ep4- ดื่มเพื่อลืมเธอ

เขมรินทร์เดินออกมาได้ไม่ไกลนัก มือหนาล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงตัวสวย เพื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหากลุ่มเพื่อนของเขา

"เหมันต์นายอยู่ไหน จอร์นกับนักรบอยู่ด้วยไหม เจอกันที่คลับหน่อย ฉันอยากเมา "

พูดเพียงแค่นั้นเขมรินทร์ก็วางสายไป ก่อนจะเดินจากไปเขาหันมามองที่ดาวเรืองอีกครั้ง

เธอยังยืนอยู่ที่เดิมเห็นเขามองมาเธอจึงส่งรอยยิ้มหวานกลับไปให้เขา ยกมือเรียวโบกไหวๆ ให้เขาเป็นการบอกลา

ดวงตาเศร้าสร้อยของเขมรินทร์มองที่เด็กสาวหน้าใสด้วยความหม่นหมอง

เขาถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก้าวขาแกร่งไปที่โรงรถ เพื่อที่จะเดินทางไปยังจุดนัดหมาย นั่นก็คือคลับประจำที่พวกเขาชอบไปดื่มกินตามประสาวัยรุ่น

แต่วันนี้เขมรินทร์ต้องการไปปลดปล่อยอารมณ์เศร้าที่เกิดจากความรักที่ไม่สมหวัง

เขาอยากเอาแอลกอฮอล์เข้าสู่ร่างกาย อยากดื่มเพื่อลืมเธอคนที่เขารักมากมาย

คนพึ่งอกหักคิดอะไรไม่ออกนอกจากอยากระบายอารมณ์ เศร้าเสียใจโดยการเอาแอลกอฮอล์กรองปากล้างแผลในใจ

จึงโทรหาเพื่อนๆ ในกลุ่มและแน่นอนว่าเพื่อนของเขา ยินยอมพร้อมใจกันไปเจอกันที่นัดหมายแน่นอน

" เป็นยังไงล่ะฉันเตือนนายแล้ว"

เสียงของจอร์แดนเอ่ยขึ้นเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของน้ำฟ้ากับหนุ่มรุ่นพี่ที่มหาลัยเดียวกัน

เพราะครั้งล่าสุดที่เขาเก็บหลักฐานมาไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้เห็นกับตา

แต่พอบอกเพื่อนรักทีไรก็ไม่เคยจะเชื่อเพื่อน กลับไปเชื่อแฟนสาวที่คอยแต่หลอกล่อหาว่าเพื่อนอย่างเขาไม่ชอบเธอ

หาว่าเขาพยายามใส่ความเธอ พอเกิดเหตุการณ์ที่ฝ่ายหญิงนอกใจเขมรินทร์จริงๆ แบบนี้เขมรินทร์จึงได้เห็นว่าจอร์แดนนั้นจริงใจกับเขมรินทร์มากแค่ไหน

" เอ่อน่า เลิกต่อว่าไอ้เขมได้แล้ว มันเชื่อแล้ว "

เสียงของเหมันต์พูดขึ้นดักคอจอร์แดนที่คับอกคับใจ เห็นความผิดแปลกของแฟนเพื่อนมานานแล้ว แต่พอบอกเพื่อนทีไรก็ถูกแฟนสาวแก้ตัวได้ทุกครั้ง

"แก้วนี้ขอดื่มให้กับความโฉด เฮ้ย! ความโสดของเพื่อนรัก"

นักรบยกแก้วเหล้าขึ้นลอยบนอากาศเพื่อเรียกร้องให้กลุ่มเพื่อนๆ ของเขาหยุดเถียงกันแล้วยกแก้วดื่มฉลองกับให้กับความโสด

ที่คนโสดนั้นไม่ได้คิดอยากฉลองมีแต่เพื่อนๆ นี่แหละที่ดีใจกว่าใครเมื่อรู้ว่าเขมรินทร์เลิกกันกับน้ำฟ้าแล้ว

"พี่เหคะ"

เสียงหวานของสาวสวยที่มีหุ่นสวยราวกับนางแบบ เดินมานั่งบนตักของเหมันต์ ทันทีที่พูดจบ วงแขนเรียวของเธอกระวัดคล้องเกี่ยวคอหนุ่มหล่อเอาไว้

"คืนนี้เพื่อนพี่มันมาฉลองความโสดครับ พี่ขอความเป็นส่วนตัวด้วยครับ "

เหมันต์บอกกล่าวหญิงสาวที่กำลังก้าวล้ำความเป็นส่วนตัว

เพราะวันนี้พวกเขาอยากเมาแบบไม่ต้องมีผู้หญิงเกี่ยวข้อง

ไม่อยากให้คนที่กำลังอกหักรักคุดเศร้าเสียใจไปมากกว่านี้

พรึ่บ!

