บทที่ 22 ~  ไมอามี กรังปรีซ์

บทที่ 22 ~  ไมอามี กรังปรีซ์

“ค่อย ๆ พูดกันเดเมียน โซเฟียยังเด็ก”

“ยังเด็ก? บ้าแล้วลุค แกดูเด็กของแกกับเพื่อนหล่อนทำสิ บ้าฉิบ!”

ปัง!!

โซเฟียสะดุ้งสุดตัวหลับตาแน่นเมื่อบอสหนุ่มทุบผนังอย่างแรง  แล้วเบือนหน้าขอความช่วยเหลือจากลูคัสที่สีหน้าเคร่งเครียดไม่แพ้กัน

“บอกเดเมียนไปเถอะโซเฟีย”

“เบลล่าพูดแค่ว่าถ้าบอสมาถามเบอร์ห้อง ให้บอกเบอร์ห้องพี่ คริส”

เสียงหวานระรัวกลั้นใจรีบพูดออกมา ซึ่งยิ่งฟังยิ่งโกรธจัด

“แล้วยังไงอีก ตอนนี้เบลอยู่ไหน”

“ไปแล้ว”

“ไปแล้ว?”

“เบลจองตั๋วกลับตั้งแต่เมื่อกลางวัน โชคดีได้ตั๋วคืนนี้ คาดว่าเช็คอินสายการบินเข้าไปด้านในแล้ว”

นอกจากโกรธแล้ว อารมณ์อึ้งงันกับแผน หาคนอื่นมาสวมแล้วเผ่นหนี

ตาวาวโรจน์ขึ้นอีกหลังจากทบทวนเรื่องตั้งแต่ต้น อยากอาละวาดแต่ทำไม่ได้ ที่นี่ออสเตรเลีย พวกเขามาแข่งเอฟวัน แต่กลายเป็นเขาที่บ้าหลงใหลแต่เบลล่าจนไม่เป็นอันทำอะไร

ลูคัสมองตามเดเมียนที่ย้ำเท้ากระแทกลงพรมแล้วหันมามองตัวต้นเรื่องอีกคน

“ไง เล่นอะไรเลยเถิด”

“โซเฟียห้ามเบลแล้ว แต่เบลไม่ฟัง”

“เฮ้อ! โตแต่ตัวแต่ทำตัวเป็นเด็ก ไป กลับไปได้แล้วจะนอน”

โซเฟียทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที ตะแคงข้างใส่ขาสั้นเหมือนเคยและเสื้อตัวโคร่งสำหรับใส่นอน เป็นชุดนอนแสนธรรมดาแต่มันทำให้ดูไร้เดียงสาและเซ็กซี่ในคราวเดียวจนใจแกร่งต้องการตอบรับคำเชื้อเชิญ

ลูคัสส่งมือจับคอเสื้อด้านหลัง หิ้วขึ้นด้วยแรงมหาศาล จนร่างเล็กต้องยกตัวตาม ถูกดึงลากออกไปนอกห้อง

ปัง!!

“ลุค”

แว่วเสียงหวานสบถ เสียงเท้าเล็กเตะประตู เสียงฮึดฮัดสักพัก ก่อนเดินจากไปเข้าห้องของตัวเอง

มือแกร่งยกขึ้นลูบหน้า เขาก็เหมือนเดเมียน อยากได้ร่างนุ่มนิ่มมาครอบครอง ผิดกันที่ว่าร่างนุ่มนี้ไม่ได้วิ่งหนีเขาเหมือนเบลล่า แต่เธอดันเป็นลูกน้องในสังกัดที่เขาชุบเลี้ยงสั่งสอนมากับมือ

สมภารไม่กินไก่วัด ท่องไว้ลูคัส ท่องไว้

เบลล่าเอนกายบนเบาะนั่งชั้นเฟิสต์คลาสของสายการบินที่ไต่ระดับมาเกินสามหมื่นฟุตจากระดับน้ำทะเล พนักงานบริการสายการเครื่องบินเคาะประตูเพื่อนำแชมเปญมาบริการให้ตามคำร้องขอ

ใช่แล้ว เธอมีเรื่องต้องฉลอง รสชาติขื่นอมหวานและซาบซ่าของแชมเปญราคาแพงสำหรับบริการแขกวีไอพีโดยเฉพาะ

เมื่อมีเงินทุกอย่างมักง่ายเสมอ ตั๋วเครื่องบินชั้นเฟิส์ตคลาสก็เช่นกัน

ในใจนึกถึงร่างแกร่งนักรักที่ตอนนี้เขาอาจกำลังมีความสุขราวขึ้นสวรรค์กับสาวร่างอวบอิ่มผมดำชาวอิตาลีที่เธอจัดหาให้ถึงห้อง

ยกยิ้มมุมปากก แม้ไฟในอกลุกโชนด้วยความหึงหวง แต่ถ้าให้เธอยอมสละความสาวให้หนุ่มเสเพลคนนั้นง่ายดายงั้นหรือ ไม่มีทาง!

