอยู่ๆ หญิงสาวก็เหมือนคิดอะไรสนุกๆ ขึ้นมาได้ ริมฝีปากสวยที่อาบไปด้วยลิปสติกแท่งหรูก็ค่อยๆ ลอบยิ้มออกมาบางๆ ในเมื่อเพื่อนของเธอไม่มีความคิดเรื่องผู้ชายอยู่ในหัว แบบนั้นเธอก็จะเป็นคนยัดเยียดความคิดพวกนั้นใส่หัวของเพื่อนเธอเอง หึหึ ยัยน้ำอุ่นงานนี้เธอเสร็จฉันแน่!!

“น้ำอุ่นเรามาเล่นเกมเดิมพันอะไรกันหน่อยไหมจ๊ะเพื่อนรัก”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์   บทที่ 104

    เสือนะโว๊ย! ไม่ใช่หมา” ลุคพูดขึ้นอย่างเหลืออด เพื่อนเขาคิดว่าซื้อหมามาเลี้ยงหรือไง ตั้งชื่อไม่ดูสายพันธุ์ลูกๆ เอาซะเลย“แล้วเธอจะให้ชื่อว่าอะไร” อิงอิงที่นั่งฟังอยู่นานก็หันไปพูดถามเพื่อนตัวเองบ้าง ว่าตั้งชื่อลูกเสือว่าอะไรบ้าง“ชาบู หมูกระทะ” น้ำอุ่นพูดตอบอิงอิงกลับด้วยใบหน้ามั่นใจในชื่อที่ตัวเองตั

  • รุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์   บทที่ 103

    ย้อนไป (ตอนที่ 43 ลูกๆ) หลังจากที่คุณแม่ของกายและลูกชุบ รู้ความจริงเรื่องน้ำอุ่นไม่ใช่เด็กเสี่ย“ฮ่าๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ”“น้ำอุ่นเธอน่าจะแอบถ่ายรูปตอนที่แม่ดาวมหาลัยหน้าแตกมาให้พวกฉันดูด้วย”“นั้นสิ ฮ่าๆ ฮ่าๆ สะใจจริงๆ”“ใช่ ชอบสร้างเรื่องว่าเธอดีนัก สมน้ำหน้าจริงๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ”เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของพวกเนยดั

  • รุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์   บทที่ 102

    “คุณพ่อของผมไข่แดงไม่สุกนะครับ”“ของหนูเอาไข่แดงสุกๆ นะคะ”“ผมเอาสองฟอง”“หนูก็จะเอาสองฟอง”“ได้ครับบบ! รอแป๊บหนึ่งนะเด็กๆ”เสียงเจี๊ยวจ๊าวของเด็กๆ กับคุณพ่อสุดหล่อพูดคุยกันอยู่ในห้องครัว ร่างเล็กที่สวมใส่ชุดนอนยืนกอดอก พูดส่งให้ผู้เป็นพ่อทำอาหารให้อย่างเอาแต่ใจ กายกับน้ำอุ่นใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันมา

  • รุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์   บทที่ 101

    “น้ำอุ่นไม่อยากทานยา” เสียงแหบแห้งพูดขึ้นอย่างเอาแต่ใจ ใบหน้าสวยก็เริ่มกลับมาบึ้งตึงอีกครั้งน้ำอุ่นเป็นคนที่ทานยายากมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว พอหญิงสาวท้องก็มีคนเอาบำรุงครรภ์มาให้เธอเยอะแยะเต็มไปหมด มีทั้งยาแบบน้ำทั้งยาแบบเม็ด แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนสำหรับเธอมันก็ทานยากอยู่ดี“ไม่อยากก็ต้องทาน เรื่องนี้เราตก

  • รุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์   บทที่ 100

    “ฮือออๆ ฮืออออๆ น้ำอุ่นจะทาน ฮือออๆ”“โอเคครับ! ทานก็ทาน หยุดร้องก่อนนะครับคนดี”เสียงร้องร่ำไห้สะอึกสะอื้นดังก้องไปทั่วห้องนั่งเล่น เมื่ออยู่ๆ ก็ถูกขัดใจไม่ให้ทานของที่ตัวเองอยากทานขึ้นมา ดวงตาคู่สวยทั้งสองข้างปล่อยหยดน้ำไหลออกมาอย่างหนักหน่วง ชายหนุ่มที่เห็นแบบนั้นก็รีบเข้าไปปลอบคนรักของตัวเองทันท

  • รุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์   บทที่ 99

    “ทำอะไรก็อย่าไปหักโหมให้มากเกินไปสิ เดี๋ยวลงป่วยไปมันจะแย่เอาเข้าใจไหม” ภากรพูดเตือนลูกชายด้วยความเป็นห่วง เพราะช่วงนี้เขาเห็นกายทำงานหนักแทบไม่ได้พักเลย“ครับบบบ” กายพูดตอบรับออกมายาวเหยียดอย่างไม่ใส่ใจ เขาก็แค่เหนื่อยจากการเดินทางนิดหน่อยเท่านั้น ไม่ได้เป็นอะไรมากซะหน่อย ทุกคนคิดมากกันไปได้“ไปฮัน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status