ep3-ขออยู่ข้างๆ

วันเวลาล่วงเลยผ่านไปหลายเดือน

เธอยังคอยสอดส่องมองหารุ่นพี่คนนั้นว่าเขาทำอะไรอยู่ที่ไหน แค่ได้เห็นเขาไกลๆ ก็เป็นสุขใจแล้ว

วันหนึ่งระหว่างที่เธอกำลังเดินเข้าคอนโด สายตาคู่งามที่พยายามสอดส่องมองหาเขาอยู่ตลอดก็ได้เจอกับรุ่นพี่ที่เธอเฝ้าห่วงหา

เขากำลังคุยกันกับแฟนสาวคนสวย ด้วยหน้าตาที่เคร่งเครียด

"เขม เราเลิกกันเถอะ"

" ไม่นะฟ้า ฉันทำอะไรผิด"

" เขมไม่ผิด ฟ้าผิดเองฟ้าขอโทษ"

แล้วแฟนสาวของรุ่นพี่ก็เดินสวนกับเธอจากไป ทิ้งไว้เพียงรุ่นพี่ที่ยืนหน้าเศร้ามองตามหญิงสาวแสนสวยด้วยสายตาละห้อย

ความเจ็บปวดที่ได้รับจากการบอกเลิกคงทุกข์ทรมานจนทำคนตัวโตยืนแทบไม่ไหว ปล่อยตัวนั่งลงบนเก้าอี้ริมระเบียงอย่างหมดอาลัยตายอยาก

เธอผู้บังเอิญเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปหาเขา

" พี่เขมคะ หนูขอนั่งอยู่ตรงนี้ข้างๆ พี่ได้ไหมคะ"

เขมรินทร์เงยหน้าที่เศร้าหมองมองคนตัวเล็กที่หน้าตาสวยสดใส ขมวดคิ้วคมอย่างสงสัยว่าเธอเป็นใคร แต่ก็เพียงครู่เดียว ก่อนที่เขาจะหันกลับไปก้มหน้ามองพื้นตรงหน้ายกมือหนาขยุ่มผมนุ่มสลวยที่ปรกหน้าปรกตา บีบขย้ำระบายอารมณ์ผิดหวังที่ได้รับ

เขารักและหวงแหนเธอสุดหัวใจแต่เธอกลับทิ้งเขาไปได้ลงคอ หน้าหล่อครุ่นคิดต่างๆ นานา โดยไม่สนใจใครๆ ในเวลานี้แม้แต่เธอดาวเรือง เด็กสาวผู้สดใส

มือเรียวค่อยๆ ยื่นเข้าหามือหนาที่กุมขมับตัวเองเอาไว้ คนตัวโตที่กำลังเศร้าเพราะโดนแฟนสาวบอกเลิก ถึงกับต้องขมวดคิ้วเข้าหากันอีกครั้ง

" อะไรของเธอ"

น้ำเสียงเย็นยะเยือกจนคนฟังถึงกับตัวสั่น แต่ก็กลั้นใจตอบ

"หนูขออยู่ข้างๆ พี่จนกว่าพี่จะหายเจ็บนะคะ"

เขมรินทร์ผู้ผิดหวังกับความรักรู้สึกอุ่นใจเมื่อมีรอยยิ้มสดใสตรงหน้า แต่ใช่ว่าจะทำให้เขาหายเจ็บปวดใจได้

แฟนสาวที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมปลาย คำสัญญามากมายที่มีให้กัน เขาเก็บและจดใจไว้เสมอ

ระยะเวลา5 ปีที่คบหาเป็นแฟนมา เขารักเธอและซื่อสัตย์กับเธอเพียงคนเดียว

แต่วันนี้สิ่งที่เขาทุ่มเทให้เธอ เหลือไว้เพียงหัวใจที่เจ็บร้าว มันเหลวแหลกแตกสลายไป เพราะเธอบอกว่าเธอหมดรักเขาแล้ว

และกำลังปลูกต้นรักกับรุ่นพี่ที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน เขมรินทร์ไม่เคยคิดระแวง แม้ว่าจะเคยเห็นเธอไปไหนมาไหนกับผู้ชายคนนั้น

เขาเชื่อใจเธอเพียงเธอบอกว่าไม่มีอะไร ใจเขาก็รับฟังและเชื่อว่าเป็นแบบนั้นแบบที่เธอบอกเขามา

