บทที่ 23 ~ เราจะไปกันแบบช้า ๆ

บทที่ 23 ~ เราจะไปกันแบบช้า ๆ

ยังไม่เคยมีเซ็กซ์! ไม่เคยมีเซ็กซ์! พรหมจรรย์! สาวพรหมจรรย์!

เดเมียนกลับโรงแรมในทันทีใบหน้าซีดเผือด คำที่ลูคัสกระซิบข้างหูดั่งก้องอยู่ในหัว

จีซัส! เขาจะทำอย่างไรดี เบลล่ายังไม่เคยมีเซ็กซ์ ครั้งสุดท้ายที่เขานอนกับสาวพรหมจารีคือเมื่อตอนเขาอายุแค่สิบเก้าปีกับสาวรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยถึงขนาดต้องรีบพาไปโรงพยาบาลกลางดึก เลือดเต็มเตียง!

ตั้งแต่นั้นเขาสาบานกับตัวเองไว้แล้วว่าจะไม่มีอีกเด็ดขาด จะไม่นอนกับสาวบริสุทธ์อีกตลอดชีวิต ไม่อีกแล้ว!

มือสีเข้มลูบใบหน้าปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามหน้าผากไม่รู้ตัว หน้าซีดเห็นได้ชัดแม้ผิวคล้ำแดด นั่งลงที่เคาน์เตอร์บาร์คอฟฟี่ชอปของโรงแรมติดสนามแข่ง กระดกเหล้าเบอร์เบินย้อมใจคราวเดียวหมดแก้ว 

ในหัวสมองยังมีภาพคืนวันเลวร้ายที่เขาไม่มีวันลืม ความอับอายของเด็กหนุ่มที่พาสาวรุ่นพี่ไปโรงพยาบาลเพื่อเย็บแผล แม้ตอนหลังมาจะไม่มีเหตุการณ์แบบวันนั้นอีก แต่ไม่! เขาจะไม่ทำ!

สติที่เตลิดไปกลับคืนมาเมื่อเดเมียนดื่มไปแก้วที่สอง สายตาเหลือบเห็นร่างระหงเดินตัดผ่านโถงโรงแรมไปขึ้นลิฟต์ ขายาวสลัดตัวลงจากเก้าอี้สาวเท้าอาดตามหล่อนเข้าลิฟต์ทันที

“สวัสดีเบลล่า”

เบลล่าสะดุ้งเฮือกตกใจ ขยับตัวทำท่าพุ่งหนีแต่มือใหญ่คว้าแขนไว้เสียก่อน

“เรามีเรื่องต้องคุยกัน แบบเร่งด่วน”

“เราไม่มีเรื่องอะไรที่ต้องคุยกันฮัทเตอร์”

“ยิ่งกว่ามีเบลล่า”

นิ้วยาวกดชั้นที่เขาเข้าพัก ห้องชุดชั้นบนที่ไม่มีใครขึ้นไปกวนใจ ทั้งชั้นมีห้องชุดอยู่เพียงสามห้องเท่านั้น ราคาแพงแต่คุ้มค่าและเขาชอบอะไรที่ทำแล้วคุ้มค่า

เบลล่าเงียบลงเหลือบตามองร่างแกร่ง นึกถึงเรื่องคราวที่แล้วผ่านมาเดือนกว่า โซเฟียเล่าว่าวันนั้นจบไม่สวยมากนัก เขาหัวฟัดหัวเหวี่ยงไปหาลุคกับโซเฟียก่อนผลุนผลันออกไป

ใจเธอคิดเอาเองว่ากลอเรียอาจไม่ใช่ตัวเลือกที่เขาชื่นชอบแล้ว  เธอจะลองดูว่าหากเป็นสาวอื่นเขาอาจตกลง เพราะถ้าเขาได้ปลดปล่อยเสียหน่อยอาจทำให้อะไร ๆ ดีขึ้น

“ฮัทเตอร์ ที่จริงฉันว่าคุณหาคนอื่นมาแทนฉันก็ได้นะ”

“อย่างเช่น ใคร?”