นักรบที่ได้เห็นว่าหญิงสาวถูกเหมันต์ปฎิเสธ ยกตัวเธอขึ้นมานั่งบนตักของตัวเองแทน

"มันต้องการความเป็นส่วนตัวส่วนพี่ต้องการความเป็นตัวต่อตัวสนใจไหม "

คนที่เมากว่าใครในกลุ่มกำลังเกิดอารมณ์เปลี่ยวเหงาถ้าใครไม่เอาสาวๆ ยกให้เขาได้เลยในตอนนี้เขาพร้อมมาก

สาวสวยที่นั่งอยู่บนตักของนักรบถึงกับต้องห่อไหล่เข้าหากัน

เมื่อได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของนักรบที่ข้างหูของเธอ ขนอ่อนลุกเกรียวเมื่อได้ยินคำที่ฟังแล้วชวนสยิว นักรบเองก็ใช่ว่าจะขี้ริ้วขี้เร่ความหล่อของเขาระดับสิบเช่นกัน

มีเพียงนิสัยที่ค่อนข้างกล้าได้กล้าเสียง ไม่ยอมใครของเขาเท่านั้นที่น่าเป็นห่วง

เพราะไปเที่ยวที่ไหนมักมีเรื่องให้เพื่อนปวดหัวอยู่บ่อยครั้ง

"ว่าไงครับ"

" ได้เหรอคะ เพื่อนพี่ต้องการความเป็นส่วนตัวลูกชุบก็เป็นหมาหัวเน่าสิคะ"

หญิงสาวได้ทีกระเง้ากระงอนใส่นักรบ เขามองการกระทำของเธอแล้วก็อมยิ้ม ยื่นนิ้วมือเกาะเกี่ยวไรผมไปทัดที่หู ส่งสายตาเย้ายวนให้หญิงสาวตรงหน้าและเธอก็ส่งสายตาหวานฉ่ำกลับมาเช่นกัน

"เราไปหาที่เงียบๆ คุยกันไหมคะ"

สาวสวยเสนอ เธอก้มลงกระซิบที่ข้างหูของนักรบ ทำเอาเขาหลุดยิ้มออกมา สิ่งที่เธอชวนหาเขาที่เงียบคุยกันนั้นเป็นการตอบรับสัมพันธ์สวาทโดยอ้อม มือเรียวลูบไล้ต้นขาเขาเบาๆ เป็นการเชื้อเชิญและกระต้นบางอย่าง

"ไปสิครับ"

เนื้อหวานเสนอตัวให้เขาขนาดนี้จะรอช้าอยู่ไย เพียงเขาตอบตกลง สาวสวยก็ลงจากตักของเขาทันทีเธอเดินออกจากกลุ่มไปเงียบๆ

" เฮ้ยไปเข้าห้องน้ำก่อนนะเว้ย"

นักรบบอกเพื่อนรัก ทุกคนมองหน้ากันไปมา ตกลงกันแล้วว่าวันนี้จะดื่มกันตามประสาหนุ่มๆ

แต่ก็ไม่มีใครค้ดค้านเพราะคิดว่าเดี๋ยวคงกลับมา

" ป้องกันด้วยนะเพื่อน"

จอร์แดนได้แต่ส่ายหน้าไปมา แต่ก็อดห่วงไม่ได้

"เอ่อน่า"

นักรบตอบกลับจอร์แดนแล้วเดินออกไปทันที

ปัก!

เสียงแก้ววางกระทบกับโต๊ะ แก้วแล้วแก้วเล่าของเขมรินทร์ เขาดื่มไปเยอะมาก ตอนนี้เมากว่าใคร เหมันต์ก็ตามไปติดๆ มีแค่จอร์แดนที่ยังพอไหวเพราะต้องขับรถ

ส่วนนักรบคงไปถึงสวรรค์ชั้นไหนแล้ว เห็นเด้งแชตในไลน์กลุ่มบอกว่ากลับแล้ว

"เขมพอแล้ว เมามากแล้ว"

เหมันต์ห้ามปรามเพื่อนคลับใกล้ปิดแล้วด้วย

"อีกแก้วเดียว แก้วนี้ดื่มเพื่อลืมเธอ น้ำฟ้า "

คนอกหักขอยกอีกแก้วเพื่อลืมเธอ แต่เธอดันตามมาหลอกหลอน

เมื่อปากกำลังกรอกของมึนเมาสายตาเศร้าๆ ที่มองไปตรงหน้าดันเห็นแฟนเก่ายืนคล้องแขนกับแฟนใหม่ของเธอหน้าตาระรื่น

เมื่อเห็นว่าเขมรินทร์จ้องมองไปตรงจุดนั้นไม่ยอมกะพริบตาเพื่อนจึงหันมองตามไปด้วย

"บ้าเอ้ย อย่าไปมองเสียลูกตา"

จอร์แดนยื่นมือปิดตาเขมรินทร์เอาไว้

"เหนายไปจ่ายเงินแล้วตามไปที่รถ "

พูดจบจอร์แดนก็ฉุดลากเขมรินทร์ออกไปจากคลับทันที

เขากลัวคนเมาจะขาดสติไประรานคนที่เขาหมดใจ ไปวุ่นวายกับเขาจะโดนว่าให้อายเปล่าๆ

"ถึงแล้วๆ "

จอร์แดนพูดบอกเขมรินทร์ ความเมาทำให้เขาอยากอาเจียน เมื่อมาถึงคอนโดหรูจึงรีบจอดรถให้เพื่อนรักรีบลงไป ก่อนที่อั้นไม่อยู่แล้วอ้วกใส่รถของเขา

อั๊ะ อ้วก

เขมรินทร์เมามากแทบไม่เหลือสติ เขานั่งอาเจียนอยู่ข้างสวนย่อมโดยมีเหมันต์ยืนโยกเยกเอาหน้าแงดันตัวของเขมรินทร์ไว้ไม่ให้ล้มอยู่ด้านหลัง

ในมือถือทิชชู่และขวดน้ำไว้รอให้คนที่เมามายได้ล้างปากล้างคอเมื่ออาเจียนเสร็จ

"พี่เขมเป็นอะไร "

เสียงหวานของหญิงสาวที่เฝ้าคอยเขาตั้งแต่หัวค่ำปรี่เขาไปประคองเขาไว้

เธออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เอานังสือมานั่งอ่านที่ชั้นล่างของคอนโดเพื่อรอเขมรินทร์ เพราะรู้ว่าเขาจะต้องไปดื่มมาแน่ๆ

"น้องเป็นใคร"

เหมันต์ถามขึ้น

"หนูชื่อดาวเรืองนะคะ หนูอยู่คอนโดเดียวกับพี่เขมค่ะ อยู่ห้องข้างกันเลย เดี๋ยวหนูพาพี่เขมขึ้นข้างบนเองค่ะ"

ดาวเรื่องบอกเล่ารายงานเสียยืดยาว เธอรู้จักเพื่อนเขาทุกคน แต่พวกเขาไม่มีใครรู้จักเธอ อาจไม่ไว้ใจให้เธอพาเขมรินทร์ไปส่งที่ห้องถ้าเธอไม่อธิยายให้เข้าใจ

"กำลังจะกลับแล้วครับ ส่งไอ้เขมที่คอนโดมันแล้ว"

เป็นเสียงของจอร์แดนที่กำลังคุยกับแฟนสาวของเขา

"เสร็จยังวะ นีโทรตามแล้วนี่"

พอวางสายกับแฟนก็เดินมาหาเพื่อนตอนนี้เขาเองก็โดนตามตัวแล้ว

" ไปได้แล้วมีคนอาสาพาไอ้เขมขึ้นข้างบนแล้ว"

"ไว้ใจได้เหรอว่ะ"

" ไว้ใจได้น้องเขาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับเรา"

" นายเชื่อคนง่ายไปหรือเปล่า"

"น้องเขาเอาบัตรนักศึกษาให้ดูแล้ว นี่ฉันถ่ายรู้ไว้ด้วย น้องเขาชื่อดาวเรื่อง น่ารักชะมัด สเป็กว่ะ" จอร์แดนมองรูปบัตรนักศึกษาแล้วมองที่สาวน้อย สลับไปมาเมื่อแน่ใจว่าใช่คนเดียวกันในรูปจึงชวนเหมันต์กลับ

"โอเค งั้นเรากลับกันเลย"

เหมันต์หันไปโบกมือลาดาวเรืองก่อนกลับ

"พี่กลับก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกันครับ"

เสียงทุ้มอ่อนโยนกล่าวลาสาวสวยแล้วรีบไปขึ้นรถกลับบ้านทันที

👉ฝากกดใจ+คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