登入分享
9
publish date:
2026-06-26 07:27:23ตลอดทั้งวันปุณณดาได้เรียนรู้งานจากอชิรวิชญ์ไม่น้อย และที่ได้รู้อีกอย่างชายหนุ่มจริงจังกับงานมากแต่ก็เป็นที่รักของลูกน้องด้วยเช่นกัน
“พอไหวไหม”
“คะ” หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นเชิงถาม เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องของชายหนุ่มจนไม่ทันฟัง
“ฉันถามว่าเธอพอจะทำไหวไหม”
“ไหวสิคะ ถึงฉันจะเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่พร้อมลุยงานได้ทุกอย่าง”
จากประสบการณ์หลังสูญเสียบิดาไป ทำให้เธอต้องทำงานพาร์ตไทม์เพื่อส่งตนเองเรียนจนจบ สำหรับเงินประกันที่บิดาทำทิ้งไว้ มารดาเป็นคนจัดการเองทั้งหมด เธอแทบไม่มีสิทธิ์เข้าไปแตะต้อง
อชิรวิชญ์กลับนิ่งอึ้งไป มองหญิงสาวด้วยสายตาพิจารณาใหม่อีกครั้ง พร้อมครุ่นคิดถึงเรื่องที่เธอคุยกับมารดาเรื่องที่จะจับเขาแต่งงาน จนเขาสับสนไปหมด อันไหนเรื่องจริง อันไหนอุปโลกน์ขึ้นมากันแน่
ตลอดหนึ่งสัปดาห์เมื่อเห็นเบอร์โทรศัพท์ของมารดาทีไร ปุณณดาก็ต้องสะดุ้งตกใจเสียทุกครั้ง ค่ำคืนนี้ก็เช่นกันที่เธอเดินทางมาเปิดตัวโครงการกับอชิรวิชญ์
“ใครโทร.มา ทำไมไม่รับสาย” ชายหนุ่มหันมาถามหญิงสาวอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นเธอเอาแต่เหลือบมองโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าแต่กลับไม่ยอมรับสาย
“ขอโทษค่ะ”
“ฉันไม่ได้ตำหนิ แค่สงสัยทำไมไม่รับสาย”
“แม่คงแค่โทร.มาคุยเล่นๆ ไว้กลับถึงบ้านพักค่อยโทร.กลับไปก็ได้ค่ะ”
“รับสายเถอะ แม่เธอน่าจะมีเรื่องด่วน งั้นคงโทร.มาไม่หยุดแบบนี้”
“ค่ะ เดี๋ยวฉันขอตัวออกไปคุยที่ล็อบบี” ปุณณดารีบสาวเท้าเดินออกไป เมื่อเสียงเรียกเข้าดังกระหน่ำเข้ามาไม่หยุด เธอจึงกดรับสายด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย
“ฉันโทร.ไปตั้งหลายสาย ทำไมเพิ่งรับ” หทัยทิพย์พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิด
“ดามางานเลี้ยงกับคุณอชิน่ะแม่ เลยไม่ค่อยสะดวกคุยเท่าไหร่ค่ะ”
“นี่เขาพาแกไปเปิดตัวแล้วเหรอ”
“เปิดตัวอะไรแม่ ดามางานในฐานะเลขาฯ เท่านั้น”
“ก็ทำให้คนรู้จักแกมากขึ้น” หทัยทิพย์พึงพอใจไม่น้อยที่อชิรวิชญ์พาบุตรสาวออกงาน “คืนนี้เป็นโอกาสดี”
“โอกาสดีอะไรคะแม่”
“ก็ทำให้คุณอชิเป็นของแกน่ะสิ”
“แม่!” ปุณณดาอุทานเสียงหลง