เดเมียนเว้นจังหวะลากเสียงกวนอารมณ์ กวาดตาร่างอวบอิ่มตรงหน้า แล้วพยายามนึกให้ได้ว่าจะมีใครอื่นอีกที่มาแทนที่เธอได้

“ถ้าคุณไม่ชอบกลอเรียแล้ว ฉันสามารถหาคนอื่นแบบที่คุณชอบได้นะ”

“คุณรู้หรือว่าผมชอบแบบไหน?”

“จากที่เคยเห็นมา คุณน่าจะชอบคนหน้าอกใหญ่ สะโพกผาย ผมดำ อ้อแล้วส่วนสูงต้องไม่เตี้ยมากนัก”

เบลล่าสาธยายตามสิ่งที่เคยได้เห็นจากประสบการณ์ที่ผ่านมา ผู้หญิงที่เดเมียนออกเดทด้วยมาตลอดหลายปี ลักษณะคล้ายคลึงเหมือนกันหมด

“ผมเห็นอยู่หนึ่งคนตรงหน้า ตรงตามที่คุณพูดมาเลย”

เบลล่าสะอึก นึกได้ว่าเธอเองก็ลักษณะเช่นนั้น

ติ๊ง!

ลิฟต์หยุดลงเมื่อถึงชั้นห้องพัก เดเมียนคว้ามือเรียวลากออกจากลิฟต์ตรงไปที่ห้อง

“ไม่ต้องกลัว ผมไม่ทำอะไร ผมแค่อยากคุยเท่านั้น”

เสียงทุ้มกล่อมคนร่างเล็ก ใจเขาตอนนี้ไม่มีเรื่องเซ็กซ์ เขาแค่ต้องการคุยกับเธอให้รู้เรื่อง   ส่วนที่เบลล่าติดค้างเรื่องกลอเรียเอาไว้ก่อนได้ เมื่อถึงเวลาเขาจะคิดทบต้นทบดอกแน่นอน

เมื่อเข้ามาในห้องมือแกร่งยังจูงไปนั่งที่โซฟากลางห้อง ร่างสูงเดินหายไปทางห้องครัวเล็กของห้องชุด เทเครื่องดื่มสีเข้มรสแรงใส่แก้วมาสองใบ แล้วยื่นให้หญิงสาว

“ไม่ คิดจะมอมเหล้าฉันหรือไงฮัทเตอร์”

“เลิกเรียกว่าฮัทเตอร์ได้แล้วเบล เลิกผ้าเลิกผ่อนเห็นกันขนาดนี้ยังเรียกแต่นามสกุล”

เดเมียนวางแก้วเบอร์เบินของเบลล่าลงบนโต๊ะกลาง กระดกแก้วของตัวเองลงคอจนหมด นั่งลงอีกฟากของโซฟาตัวเดียวกัน นัยน์ตาสีเทาเข้มลึกเฝ้าสังเกต ถึงเบลล่าแต่งตัวธรรมดาแต่มันไม่ธรรมดา

ผมมัดรวบตึงขับเน้นนัยน์ตาเรียวเฉียวสีดำสนิทมีเสน่ห์ ลิปสติกสีแดงที่เธอชอบทาเน้นริมฝีปากเย้ายวน เสื้อยืดทีมเรนเจอร์วันสีแดงเน้นทรวงทรงองค์เอวโดยเฉพาะตรงหน้าอกคัพดี

“ครั้งก่อนคุณพูดว่า ฉันยังไม่เคย ผมเข้าใจแล้ว”

หน้าหวานแดงซ่านจนเป็นสีชมพูทันตา คว้าแก้วเบอร์เบินขึ้นจิบทันที ลอบปรายตามองคนร่างโตที่ยังจ้องไม่วางตา

“เข้าใจอะไร นั่นฉันพูดมั่ว ๆ ไปเท่านั้น”

ร่างแกร่งถัดตัวไปกับโซฟานุ่มเข้ามาใกล้ ร่างเล็กถัดตัวหนีจนสุดพนักเท้าแขนอีกฟาก

“ไม่หรอก ผมว่าคุณพูดจริง นั่นหมายถึงคุณยังไม่เคยมีเซ็กซ์ และนั่นหมายถึงคุณยังบริสุทธิ์ ใช่ไหมเบลล่า?”