เดเมียน อย่าหวังเลยว่าจะได้แอ้มคนอย่างฉัน

เบลล่าหลับตาลงปล่อยใจรับรสชาติแชมเปญไหลลงลำคอบางระหงด้วยใจลำพอง แม้เป็นรสชาติแห่งชัยชนะเพียงชั่วครู่แต่มันทำให้เธอมีความสุขยิ่ง

ไมอามี กรังปรีซ์

สนาม ไมอามี อินเตอร์เนชั่นแนล ออโตโดรม

วันศุกร์รอบ Free Practice สนามไมอามีอินเตอร์เนชั่นแนลออโตโดรม  แฟนคลับผู้ชื่นชอบความเร็วยังหนาแน่นแต่ละสนามจัดขึ้นเพียงปีละครั้ง บอสใหญ่อัลฟ่าฮัทเตอร์ยืนนกอดอกมองลูกทีมขณะรอลงซ้อมรอบบ่าย

“ไฮ บอส”

โซเฟียร้องทักขณะเดินเข้ามา ตั้งแต่เหตุการณ์คราวที่แล้ว เธอไม่ค่อยได้เจอบอสมากนัก หายหน้าไปคราวเมื่อสนามที่สามคือประเทศอาร์เซอไบจานซึ่งเป็นการแข่งแบบกลางคืนหรือไนท์เรซ

ลูคัสบอกเพียงว่าทางบ้านของบอสเรียกตัวด่วน และเธอยังไม่รู้ว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น

“ไง”

“บอสไม่มาสนามที่แล้ว โซเฟียเข้าที่หนึ่ง อดดูโซเฟียเลย”

“ฮึ ยังเหลืออีกหลายรอบไม่ต้องห่วง เพื่อนคนสวยของเราล่ะ”

“ไม่แน่ใจ ก็ตั้งแต่วันนั้นโซเฟียยังไม่เจอหน้าเบลล่าเหมือนกัน”

“อ้าว ไหนว่าเป็นเพื่อนรักกัน”

“ก็เพื่อนรัก แต่ถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไร”

แต่โซเฟียรู้ดี เบลล่าโดนเรียกกลับบ้าน คลิปจูบกับนิคหลุดออกไปสองรอบแล้ว

“แต่เบลบอกว่าจะมาวันนี้”

ร่างแกร่งยืนนิ่งมองออกไปยังเลนแข่ง เริ่มใคร่ครวญว่าสิ่งที่ทำอยู่นั่นถูกต้องหรือไม่ เขาชอบและหลงใหลเบลล่ามาก แต่ถ้ามันยากเย็นและเธอเองก็ไม่เต็มใจ การฝืนใจกันมันก็ไม่ใช่วิธีของเขาเช่นกัน

“ถามหน่อยโซเฟีย ถ้าผู้หญิงพูดคำว่า ฉันยังไม่เคย มันหมายถึงอะไร”

ที่จริงประโยคนี้เป็นประโยคที่ติดอยู่ในใจเขานับตั้งแต่ได้ยิน เขาไม่แน่ใจนักว่าเบลล่าหมายความว่าอะไร

“นั่นขึ้นอยู่กับว่า ใครถามน่ะบอส”

โซเฟียทำทีก้มหน้าเอามือถูรถแข่ง ตั้งท่าโยกโย้ บอสใหญ่หันจ้องเขม็ง

“ทำไมต้องขึ้นอยู่กับว่าใครถาม”

“แหมบอส ถ้าผู้หญิงสักคนพูดว่า ฉันยังไม่เคย นั่นมีสองความหมายคือพูดจริงหรือโกหก”

คิ้วเข้มใบหน้าคล้ำแดดขมวดยุ่ง แต่ไม่ใช่เพราะคำตอบหรอกที่ทำให้เขาคิ้วยุ่ง แต่เป็นเพราะตัวนักขับสาวเองต่างหากที่ตอบคำถามในคำถามอีกที

“รู้ไหมตอนนี้บอสคิดอะไรอยู่ บอสกำลังคิดว่าเทพธิดานักแข่งอาจอยากล้างรถเมื่อกลับไปอู่ หรืออาจอยากทำความสะอาดอู่ซ่อมรถห้าชั้น สมองจะได้ตอบตรงคำถาม โซเฟียคิดว่าไง”

“ฮ่ะ แฮ่ม แหม....บอส ไม่ต้องมาขู่กันก็ได้ ถ้าผู้หญิงเป็นคนดี คำว่า ฉันยังไม่เคย ก็หมายถึงยังไม่เคยไงบอส ส่วนถ้าเป็นผู้หญิงร้ายเจ้าเล่ห์ เขาก็โกหกว่า ฉันยังไม่เคย บอสจะงงไปทำไม”

วืดดดดดดดด

โซเฟียกระโดดหลบขายาวบอสใหญ่ที่ยกขึ้นเตะพ้นได้อย่างฉิวเฉียด วิ่งหายไปหลบหลังลูคัส

‘แล้วสรุปคือยังไงกันแน่? คำว่า ฉันยังไม่เคย หมายถึงอะไร?’