“เราไม่มีเวลาแล้วนะ อีกไม่กี่วันอลิสาก็จะกลับมาแล้ว แกเลือกเองแล้วกัน หากแกทำไม่สำเร็จแกก็ต้องไปแต่งงานกับลูกชายเสี่ยธวัชชัยเพื่อลบล้างหนี้”
“แม่” น้ำเสียงเธอแผ่วลง
“ถ้าไม่อยากแต่งงานกับลูกเสี่ยธวัชชัยก็ทำตามที่แม่บอก”
“จะให้ดาทำอะไร”
“วางยาในแก้วไวน์คุณอชิ”
“วางยาคุณอชิ” หญิงสาวอุทานเสียงหลงอย่างลืมตัว โดยไม่รู้ว่าอชิรวิชญ์กำลังเดินตามออกมา และเป็นความโชคร้ายคือเขาได้ยินพอดี ก่อนจะถอยร่างออกไป
“ใช่”
“ทำไมต้องใช้ยาด้วย” เธอไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่มารดาคิด
“แล้วแกมีวิธีอื่นหรือไง ที่ทำให้คุณอชิแต่งงานกับแกน่ะฮะ”
“แล้วดาจะเอายาที่ไหนล่ะแม่”
“จริงสิ นี่ถ้าฉันรู้ว่าแกต้องเดินทางไปต่างจังหวัดกับคุณอชิ คงหายาติดตัวให้แกแล้ว” ระหว่างที่สองแม่ลูกกำลังปรึกษากัน อชิรวิชญ์ได้เดินไปสงบสติอารมณ์อีกฝั่งหนึ่งของงาน
“ขอนั่งด้วยคนนะคะ” มนัสวีคอยมองหาจังหวะที่จะอยู่กับชายหนุ่มเพียงลำพัง เมื่อสบโอกาสเห็นเขาเดินมายังบริเวณสระว่ายน้ำจึงแอบตามมา
“เชิญครับ ไม่คิดว่าวีจะเป็นลูกสาวของคุณบวร” แม้ใจยังขุ่นมัวเรื่องของปุณณดา แต่ก็พยายามยิ้มให้กับหญิงสาวข้างกาย
“วีก็ไม่คิดว่าโลกจะกลมแบบนี้ คุณพ่อวีก็คุยเรื่องพี่อชิให้ฟังบ่อยๆ”
“ในทางที่ดีใช่ไหมครับ” เขาถามกลับแบบยิ้มๆ
“ในทางที่ดีสิคะ”
“ค่อยโล่งอกหน่อย”
“ดูเหมือนพี่อชิจะมีเรื่องไม่สบายใจนะคะ”
“หน้าพี่ดูออกขนาดนั้นเหรอครับ
“มากค่ะ”
“พี่เครียดเรื่องงานนิดหน่อยครับ” ชายหนุ่มจำต้องนำงานขึ้นมาอ้าง ทั้งที่ในใจกำลังมีเรื่องของปุณณดาเต็มหัวให้ต้องขบคิด
“งั้นดื่มไวน์หน่อยดีไหมคะ เดี๋ยววีไปเอาเครื่องดื่มมาให้นะคะ”
“ไม่เป็นไรครับ คืนนี้พี่ดื่มไปหลายแก้วแล้ว”
“อีกสักแก้วนะคะ เผื่อพี่อชิจะได้สบายใจขึ้น” มนัสวีรวบรัดตัดบทลุกขึ้น เดินไปยังซุ้มเครื่องดื่ม เป็นขณะเดียวกันกับที่ปุณณดาเดินเข้ามาในงานเพื่อตามหาเจ้านายหนุ่ม แต่กลับไม่พบ
มนัสวีมองซ้ายขวาก่อนหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋า แล้วจัดการเทลงไปในแก้วไวน์ที่เธอตั้งใจนำมาผสมในเครื่องดื่มให้อชิรวิชญ์ได้ดื่ม
“ในเมื่อเธอไม่ซื่อสัตย์กับพี่อชิ ฉันจะเป็นคนดูแลเขาเองอลิสา” เธอพึมพำกับตัวเองก่อนเดินตรงไปยังสระน้ำอีกครั้ง “ไวน์มาแล้วค่ะ
“ขอบคุณครับ” เขารับมาถือไว้ ในขณะมนัสวีกำลังลุ้นว่าอีกฝ่ายจะยกขึ้นดื่มเมื่อไหร่ แต่สุดท้ายชายหนุ่มก็ไม่ยอมดื่ม
“ช่วงนี้ลิสาติดต่อมาบ้างหรือเปล่าครับ”