ไอ้บ้า

เบลล่ายกแก้วเหล้าขึ้นจิบเรียกกำลังใจให้ตัวเอง

“แต่ฉันคงบริสุทธิ์ได้อีกไม่นานหรอกฮัทเตอร์ อย่าลืมสิฉันเป็นแฟนกับนิค”

“หลอกตัวเองไปคนเดียวเถอะคนสวย เอาแบบนี้ผมมีข้อเสนอ”

นิ้วเรียวใหญ่ปัดไรผมออกจากกรอบหน้าคมงาม เบลล่าหน้าแดงก่ำ ทำไมเขาถึงไม่เคยสังเกตคนตรงหน้ามาก่อนว่าเธอเอียงอายบ่อยแค่ไหน แสร้งใช้ถ้อยคำยอกย้อนปิดบังตัวเองจากเขามานานขนาดไหน

แต่วันนี้เขารู้หมดทุกอย่างแล้ว เขาจะไม่ยอมให้เธอถอยหนีจากเขาอีก เขาจะกะเทาะเปลือกเข้าไปอย่างช้า ๆ จนกว่าเธอจะพร้อม

“เราจะไปกันแบบช้า ๆ อาจเริ่มจากไปทานข้าว ดูหนังฟังเพลง หรือไปดูเน็ตฟลิกซ์บนโซฟาที่บ้าน จากนั้นเราจะค่อยจูบกันอย่างอ้อยอิ่งยาวนานและบ่อยเท่าที่เราทำได้”

ร่างแกร่งถัดตัวเข้าใกล้อีก เบลล่าเงียบลงฟังอย่างตั้งใจ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิด

ขณะที่เขาพยายามสาธยายถึงทุกสิ่งที่เป็นไปได้ ในการขยับความสัมพันธ์แบบเชื่องช้า เจ้าเดเมียนน้อยดันผงกหัวขึ้นมาเมื่อนึกไปถึงโซฟาที่บ้าน

“หรือเราอาจไปนั่งรถเล่นกับเจ้าดีน ผมหมายถึงรถพอร์ชสีดำคันที่คุณเคยนั่งไง ผมตั้งชื่อมันว่าดีน ไปนั่งดูพระอาทิตย์ตกริมชายหาดหรือนอนดูดาวบนกระโปรงรถถ้าคุณต้องการ”

สองฝ่ามือประคองใบหน้าหวานไว้ ขยับใกล้จนปลายจมูกชนกัน มือเล็กยังถือแก้วไว้ในมือบีบหาเข้ากันแน่น ข้างในหวั่นไหวต่อคำสัญญา เสียงทุ้มต่ำเน้นถ้อยคำจนเธอสะท้าน ภาพเหตุการณ์ที่เขาพรรณนาให้ความรู้สึกดีจนเธอเผลอใจ

เขาดึงแก้วในมือของเธอออกวาง ลมหายใจเป่าความร้อนผ่าวรดกันและกัน ริมฝีปากกว้างเย้ายวนเผยอขึ้นไม่รู้ตัว ปลายนิ้วหยาบลูบไล้กลีบปากบางเย้ายวน ใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือดันกลีบปากให้กว้างออก

“ผมสัญญาเบลล่า ผมจะช้าอย่างที่สุด”

นิ้วดันกลีบล่างจนเห็นไรฟันก่อนที่ริมฝีปากหนาเข้าครอบครองความแสนหวาน ใช้ปลายลิ้นไล่แผ่วเบาตามร่องกลีบปากอย่างเชื่องช้า พร้อมคำสัญญาอันน่าหวั่นไหว

“เราจะไม่มีเซ็กซ์กันจนกว่าคุณจะพร้อมดีไหม แต่ตอนนี้เบลล่าคนดีอ้าปากสิ ผมอยากเข้าไป”