ยังไม่ทันหายข้องใจพลันเหลือบเห็นตัวต้นเรื่องเดินเข้ามาพร้อม  พี่ชาย เบลล่าสวมกางเกงยีนส์กับเสื้อยืดทีมเหมือนเคย

เดเมียนจดร่างงดงามผ่านแว่นกันแดดสีดำฉาบปรอท ยืนกอดอกจับจ้องไม่วางตา เบลล่าหยุดคุยหัวเราะกับนิค กระซิบกระซาบจับมือถือแขน ลูกไฟหึงหวงแล่นผ่านหน้าท้องขึ้นทรวงอกจนต้องรีบเบือนหน้าหนี

ทุกครั้งที่ผ่านมาเขาวางกลยุทธ์เดินหน้าเร็วเกินไป ก็เพราะไอ้หนูใต้กางเกงมันมีอำนาจมากกว่าสมอง แต่ต่อไปนี้เขาจะค่อยเป็นค่อยไป อย่างช้า ๆ

‘อดทนไว้นะเดเมียนน้อยลูกพ่อ’

“เฮ้ ลุคมานี่หน่อย”

ลูคัสเงยหน้าขึ้นจากรถที่กำลังตรวจดูอีกรอบก่อนเตรียมลงแทรค เหลียวมองโซเฟียด้วยความสงสัยซึ่งโซเฟียท่าทางยักไหล่ให้

“ว่ายังไง”

เดเมียนพาเดินนำลูคัสหลบมาด้านในที่คนน้อยลงหน่อย หันซ้ายหันขวาอีกรอบก่อนจะเอ่ยคำถามที่คาใจออกไป

“มีเรื่องจะถาม ถ้าผู้หญิงพูดคำว่า ฉันไม่เคย หมายถึงอะไร”

ตาสีดำของลูคัสเบิกกว้างเปล่งคำอุทานในใจ ก่อนหัวเราะลั่น เดเมียนหน้าม้านยกมือโบก

“เฮ้ย! หยุด พอ ๆ ไม่ต้องบอกแล้วช่างมันเถอะ”

“เดี๋ยวอย่าเพิ่งไปเดเมียน”

บอสหนุ่มหยุดเดินและวกกลับไปยังลูคัสที่น้ำตาปริ่มจากแรงหัวเราะ ใบหน้ายิ้มร่านัยน์ตาแพรวพราว

ลูคัสเดินเข้ามาใกล้ชะโงกหน้าไปใกล้หู ส่งเสียงทุ้มเบาให้ได้ยินกันแค่สองคน

“ถ้าผู้หญิงพูดว่า ฉันยังไม่เคย นั่นหมายถึงยังไม่เคยมีเซ็กซ์ หรือพูดง่าย ๆ เธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์ และฉันเดาว่านายหมายถึงเบลล่า”

ลูคัสขยับออกห่าง เดเมียนหน้าซีดลงเปลี่ยนสีทันควัน เพื่อนรักอย่างเขารู้ดีเลยเชียวเรื่องหนหลังของบอสหนุ่มคนนี้ แล้วพูดทิ้งท้ายอีกว่า

“ขอให้โชคดีว่ะเพื่อน”

เงยหน้าหัวเราะเดินจากไป ทิ้งเดเมียนยืนตะลึงใบหน้าซีดเผือด

“บอสเรียกไปทำไมหรือลุค”

“เดเมียนมันมาถามเราแล้วใช่ไหม คำว่า ฉันไม่เคย”

“ใช่ แต่โซเฟียก็ตอบกวน ๆ บอสไป เพราะไม่อยากจะพูดออกมาตรง ๆ”

“ไม่เป็นไร บอกมันไปแล้ว”

โซเฟียหน้าซีดกลืนน้ำลายเอื้อกมองตามร่างบอสที่สับเท้าออกสนามแข่ง พลันนึกถึงของเล่นที่บอสเคยให้ซื้อ ไม่ว่าถุงยางประเภทต่าง ๆ กุญแจมือ หรือแม้กระทั่งเจ้าของเล่นชิ้นเล็ก ๆ แบบปรับความแรงสั่นมากสั่นน้อย

“ไม่ต้องคิดแทนเพื่อนหรอกโซเฟีย”

“แต่ว่าบอส เขา..”

“เดเมียนทำไม”

“ก็บอสอ่ะหื่นกาม เคยให้โซเฟียซื้ออุปกรณ์อู้ยเยอแยะเลยลุค ไม่ว่าจะกุญแจมือ น้องปลาโลมาสีชมพูรุ่นหางยาว ไข่..”

“พอ ๆ”

มือสีเข้มยกปิดปากห้าม แล้วสะบัดออกเดินหนี ใจโล่งอกที่ไม่ได้ให้โซเฟียซื้อของพวกนี้ ไม่งั้นป่านนี้เขาคงโดนนินทาว่าหื่นกามเหมือนกัน