ตอนที่14 ติดเทรนด์ฮิตหมูตงพอกับดาราดัง

โต๊ะข้างๆ เป็นกลุ่มนักศึกษาผู้หญิงที่เพิ่งกินเสร็จ ต่างก็มองมาทางเขาแล้วกระซิบกระซาบกันเบาๆ

“คนนั้นใช่กู้จื่ออวี่รึเปล่านะ ฉันดูจากข้างหลังก็ว่าใช่เลย”

“มองด้านข้างก็เหมือนอยู่นะ คนที่นั่งข้างๆ ใช่ผู้จัดการเการึเปล่า?”

“น่าจะใช่แน่เลย ทำยังไงดี อยากขอลายเซ็นจังเลย”

เกาเหวินหยิบหมวกส่งให้กู้จื่ออวี่สวม จากนั้นหันไปมองข้างนอกที่เริ่มมีคนมาต่อคิว ถ้าลุกขึ้นตอนนี้มีหวังสร้างความวุ่นวายให้ร้านแน่ เขาเลยกระซิบกับผู้ใหญ่เบาๆ 

ผู้กำกับเฉินจึงลุกขึ้นพาสองคนเดินไปทางครัว “เสี่ยวเหยา หนูว่างไหม ลุงมีเรื่องอยากขอหน่อย”

ถังเหยาเพิ่งทำข้าวผัดให้ลูกค้าเสร็จ ยังไม่มีออเดอร์ใหม่จึงว่างอยู่พอดี หันมาอีกทีก็เห็นผู้กำกับเฉินยืนอยู่พร้อมกับชายสองคนด้านหลัง คนหนึ่งใส่แว่น มองเธอแล้วยิ้มให้ด้วยท่าทีสุภาพ อีกคนสวมหมวกกับหน้ากาก พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นเธอก็แค่กะพริบตาแล้วพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงทักทาย

ผู้กำกับเฉินมาขอเธอว่าอยากให้สองคนนี้ ไปรอนั่งที่ลานหลังบ้านสักพัก เพราะเหมือนจะมีแฟนคลับจำได้ ถ้าเดินออกไปตอนนี้เกรงว่าจะรบกวนลูกค้าคนอื่น ถังเหยามองไปข้างหลังครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าให้ตกลง เมื่อเห็นว่าเรียบร้อยแล้วผู้กำกับร่างท้วมก็ขอตัวกลับก่อน พร้อมกับบอกว่าจะมาอีกพรุ่งนี้

ถังเหยาฝากให้หยางอิงพาทั้งคู่ไปยังลานด้านหลัง จากนั้นก็คิดขึ้นได้ว่าปล่อยให้นั่งเฉยๆ ก็คงจะน่าเบื่ออยู่เหมือนกัน เลยหยิบมูสเค้กรสเสาวรสที่ทำไว้ตอนเที่ยงมา 2 ชิ้น พร้อมอุ่นผลไม้หม้อเล็กกับแก้วเซรามิก 2 ใบ ฝากหยางอิงเอาไปเสิร์ฟให้

เกาเหวินมองขนมสีสวยกับกลิ่นหอมของชาอุ่นๆ ที่ค่อยๆ ลอยมา พอรวมกับบรรยากาศลานหลังบ้านที่ดูอบอุ่น เรียบง่ายแต่สวยสะดุดตา ก็อดพูดออกมาไม่ได้ “เจ้าของบ้านนี่ใช้ชีวิตเป็นจริงๆ ทั้งชา ทั้งขนม ทั้งเสียงนกร้อง ปลาแหวกว่าย เป็นความสุขแบบเรียบง่ายที่คนสมัยนี้แทบจะหาไม่ได้แล้ว”

กู้จื่ออวี่มองไปข้างหน้า ตรงนั้นคือครัว หน้าต่างเปิดให้เห็นข้างในพอดี จากตรงที่เขานั่งมองเห็นด้านข้างของหญิงสาวที่อยู่ใต้แสงไฟ เส้นหน้าคมชัด มือไม้กลับขยับอย่างนุ่มนวล ไม่รีบเร่ง ดูสงบเย็นอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่ชอบของหวาน แต่ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกอยากลองดูสักคำ แล้วก็กลายเป็นว่ารสชาตินุ่มละมุน เปรี้ยวหวานพอดีจนแทบจะละลายในปาก พอดื่มชาอุ่นตามอีกนิด รสชาติก็กลมกล่อมเข้ากันไปหมด ทุกอย่างในบรรยากาศตอนนี้ทั้งสงบ ทั้งกลมกลืนกับธรรมชาติ ทำให้เขารู้สึกใจเย็นลงมากอย่างไม่รู้ตัว

ใต้ต้นไม้มีสุนัขซามอยด์ขนฟูสีขาวสะอาดตัวหนึ่ง นอนอยู่เคียงข้างกับแมวแร็กดอลล์ที่มีขนสีขาวล้วน ยกเว้นหาง หู และรอบดวงตาที่เป็นสีน้ำตาลเข้มมันวาว พวกมันทั้งคู่หลับตาพริ้มเหมือนกำลังงีบกลางวันอย่างสบายใจ

นั่งพักได้สักพักเกาเหวินก็สังเกตว่าข้างนอกไม่มีคนรอแล้ว เลยบอกกู้จื่ออวี่ว่าได้เวลากลับ ทั้งสองคนเลือกใช้ทางเล็กด้านข้างแทนที่จะเดินผ่านลานหน้าร้าน