“ไม่นี่คะ ทำไมคะ”
“พี่โทร.หาลิสาไม่ติด” เขารู้สึกพักหลังอลิสาแปลกไป โทรศัพท์ไปหาก็กว่าจะรับสาย ต้องโทร.หาหลายๆ รอบ บางครั้งคุยกันไม่กี่ประโยคหญิงสาวก็รีบขอตัววางสาย
最新章節
ร่ายรักม่านพิศวาส 11
“ไง ถึงกับพูดไม่ออกเลยใช่ไหม นี่ไม่ใช่เวลาที่เรามาคุยกันเรื่องนี้” เขาพูดจบก็ก้มลงบดขยี้เรียวปากบางอย่างหนักหน่วงเร่าร้อนอีกครั้ง ขณะปุณณดาพยายามดิ้นรนผลักไส เธอไม่ได้ต้องการแบบนั้น เพียงแต่เออออกับมารดาไปเท่านั้น“ฮื้อ...ปล่อย”“อย่าดิ้น” เขากัดฟันสั่งเสียงเครียด“ปล่อยฉัน”“เธอต้องการฉัน และฉันก็ต้องการที่จะปลดปล่อย” ใช่ร่างกายเขาจวนเจียนจะระเบิดออกมาแล้ว ยิ่งได้กลิ่นกายสาวที่หอมกรุ่นของปุณณดา ก็ยิ่งทำให้เขาควบคุมร่างกายเอาไว้ไม่อยู่“คุณเกลียดฉัน คุณทำกับฉันแบบนี้ทำไม” เขาเกลียดเธอกับแม่มาก ก็ไม่ควรมายุ่ง เพราะหากเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับเธอ พ่อเขาคงต้องบีบบังคับให้รับผิดชอบแน่“ฉันไม่อยากแตะต้องตัวเธอนักหรอก” ชายหนุ่มเค้นคำพูดออกมา แต่ใบหน้าคมกลับซุกไซ้ที่ซอกคอขาว คำพูดและการกระทำช่างสวนทางกันสิ้นเชิง “ก็ปล่อยสิ”“ฉันปล่อยเธอไม่ได้ งั้นฉันอา
ร่ายรักม่านพิศวาส 10
“วีก็โทร.ไม่ค่อยติดค่ะ คงติดเพื่อนใหม่” มนัสวีพูดเป็นนัยๆ “เพื่อนใหม่ ใครหรือครับ”“อีกหน่อยลิสาคงพามาให้รู้จักเองค่ะ”“มีปัญหากันหรือครับ” อชิรวิชญ์คิดว่ามนัสวีคงแอบน้อยใจอลิสาที่มีเพื่อนใหม่แทนตน ตามประสาคนเคยสนิทกัน“วีชินแล้วค่ะ มาดื่มกันดีกว่า”“ครับ” เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเสียน้ำใจ โดยไม่มีโอกาสเห็นแววตาที่พึงพอใจของมนัสวีที่แอบมองมา“พี่อชิจะกลับกรุงเทพฯ วันไหนคะ”“อืม...พรุ่งนี้พี่ว่าจะกลับแล้ว”“น่าเสียดายจัง” มนัสวีเอ่ยเสียงแผ่ว แต่เชื่อว่าค่ำนี้ผ่านไป เธอต้องรั้งเขาอยู่ด้วยทั้งอาทิตย์แน่ จนเขาปฏิเสธไม่ได้เชียว“พี่มีงานที่กรุงเทพฯ ต้องรีบกลับไปเคลียร์ ไว้มีโอกาสพี่จะพาไปเลี้ยงข้าว”“จริงๆ นะคะ ห้ามผิดสัญญา”“ครับ นี่จะสี่ทุ่มแล้วพี่คงต้องขอตัวกลับก่อน” เขาเอ่ยพร้อมมองหาปุณณดา ไม่รู้คุยโทรศัพท์วางแผนจับเขากับมารดาเสร็จหรือยัง“จะกลับแล้วหรือคะ” มนั
ร่ายรักม่านพิศวาส 9