เมื่ออาทิตย์ก่อนเพื่อนสนิทของเขาไปเจอเธอที่โรงหนังกับผู้ชายที่เธอบอกว่าไม่มีอะไร เพื่อนของเขากลัวว่าเขาไม่เชื่อจึงเก็บภาพมาเป็นหลักฐาน ให้เขาได้ตาสว่างสักที

แต่ถึงจะเห็นภาพเหล่านั้นแล้วก็ใช่ว่าจะทำให้เขาตัดขาดจากเธอได้ เขาพยายามติดต่อและสอบถามความจริงมาหลายวันแล้ว

เพิ่งมีวันนี้ที่เธอยอมมาหาเขา และสิ่งที่เขาไม่อยากให้เป็นความจริงเลย แต่มันก็คือความจริง คือเธอเปลี่ยนใจไปจากเขาแล้วจริงๆ

เขมรินทร์คิดอะไรไม่ออกอยากนั่งเงียบๆ อยู่ตรงนี้คนเดียว แต่ยัยเด็กหน้าหวานก็มาประกบข้างนั่งเคียงกับเขาไม่ไปไหน

จากใจที่ทุกข์ทนกลับกลายเป็นความรำคาญมาแทนที่เมื่อหันไปทีไรยังเห็นเธอยิ้มให้เขาตลอดเวลา

พรึ่บ

เมื่อเวลาผ่านไปเป็นชั่วโมงเด็กสาวคนสวยก็ยังไม่ไปไหน เขมรินทร์ตัดสินใจลุกขึ้นหมายจะออกไปหาร้านเหล้าดื่มกินเพื่อลืมความเศร้าในใจนั้นเสีย

"อะ หนูเจ็บนะ "

ดาวเรืองโวยวายเมื่อถูกเขมรินทร์สลัดมือออกจากการสอดประสานกัน โดยเริ่มจากตัวเธอที่เริ่มจับมือเขาก่อนเอง

"เจ็บก็อย่ามายุ่ง ห้ามตามมานะ "

เขมรินทร์พูดตัดความรำคาญเมื่อเขากำลังก้าวขาจะไปที่ที่คิดไว้เห็นเธอทำท่าจะเดินตามเขา

ได้ยินคนตัวกล่าวห้ามปรามดาวเรืองถึงกับต้องชะงัก ขาเรียวที่กำลังก้าวหยุดนิ่งไม่กล้าขยับ

ไม่คิดเลยว่าคนหล่อ ยิ้มหวานละมุนที่เคยเห็นถึงเวลาดุดันนั้นยิ่งหล่อเข้มได้ใจเธอไปอีกแบบ

วันนี้เขาโสดเธอรู้เธอได้ยินทุกอย่าง ไม่มีทางที่เธอจะยอมปล่อยโอกาสทองให้หลุดมือไป

แต่ตอนนี้อารมณ์เขาไม่ค่อยดีเธอจึงเลือกหยุดก่อนและแน่นอนว่าเธอมีแผนสำรองในใจแล้ว

" เรืองไม่ตามพี่เขมก็ได้ค่ะ แต่เรืองขอไลน์ได้ไหม ถ้าไม่ให้เรืองจะตามหลอกหลอนไปทั้งวันทั้งคืนแน่ค่ะ"

สาวน้อยคิดการใหญ่ขู่ฟ่อถ้าไม่ให้ไลน์เธออย่าหวังว่าจะได้ไปไหน

คนที่กำลังเศร้าถึงกัยทำหน้าเคลียร์ตัดปัญหาโดยการยื่นโทรศัพท์สแกนคิวอาร์โค้ตแอดไลน์กับเธออย่างง่ายดาย

ดาวเรืองยิ้มแฉ่งเห็นฟันขาวเรียงสวย คนตัวโตหยักไหล่แล้วหันหลังให้เธอทันที

คนหนึ่งเฉยชาเสียจนไม่เห็นหนทางความก้าวหน้าของความสัมพันธ์

คนหนึ่งครุ่นคิดหาแนวทางสร้างสัมพันธ์ชิดใกล้

" ลูกไก่ในกำมือชัดๆ จะกำก็ตาย จะคลายก็ตายแล้ว คิกๆ"

ดาวเรืองพึมพำมองตามหลังร่างสูง ด้วยใจที่กระหยิ่มยิ้มหย่องว่าอย่างไรเขาก็ต้องเป็นของเธอแน่นอน

👉คลั่งรักไม่ไหวลูกสาว เป็นกำลังใจให้ดาวเรืองด้วยนะคะ พี่เขมเขารักแฟนเขามากนะ จะแง้มใจเขาได้หรือเปล่า ฝากติดตามกดเข้าชั้นคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