“ขอบคุณคุณถังช่วยดูแลนะครับ ค่าเค้กกับชาทั้งหมดเท่าไหรครับ”

ถังเหยาเพิ่งโบกมือลาลูกค้าคนหนึ่ง พอได้ยินเสียงก็หันมาทางประตูอีกด้าน คนที่พูดกำลังสวมหมวกและหน้ากากเตรียมตัวกลับ ดูเหมือนกำลังจะเดินออกไปแล้ว

“ไม่ต้องเกรงใจค่ะ ชากับขนมฉันตั้งใจทำไว้ต้อนรับแขก ขอบคุณที่แวะมาร้านนะคะ”

“งั้นขอบคุณมากนะครับ”

เกาเหวินยิ้มแล้วพยักหน้าให้ จากนั้นก็เดินนำออกไปก่อน ถังเหยาคิดว่าอีกคนคงไม่พูดอะไร เลยกำลังจะหันกลับ ทว่าเสียงนุ่มทุ้มอบอุ่นก็ดังขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว

พอเธอเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาคู่นั้น...ดวงตาสีดำลึกส่องประกาย เหมือนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดาว

“ขอบคุณครับ”

ถังเหยาแทบไม่เคยรู้สึกอะไรกับเสียงของใครมาก่อน ต้องบอกว่าตั้งแต่เกิดมา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าคนคนหนึ่งมีเสียงไพเราะขนาดนี้ เสียงของเขาทุ้มลึก มีน้ำหนัก เหมือนเสียงดนตรีที่บรรเลงจากเครื่องสายชั้นดี ฟังแล้วอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

ในขณะเดียวกัน กองถ่ายทำที่เมืองเหิงเตี้ยนก็กำลังฮือฮาเพราะแฮชแท็ก #หมูตุ๋นตงพอกับดารารุ่นใหม่ระดับท็อป กำลังขึ้นเทรนด์ และมีแววว่าจะออกจากวงการบันเทิง ไปกระจายต่อในหมวดอาหารของมณฑล ภายใต้หัวข้อ “ดาวรุ่งเมนูหมูตุ๋นตงพอแห่งร้านอาหารตระกูลถัง”

ผู้ติดตามหลายคนในเวยป๋อของ “อาหารเลิศรสแห่งเหิงเตี้ยน” พอเห็นหัวข้อที่กำลังเป็นกระแสก็อดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดูด้วยความอยากรู้ หัวข้อยังแนบลิงก์ของโพสต์จากเหิงเตี้ยนสเตชั่นเอาไว้ด้วย พอคลิกเข้าไปเห็นภาพอาหารจัดเรียงอย่างสวยงามบนโต๊ะไม้ท่ามกลางบรรยากาศสบายตา จนหลายคนอดไม่ได้ที่จะเริ่มพูดคุยกันคึกคักใต้โพสต์นั้น

ชาวเจิ้นเจียง: ขอถามหน่อยค่ะ ใครเคยไปกินที่นี่แล้วบ้าง ช่วยรีวิวให้หน่อย บ้านเราอยู่ค่อนข้างไกล ต้องนั่งรถไฟตั้งชั่วโมงนึงแน่ะ ไม่รู้คุ้มไหม

แมวไม่ได้พิมพ์: โอ้ย! คุณข้างบนนั่น เราเพิ่งได้ยินจากเพื่อนว่าอร่อยมากเลยค่ะ! เรากำลังวางแผนจะไปไลฟ์ให้แฟนๆ ดูด้วยนะ ตอนนี้ “หมูตุ๋นตงพอ” ครองตำแหน่งเมนูสุดปังของร้าน ส่วนอันดับถัดไปคือ “ซี่โครงวัวตุ๋นไวน์แดง” กับ “ไก่เผ็ดเสฉวน” ก็เด็ดไม่แพ้กัน แต่ถ้าใครชอบแนวเบาๆ ละก็ “เต้าหู้รสเลิศ” คือที่สุด! สรุปคือ อร่อยทุกอย่างค่า

นางฟ้าแห่งเหิงเตี้ยน: อ้าว อ้าว อ้าว ทำไมร้านอาหารเปิดใหม่แถวบ้านเราดังขนาดนี้ แต่เราไม่เคยได้ยินข่าวอะไรเลยอ่ะ!

ความคิดถึงร้านตระกูลถัง: ก็เพราะทุกคนคุยกันใน "กลุ่มกองถ่ายเหิงเตี้ยน" ไม่ใช่ "กลุ่มเหิงเตี้ยนสเตชั่น" ไง เลยยังไม่ค่อยมีคนรู้กัน แต่บังเอิญมีบล็อกเกอร์คนนึง ไปกินที่ร้านตระกูลถังแล้วเขียนบทความชมไว้ในเพจ “อาหารเหิงเตี้ยน” นั่นแหละ ไม่งั้นคงอีกสักพักถึงจะเป็นกระแส ยังไงตอนนี้ก็แค่กระแสในเหิงเตี้ยนเท่านั้นเอง แต่ขนาดนี้คนท้องถิ่นยังต้องต่อคิวตั้งแต่ร้านเปิด ถ้าคนนอกแห่มาด้วยล่ะก็...ไม่แน่ว่าอาจไม่มีที่นั่งเลยก็ได้