ตลอดทั้งวันปุณณดาได้เรียนรู้งานจากอชิรวิชญ์ไม่น้อย และที่ได้รู้อีกอย่างชายหนุ่มจริงจังกับงานมากแต่ก็เป็นที่รักของลูกน้องด้วยเช่นกัน“พอไหวไหม”“คะ” หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นเชิงถาม เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องของชายหนุ่มจนไม่ทันฟัง“ฉันถามว่าเธอพอจะทำไหวไหม”“ไหวสิคะ ถึงฉันจะเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่พร้อมลุยงานได้ทุกอย่าง”จากประสบการณ์หลังสูญเสียบิดาไป ทำให้เธอต้องทำงานพาร์ตไทม์เพื่อส่งตนเองเรียนจนจบ สำหรับเงินประกันที่บิดาทำทิ้งไว้ มารดาเป็นคนจัดการเองทั้งหมด เธอแทบไม่มีสิทธิ์เข้าไปแตะต้องอชิรวิชญ์กลับนิ่งอึ้งไป มองหญิงสาวด้วยสายตาพิจารณาใหม่อีกครั้ง พร้อมครุ่นคิดถึงเรื่องที่เธอคุยกับมารดาเรื่องที่จะจับเขาแต่งงาน จนเขาสับสนไปหมด อันไหนเรื่องจริง อันไหนอุปโลกน์ขึ้นมากันแน่ ตลอดหนึ่งสัปดาห์เมื่อเห็นเบอร์โทรศัพท์ของมารดาทีไร ปุณณดาก็ต้องสะดุ้งตกใจเสียทุกครั้ง ค่ำคืนนี้ก็เช่นกันที่เธอเดินทางมาเปิดตัวโครงก
ร่ายรักม่านพิศวาส 8
“ไม่ได้เจอหมายความว่ายังไง ก็แกไปทำงานกับเขา และไหนจะอยู่บ้านพักตากอากาศด้วยกันอีก”“ก็ใช่ แต่ดาไม่ได้ออกไปทำงานด้วย”“ทำไมล่ะ แกเป็นเลขาฯ ก็ควรตามไปสิ”“ดาตื่นมาเขาก็ออกไปแล้ว ไม่รู้จะให้ดาตามมาทำไม”“จะทำอะไรก็รีบๆ ล่ะ” ปลายสายเริ่มกังวลกลัวแผนจะไม่สำเร็จ“ทำไมล่ะคะ หรือเจ้าหนี้มาทวงเงินแล้ว”“เปล่าหรอก แม่ได้ข่าวว่าอลิสากำลังจะเดินทางกลับมาเร็วๆ นี้ แต่ไม่รู้ว่าวันไหน”“แม่...ดาอยากคุยกับคุณธวัชชัย ขอเบอร์โทรศัพท์ให้ดาหน่อยได้ไหม”“แกจะไปคุยอะไรกับเขา”“ก็คุยเรื่องขอผ่อนผันหนี้สินของพ่อไงคะ”“เขาไม่มีทางยอมแน่ แม่เคยลองคุยแล้ว” หทัยทิพย์พยายามหว่านล้อมบุตรสาว ขืนให้เบอร์โทรศัพท์ของเสี่ยธวัชชัยไปมีหวังความแตก “ถ้าแกโทรศัพท์ไปคุย เขาคงพูดโน้มน้าวให้แกยอมแต่งงานกับลูกชายเขา”“ดาแค่จะโทรศัพท์ไปขอผ่อนผันหนี้เท่านั้น เขาคงไม่บีบให้ดาแต่งงานกับลูกเขาหรอก”
ร่ายรักม่านพิศวาส 7
“ฉันก็ไม่แน่ใจ ฉันเห็นพี่อชิถือกระเป๋าให้ด้วย”“ก็พี่อชิเขาเป็นสุภาพบุรุษ” อลิสากล่าวแก้ ทั้งที่ในใจเริ่มสงสัยว่าอชิรวิชญ์พาสาวที่ไหนไปภูเก็ตด้วย“น่าจะไม่มีอะไรอย่างที่เธอว่าจริงๆ งั้นฉันไม่กวนล่ะ เธอสนุกต่อเถอะ”“อืม...” อลิสานิ่งเงียบไปแม้ปลายสายจะวางไปแล้ว“เป็นอะไรที่รัก” นิโคลัสหนุ่มเมืองผู้ดีที่เป็นทั้งเพื่อนและคู่นอนของอลิสา ซึ่งความสัมพันธ์ของทั้งคู่มีเพียงมนัสวีเท่านั้นที่รู้“คุณกลับไปเถอะนิค” อารมณ์วาบหวามของอลิสาหายไปตั้งแต่เรื่องอชิรวิชญ์เข้ามากวนใจ แต่อีกฝ่ายกลับเข้ามาโลมเล้าจนอลิสาครวญครางเสียงออกมายามถูกปลุกเร้าอารมณ์ ก่อนจะเตลิดลืมเรื่องของว่าที่คู่หมั้นไปชั่วขณะ เพราะมีสิ่งเร้าใจอยู่เบื้องหน้า ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับนิโคลัสเกิดขึ้นเมื่องานวันเกิดปีที่แล้ว จากเด็กสาวเรียบร้อยในอดีตกลับกลายเป็นสาวร้อนรักยามอยู่กับชายหนุ่มที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและคู่นอนภูเก็ต&nbs
ร่ายรักม่านพิศวาส 6
“ใช่ค่ะ จอดสิคะ” เมื่อเห็นจวนเจียนจะถึงสถานีรถไฟฟ้าแล้ว แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมจอด แถมยังแล่นผ่านไป “นี่คุณ...”“จะจอดให้เสียเวลาทำไม ยังไงก็ต้องไปทางเดียวกันอยู่แล้ว และถ้าพ่อรู้ ฉันคงถูกเล่นงานแย่” นั่นเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น เพราะนับแต่เกิดเรื่องมารดา เขาก็ไม่เคยฟังคำพูดของบิดาอีกเลย“ฉันไม่บอก คุณไม่บอกก็จบ”“พ่อฉันหูตาเป็นสับปะรด” เขาหันมาบอกพร้อมเร่งเครื่องห่างไปทุกที จนปุณณดาไม่กล้าเรียกร้องให้เขาจอดเพราะเธอทำให้เขาเสียเวลามามากพอแล้ว“เอ๊ะ...” เมื่อเริ่มไม่คุ้นเส้นทาง “นี่ไม่ใช่ทางไปบริษัทนี่คะ”“ก็ใช่”“แล้วเราจะไปไหนกันคะ”“ฉันต้องแวะเข้าไปดูโครงการที่ปทุมสักหน่อย และต่อไปเธอต้องตามฉันไปตรวจงานทุกครั้ง”“แล้วฉันต้องทำอะไรบ้างคะ” ถ้าเป็นเรื่องงานเธอสู้ไม่ถอย“เดี๋ยวเธอก็รู้เอง” เขาปรายสายตามองหญิงสาวอย่างครุ่นคิดก่อนจะเงียบเสียงไป ตลอดเส้นทางจนถึงไซต์งาน แต่อชิรวิชญ์กลับไม่พูดอะไร นอกจากเข้าไปคุยงานกับวิศวกรและหัวหน้าคุมงาน ซึ่งปุณณดาทำตัวไม่ถูกว่าควรอยู่จุดไหน กระทั่งวิศวกรหนุ่มยื่นหมวกนิรภัยส่งมาให้ด้วยความหวังดี“ขอบคุณมากค่ะ” หญิงสาวยิ้มให้กับชายหนุ่มที่มีไมตรีมอบให้ ก่อนจะ
你可能也喜歡
DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+
อะพอลโล่_52.9K 閱讀量รักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม55.8K 閱讀量3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X118.6K 閱讀量หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี66.7K 閱讀量บ่วงร้ายพิสูจน์รัก (Rose)
สามสิบเอ็ดมีนา_36 閱讀量Friend with Benefits เดิมพันรักเพื่อนสนิท
ณดารินทร์13 閱讀量มาเฟียเลือดหงส์
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์27 閱讀量แผนรักจอมทระนง
พลอยภัทรา49 閱讀量
